[GOT7] Crazy Love ||MarkBam,BNior,JackJae||จบ

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3 ผลการตรวจ-กอด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 712 ครั้ง
    19 มิ.ย. 63

เมื่อมาร์คพาแบมแบมมาส่งโรงพยาบาลเสร็จก็ทิ้งให้แพทย์และพยาบาลดูแล ส่วนตัวของเขาเองก็มาเยี่ยมผู้เป็นย่า แน่นอนว่าทันทีที่เขามาถึง คุณย่าก็สอดส่ายสายตามองหาผู้ที่จะมาด้วย จนต้องรีบพูดให้คุณย่าเลิกมองหา

“แบมแบมไม่ได้มาครับ”

“อะไรกัน อีกแล้วเหรอ? เด็กคนนี้ชักจะใจร้ายกับย่าไปหน่อยแล้วมั้งเนี่ย” หญิงชราพูดเหมือนกำลังไม่พอใจในตัวเด็กคนนั้น แต่ใครๆก็ฟังดูรู้ว่านั่นเป็นเพราะเจ้าของคำพูดกำลังคิดถึงมากเลยพูดออกแนวประชดเสียมากกว่า

“เอ่อ แบมแบมไม่สบายน่ะครับ กลัวว่าถ้ามาแล้วจะเอาไข้มาติดคุณย่า รอให้หายก่อนแล้วกันผมจะพามา”

“อะไรนะ! ไม่สบายเหรอ..ตายจริงแล้วหนูแบมเป็นอะไรมากไหม”

“ไม่เป็นไรมากหรอกครับ พาไปหาหมอแล้ว”

“ดีแล้วล่ะ ดูแลน้องหน่อยนะมาร์ค น้องน่ะน่าสงสาร พ่อแม่ก็มาด่วนจากไป นี่ยังโชคดีนะที่ญาติของหนูแบมเอามาฝากย่าไม่งั้นป่านนี้จะเป็นไงบ้างก็ไม่รู้ ”

“ครับ” มาร์ครับคำที่คุณย่าของเขาสั่ง ทั้งๆที่ในใจนั้นกำลังแปลกใจจากสิ่งที่เพิ่งรู้มา แบมแบมมีชีวิตที่น่าสงสารงั้นหรือ? ตัวเขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย รู้แค่ว่าคุณย่ารับมาชุบเลี้ยงเอาไว้ก็เท่านั้น 

ในเวลานี้ การที่เขาได้รับรู้เรื่องราวของแบมแบม มันทำให้ความหนักอึ้งในใจเพิ่มขึ้น มันเหมือนกับว่าต้องคอยดูแลให้ดีจนกว่าเจ้าตัวจะหาย หากแบมแบมพูดง่ายๆมันคงก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่นี่!ตั้งแต่กลับมาจากกลางทะเลก็พูดยากพูดเย็น เอาแต่ร้องกรี๊ดๆนั่งตัวสั่น ทำท่าหวาดระแวงสิ่งรอบข้างจนทำให้เขารู้สึกเหนื่อยและไม่ชอบใจในอาการแบบนั้น

ทางด้านของแบมแบมที่ถูกทิ้งไว้ให้หมอและพยาบาลดูแลพอตื่นขึ้นมาเจอกับสถานที่ที่ไม่คุ้นตาก็กวาดมองไปรอบๆด้วยความกลัว สองมือเล็กคว้าหมอนมากอดเอาไว้ก่อนจะลงจากเตียงหาที่ซ่อนตัวอย่างมุมห้องข้างเตียง

“ฮึก..” ในที่สุดร่างบางก็สะอื้นออกมา สำหรับคนที่หวาดกลัวจนถึงขั้นสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว อย่างแบมแบม สิ่งที่ต้องการมากที่สุดคงหนีไม่พ้นความปลอดภัยและความอบอุ่นจากใครสักคนหนึ่งที่พอจะเป็นที่พึ่งให้ได้ แต่ทว่าจนมาถึงขนาดนี้แล้ว ทั้งสองสิ่งนั้นยังคงไม่มีผู้ใดมอบให้เขาเลย

“ไข้ก็ลดลงบ้างแล้วล่ะค่ะหมอ” เสียงพยาบาลดังขึ้นพร้อมๆกับเสียงประตูห้องถูกเปิดออก แบมแบมทำตัวให้เงียบกริบเพื่อซ่อนตัว เจ้าตัวกัดหมอนเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้เสียงร้องไห้หลุดออกไป

“อ้าว คนไข้หายไปไหนล่ะคุณพยาบาล”

