[GOT7] Crazy Love ||MarkBam,BNior,JackJae||จบ

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 11 ปราบคนดื้อ-คนป่วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,019
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 469 ครั้ง
    19 มิ.ย. 63

ปึง! ปึง! 

 มือหนาทุบประตูติดกันหวังให้คนข้างในออกมาเปิด แต่การที่ไม่มีปฏิกิริยาอะไรโต้ตอบกลับมายิ่งทำให้แจ็คสันอารมณ์เสีย!

 “เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะคุณหนูยองแจ! ถ้าไม่มาเปิดอย่าหาว่าไม่เตือนนะ” งานนี้แจ็คสันยกขาขึ้นตั้งใจจะถีบประตู แต่กระนั้นก็ยังดูเหมือนว่ายังไม่ถึงคราวต้องเปลี่ยนประตูห้องใหม่ เพราะในที่สุดคนที่อยู่ในห้องก็ยอมเปิดออกมา

“ทะ...ทำไมนายต้องเสียงดังด้วย” คนที่รู้ตัวว่ามีความผิดติดตัวอยู่ถามขึ้นแบบไม่ยอมสบตา

“อย่ามาตีหน้าซื่อ”

“นายกำลังพูด...อะ...โอ้ย! ปล่อยนะ!” ยังไม่ทันที่ยองแจจะพูดจบประโยค แจ็คสันก็แทรกตัวเข้ามาในห้อง ถีบปิดประตูดังปึงแล้วคว้าแขนเล็กลากเหวี่ยงไปที่เตียง

“ถ้าคุณมีสีหน้าที่รู้สึกผิดบ้างผมอาจจะใจอ่อน แต่เท่าที่เห็นไม่เลย ผมว่าผมคงต้องลงโทษคุณบ้างแล้วล่ะ” ไม่พูดเปล่าคนที่แข็งแรงกว่าจับอีกฝ่ายหันหลังแล้วกดลงกับเตียง ยองแจตื่นตกใจภาพที่เกือบถูกข่มขืนคืนก่อนมันย้อนเข้ามาในหัว ทำให้กลัวว่าจะโดนแบบนั้นอีก

“นายจะทำอะไร! ไอ้บ้าปล่อยนะ!”

“หึ! ไม่สำนึกแล้วยังปากเก่งอีก รู้ไหมว่าทำให้คนทั้งบ้านวุ่นวาย ออกตามหา?” ถามยังไม่ทันจบดีมือหนาก็ฟาดลงบนก้นของอีกฝ่ายเสียงดังเพี๊ยะ

“โอ้ย! เจ็บนะ!”

“ก็ตีให้เจ็บไง จะได้ไม่ทำตัวเป็นเด็กดื้ออีก แล้วยังไงไม่ยอมกินข้าวด้วยใช่ไหม? จะต่อต้านใช่ไหม? วันนี้ฉันจะตีคุณหนูอย่างนายให้ก้นลายเลย” และมันก็ไม่ใช่แค่คำขู่ แจ็คสันตีก้นยองแจติดๆกันหลายครั้ง สำหรับเขามันคือการสั่งสอนขั้นเบาะๆ แต่คนที่ถูกทะนุถนอมมาตลอดชีวิตอย่างร่างบางนั้นไม่ใช่

“ไม่เอาแล้ว...หยุดนะ ฮึก...ฮือ... ยองแจเจ็บ...” มือของอีกฝ่ายหนักมากแต่ละครั้งที่โดนฟาดลงมาทำให้เจ็บมากจนสุดท้ายก็ถึงขั้นร้องไห้ออกมา

“เจ็บแล้วจะทำให้คนอื่นวุ่นวายแบบนี้อีกไหม?”

“ไม่ได้ตั้งใจนะ ก็ประตูห้องโน้นมันล็อกไม่ได้ฉันเลยไม่กล้านอนหลับ...ฮึก...” คุณหนูเอาแต่ใจตอนนี้แพ้ราบคาบพยายามอธิบายทั้งเสียงสะอื้น

“ก็เลยหนีมานอนห้องของผม”

“อืม” ร่างบางผงกหัวเมื่อถูกถาม มือขวาหนุ่มพอหายโกรธลงไปบ้าง แต่อย่างไรอีกฝ่ายก็ยังมีความผิดติดตัวอยู่ดี

“แล้วทำไมเรียกไม่หือไม่อือ”

“ฉันขอโทษ...” ยองแจเลือกที่จะยอมแพ้เพราะเรื่องนั้นตนทำเป็นไม่ได้ยินจริงๆ แต่เขาไม่ได้ตั้งใจทำให้คนทั้งบ้านวุ่นวายออกตามหานะ

“รู้ตัวว่าผิดก็ดี ไหนสัญญามาสิว่าจะไม่ทำอีก” แจ็คสันยื่นข้อเสนอในสัญญาออกมา ร่างบางเงียบไปชั่วอึดใจก่อนจะเอ่ยยอมออกมา

“สัญญา”

“ห้ามผิดสัญญา แล้วทำตัวเป็นเด็กดีด้วยไม่อย่างนั้นผมจะทำโทษคุณอีก” เขาเอ่ยทิ้งท้ายก่อนจะปล่อยยองแจให้เป็นอิสระ ซึ่งคนที่รู้ตัวว่าสู้ไม่ได้ก็ไม่กล้าพยศใส่ ทำเพียงใช้มือปาดน้ำตาที่เปรอะเปื้อนแก้มออก

“หิวไหม?” คำตอบที่ได้กลับมาคือการส่ายหัว แต่ดูเหมือนคนถามจะไม่เชื่อ

“ไม่หิวได้ไง อดมาทั้งวันแบบนั้น กลับไปที่ห้องนอนซะไปเดี๋ยวผมมา” มือขวาหนุ่มไม่รอให้อีกคนพูดคัดค้าน หลังจากพูดจบก็ลุกขึ้นเปิดประตูออกไปจากห้อง ทิ้งให้คนที่สิ้นลาย(?) มองตามด้วยแววตาเคียดแค้น

“ไอ้คนเถื่อน ไอ้คนบ้า ไอ้คนเผด็จการ คอยดูนะถึงทีของชเวยองแจบ้างเถอะจะเอาคืนให้กระอักเลย ฮึ!” เจ้าตัวด่าว่าอย่างเจ็บแค้น ใบหน้าน่ารักนั้นบึ้งตึงด้วยความไม่พอใจที่ตนทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้ หนำซ้ำยังร้องไห้ให้อับอายอีก

“เจ็บจริง... ไอ้บ้าเอ้ย!” เมื่อลุกจากเตียงแล้วยืนหน้าก็ต้องบิดเบี้ยวเพราะความเจ็บ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าพรุ่งนี้มันต้องช้ำจนเขียวแน่ๆ 

แค้น! 

