จอมใจของนายหัว [E-book]

ตอนที่ 13 : บทที่ 4 เกาะที่แสนห่างไกล [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,070
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    5 ก.ย. 61

ร้อยรักพันเสน่หา
ปานไพลิน
www.mebmarket.com
นายหัวธรณ์เทพ ธรรมธรา เดินทางมาร่วมงานศพของบิดาที่เสียชีวิตเพราะหัวใจวายอย่างกะทันหันในคืนส่งตัวเข้าหอ เป้าหมายก็เพื่อชำระแค้นเจ้าสาวอายุวัยยี่สิบปีของบิดา ทำหน้าใสซื่อ ร้องไห้จนหน้าซีดเซียว คิดหรือว่าจะทำให้เขาหลงกล ไม่มีทาง! มารยากี่ร้อยเล่มเกวียนก็ใช้กับเขาไม่ได้ผล และในเมื่อกฎหมายไม่สามารถเอาผิดเธอได้ เขานี่ล่ะที่จะเป็นคนพิพากษาเธอเอง! หัวใจ...เขาคือรักแรกที่เธอเฝ้าฝันถึง


คำเตือน

นิยายเรื่องนี้พล็อตเบา มีดราม่าตบจูบ กอดจูบ เอะอะจูบ จูบ จูบ
เน้นฟิน จิ้น จิกหมอน 
หื่นพอให้เลือดลมกระชุ่มกระชวย
ไม่มีสาระ ไม่มีแก่นสารใดๆ โปรดใช้วิจารณญาณในการเสพ 
หากไม่ชอบแนวนี้ผ่านไปได้เลยน๊าาา



 

          ก็แล้วคุณพาฉันมาที่นี่ทำไมล่ะ เพียงขวัญไม่สามารถโต้ตอบได้ดังใจนึก ได้แต่จ้องเขม็งคนตัวโตด้วยความรู้สึกเดือดดาล

 

         ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้ ชายหนุ่มออกคำสั่งเมื่อหญิงสาวเอาแต่นั่งนิ่งจ้องมองหน้าเขาแทบไม่กะพริบตา เมื่อสั่งแล้วยังเฉยเขาจึงออกแรงลากจนร่างบางไถลไปกับพื้นทราย เพียงขวัญจำต้องยืนขึ้นแล้วเดินตามเขาไปในที่สุด ขืนยังดื้อดึงหล่อนคงมีบาดแผลถลอกไปทั้งตัว

 

         เขาพาหญิงสาวเดินลึกเข้าไป เดินอ้อมไปอีกด้านของชายหาด บ้านหลังเล็กที่เรียงรายหายไปแล้ว เบื้องหน้าของหล่อนคือบ้านหลังใหญ่และดูทนทานกว่าทุกหลัง กระนั้นก็ยังตั้งยื่นออกไปนอกหน้าผามิแตกต่างจากหลังอื่นๆ หนทางที่ต้องก้าวเดินเต็มไปด้วยหินต่างระดับทำให้เดินอย่างยากลำบาก คนข้างหน้าผ่อนฝีเท้าลงเพื่อรอหญิงสาว ทว่าเพราะมือถูกมัดเอาไว้จึงไม่สามารถเกาะเกี่ยวกิ่งไม้หรือสิ่งที่จะสามารถยึดเกาะหรือพยุงตัวได้ หญิงสาวจึงเซทำท่าจะตกลงไปจากหน้าผา

 

         กรี๊ด! หญิงสาวหวีดร้องหลับตาแน่น แต่ก่อนที่หล่อนจะตกลงไปนายหัวธรณ์เทพก็กระตุกเชือกแรงให้หญิงสาวโน้มตัวกลับมาแทนที่จะหงายหลังตกลงไปยังผืนน้ำเบื้องล่าง แล้วประคองร่างบางเอาไว้ด้วยแขนแข็งแกร่ง

 

