ซาตานพยศรัก

ตอนที่ 52 : บทที่ 9 ครอบครัวที่ร้อนเป็นไฟ [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1614
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    30 มิ.ย. 62





บทที่  9 ครอบครัวที่ร้อนเป็นไฟ [3]

 

         “มาก็ดีแล้ว นั่งเถอะจะได้เริ่มกินข้าวกันเสียเลย” เกริกไกรนั่งลง ซ้ายมือคืออังคณา ส่วนขวามือคือเกียรติก้อง ส่วนคนอื่นๆ นั่งไกลออกไป ไม่ได้ใกล้ชิดเหมือนคู่สองแม่ลูกที่พยายามยึดประมุขของบ้านเอาไว้ ภีมวัจน์มองการกระทำบ้าบออย่างเห็นขัน

         ปัญญาอ่อนจริงๆ ค่อนขอดในใจแล้วก็ลงมือรับประทานอาหารอย่างไม่ใส่ใจ แน่นอนว่าอังคณาและเกียรติก้องคือผู้ผูกขาดการสนทนา ส่วนเขาและน้องชายอีกสองคนนั่งเงียบ ไม่คิดพูดหรือเสนอความคิดเห็นอะไร เพราะไม่อยากขัดเคืองใจจนทำให้สะกดอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่

         “ภีม เรื่องงานเลี้ยงหกสิบปีของโรงแรมเป็นยังไงบ้าง คืบหน้าไปถึงไหนแล้ว” เจ้าสัวเกริกไกรเอ่ยถามเมื่อรับประทานอาหารคาวและอาหารหวานจนหมด ก่อนจะตบท้ายด้วยผลไม้

          “เตรียมงานไปบางส่วนแล้วครับ ผมคิดว่าครบรอบหกสิบปีคราวนี้อยากจัดงานการกุศลร่วมด้วย เป็นการประมูลของเก่าเพื่อนำรายได้ไปมอบให้กับมูลนิธิต่างๆ ไม่อยากจัดหรูหราฟุ่มเฟือยโดยไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไร โดยช่วงเช้าจะเป็นการทำบุญตักบาตรแบบไทย มีการประมูลของเก่า และมีงานเดินแฟชั่นโชว์ผ้าไหมไทย จากนั้นจึงเป็นงานเลี้ยงสำหรับพนักงานครับคุณปู่”

         “อืม...” เจ้าสัวพยักหน้าอย่างเห็นด้วย “ความคิดเข้าท่าเหมือนกันนะ ตกลงเอาตามนั้นเลยก็แล้วกัน แต่แขกค่อนข้างมากแกต้องระวังหน่อย กว่าครึ่งเป็นชาวต่างชาติ อาจงงกับงานพิธีแบบไทย”

         “ไม่ต้องห่วงครับคุณปู่ ในงานจะมีไกด์คอยบอกชาวต่างชาติ ซึ่งจะได้ลองตักบาตรแบบไทย และได้ร่วมพิธีต่างๆ ในตอนเช้า โดยจะจัดให้ผู้ร่วมงานทุกคนต้องสวมชุดไทยเข้างานครับ แบบนี้ชาวต่างชาติต้องประทับใจอย่างแน่นอน”

         “คุณพ่อคะ ความจริงงานนี้น่าจะให้กบทำนะคะ ลูกกบรสนิยมดีกว่าภีมมาก ถ้าเป็นคนจัดงานคงจัดออกมาได้ดีกว่าแน่ๆ” อังคณาเสนอบุตรชายให้รับงานนี้ โดยไม่ปรึกษาเกียรติก้องก่อนสักนิดว่าเขาอยากทำงานหรือเปล่า

         “เอางั้นหรือกบ” ชายสูงวัยเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม

         “เอ่อ...”

         ในขณะที่เกียรติก้องกำลังลังเล ภีมวัจน์ก็พูดขึ้นว่า “คุณปู่ครับ ผมว่าให้มืออาชีพจัดการย่อมดีกว่ามือสมัครเล่นนะครับ”

         “แก...ไอ้ภีม” เกียรติก้องกำลังจะก่นด่าอีกฝ่าย ทว่าเมื่อเห็นสายตาตำหนิของคนเป็นปู่เขาจึงเงียบอย่างเสียไม่ได้

         ไม่ว่าเวลาจะล่วงเลยมากี่ปี หลานชายของเขาสองคนนี้ก็เป็นคู่ปรับกันชนิดที่เรียกว่าไม่มีใครยอมใครเลยสินะ จะมีวิธีไหนบ้างที่ทำให้ไม้แก่อย่างหลานๆ ทั้งสี่คนของเขามีหัวใจรักใคร่สามัคคีเหมือนพี่น้องบ้านอื่นเขาบ้าง เจ้าสัวเกริกไกรคิดไม่ตก

“แกรับทำไปเถอะภีม อย่าทำให้ฉันผิดหวังก็แล้วกัน”

         “ครับคุณปู่” ชายหนุ่มรับคำแข็งขัน



อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ >>  <<อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

13 ความคิดเห็น