แต่ตอนนี้ต้องหอบสังขารกลับห้องตัวเองก่อน ความคิดที่จะยึดห้องของแจ็คสันที่มีกลอนล็อกได้ถูกเก็บพับลงกล่องไปโดยปริยายเพราะดูท่าคนเถื่อนๆแบบนั้นคงไม่ยอมโอนอ่อนให้แน่ๆ

ยองแจกลับมานั่งโอดโอยในห้องของตนได้ไม่กี่นาที มือขวามาเฟียก็เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับถาดอาหาร เขาไม่พูดไม่จาเดินตรงไปที่โต๊ะวางถาดลง จากนั้นก็เดินมาคว้าแขนยองแจให้มานั่ง

“บะหมี่...นี่ฉันต้องกินบะหมี่สำเร็จรูปงั้นเหรอ?” คุณหนูยังไงก็เป็นคุณหนูอยู่วันยังค่ำ ทำหน้าตาเหมือนกับว่าจะต้องตายหากต้องกินบะหมี่จริงๆ

“มันดึกขนาดนี้ มีบะหมี่ให้กินก็ดีแล้ว อย่าเรื่องมากน่า กินซะจะได้กินยา” ดวงตาคู่สวยเหลือบไปเห็นยาวางอยู่ข้างๆถ้วยบะหมี่ จะซึ้งใจเหรอ? ไม่เลยสักนิดตอนนี้กำลังนึกไม่ชอบใจที่อีกฝ่ายตบหัวแล้วลูบหลังอยู่ต่างหาก!

“ไม่หิว”

“แน่ใจ?” เสียงทุ้มถามย้ำเขาไม่อยากจะเชื่อว่าไม่หิวเพราะคุณหนูตัวแสบยังไม่มีอาหารตกถึงท้องเลยตั้งแต่เช้า

“ก็ไม่หิวจริงๆนี่ นายจะให้ฉันฝืนใจกินเหรอ?”

“โอเค ไม่ฝืนใจงั้นผมกินเองแล้วกัน” แจ็คสันนั่งลงตรงข้ามแล้วดึงถ้วยบะหมี่มาตักกินเองอยู่หลายคำด้วยท่าทางที่น่าอร่อย

“มีกุ้งด้วยนี่น่า...” เขาใช้ตะเกียบคีบกุ้งขึ้นมามองด้วยสายตาน่าอร่อย ก่อนจะยัดเข้าปากไปทั้งตัว ในยามนี้ยองแจที่เหมือนถูกบังคับให้นั่งมองลอบกลืนน้ำลาย เอาจริงๆปากเก่งไปอย่างนั้นแหละ ตอนนี้หิวจะตาย

“นายจะกินหมดเลยรึไง?”

“อ้าวก็คุณไม่กินนี่ ตกลงจะเอาไง? ถ้าไม่กินผมจะกินให้หมด” แจ็คสันหยุดกินแล้วถามจริงๆจังๆ ถ้าอีกฝ่ายยังเล่นตัวจะปล่อยให้นอนหิวทั้งคืนให้ดู

“เอ่อ...ก็ของฉันนี่” ยองแจดึงถ้วยบะหมี่กลับมาแล้วตักเข้าปาก หลังจากกินคำเล็กๆลงท้องไปคำหนึ่งแล้ว ก็ทนกดความหิวเอาไว้ไม่ไหวอีกต่อไป ตักเข้าปากอีกโดยที่ไม่มีทีท่าจะวางช้อนวางตะเกียบเลยสักนิด ทำเอาแจ็คสันมองอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าคราบคุณหนูของอีกฝ่ายจะหายไปเพราะความหิวแบบนี้

“เสร็จแล้วก็กินยา แล้วก็นี่ยาทาถ้าไม่อยากก้นบวมก็อย่าขี้เกียจล่ะ ทาซะผมขอตัว” เขายื่นยาทั้งหมดให้ เมื่ออีกฝ่ายวางช้อนและตะเกียบลง

“ขอบคุณ” อันที่จริงยังไม่อิ่มหรอกนะ แต่จะเสียฟอร์มขออีกถ้วยก็ใช่ที่ ดังนั้นยองแจจะอดทนรออาหารเช้าของวันพรุ่งนี้

ส่วนมือขวาหนุ่มก็เก็บถ้วยเปล่าเกลี้ยงเกลาเอามาเก็บในครัว อย่าถามนะว่าบะหมี่ถ้วยนี้ใครเป็นคนทำ...เพราะ...

“อ้าว...คุณแจ็คสันต้มบะหมี่ทานเองเลยเหรอคะ? ที่จริงเรียกฉันให้ทำอาหารอย่างอื่นให้ก็ได้” ซองฮีที่ถือแก้วนมของแบมแบมมาเก็บเอ่ยทักขึ้น

“ไม่เป็นไรฉันเห็นมันดึกแล้ว”

“อ่อค่ะ แล้วคุณหนูยองแจล่ะคะ ได้ข่าวว่าไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่เช้า ให้ฉันทำให้ดีไหมคะ จะได้ไม่นอนหิวทั้งคืน” ซองฮีถามออกมาอย่างซื่อๆ โดยหาไม่รู้ว่าบะหมี่ถ้วยนั้นคนที่กินจนหมดไม่ใช่แจ็คสันอย่างที่เธอเข้าใจ

“ไม่ต้องลำบากหรอก อยากดื้อก็ปล่อยให้หิวไปเถอะ เธอน่ะไปพักผ่อนเถอะดึกแล้ว”

“เอางั้นเหรอคะ? อืม...ก็ได้ค่ะ” แม้จะไม่สบายใจที่ปล่อยให้แขกนอนหิว แต่ในเมื่อมือขวาของเจ้านายตัดสินใจแบบนี้เธอก็ไม่ควรคัดค้านพอเก็บแก้วนมของแบมแบมเสร็จก็ตัดสินใจไปพักผ่อนบ้าง