“เอ๋? เมื่อกี้ก็ยังนอนอยู่บนเตียงนี่ค่ะ” พยาบาลที่รับหน้าที่ดูแลแบมแบมพูดอย่างแปลกใจ ก่อนจะกวาดสายตามองหาจนรอบห้อง

“เจอแล้ว..นั่นไงทำไมไปนั่งอยู่ตรงนั้นล่ะครับคุณ” แพทย์หนุ่มถามพร้อมกับเข้ามาใกล้และยื่นมือเข้าไปแตะคนตัวเล็กแต่ปฏิกิริยาที่ตอบโต้กลับมานั้นทำให้ถึงกับชะงัก

“อ๊ากกกกก!! ไม่นะ! ม่ายยยยยย!” แบมแบมกรีดร้องจนสุดเสียงด้วยความตกใจที่อยู่ๆมีคนแปลกหน้าเข้ามาแตะตัว หนำซ้ำยังพยายามที่จะถอยหนีทั้งๆที่ตัวก็ชิดกับผนังห้องอยู่แล้ว!

“คุณหมอคะ แบบนี้...”

“อืม ผมว่าสภาพจิตใจของคนไข้ไม่ปกติแล้วล่ะ” ถึงจะไม่ได้ตรวจอย่างละเอียดแต่แบบนี้คนเป็นหมอก็มองออกถึงความผิดปกติที่ผู้ป่วยแสดงออกมา

หลังจากที่ได้ตรวจอาการของคนไข้ดูแล้วผู้เป็นหมอก็ถอนหายใจยาว ดูท่าเด็กคนนี้จะมีเรื่องที่กระทบกระเทือนจิตใจมาไม่น้อยเลยทีเดียว ถึงได้มีผลออกมาถึงขนาดนี้

“คุณหมอมีอะไรหรือเปล่าครับถึงได้ตามผม” มาเฟียหนุ่มที่เปิดประตูห้องพักเข้ามาถามขึ้น ตัวเขานั้นได้รับการโทรตามให้มาพบหมอที่รับหน้าที่ดูแลแบมแบมแบบเร่งด่วน จนเขาต้องทิ้งคุณย่ามาที่นี่

“มีครับ คือคนไข้ผิดปกติมานานหรือยังครับ?” คุณหมอเปิดฉากถามทันที แต่มาร์คกลับขมวดคิ้วไม่เข้าใจ

“ผิดปกติ? คุณหมอหมายความว่ายังไงครับ”

“ก็ผู้ป่วยมีอาการผิดปกติทางจิต อย่าบอกนะว่าคุณไม่ทราบ” คำพูดเหล่านั้นทำให้มาร์คเบนสายตาไปมองแบมแบมที่กำลังหลับอยู่บนเตียง ทำให้เห็นว่าแขนทั้งสองข้างคนของตัวเล็กถูกมัดกับฉากกั้น! มันทำให้เขาทบทวนเหตุการณ์ทั้งหมด ที่แบมแบมดื้อพูดจาไม่รู้เรื่องเอาแต่ร้องไห้มันเพราะสภาพจิตไม่ปกติอย่างนั้นเหรอ? งั้นต้นเหตุก็มาจากตัวเขาเองน่ะสิ!

“เอ่อ...แบมแบมเหมือนจะพูดจาไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ ผมไม่รู้เลยว่านั่นคืออาการผิดปกติ”

“เข้าใจแล้วครับ งั้นผมคิดว่าควรจะส่งตัวคนไข้ให้ทางจิตเวชดูแลนะครับ ยิ่งถ้าที่บ้านของคุณไม่มีคนคอยดูแลเป็นพิเศษล่ะก็ ให้ทางโรงพยาบาลทางด้านนี้คอยดูแลจะเป็นเรื่องที่ดีที่สุด” คำแนะนำของแพทย์ทำให้มาเฟียหนุ่มพยักหน้ารับเบาๆ จะให้คนที่บ้านดูแลก็คงจะไม่ไหวแน่ๆ เพราะแค่วันเดียวเจ้าตัวก็แผลงฤทธิ์ซะจนทุกคนพากันส่ายหน้าแบบนั้น ให้เข้าโรงพยาบาลเฉพาะด้านน่าจะดีกว่า

“ก็ดีครับ แล้วจะส่งตัวไปเมื่อไหร่ครับ”

