ซาตานพยศรัก

ตอนที่ 57 : บทที่ 10 เลขาสาวคนใหม่ [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1832
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    4 ก.ค. 62






บทที่ 10 เลขาสาวคนใหม่ [3]

 

ภีมวัจน์ไม่รับโทรศัพท์นี่เอง ไฮโซอินทุอรถึงโทร.เข้าหาเธอซึ่งเป็นเลขาฯ

         “เดี๋ยวก่อนวาดตะวัน” ภีมวัจน์เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว เรียกเธอเอาไว้ก่อนที่เธอจะเดินออกจากห้องไป เขามองเธออย่างวิเคราะห์ตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้า บางสิ่งบางอย่างบนตัวเธอทำให้เขาหงุดหงิด ไม่แน่ใจว่าสิ่งนั้นคือไฝเม็ดใหญ่เหนือริมฝีปาก หรือว่ากระโปรงสีดำยาวกรอมเท้าที่ยาวจนแทบจะลากพื้นกันแน่

         “ผมคิดว่าเลขาฯ ควรมีชุดยูนิฟอร์ม”

         วาดตะวันขยับแว่นแล้วจ้องมองชายหนุ่มอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ในเมื่อพนักงานในบริษัทไม่มีชุดยูนิฟอร์ม แล้วทำไมเธอถึงต้องมี

         “กำหนดให้สวมยูนิฟอร์มทั้งบริษัทหรือคะท่านประธาน”

         “เปล่า...เฉพาะคุณคนเดียวเท่านั้น” เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างที่ชอบทำเสมอเวลาที่คิดหรือวางแผนอะไรอยู่ในใจ

         “ฉันขอทราบเหตุผลด้วยค่ะท่านประธาน”

         “เพราะชุดของคุณมันรุ่มร่ามเกินไป ตำแหน่งนี้ผมต้องการคนที่สามารถลุกเดินได้อย่างคล่องแคล่ว ไม่ใช่กระโปรงยาวรุ่มร่ามแบบนี้”

         “แต่มันคือตัวฉัน ถ้าท่านประธานไม่ชอบก็ไม่น่าจะรับฉันเข้าทำงานเสียตั้งแต่แรก” หญิงสาวเถียงไม่ลดละ เธอคิดว่าเขาก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวของเธอมากเกินไป ในความคิดของเธอ เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาว กระโปรงยาวสีดำ เหมาะสมและปลอดภัยกับการทำหน้าที่ตำแหน่งเลขาฯ ที่สุดแล้ว

         “คุณจะโวยวายทำไม อย่างตำแหน่งพนักงานต้อนรับของโรงแรมก็ยังต้องสวมยูนิฟอร์ม คุณเป็นเลขาฯ ของผม เป็นหน้าเป็นตาของผม ต้องไปประชุมและออกไปธุระข้างนอกกับผมอยู่ตลอดเวลา ชุดนี้ไม่เหมาะสม ผมต้องการให้เปลี่ยน นี่ไม่ใช่ประโยคขอร้อง...แต่เป็นคำสั่ง” ภีมวัจน์ไม่ได้โมโห แต่แสร้งทำเสียงดุเคร่งขรึมไปอย่างนั้นเอง เขารู้สึกว่าการแกล้งผู้หญิงหน้าจืดอย่างวาดตะวันก็สนุกดีไปอีกแบบ

         “ฉันเพิ่งทราบว่าประธานโรงแรมปัทมนันท์ปกครองลูกน้องด้วยระบอบเผด็จการ”

         “ผมไม่ต้องการโต้เถียงกับคุณ เดี๋ยวผมจะสั่งฝ่ายบุคคลให้ดูแลเรื่องชุดยูนิฟอร์มของคุณ” พูดพลางลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องเอกสารที่อยู่ติดกับห้องทำงาน ก่อนจะพยักหน้าให้หญิงสาวเดินตามเข้าไป

         “คุณเข้ามาช่วยผมหาแฟ้มผลประกอบการของปี 2540 กับปี 2544 หน่อย” ชายหนุ่มปิดบทสนทนาเรื่องชุดยูนิฟอร์มแบบมัดมือชก ยกมือเท้าเอวสอบแล้วกวาดสายตามองหาแฟ้มเอกสารที่มีอยู่มากมาย เอกสารบางอย่างจัดทำเป็น e-document เรียบร้อยแล้ว แต่เอกสารเก่าๆ ก็ยังคงถูกเก็บรวบรวมเอาไว้ในแฟ้มเอกสารอยู่

         “ค่ะท่านประธาน” แม้ในใจจะขุ่นมัว แต่เขาเป็นนายจ้าง เขาสั่งให้เธอทำอะไรเธอก็ต้องทำ ตำแหน่งเลขาฯ ก็ไม่ต่างจากงานจับฉ่าย ต้องทำให้ได้ทุกอย่าง และต้องทำให้ถูกใจประธานจอมเนี้ยบด้วย


อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ >>  <<อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

13 ความคิดเห็น