ซาตานพยศรัก

ตอนที่ 45 : บทที่ 8 ความทรงจำวัยเยาว์ [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1928
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    23 มิ.ย. 62





บทที่ 8 ความทรงจำวัยเยาว์ [2]

 

         ฉันเป็นพ่อแก แกคิดว่าฉันไม่รู้หรือไงว่าแกจะเอาเงินไปทำอะไร แกเลิกกับผู้หญิงคนนั้นซะ เมียแกที่บ้านอีกตั้งสองคนทำไมแกไม่กลับมาดูแล ลูกๆ แกอีกตั้งสี่คน แกไม่รักลูกบ้างเลยหรือไง

         ความรักของผมมันจะไปสำคัญอะไร ในเมื่อคุณพ่อก็คอยเลี้ยงลูกให้ผมอยู่แล้วนี่ครับ ผมก็เห็นว่าพวกมันกินอิ่มนอนหลับ โตเร็วอย่างกับลูกลิงเกื้อกูลยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ เขาจำชื่อจริงของลูกชายไม่ได้ ด้วยซ้ำ รู้จักแต่เชื่อเล่น และบางทีก็เรียกชื่อลูกสลับกันด้วยความหลงลืม เพราะไม่ค่อยได้กลับบ้านและคลุกคลีกับลูกๆ เท่าใดนัก

         ส่วนเมียยิ่งไม่ต้องพูดถึงใหญ่เลย น่าเบื่อ เจอหน้าผมทีไรอิ๋นก็เอาแต่บ่น ส่วนณีก็ร้องไห้อะไรนักหนาไม่รู้ แล้วยังเมียไม่รักดีอีกสองคนที่หนีไปมีผัวใหม่นั่นอีก ผู้หญิงแบบนี้คุณพ่อยังจะให้ผมสนใจอีกเหรอครับ อีกอย่าง...ผู้หญิงที่ผ่านการคลอดลูกมาแล้ว อะไรๆ มันก็ไม่สดไม่สวยไม่น่ากอดอีกต่อไปแล้วละครับคุณพ่อเกื้อกูลพูดโดยไม่คิด เขาไม่สนใจว่าใครจะต้องเจ็บช้ำเพราะเขา เขาสนเพียงว่าทุกคนต้องทำให้เขามีความสุขเท่านั้น

         ไอ้เกื้อ!’ เกริกไกรตวาดลั่น มันจะมากไปแล้วนะ แกพูดถึงแม่ของลูกแกแบบนี้ได้ยังไง ก็ถ้าแกไม่เลว ผู้หญิงเขาจะช้ำใจจนหนีไปแบบนั้นเหรอ คนที่ทนอยู่ก็เพราะเขารักแก นอกจากแกไม่เห็นความสำคัญของเมียแกแล้ว แกยังปากสวะอีก ไอ้ลูกไม่รักดี!’ เกริกไกรโกรธจนตัวสั่น แทบจะทรงตัวยืนไม่อยู่

         นอกจากเด็กชายตัวน้อยที่แอบอยู่ตรงประตูแล้ว ยังมีพรรณีและอังคณา ภรรยาที่ยังคงทนอยู่ในรั้วคฤหาสน์ปัทมนันท์แอบฟังอยู่ตามมุมต่างๆ ด้วยหัวใจแหลกสลาย

         เลิกพูดเรื่องน่าเบื่อดีกว่าครับ ผมอยากรู้ว่าคุณพ่อจะให้เงินผมหรือเปล่า ผมต้องรีบเอาไปลงทุน รอนานไม่ไหวนะครับคุณพ่อชายหนุ่มทวงถามเรื่องเงิน เขาสัญญากับคนรักใหม่เอาไว้ว่าจะพาหญิงสาวไปเที่ยวยุโรปสักเดือน อยากไปแบบสบายๆ หน่อยเลยต้องคิดคำโกหกมาขอเงินบิดา ไหนๆ จะขอแล้วก็ขอให้เยอะเข้าไว้ จะได้ไม่ต้องบากหน้ากลับบ้านมาขออีกบ่อยๆ

         ‘ฉันไม่ให้อะไรแกทั้งนั้นไอ้เกื้อ แกออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้  เลยนะ ออกไป!’

เกริกไกรตวาดไล่เสียงดังลั่น เขาคิดผิดจริงๆ ที่เลี้ยงบุตรชายมาอย่างตามใจ แทบไม่เคยได้รับความลำบาก ที่ตามใจทุกอย่างก็เพราะกลัวว่าบุตรชายจะขาด ด้วยภรรยาของเขาเสียไปตั้งแต่เกื้อกูลยังเล็กๆ แต่ไม่คิดเลยว่าการโถมให้ทุกอย่างจะทำให้บุตรชายเกินความพอดี ไม่เป็นโล้เป็นพาย ซ้ำยังสร้างปัญหาให้เขาต้องตามแก้ไม่หยุดหย่อน

คุณพ่อมีเงินตั้งมากมายจะงกไปทำไมครับ ยังไงสุดท้ายเงินพวกนั้นมันก็ต้องเป็นของผมอยู่ดีนอกจากไม่ยอมออกไปแล้ว เกื้อกูลยังเถียงกลับอย่างไม่ยอมลดราวาศอกอีกด้วย

นี่แกแช่งให้ฉันตายเหรอไอ้เกื้อ แกออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ฉันจะตัดพ่อตัดลูกกับแก ออกไป!’

ไปก็ได้ครับ เอาไว้คุณพ่ออารมณ์ดีเราค่อยคุยเรื่องนี้กันอีกครั้ง เกื้อกูลยอมล่าถอย เพราะเห็นว่าคราวนี้บิดาโกรธเขามากกว่าทุกครั้ง ซึ่งที่ผ่านมาท่านก็เพียงบ่นไปตามประสา ไม่เคยถึงขั้นตวาดไล่เขาขนาดนี้ ชายหนุ่มเดินกลับออกไปอย่างไม่ใคร่สบอารมณ์นัก เขาไม่คิดเลยว่าจะต้องกลับออกไปมือเปล่า



อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ >>  <<อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

16 ความคิดเห็น