“ก็ถ้าคุณเซ็นเอกสารก็ส่งตัวได้เลยครับ เพราะถ้าปล่อยให้อยู่โรงพยาบาลร่วมกับคนไข้ปกติ การกรีดร้องหรืออาละวาดของเขาจะเป็นการรบกวนคนไข้คนอื่นๆ”

“งั้นผมเซ็นเลยก็แล้วกัน” มาร์คยอมเซ็นเอกสารของทางโรงพยาบาลทำให้แบมแบมถูกส่งตัวไปยังโรงพยาบาลของผู้ป่วยทางจิตในอีกสองชั่วโมงต่อมา ซึ่งตัวของมาเฟียหนุ่มเองก็ต้องตามมาจัดการเรื่องเอกสารที่เหลือด้วย ทำให้เขาได้มีโอกาสเห็นบรรยากาศรอบๆของที่นี่

“แบมแบมจะได้รับดูแลอย่างดีใช่ไหมครับ” เสียงทุ้มถามขึ้น เพราะที่จริงแล้วการที่เขาให้เด็กคนนั้นอยู่ที่นี่ไม่ใช่ว่าจะปัดภาระเสียทีเดียว แต่เป็นเพราะน่าจะได้รับการดูแลที่ดีกว่า

“ค่ะ แน่นอนค่ะ เราดูแลผู้ป่วยอย่างดีทุกคน ไม่เชื่อจะเดินดูรอบๆก่อนก็ได้นะคะ”

“งั้นผมขอเดินดูหน่อยก็แล้วกัน” คำเชื้อเชิญของเจ้าหน้าที่นั้นพูดออกมาเหมือนแค่จะยืนยันว่าที่นี่ดูแลผู้ป่วยอย่างดี ไม่ได้คิดว่าจะทำให้มาเฟียหนุ่มตรงหน้าเดินดูจริงๆ

ฝ่ายมาร์คต้วนนั้นเป็นพวกไม่เชื่อแค่คำพูดอยู่แล้ว การที่เจ้าหน้าที่พูดออกมาเช่นนั้น มันเหมือนเป็นคำท้าทาย อีกอย่างเขาเองก็อยากจะไปดูแบมแบมก่อนจะกลับด้วยว่าจะหยุดอาละวาดหรือยัง?

ตลอดทางที่มาร์คต้วนเดินดูนั้น เขาได้เห็นผู้ป่วยหลายแบบบางคนก็นั่งพูดคนเดียว บางคนก็นั่งเล่นขายของกับอากาศ แต่ก็มีบางพวกที่อาละวาดจนเจ้าหน้าที่ต้องช่วยกันยึด จนในที่สุดเขาก็เดินมาห้องที่ติดชื่อแบมแบม ภาพที่เห็นทำเอามาเฟียหนุ่มหยุดนิ่งไม่ไหวติงไปหลายวินาที

“ปล่อย!!”  เมื่อถูกบุรุษพยาบาลช่วยกันยึด ร่างบางทั้งกรีดร้องทั้งพยายามสู้ขัดขืนแม้ว่าแววตานั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวก็ตาม

 “หยุดดิ้นเดี๋ยวนี้นะ!”

“โอ้ย!!” เสียงของบุรุษพยาบาลไม่ได้ห้ามเปล่า แต่กลับจับตัวของแบมแบม กดกระแทกกับเตียงอย่างแรงจนร่างบางร้องด้วยความเจ็บ แต่ที่มันหนักกว่านั้นจนทำให้มาร์คทนมองต่อไปไม่ได้ คือมือหนาของหนึ่งในนั้นกำลังวางแหมะที่หน้าท้องของแบมแบม เขาคงไม่โกรธถ้ามือนั้นมันไม่ลูบไปลูบมาเหมือนกำลังลวนลามแบบนี้

“พอได้แล้ว” ร่างสูงเดินเข้าไปด้านในพร้อมกับผลักตัวของบุรุษพยาบาลพวกนั้นออก หลายคนมีทีท่าไม่พอใจที่อยู่ๆถูกคนขวางการปฏิบัติหน้าที่ แต่พอหันมาเจอชายชุดดำหลายคนยืนออกันอยู่หน้าประตูก็ได้แต่พากันเงียบ

“ฮึก...ฮือ...” ส่วนคนตัวเล็กเองเมื่อถูกปล่อยก็ขยับตัวขึ้นชิดหัวเตียงกอดเข่าร้องไห้ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว จนมาร์คทนมองไม่ได้เข้ามาแตะไหล่เบาๆ