เมื่อแม่บ้านเดินจากออกไปแจ็คสันก็ถอนหายใจยาว ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องฟอร์มไปแบบนั้น แต่อย่างว่าถ้าคนอื่นรู้เข้าว่าเขาลงทุนต้มบะหมี่ให้คุณหนูตัวร้ายนั่น อาจจะถูกมองด้วยสายตาแปลกๆก็ได้ ฉะนั้นเลือกทำแบบนี้น่าจะดีแล้ว

 

ช่วงสายของวันต่อมา หลังจากที่แจ็คสันดูแลเรื่องยองแจเรียบร้อยก็ลงมารอผู้เป็นเจ้านายด้านล่าง หากแต่รออยู่สักพักเจ้านายก็ยังไม่ลงมาสักที จะขึ้นไปตามที่ห้องคำสั่งที่เคยได้รับว่า ”อย่าเข้าห้องของแบมแบมสุ่มสี่สุ่มห้า” มันก็ผุดขึ้นมาในหัว ทำเอาตัดสินใจไม่ถูกว่าจะทำไงดี

“เคาะเรียกเอาก็ได้มั้ง” เมื่อตัดสินใจได้ก็ก้าวขาหมายจะเดินขึ้นบันไดไปชั้นบน ถ้าไม่ติดว่า...

“แจ็คคคค” แบมแบมวิ่งกระหืดกระหอบลงบันไดมา ทำเอาทุกคนที่ยืนรอเจ้านายอยู่ตกอกตกใจกลัวว่าคนตัวเล็กจะกลิ้งหล่นลงมากองข้างล่างซะแล้ว

“ทำไมวิ่งลงมาแบบนั้น เกิดตกบันไดขึ้นมาจะทำไง?”

“แจ็ค...มาร์คอ่ะ...” ดูเหมือนว่าแบมแบมไม่ได้ใส่ใจกับแววตาดุๆ เจ้าตัวเดินมาหาแล้วกระตุกแขนเสื้อของอีกฝ่ายอย่างพยายามจะบอกอะไรสักอย่าง

“เจ้านาย? เจ้านายทำไมเหรอแบมแบม?”

“มาร์คร้อนอ่ะ...ร้อนมากเลย แจ็ค” คนตัวเล็กบอกแล้วหน้าตาน่ารักก็เบะเหมือนจะร้องไห้ แจ็คสันงงกับคำตอบแต่ก็ตัดสินใจขึ้นไปดูผู้เป็นเจ้านายบนห้องของแบมแบม

เมื่อมาถึงสภาพของเจ้านายที่นอนหอบหายใจแรง ตัวร้อนจี๋ไข้ขึ้นสูงทำให้แจ็คสันถึงกับตกใจ มันไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆที่คนอย่างมาร์คต้วนจะไม่สบายแบบนี้

“เจ้านายไหวหรือเปล่าครับ?”

“อืม แย่กว่าที่คิด...เมื่อวานปวดหัวแต่คิดว่าไม่เป็นไรมาก ให้ตายเถอะฉันน่าจะกินยาดักเอาไว้” มาร์คตอบด้วยน้ำเสียงแหบๆ ในขณะที่มือก็ลูบผมนุ่มของแบมแบมเชิงปลอบขวัญที่ตกใจกับอาการป่วยของเขา

“ผมเรียกหมอมาดีไหมครับ?”

“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันกินยาแล้วนอนสักพักก็ดีขึ้นแล้ว”

“แต่เจ้านายครับ...” ดูเหมือนว่าคนเป็นมือขวาจะไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของเจ้านายนัก

“พอเลยแจ็คสัน ถ้าไม่ไหวจริงๆฉันจะไปโรงพยาบาล” นิสัยไม่ชอบให้คนนอกเข้าบ้านง่ายๆยังคงฝังรากลึก แจ็คสันจึงต้องยอมรับในการตัดสินใจของเจ้านาย

“เอาอย่างนั้นก็ได้ครับ เดี๋ยวผมโทรเลื่อนนัดทานข้าวกลางวันกับท่านฑูตเกาหลีไปก่อนก็แล้วกันนะครับ”

“อืม ฝากด้วยล่ะ”

“งั้นเดี๋ยวผมเรียกแม่บ้านขึ้นมาดูแลนะครับ” แจ็คสันบอกทิ้งท้าย ก่อนจะเดินออกจากห้องไป วันนี้อาจเป็นวันที่เขาต้องยุ่งทั้งวันเพราะต้องทำงานแทนเจ้านายทุกอย่าง
 

ถ้าคิดว่ามาเฟียหนุ่มจะยอมให้แม่บ้านช่วยป้อนข้าวป้อนยาและเช็ดตัวให้ละก็คุณคิดผิดซะแล้วล่ะ คนอย่างมาร์คต้วนถ้าไม่จะตายจริงๆล่ะก็ ไม่ยอมอ่อนแอให้เสียเชิงชายหรอก ดังนั้นจึงดันทุรังทำทุกอย่างด้วยตัวเอง เริ่มตั้งแต่ทานโจ๊กที่ถูกเอาขึ้นมาเสิร์ฟบนห้องนอน

เคร้ง... 

หลังจากที่ฝืนตัวเองมานานหลายนาที ก็เผลอทำช้อนหลุดมือจนได้

“ให้ฉันช่วยดีกว่านะคะเจ้านาย”

“ไม่ต้องหรอกป้อนแบมแบมไปเถอะ” ความหวังดีของแม่บ้านถูกปฏิเสธแทบจะทันที แถมยังพยักพเยิดหน้าให้หันไปสนใจป้อนคนตัวเล็กอย่างที่แม่บ้านกำลังทำอยู่ด้วย

“แต่มาร์คทำเลอะนะ ซองฮีบอกว่าต้องป้อนถึงจะไม่หกเลอะเทอะ” แบมแบมที่นั่งกินไปเอียงคอมองมาร์คไปเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่ามีเศษอาหารหกตอนที่ช้อนหลุดมือ

“ไม่ต้องป้อนหรอกครับ มาร์คกินเองได้”

“มาร์คเด็กไม่ดีเลย ดื้ออ่ะ” คนตัวเล็กเบ้ปากใส่เมื่ออีกฝ่ายยังคงยืนกรานที่จะกินด้วยตัวเอง

“มาร์คเปล่าดื้อนะครับ ซองฮีต้องป้อนแบมนี่น่า ถ้าป้อนมาร์คด้วยซองฮีจะเหนื่อยนะ แบมไม่สงสารซองฮีเหรอ?”