         หัดรู้จักระมัดระวังเสียบ้าง หรือว่าอยากตาย ฉันจะได้ช่วยสงเคราะห์ให้

 

          เพียงขวัญไม่ได้ถลึงตาหรือพยายามส่งเสียงโต้เถียงเช่นครั้งก่อนๆ หล่อนมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ หัวใจยังเต้นแรงหวาดกลัวจากการยืนอยู่บนความตาย ใครอาจจะขำหน้าผาไม่สูงนักแถมด้านล่างยังเป็นผืนน้ำ คงไม่มีใครตายเป็นแน่ แต่ต้องไม่ใช่คนที่ว่ายน้ำไม่เป็นอย่างเพียงขวัญ ทั้งว่ายน้ำไม่เป็นทั้งถูกมัดมือปิดปาก ตกลงไปก็คงหมดหนทางที่จะรอดชีวิต

 

         สายตาเช่นนั้นทำให้ธรณ์เทพนิ่งอึ้งไปหลายอึดใจ เดินดีๆ แล้วกัน เขาเบือนหน้าหนี น้ำเสียงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด จังหวะย่างก้าวก็ช้าลงทั้งยังหันมามองร่างเล็กเป็นระยะ ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่ไว้ใจที่จะปล่อยเชือกที่มือหล่อน

 

       ต่อไปเธอจะพักอยู่ที่นี่คอยทำงานบ้าน และงานอื่นๆ แล้วแต่ฉันจะสั่ง ธรณ์เทพหันมาแก้เชือกที่มัดปากหญิงสาวออก ผิวขาวบอบบางเป็นรอยช้ำจากการโดนผ้าผูกรัดแน่นเป็นเวลานาน แต่ก็ยังไม่สามารถบั่นทอนความสวยใสสมวัยของหญิงสาวลงไปได้แม้แต่น้อย

 

         ทำไมฉันต้องทำด้วย ฉันจะกลับบ้าน

 

         ถึงขนาดนี้แล้วเธอยังไม่รู้อีกเหรอว่าไม่มีทางได้กลับไป นี่เธอโง่หรือว่าแกล้งโง่กันแน่เพียงขวัญ หันมาตวาดเสียงดังจนคนร่างเล็กสะดุ้งโหยง ถอยกรูด หญิงสาวหันหลังเตรียมจะวิ่งหนีออกไปทันทีเมื่อถูกเปลื้องพันธนาการออก ทว่าคำพูดไล่หลังกลับทำให้หญิงสาวสะดุดกึกไม่กล้าแม้แต่จะย่างเท้าออกไป

 

         เกาะนี้เป็นของฉัน เธอคิดหรือว่าจะหนีออกไป หรือร้องขอให้ใครช่วยเหลือเธอได้ ขืนวิ่งทะเล่อทะล่าออกไป ถูกคนเก็บรังนกข่มขืนก็คงแย่หน่อย เพราะไอ้พวกนี้มันกลัดมันเสียด้วย

 ทั้งเถื่อน ทั้งปากร้ายยยยยยยย



ร้อยรักพันเสน่หา
ปานไพลิน
www.mebmarket.com
นายหัวธรณ์เทพ ธรรมธรา เดินทางมาร่วมงานศพของบิดาที่เสียชีวิตเพราะหัวใจวายอย่างกะทันหันในคืนส่งตัวเข้าหอ เป้าหมายก็เพื่อชำระแค้นเจ้าสาวอายุวัยยี่สิบปีของบิดา ทำหน้าใสซื่อ ร้องไห้จนหน้าซีดเซียว คิดหรือว่าจะทำให้เขาหลงกล ไม่มีทาง! มารยากี่ร้อยเล่มเกวียนก็ใช้กับเขาไม่ได้ผล และในเมื่อกฎหมายไม่สามารถเอาผิดเธอได้ เขานี่ล่ะที่จะเป็นคนพิพากษาเธอเอง! 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

300 ความคิดเห็น