“ไม่เอาน่า... เลิกร้องได้แล้ว ฉันไม่ให้อยู่ที่นี่หรอก” มาเฟียหนุ่มพูดราวกับว่าแบมแบมจะฟังรู้เรื่องก็ไม่ปาน ฝ่ายแบมแบมเองเมื่อเงยหน้าแล้วเห็นท่าทางที่ดูเหมือนจะเป็นที่พึ่งได้ก็ขยับตัวเข้ากอดร่างสูงแล้วกวาดสายมองพวกบุรุษพยาบาลที่ในเวลานี้รู้สึกกลัวมากกว่าอะไรทั้งหมด

“กลัว” คนตัวเล็กพูดออกมาแค่คำสั้นๆ แต่กลับตวัดวงแขนกอดแน่นกว่าเดิม

“รู้แล้วน่า...ไม่ต้องกลัวหรอกเราจะกลับบ้านกัน”

“แต่ว่าคุณเซ็นเอกสารครบแล้วนะคะ จะพากลับก็ต้องดำเนินเรื่องอีกหลายวัน” เจ้าหน้าที่สาวคนเดิมที่ชวนมาร์คเดินดูรอบๆพูดขึ้น

 “แล้วถ้าฉันจะพากลับเดี๋ยวนี้ ใครจะทำไม?” ดวงตาคมตวัดมองเจ้าหน้าที่ทุกคน จนได้เห็นบุรุษพยาบาลคนหนึ่งที่ลอบมองแบมแบมด้วยความเสียดาย ทำให้มาเฟียหนุ่มแสยะยิ้ม ทุกวงการมีพวกโสมมอยู่ทั้งนั้นไม่ใช่แค่ในวงการที่เขายืนอยู่หรอก

รถคันหรูแล่นออกจากโรงพยาบาลตรงไปยังคฤหาสน์ตระกูลต้วน แบมแบมนั่งกอดเข่าแล้วทอดมองไปยังนอกหน้าต่างรถด้วยความหวาดระแวงกับสถานที่ไม่คุ้นเคย มาร์คหันมาเห็นถึงกับส่ายหัว คนตัวเล็กเล่นนั่งแบบนี้ถ้ารถเบรกทีคงไม่พ้นลงไปกองกับที่วางเท้าเป็นแน่

“แบมแบม! อย่าเอาเท้าขึ้นมาแบบนั้น” มาเฟียหนุ่มดุเสียงเข้ม จนร่างบางสะดุ้งขยับออกห่างจนแทบจนตัวแนบชิดกับประตูอีกด้าน เมื่อครู่นี้เจ้าตัวยังไม่ได้กลัวขนาดนี้หรือเป็นเพราะทำเสียงดุใส่ถึงได้กลัว

“เอ่อ..ฉันหมายถึงเอาขาลง..โอเคไหม?” มาร์คลองพูดเสียงอ่อนลง พร้อมกับค่อยๆแกะแขนที่กอดเข่าอยู่ออก จากนั้นค่อยๆจับขาเรียวทั้งสองข้างลงจากเบาะที่นั่ง

“กลัว...” คำพูดที่ดังขึ้นเบาๆทำให้เขาหันกลับมามองหน้าถึงได้รู้ว่าเจ้าตัวตั้งท่าจะร้องไห้อีกแล้ว

“รู้แล้วน่า ไม่มีใครทำอะไรแล้ว ไม่ต้องกลัวหรอกน่า” เสียงทุ้มพูดกับแบมแบมด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงมากๆ ทำให้คนใต้อำนาจที่ขับรถและนั่งอยู่ด้านหน้ามองหน้ากันทันที เพราะน้อยครั้งนักที่เจ้านายจะใช้น้ำเสียงแบบนี้

ฝ่ายแบมแบมนั้นเมื่ออีกฝ่ายพูดด้วยดีๆ ไม่ดุดันใส่ ก็ทำให้รู้สึกเหมือนอีกฝ่ายเป็นที่พึ่งไม่ได้คิดเลยว่าคนๆนี้คือคนที่ทำร้ายตน รู้แค่ว่าต้องการแหล่งปลอดภัยที่อบอุ่นจึงขยับตัวเข้าใกล้มาร์ค ซุกอกแกร่งของอีกฝ่ายเสียดื้อๆ จนมาเฟียหนุ่มเองก็ยังงง แต่เขาก็ไม่ได้ผลักไสกลับยกมือแกร่งขึ้นลูบผมนุ่มเบาๆเชิงปลอบโยน 

เขาเริ่มจะเข้าใจมากขึ้นว่าต้องค่อยๆพูด ...พูดดีๆ..และพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แบมแบมถึงจะพอพูดด้วยรู้เรื่อง

กลางดึกในคืนวันนั้น

มาร์คที่เพิ่งเคลียร์งานเสร็จกำลังจะเดินกลับห้องนอน อดไม่ได้ที่จะมองไปทางห้องของแบมแบม เขาหยุดยืนนิ่งคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะตัดสินใจไปดูว่าคนตัวเล็กเป็นอย่างไรบ้างจะนอนไปแล้วหรือยัง?