“จริงด้วย ...ซองฮีป้อนแบมแล้วนี่น่า”

“ถูกใช่ไหม? งั้นมาร์คกินเองดีกว่าเนอะ” เมื่อกล่อมแบมแบมเสร็จมาร์คก็หยิบช้อนขึ้นมา และกำลังจะตักกินด้วยตัวเองอีกครั้ง

“ไม่ได้นะ” ดูเหมือนว่าการกล่อมจะไม่ได้ผล แบมแบมแย่งช้อนของเขาไปด้วยสีหน้าไม่พอใจ

“แบมแบมคืนช้อนให้เจ้านายเถอะ เจ้านายต้องทานข้าวทานยานะ” ซองฮีขยับเข้ามาใกล้ พยายามยื้อช้อนจากมือของคนตัวเล็ก แต่เจ้าตัวเอี้ยวตัวหลบไม่ยอมง่ายๆ

“ไม่เอา ห้ามมาร์คกินเอง”

“แต่ซองฮีต้องป้อนแบม ให้มาร์คกิน...อะ...” มาร์คที่กำลังจะกล่อมชะงักเมื่อช้อนที่ถูกแย่งไปถูกยื่นกลับมาหาเขาอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้มีโจ๊กอุ่นๆอยู่ในช้อนด้วย

“แบมจะป้อนเอง...แบมป้อนได้...อ้ำ...มาร์คอ้ามมมมมมม” ท่าทางน่ารักที่ตั้งใจสุดๆในการตักโจ๊กแล้วยื่นมาจ่อปากทำให้มาร์คหูอื้อตาลายยอมอ้าปากกินโจ๊ก โดยลืมไปเลยว่าถ้าไม่จะตายจริงๆจะไม่ยอมให้ใครป้อนให้เสียเชิงชาย

“มาร์คเก่งที่สุด วันนี้มาร์คเก่งกว่าพี่หมีอีก อ้ามมมมม” มีการหลอกล่อเยินยอเหมือนที่ซองฮีเคยทำกับตนด้วยไม่มีผิด

“แบมก็ต้องกินด้วยนะ อย่าเอาแต่ป้อนมาร์คอย่างเดียว”

“แบมเป็นเด็กดีอยู่แล้ว ซองฮี แบมจะอ้ามมมมม” ไม่พูดเปล่าเจ้าตัวหันไปอ้าปากรอกินโจ๊กจากแม่บ้านด้วยท่าทางน่ารักจนคนที่มองอยู่ถึงขั้นเคลิ้ม เด็กคนนี้ทำอะไรก็น่ามองน่ารักไปหมด

หลังจากที่ป้อนกันจนเสร็จแล้วมาร์คก็หยิบยาเข้าปาก ทั้งที่เขากินมันเข้าไปง่ายๆแต่แบมแบมนั่งมองกลับทำหน้าทำตาขมแทน

“อี้...ยา...ขมใช่ไหมมาร์ค?”

“ไม่นะ อร่อยดีออก ถ้าแบมไม่สบายก็ต้องกินยาเหมือนมาร์คนะ”

“ไม่เอาหรอกมันขม” ทันทีที่ปฏิเสธออกไปมาร์คก็หัวเราะในลำคอ ถ้าคิดว่าแบมแบมหลอกง่ายบอกไว้เลยว่าคิดผิดถนัดเพราะมันตรงกันข้ามเลยเชียวล่ะ จะให้เชื่อที่บอกแต่ละอย่าง ต้องกล่อมแล้วกล่อมอีก

“เจ้านายคะ เสร็จแล้วฉันเอาผ้าชุบน้ำอุ่นมาให้เช็ดตัวนะคะ” ซองฮีที่ยืนมองทั้งคู่ไปยิ้มไปเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเจ้านายกินยาเรียบร้อยแล้ว

“อืม ก็ดีเสร็จแล้วฉันจะได้นอน”

“รอสักครู่นะคะ” ว่าแล้วแม่บ้านก็หายตัวไปในห้องน้ำ และกลับมาอีกครั้งพร้อมผ้าแช่น้ำอุ่นในกะละมัง เธอจัดการบิดน้ำออกจากผ้าจนหมาดแล้วส่งให้เจ้านาย เพราะเดาได้ว่าไม่มีทางที่อีกฝ่ายจะยอมให้คนอื่นมาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้

“แบมทำให้นะ...” อยู่ๆที่คนที่นั่งกอดตุ๊กตาหมีคุมะอยู่ก็พูดขึ้น

“แบมแบมจะเช็ดตัวให้เจ้านายเหรอ?”

“อื้อ แบมจะทำให้” ไม่ใช่แค่พูดเจ้าตัวขยับเข้ามาชิดร่างสูงจากนั้นก็ยื่นมือขอผ้า แล้วมีหรือคนที่โดนความน่ารักทิ่มตาจะปฏิเสธลง เขายอมส่งผ้าให้ง่ายๆอย่างไม่มีอิดออด จนแม่บ้านที่ยืนมองอยู่อมยิ้มพลางคิดในใจว่า ‘อย่าถามหาความยุติธรรมจากมาร์คต้วน’ เพราะนอกจากแบมแบมแล้วคนอื่นอย่าหวัง

ผ้าหมาดๆถูกจับไล้ไปตามร่างกายของคนป่วย แต่บ่อยครั้งมันถูกเอามาเช็ดให้ตัวเองด้วยจนมาร์คต้องคอยจับยื้อมือเอาไว้ ขืนปล่อยให้เจ้าตัวทำแบบนั้นคงเช็ดไม่เสร็จเสียที

“มาร์คหายไวๆนะ หายแล้วไปเล่นกับแบม” แบมแบมทิ้งตัวลงกอดซบอกคนป่วยแล้วพูดอ้อนขึ้น

“ครับมาร์คจะรีบหายไวๆ” ซึ่งถ้ามันเป็นไปได้เขาอยากจะหายป่วย ณ ตอนนี้เวลานี้เลยด้วยซ้ำไป

“แบมแบมครับ ถ้าอยากให้เจ้านายหายเราต้องออกไปข้างนอกกันนะ เจ้านายจะได้นอนไง”

“แบมนอนด้วยไม่ได้เหรอ?” คนตัวเล็กเอียงคอถาม ทำเอาซองฮีอยากจะใจอ่อน แต่คิดไปคิดมาถ้าปล่อยให้อยู่ด้วยกัน เจ้านายคงเอาแต่นอนมองแบมแบมจนไม่ได้พักผ่อนกันพอดี

“ไม่ได้ครับ เด็กดีไปเล่นที่สวนกับพี่ดีกว่าเนอะ ใช่ไหมคะเจ้านาย?”