แกร๊ก

ประตูห้องถูกเปิดออกตามด้วยไฟห้อง ดวงตาคมกวาดมองหาเมื่อเห็นว่าบนเตียงมันว่างเปล่า

“เฮ้อ....” ร่างสูงถอนหายใจโล่งอกเมื่อเจ้าของห้องไม่ได้หายไปไหน หากแต่กำลังซุกตัวอยู่ใกล้ๆกับตู้เสื้อผ้า เขาเดินเข้าไปอุ้มร่างบางขึ้นมานอนบนเตียงขืนปล่อยไว้แบบนั้นไข้ที่ยังไม่หายอาจจะอาการหนักกว่าเดิม

“อื้อ..” ดูเหมือนว่าคนที่หลับจะรู้สึกตัวแล้ว เจ้าตัวขยับกายนิดหน่อยก่อนจะลืมตาและกวาดมองทุกอย่างรอบๆ จนในที่สุดก็มาหยุดสายตาอยู่ที่เขา

“ไง ทำไมไม่นอนบนเตียง” เสียงทุ้มเอ่ยทักและถาม คนตัวเล็กไม่ได้ตอบอะไรกลับเอียงคอมองก่อนจะขยับตัวเข้าชิดแล้วยกแขนขึ้นโอบกอดร่างสูงเชิงอ้อน

“กลัว...” 

“ก็จะกลัวทำไม ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย” มาร์คพูดพร้อมกับคอยฟังว่าแบมแบมจะตอบอะไร แววตาซื่อๆจ้องมองมาที่เขา แบบไม่ค่อยจะเข้าใจ มาเฟียหนุ่มจึงถามใหม่อีกรอบ

“ไหนกลัวอะไร..บอกสิ” เสียงของชายหนุ่มอ่อนลงมากน้อยคนนักที่เขาจะใช้น้ำเสียงแบบนี้ด้วย และตัวเขาเองก็ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมาใช้กับแบมแบม

“นี่..เจ็บ” ดูเหมือนว่าการพูดแบบดีๆ อ่อนโยนจะได้ผลมากขึ้น แบมแบมคลายกอดจากนั้นก็ถลกเสื้อนอนตัวบางให้ดูรอยแผลบนตัวที่ถูกหยิกจนเขียวช้ำไปหมด

“รอยนี่มัน..”

“เจ็บ..ไม่เอาแม่มดอ่ะ ” แบมแบมพูดเสียงสั่นเครือตามด้วยน้ำตาร่วงเผาะ ในขณะที่มาร์คนิ่งคิดว่าใครเป็นแม่มดที่ว่านั่น? หมอกับพยาบาลตัดไปได้เลยคงไม่ทำอะไรแบบนี้ ส่วนที่โรงพยาบาลบ้าที่เข้าถึงตัวแบมแบมก็มีแต่ผู้ชาย และแน่นอนผู้ชายคงไม่เรียกว่าแม่มด

“แม่บ้านงั้นเหรอ?” ความคิดมาสะดุดที่คนสุดท้าย ที่เขาเป็นคนเรียกให้มาดูแบมแบม รู้สึกไม่ชอบใจเอาเสียเลย เขาไม่ชอบให้ใครทำอะไรเกินคำสั่ง และไม่ชอบอย่างยิ่งเวลาที่มีใครทำอะไรร้ายๆลับหลัง

“แม่มดตี ไม่เอาแม่มด...”

“โอเค ไม่เอา...ปิดเสื้อเถอะ” มาเฟียหนุ่มเอ่ยยอมพร้อมกับดึงเสื้อที่ถูกถลกค้างอยู่ให้ลงมา

เขาตั้งใจดูรอยช้ำพวกนั้นนะ แต่สายตาเจ้ากรรมมันดันไม่รักดีเผลอมองอย่างอื่นด้วยนี่สิ

“ง่วง..” เมื่อถูกบอกให้ปิดเสื้อแบมแบมก็ขยี้ตาแล้วหาวด้วยความง่วงนอน ทำให้มาร์คตบหมอนเบาๆแล้วบอกให้เจ้าตัวนอนที่หมอน

“ถ้าง่วงก็นอนสิ นอนบนเตียงนี่แหละ”

“นอนสิ” แทนที่จะนอนหลับตบหมอนเลียนแบบซะดื้อๆ นั่งตบหมอนอยู่กันนานจนมาร์คเริ่มอ่อนใจที่แบมแบมไม่ยอมนอนแต่กลับมานั่งตบหมอนเลียนแบบอย่างสนุกสนาน

“เฮ้อ..นี่ฉันง่วงแล้วนะแบมแบม” เสียงทุ้มพูดอย่างอ่อนใจ ก่อนจะลุกขึ้นกลับห้องตัวเอง แต่ทว่าเดินออกจากห้องมาได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องชะงัก ก็ดันมีคนบางคนหอบหมอนเดินตามหลังออกมาด้วยซะนี่

“ตามมาทำไมเนี่ย” แบมแบมไม่ตอบแต่กลับกอดและซบหน้าลงกับแขนแกร่ง ชั่ววินาทีนั่นเองเขาถึงได้รู้สึกถึงน้ำตาอุ่นๆที่ต้นแขน

“ร้องไห้ทำไม กลัวเหรอ?”

“อือ...” เสียงที่ถามขึ้นด้วยระดับที่นุ่มนวลไม่ดุดันทำให้ร่างบางเข้าใจ เจ้าตัวพยักหน้าเพื่อบ่งบอกว่าเป็นอย่างที่เขาพูด ทำให้มาร์คตัดสินใจจูงมือเด็กขี้แยกลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง

“นอนได้แล้ว จะอยู่เป็นเพื่อน” แบมแบมยอมขึ้นไปนั่งบนเตียงแต่ก็ไม่ยอมนอนอยู่ดี เอาแต่นั่งกอดหมอนแล้วจ้องหน้าอีกคนต่อไปเรื่อยๆ จนเขาตัดสินใจดึงหมอนออกมา

“ฉันง่วงแล้วนะแบมแบม นอนได้แล้ว” มือแกร่งวางหมอนไว้ตำแหน่งเดิมที่มันเคยอยู่แล้วตบหมอนให้แบมแบมนอน แต่เจ้าตัวกลับพุ่งเข้ากอดจนเกือบจะทำให้หงายหลัง มาเฟียหนุ่มถึงกับอึ้งที่ถูกกอดอีกครั้ง แต่ก็ยอมอยู่นิ่งๆ ส่วนแบมแบมนั้นจำสิ่งเลวร้ายที่อีกฝ่ายทำเอาไว้ไม่ได้ ที่กอดเพราะเขาเคยช่วยจากพวกใจร้ายที่โรงพยาบาล และในเวลานี้จึงคิดว่าเขาคือคนที่จะปกป้องตนได้

เวลาผ่านไปนานนับชั่วโมงที่คนอย่างมาร์คต้วนยอมนั่งให้แบมแบมกอด จนตัวเขาเริ่มทนความง่วงไม่ไหว พยายามจะแกะแขนของคนตัวเล็กออก แต่พอแกะได้ข้างหนึ่งกำลังจะไปแกะอีกข้าง ไอ้ข้างที่หลุดไปก่อนหน้าก็กลับมากอดใหม่อีกครั้ง พอก้มลงมองจะสั่งให้ปล่อยก็ปรากฏว่าเจ้าตัวหลับสนิท แถมดูหลับสบายเมื่อได้กอดเขาอยู่อีกต่างหาก

“หลับสบายเชียวนะ” มาเฟียหนุ่มบ่นพึมพำก่อนจะค่อยๆเอนกายลงนอนบ้าง

สุดท้ายแล้วคนที่ได้นอนหนุนหมอนก็คือมาร์ค ส่วนแบมแบมได้นอนหนุนแขนซบอกของมาร์คแทน


 

Crazy love บ้าอ้อนรักนายมาเฟีย

Crazy love บ้าอ้อนรักนายมาเฟีย

Get it now

 

ภายในเล่มประกอบด้วยเนื้อหาตั้งแต่ต้นจนจบ และตอนพิเศษอีก 6 ตอน

ตอนพิเศษ1ความรู้สึกที่มั่นคง

ตอนพิเศษ2คนรักของมาเฟียกับชีวิตมหาลัย

ตอนพิเศษ3อ้อน

ตอนพิเศษ4เปิดตัว

ตอนพิเศษ5แบมแบมไม่ชอบรังแกใคร

ตอนพิเศษ6รางวัลของมาร์คต้วน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 712 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,795 ความคิดเห็น

  1. #4794 F-14 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 22:29

    ดูแลน้องให้ดีๆด้วยถ้าดูแลไม่ดีแม่จะเชือดให้!!