“อืม แบมไปเล่นกับพี่ซองฮีก่อนนะ มาร์คหายแล้วมาร์คจะตามไป” มาเฟียหนุ่มพูดสนับสนุนเมื่อแม่บ้านส่งสายตาขอความช่วยเหลือมาทางเขา

“ก็ได้ แต่มาร์คต้องรีบหายแล้วตามแบมไปเล่นนะ”

“ครับ เดี๋ยวมาร์คจะตามไป” เมื่อเขารับปากแบมแบมก็ยอมลุกตามซองฮีไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วออกไปนั่งเล่นที่สวนหลังบ้าน

แม้ตัวจะออกมาจริงแต่ดูเหมือนใจจะไม่ตามออกมาด้วย บ่อยครั้งที่ซองฮีเห็นคนตัวเล็กชะเง้อคอกลับไปมองทางฝั่งตะวันออกของตัวบ้าน ทำเอาเธอต้องพยายามทำใจแข็งไม่ยอมพาแบมแบมกลับไปนั่งเฝ้าเจ้านายในห้องนอน เพราะเกรงว่าเจ้านายจะพักผ่อนได้ไม่เต็มที่

“แบมแบม มานั่งวาดรูปกับพี่ดีกว่าเนอะ” เธอพยายามหันเหความสนใจของแบมแบมด้วยการชวนวาดรูป

“วาดรูป?”

“ใช่ขยับเข้ามานั่งข้างๆพี่สิ เดี๋ยวพี่จะสอนให้” คนตัวเล็กขยับเข้ามาอย่างว่าง่าย ซองฮีคลี่ยิ้มก่อนจะเริ่มสอนให้จับสีเมจิกขีดเขียนลงบนกระดาษ จนอีกฝ่ายเริ่มจดจ่ออยู่กับการวาดรูป

“อันนี้แบมแบมวาดอะไรครับ?”

“แบมไง อันนี้แบมอันนี้มาร์คสวยใช่ไหมล่ะ?” คนตัวเล็กชี้แล้วยิ้มแฉ่งเหมือนภูมิใจที่วาดรูปตัวเองกับมาร์คได้

“สวยจ้า สวยจังเลย” ซองฮีพยักหน้าเห็นด้วยว่าสวย ทั้งๆที่มองไงมันก็คือสีที่ถูกวาดหยึกยือไม่เป็นรูปทรง

“สวยอยู่แล้ว แบมเก่ง แบมจะวาดอีก”

“ดีครับ วาดอยู่ตรงนี้อย่าไปไหนนะ เดี๋ยวพี่ไปเตรียมข้าวเที่ยงมาให้” เมื่อดูนาฬิกาที่ข้อมือแล้วพบว่าสิบเอ็ดโมงกว่าแล้ว จึงจำเป็นต้องแยกออกไปเตรียมมื้อเที่ยงให้แบมแบม

จะให้แม่บ้านคนอื่นทำให้ก็กลัวว่าจะมีคนแกล้ง ไม่ได้มองโลกในแง่ร้ายนะ เพียงแต่อย่างที่รู้ๆกัน ว่าแม่บ้านที่อายุในช่วงยี่สิบต่างอิจฉาแบมแบมที่ได้รับความรักและเอ็นดูจากคุณย่าต้วน หนำซ้ำตอนนี้เจ้านายยังทั้งรักทั้งหลงยิ่งทำให้เธอไม่ไว้ใจคนอื่นให้ดูแล

“รีบไปรีบมานะแบมคิดถึง แล้วก็อย่าลืมขนมของแบมนะ”

“จ้า ไม่ลืมรออยู่นี่นะ” ซองฮีอดไม่ได้ที่จะดึงแก้มนุ่มของเด็กช่างอ้อนเบาๆ เริ่มเข้าใจความรู้สึกของคนถูกอ้อนบ่อยๆอย่างเจ้านายขึ้นมาทันที แค่นี้ก็รักอย่างลูกแล้ว อ้อนกว่านี้เธอจะไปไหนรอด

เมื่อซองฮีออกไปเตรียมมื้อเที่ยงให้ แบมแบมก็วาดแผ่นหนึ่งเสร็จในเวลาต่อมา เจ้าตัวยกกระดาษที่เต็มไปด้วยสีเมจิกหยึกยือขึ้นมามองอย่างภูมิใจแล้ววางไว้ข้างๆตัวอย่างทะนุถนอม จากนั้นหยิบกระดาษอีกแผ่นขึ้นมาหมายจะวาดต่ออีก แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ได้คิดว่าในสวนนี้มีลมอ่อนๆพัดโชยอยู่ตลอดเวลา ถ้าไม่เอาอะไรมาทับกระดาษไว้ไม่นานมันก็จะปลิวไปตามลม!

“อ๊ะ!? รูปของแบม! เอาคืนมานะ!” เสียงน่ารักโวยวายขึ้นเมื่อกระดาษถูกพัดปลิวออกไปห่างตัว ก่อนจะลุกขึ้นวิ่งไล่ตามกระดาษที่ปลิวออกไป

“หยุดนะ” ไม่มีใครที่จะสั่งให้ลมหยุดได้ดังนั้นกระดาษจึงถูกพัดปลิวห่างออกมาจากใต้ต้นไม้ที่นั่งอยู่เรื่อยๆ และคนตัวเล็กเองก็เอาแต่มองตามกระดาษไม่ได้มองทาง จึงไม่ทันระวังคนที่เดินสวนมา

“ตุบ! โอ้ย!” ทั้งแบมแบมและคู่กรณีล้มลงไปกองกับพื้นและถลอกได้แผลกันทั้งคู่

“กะ....กรี๊ดดดดดด! นี่แกทำฉันเลือดออก!” คนตัวเล็กสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ! เจ็บอยู่ไม่มีใครปลอบหนำซ้ำกลับมาโดนเสียงดังแสบแก้วหูตวาดใส่ จากความตกใจก็เริ่มเป็นความกลัว

“อย่าดุแบมนะ...แบมกลัว...ฮึก....” ทั้งๆที่กำลังกลัวจนน้ำตาคลอ แต่เจ้าตัวก็ยังเอ่ยขอโทษกับอีกคนด้วยท่าทางอ้อนๆ ซึ่งมันอาจได้ผลกับมาร์ค แต่กับคนอื่นใช่ว่าทุกคนจะเอ็นดู!

“ไม่ต้องมาทำเป็นสำออยเลยนะเด็กบ้า! แกคงเป็นคนรับใช้สินะ มานี่เลยฉันจะฟ้องคุณมาร์คให้ไล่แกออก”

“ไล่เหรอ?...ไม่เอานะมาร์คไม่ไล่แบม...ฮือออออ...แบมจะอยู่กับมาร์ค” เมื่อโดนพูดใส่หน้าแบบนั้นคนตัวเล็กก็คิดไปไกลว่าจะโดนไล่จริงๆ เจ้าตัวกลัวจนร้องไห้โฮในขณะที่สาวสวยคู่กรณีเบ้ปากมองอย่างเหยียดๆ

“คงหวังจะเป็นมากกว่าคนรับใช้สินะ ฉันจะฟ้องให้หมดเลย คุณมาร์คต้องรังเกียจแกแน่ มานี่เลยตามฉันมานี่!” หล่อนออกแรงดึงกระชากให้ตามมา ทั้งที่แบมแบมไม่เต็มใจพยายามจับดึงพุ่มไม้ยื้อตัวเอาไว้สุดขีด

“ไม่เอา... ซองฮีช่วยแบมด้วย...ฮือออออ...ช่วยแบมที” เสียงร้องของแบมแบมดังขึ้นเรื่อยๆ แต่คนที่พยายามฉุดกระชากให้ไปรับโทษก็ไม่ยอมใจอ่อนเช่นกัน

“เธอกำลังทำอะไรน่ะ!” เสียงดังถามขึ้นทำให้หญิงสาวดูเหมือนเป็นผู้ดี ชะงักหยุดการกระทำแล้วมองหาผู้ถาม

“ใครน่ะ?”

“ฉันอยู่บนนี้ ชั้นสองของบ้าน” เมื่ออีกฝ่ายบอกตำแหน่งก็เงยหน้าขึ้นไปมอง เห็นเด็กหนุ่มอายุน่าจะไม่ถึงยี่สิบกำลังจ้องมองด้วยแววตาคาดคั้นถึงการกระทำของเธอ

“ก็เด็กนี่มันชนฉัน เห็นไหมเลือดออกเลย”

“แบมไม่ได้ตั้งใจ ...แบมขอโทษ”

“น้องเขาก็ดูเหมือนไม่ได้ตั้งใจนะ ให้อภัยกันไม่ได้รึไง ทำไมต้องไปกระชากลากน้องแบบนั้น” ยังไงอีกฝ่ายก็ไม่เห็นด้วยอยู่ดี ยิ่งเห็นคนตัวเล็กพร่ำขอโทษทั้งน้ำตาแล้ว ยิ่งรู้สึกแย่กับการกระทำรุนแรงของสาวที่เกือบสวย(?)คนนี้

“แต่ฉันเป็นแผล ฉันเป็นถึงลูกสาวท่านฑูตเชียวนะ ยังไงคนบ้านนี้ก็ต้องรับผิดชอบ”

“หึ!” เหตุผลที่แสนเอาแต่ใจนั่นทำให้คู่สนทนาหัวเราะในลำคอ ที่แท้ก็คิดว่าตัวเองเป็นผู้ดีเหนือคนอื่นนี่เอง ถึงได้แสดงกิริยาที่คิดว่าดีออกมาจนน่าระอา

“หัวเราะอะไรของแก”

“เป็นถึงลูกสาวท่านฑูตก็น่าจะฉลาดคิดออกนะว่าฉันหัวเราะอะไร เอาเป็นว่าจะช่วยคุณหนูก็แล้วกันนะครับ อยากให้เด็กคนนี้รับโทษใช่ไหม ได้เลยครับ? ยืนรอนิ่งๆสบายๆเลยครับไม่ต้องเสียเวลาฉุดกระชากลากถู เดี๋ยวชเวยองแจจะจัดให้เอง” คนที่แทนตัวเองว่าชเวยองแจกระตุกยิ้มร้ายๆ ก่อนจะเดินหายออกไปจากตรงหน้าต่าง

จากนั้นเพียงไม่อึดใจแม่บ้านหลายคนก็เดินเข้ามาหาแบมแบมกับหญิงสาวที่แสดงตัวว่าเป็นลูกสาวท่านฑูต โดยมียองแจยืนมองเหตุการณ์อยู่บนชั้นสอง

“ซองฮีช่วยแบมด้วย” หนึ่งในแม่บ้านคือซองฮี คนตัวเล็กจึงสะบัดมือเรียวที่จับและจิกข้อมือของตนเอาไว้แล้วโผเข้าหาอ้อมกอดอันปลอดภัย

“ไม่เป็นไรนะครับ คนเก่งพี่ซองฮีอยู่นี่แล้ว ส่วนคุณโซยอนกรุณาตามเข้าไปในตัวบ้านด้วยค่ะ คุณแจ็คสันจะสอบสวนเรื่องที่คุณทำร้ายแบมแบม”

“ห๊ะ!? ว่าไงนะ? ฉันทำร้ายไอ้เด็กนี่งั้นเหรอ?” เธอชี้มาที่ตัวเองอย่างงงๆก่อนจะหันขึ้นไปมองชั้นสอง ดวงตาคู่สวยติดร้ายเบิกกว้างเมื่อเห็นว่ายองแจยิ้มเยาะแล้วยังทำหน้าสะใจใส่ด้วย

“รีบๆเลยนะครับพี่แม่บ้าน พี่สาวเกือบสวยคนนี้อ่ะใช้กำลังกับน้องครับ ตัวเองเป็นคนชนแท้ๆยังโทษน้องอีก ไม่รู้ว่าใช้เล็บแดงๆนั่นหยิกข่วนน้องไปบ้างหรือเปล่าสงสารน้องจริงๆครับ” ยองแจตีหน้าเศร้าเล่าความเกือบจริง(?) เป็นเพราะความหมั่นไส้ล้วนๆเลยใส่ไข่เข้าไปด้วย แต่นั่นก็ส่งผลให้แบมแบมก้มมองแขนตัวเองว่าโดนหยิกข่วนจริงหรือไม่