    #4,794
    0
  2. #4740 WaterIsMe (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 23:26
    ถ้าน้องมารู้ทีหลังนี่จะเป็นยังไงนะ
    #4,740
    0
  3. #4727 แรงกดดัน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 21:09

    เหมือนพระเอกจะไม่รู้สึกผิดเลย ที่ทำให้คน คนหนึ่งเป็นบ้า

    #4,727
    0
  4. #4705 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 13:38
    กอดคนใจร้ายแบบนี้ สงสารน้องมาก
    #4,705
    0
  5. #4685 Kattyแฟนหมี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 17:35
    กอดคนใจร้าย ถถถ
    #4,685
    0
  6. #4679 Facebook12345 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 23:05

    แบมลูก

    #4,679
    0
  7. #4652 Bporsche (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 16:41
    แหมมมม 5555555
    #4,652
    0
  8. #4647 _DARKGHOST_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 22:45
    น้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง สงสารน้องอะ ไม่น่ามาเจอคนแบบนี้เลย
    #4,647
    0
  9. #4644 Spices_smile (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 10:01
    สงสารน้องงงงงง ฮือออ
    #4,644
    0
  10. #4580 lukpla2112 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 17:40
    น้องน่าสงสารจังเลย
    #4,580
    0
  11. #4573 bshinwa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 08:01
    สงสารน้องหนักมาก นกแน่ๆมาร์คเอ้ย
    #4,573
    0
  12. #4445 Prachaya_pompam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 18:24
    อยากให้น้องจำได้ตอนมาร์คหลงน้องแล้วและมาร์คจงนก
    #4,445
    0
  13. #4409 bbboobb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 13:50
    ถ้าน้องจำได้ว่ามาคทำไรไว้นี่ น่าจะหนัก
    #4,409
    0
  14. #4340 mai_maylody (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 20:45
    มีความใช้เสียงเบาๆพูดกับน้องงง แบมดูกลัวมากเลยดูแลน้องดีๆนะคะ
    #4,340
    0
  15. #4326 Mery (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 16:35
    น่ารักอ๊ะ
    #4,326
    0
  16. #4309 toto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 19:27
    อ่อนโยนกับน้องหน่อยน้องกลัว อิอิ
    #4,309
    0
  17. #4250 PaulaPum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 11:30
    ขอใหน้องไม่รัก!! ย้ายทีมชั่วคราว ทีมน้องแบม
    #4,250
    0
  18. #4142 Elle1995 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 15:19
    น้องน่ารักจังงงงง แต่ก็อดสงสารไม่ได้

    มาร์คดูแลน้องเลย!!!
    #4,142
    0
  19. #4116 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 09:53
    สงสารน้อว
    #4,116
    0
  20. #4113 Janriel (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 01:29
    แบมน่ารัก
    #4,113
    0
  21. #4108 MickyyB (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 22:48
    สงสารน้องแบม
    #4,108
    0
  22. #4106 wan62063 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:54
    ต้องหายนะะ
    #4,106
    0
  23. #4105 praew-yyy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:51
    นอนซบอก><
    #4,105
    0
  24. #4104 khunsom08 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:23
    น้องแบมหายไวๆนะลูก
    #4,104
    0
  25. #620 JHY'SNW (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 13:42
    บ้าต่อลูก สู้ๆ คนใจร้ายกำลังจะใจดีแล้วนะ 
    #620
    0
  26. #480 akapee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 19:50
    มาร์คอ่อนโยนกว่าตอนแรกเยอะแยะโฮกอ่ะ
    #480
    0
  27. #467 Mymildz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 15:53
    พี่มาร์คลุคนี้ทำฉันด่าไม่ออก.... งื้ออออออออออ
    น้องแบมขี้อ้อนจัง สงสัยจะกลัวมากเลยนะคะ 
    โอ๋ๆๆๆ ไม่เป็นไรแล้วน้าา 
    #467
    0
  28. #372 Nymphsy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 22:27
    แอบชอบบรรยากาศของตอนนี้ หวังว่าพี่มาร์คคงไม่ผีเข้าเร็วๆนี้ สงสารแบมแบม น้องพูดดีๆด้วยก็น่าเอ็นดูออกน๊าต้วนน ><
    #372
    0
  29. #358 P'meez (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 20:03
    ส่งสาร  -->  สงสาร
    พยายาม --> พยาบาล
    บ่อย --> ปล่อย