“งื้อ....ซองฮีแบมเจ็บจังเลย” เมื่อเห็นว่าตัวเองมีรอยหยิกข่วนจากเล็บยาวๆจริงน้ำตาก็ไหลทะลักอีกรอบ นึกกลัวหญิงสาวคนนั้นขึ้นมาจับใจ

“เห็นทีต้องคุยกันยาวแล้วค่ะ คุณโซยอน ถึงคุณจะสูงศักดิ์มาจากไหนก็ไม่ควรทำอย่างนี้กับคนอื่น” ถึงจะเป็นแค่แม่บ้านแต่เพราะคอยดูแลแบมแบมอย่างกับลูกเล็กๆมาตลอด ซองฮีจึงโกรธสุดๆเมื่อเห็นรอยหยิกข่วนนั่น งานนี้ถ้ามือขวาไม่กล้าจัดการ เรื่องก็จะต้องถึงเจ้านาย ท่านรักแบมแบมจะตายคงไม่ปล่อยให้แม่นี่รอดไปง่ายๆแน่

 

 

Crazy love บ้าอ้อนรักนายมาเฟีย

Crazy love บ้าอ้อนรักนายมาเฟีย

Get it now

 

ภายในเล่มประกอบด้วยเนื้อหาตั้งแต่ต้นจนจบ และตอนพิเศษอีก 6 ตอน

ตอนพิเศษ1ความรู้สึกที่มั่นคง

ตอนพิเศษ2คนรักของมาเฟียกับชีวิตมหาลัย

ตอนพิเศษ3อ้อน

ตอนพิเศษ4เปิดตัว

ตอนพิเศษ5แบมแบมไม่ชอบรังแกใคร

ตอนพิเศษ6รางวัลของมาร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 469 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,795 ความคิดเห็น

  1. #4765 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 16:36

    มาร์คหลงแบมขั้นสุด น่ารัก ยองแจใสใสไม่มี ดีงาม

    #4,765
    0
  2. #4748 WaterIsMe (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:17
    ยองแจก็คือร้ายนะ55555
    #4,748
    0
  3. #4713 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 15:39
    ยองแจปกป้องน้องดีมากกกก
    #4,713
    0
  4. #4651 _DARKGHOST_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 09:07
    ยองแจทำดีมากลูกกกก
    #4,651
    0
  5. #4559 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 18:02
    โดนแน่
    #4,559
    0
  6. #4348 mai_maylody (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 22:23
    อย่ามาทำร้ายแบมๆนะ
    #4,348
    0
  7. #4284 panyopiyo. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 00:44
    แจ็คแจงานดีมากกหโอ้ย หิวมั้ยลูก
    #4,284
    0
  8. #4237 Melovemind (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 07:43
    สนุกมากค่ะ มาต่อเร็วๆน่ะ เอาให้หนักๆเลยน่ะมาร์คกล้าดียังไงมาทำร้ายแบม
    #4,237
    0
  9. #4236 _gujellal_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 21:01
    มีเรื่องกับมครไม่มีไปมีกับชเวยองแจคราวซวยก็รอบนี้แหละ
    #4,236
    0
  10. #4233 อากาเซ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 10:36
    หลงรักไม่รู้กี่รอบแล้ววววว

    มาต่อเร็วๆน๊าาาา
    #4,233
    0
  11. #4232 xstcphpp (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 06:10
    ยองแจเป็นอัศวินม้าขาวเลย55555
    #4,232
    0
  12. #4227 leehwayeon bb (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 23:37
    รออออออิ
    #4,227
    0
  13. #4225 เบค่อนน้อย exo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 19:49
    โดนแน่ๆ
    #4,225
    0
  14. #4223 0942845903 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 12:49
    โดนค่ะะะะงานนี้
    #4,223
    0
  15. #4222 ปีใหม่ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 12:07
    ปรบมือสิรออะไรยองแจทำดีเอาไปเลย10บาท
    #4,222
    0
  16. #4221 อุคิ[ทาเกะ]จัง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 11:04
    กรี๊ดดด คิดถึงเรื่องนี้นะคะ
    #4,221
    0
  17. #4220 khunsom08 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 10:52
    เล่นผิดคนแล้วอิอิ
    #4,220
    0
  18. #4219 sweetzz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 09:41
    ยองแจทำดีค่ะ
    #4,219
    0
  19. #4218 Ploylymtbb (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 23:23
    นังนิ..บังอาจมาทำน้องแบม..คุณมาร์คจัดการหนักๆเลยค่ะ!!
    #4,218
    0
  20. #4217 praew-yyy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 23:18
    สมน้ำหน้านังชะนี
    #4,217
    0
  21. #4216 Cbaze (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 23:03
    มาร์คมาจัดการรร
    #4,216
    0
  22. #4215 อากาเซ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 22:46
    อัพบ่อยๆๆ นะ เรารออยู่ ~
    #4,215
    0
  23. #4214 thuglifes (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 22:02
    กลัวใจมาร์คจังเลย
    #4,214
    0
  24. #4213 ภรรยาหวัง แจ็คสัน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 21:52
    จัดการเลยค่ะ มาทำน้องเจ็บทำไใ นังผู้หญิงเกือบสวย 55
    #4,213
    0
  25. #4211 Chollysayzeed (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 21:20
    เรื่องนี้ถึงหูคูมมาร์คแน่ เธอเฌอดีย์แน่ยัยผู้หญิงเกือบสวย(?)
    #4,211
    0
  26. #624 eMMii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 14:46
    นางเป็นใคร!? หวังจัดการนางเลย!!
    #624
    0
  27. #582 Meteor Str (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 00:00
    เกลียดอะไร ได้งั้นน้ะ ยองเเจ~~~~
    #582
    0
  28. #530 Jung Tien-In (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 00:39
    แบมน่าสงสารอ่ะ ความกลัวนี้มันจะหายไปจากใจแบมได้ไหมเนี่ย เฮ้อ แต่พอเช้ามาแบมก็ทำตัวน่ารักอีกละ งอนเค้าไม่คุยกับเค้า(หรา?) แต่เดินตามเค้าเนี่ยนะลูก 5555 ต้วนรีบจัดการให้เสร็จนะเดี๋ยวแบมสนใจแจมากกว่าจะยุ่งอิอิ
    #530
    0
  29. #487 akapee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 21:10
    งานตัวร้ายก็ต้องมา!
    #487
    0
  30. #474 Mymildz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 17:01
    แจ็คแจนี่จะตีกันสักตอนได้ม้ะ 55555555555555
    ความสุขุมของมือขวาได้หายไปแล้ว 5555555555555555555
    เจอน้องแตงความสาุขุมที่สะสมมาหลายปีหายไปเลยคะมือขวาาาา
    น้องแบมอย่างอนต้วนบ่อยสิ เดี่ยวต้วนไม่มีกำลังใจน้าาา
    แล้วดูเค้าง้อกันสิแกรรรรรรรรร งื้อออออออออออ ชีวิตพังแล้วค่าาา ตายรอบที่ล้านแล้วค่าาา
    #474
    0
  31. #410 P'meez (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 12:14
    ชอบคู่แจ็คสันกับยองแจอ่า

    คือพวกนางน่ารักมาก >///< 

    จะไม่ทนนะ คุณหนูยองแจแอบร้ายนิดๆ แสบแบบน่ารักดี

    แบมแบมก็น่ารักมาก 

    ยองแจแอบมีการแบบ หลงพี่มาร์คชั่วขณะ 5555

    สรุปแล้วแบมซนไปชนใครเข้าอีกล่ะเนี่ย
    #410
    0
  32. #347 Bbowsnow (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 19:13
    เจ้าชาบกับเจ้าหญิง ><
    #347
    0
  33. #337 p*chu*ka (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 17:33
    ♚♔Mark is Bam'Prince. So touched. 
    Good story
    #337
    0
  34. #334 รัน รัตนะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 16:39
    อาาาา รู้สึกกลัวจัง กลัวแทนต้วน ถ้าวันนึงแบมกลับมาเป็นเหมือนเดิม มันจะเป็นยังไงนะ
    #334
    0
  35. #310 SugarMark (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 01:58
    แจ็คสันไม่เป็นตัวของตัวเองจริงๆนั่นแหละ55555
    มาร์คแบมก็น่ารักดีอยู่หรอกนะแต่เราดันคิดแบบแจ็คสันตลอดเวลานี่ดิเลยยิ้มไม่ค่อยออก
    #310
    0
  36. #267 littlemj (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 00:56
    แจ็คสันแอบกั๊กแบบไม่รู้ตัวนะ 555 
    ในที่สุดมาร์คแบมก็มาสักที คือชอบคาแรคเตอร์มาร์คแบมเรื่องนี้มากๆๆๆๆๆ น้องแบมโค ตรน่ารัก แบบอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก เวลาแบมงอนมาร์คนี่น่าเอ็นดูมาก อ้อ ที่มาร์คโทรไปเร่งๆให้แจ็คสันรีบกลับตอนก่อนหน้านู้น เพราะเวลาที่ให้แบมน้อยลงสินะ น่ารัก > < เจ้าชายเจ้าหญิงอะไรกันค้า  ฟินเว่อร์!!!
    #267
    0
  37. #259 ヾ° JUNGLEO ❀ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 21:14
    พี่มาร์คเค้าสิ้นลายไปแล้วนะแจ็ค
    รีบๆทิ้งลายสุขุม เยือกเย็นได้แล้ว 5555555555
    #259
    0
  38. #247 LooknamTK (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 16:39
    พี่มาร์คเตรียมตัวเตรียมใจไว้แล้วใช่ป่ะ 555555 อิแจ็คมันต้องเจอยองแจอ่ะ ตัวแสบบบบ 555555555
    #247
    0
  39. #236 เด็กน้อยในกองหนังสือ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 22:12
    มาร์คตกม้าตายเพราะแบมเชื่อสิ พอแบมกลับมาปกตินี่ ไม่แคล้วหักไปข้าง
    #236
    0
  40. #224 MBB28 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 08:11
    พ่อมาเฟียใจมุ้งมิ้งงง แอร๊ยยย น่ารัก น้องแบมน่ารักกก

    ปล.หวังใจเย็น กับน้องแตงหวังโหดตลอดดดด
    #224
    0
  41. #215 Taehyung.V (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 00:13
    ฮือออออ อยากอ่านต่ออออออ jackjae ของฉ้านนนนนน มาต่อเถ๊อออออ อยากอ่านล้าวววว
    #215
    0
  42. #214 PicH~ApOrN (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 22:15
    มาร์คถอนตัวไม่ทันแล้วใช่มั๊ย
    #214
    0
  43. #213 aum5120 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 19:34
    แอร๊ยยยยยยยยยยยยยย
    พายองแจมาอยู่ที่บ้านแล้วววววว
    นับวันๆๆๆ แบมแบมจะมีสกิลการอ้อน และก็งอนมาร์คมากขึ้นนะเนี่ยยยยย
    เจ้าชายของแบมมมมมมมม
    แล้วยองแจเข้าไปทำไมห้องแจคสัน 
    ระวังไม่ได้ออกมานะ 
    #213
    0
  44. #212 At love (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 18:59
    อ๊ายยยยยย ฟินอ่ะะะะะะะะะะ
    #212
    0
  45. #211 Geminious (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 15:59
    โอยยย น้องแบมทำไมน่ารักแบบนี้ ><.~
    #211
    0
  46. #209 kan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 14:01
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดมาร์คเป็นเจ้าชายของแบม
    #209
    0
  47. #208 เด็กน้อยในกองหนังสือ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 13:04
    กรี๊ดดดดดด มาร์คแบมละมุน
    #208
    0
  48. #207 Msc' (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 11:58
    ละมุน งืออออ มาเฟียอะไรละมุนกับน้องซะ งื้อออออ
    #207
    0
  49. #206 moonoy68 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 11:27
    แจ๊คแจนี้แบบซาตานหนุ่มกะคุณหนูสุดหยิ่งอ่ะนะ น่าลุ้นตบจูบเป็นที่สุด
    ส่วนคุณหนูแบ๊วกะมาเฟียมุ้งมิ้ง มาร์คแบมก็ปล่อยเค้าหวานกันไปเถอะ 555+
    #206
    0
  50. #205 pimmiepimprae (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 10:03
    แจ๊คสันกับยองแจเข้าข่ายจำเลยรักเข้าไปทุกวัน 555555555
    #205
    0