    มาร์คเริ่มอ่อนโยนแล้วว

    แบมก็น่ารักมาdๆเลย ><"

    คือชอบอะ ไรท์ สู้ๆนะ
    #358
    0
  30. #341 Bbowsnow (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 18:26
    น่ารัก ชอบๆๆ
    #341
    0
  31. #325 maba07 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 14:05
    พี่มาร์ค ทำงี้และ ถูกต้องที่สุด ละมุนอ่ะ
    #325
    0
  32. #296 รัน รัตนะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 20:54
    เฮ้ยยยยยยยยยยยยย มันชอบอ่ะ สนุกอ่ะ
    #296
    0
  33. #280 SugarMark (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 15:17
    แต่ถ้าน้องแบมจำเรื่องราวทั้งหมดได้ก็งานงอกนะคะ
    #280
    0
  34. #251 ヾ° JUNGLEO ❀ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 20:42
    มนุษย์ป้าแม่บ้านนี่เองที่ทำให้แบมหลอนขึ้นกว่าเดิม
    พี่มาร์คจะใจดีกับแบมอีกนานมั้ย ? TTvTT
    #251
    0
  35. #241 LooknamTK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 02:45
    เอิ่มมม บุรุษพยาบาลค่ะเลวค่ะ :( แบมแบมทำให้พี่มาร์คอ่อนโยนขึ้น เลยทำให้รู้ว่าพี่มาร์คก็มีมุมนี้นะ 5555
    #241
    0
  36. #218 MBB28 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 04:30
    ชอบอ่าาาาาาาาา ติดแล้วววววว งื้ออออ น่ารักมากเลยไรต์ขาาา ว่าแต่ใครหยิกน้องแบม ="= เดี๋ยวเถอะๆ
    #218
    0
  37. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  38. วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 13:53
    โหย บุรุษพยาบาลคนนั้น หึ่มๆ
    #188
    0
  39. #181 My haeven (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 21:06
    อร้ายยยย มาร์คออนโยนมากอ่ะ
    #181
    0
  40. #169 Jung Tien-In (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 21:29
    น้องแบมมมมม อ้อนต้วนบ่อยๆแบบนี้ สักวันต้วนจิไม่ทนแน่ อิอิ ต้วยเริ่มมีอาการ ชอบน้องแล้วอ่ะเด้
    #169
    0
  41. #124 eunniexotics (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 01:47
    ชอบจ้า สนุกๆๆ ติดตามนะๆ
    #124
    0
  42. #37 Yearko (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 12:35
    แบมติดมาร์คแจเลยทีนี้ ^_^
    #37
    0
  43. #36 littlemj (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 12:35
    กรี๊ดดดด > < น้องแบมเป็นคนสติไม่ดีที่น่ารักและละมุนมาก เมื่อกี้เพิ่งหมั่นไส้มาร์ค แต่พอเจอแบบนี้บอกเลยจะไม่ทน ฟินาเล่~~
    #36
    0
  44. #32 Starry Midnight (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 02:07
    สงสารน้องแบม แล้วทีนี้ต้วนจะบอกแม่ยังไงอ่ะ ถ้าแม่กลับมาอยู่ที่บ้านแล้ว เฮ้อ พี่ต้วนทำตัวเองทั้งนั้น 

    ไรท์คะ 

    แบมแบมคลายกอดแจจุงจากนั้นถลกเสื้อ 
    #32
    0
  45. #31 Mymimi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 02:03
    ชอบพี่มาร์คเวอร์ชั่นนี้ ขอแบบนี้ตลอดเลยนะไรท์ พลีสส
    #31
    0
  46. #30 aum5120 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 01:09
    มาร์คดูแลแบมแบมดีๆๆน๊าาาาาาาา
    น้องเชื่อใจมาร์คคนเดียวนะ 
    อ่อนโยนๆๆๆๆ ไว้
    #30
    0
  47. #29 n13berryS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2557 / 23:53
    เฮ้ยยย คือพี่มาร์คเริ่มแสดงความอ่อนโยนกับน้องแล้ว แม้บางครั้งจะยังมีแอบหื่นบ้างก็ตามมม
    #29
    0
  48. #27 Gift_gyp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2557 / 23:31
    อร๊ายยยยย น่ารัก พี่มาร์คเริ่มอ่อนโยนแล้ว สู้ๆไรท์อัพโลด รอจ้า
    #27
    0