ซาตานพยศรัก

ตอนที่ 35 : บทที่ 6 รับสมัครเลขา VS ประกวดนางงาม [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    17 มิ.ย. 62





บทที่ 6 รับสมัครเลขา VS ประกวดนางงาม [4]

 

วาดตะวันวิ่งกระหืดกระหอบขึ้นไปยังชั้นสามทางปีกขวาของบริษัทปัทมนันท์ หญิงสาวรูปร่างหน้าตาสวยหมดจดประหนึ่งจะมาประกวดนางงามกว่าสิบเก้าชีวิตนั่งเรียงรายเป็นแนวยาวไปตามโถงทางเดิน ซึ่งปลายสุดคาดเดาได้เลยว่าเป็นห้องทำงานของตาหัวงูภีมวัจน์อย่างไม่ต้องสงสัย ทุกคนต่างหันมามองวาดตะวันที่ยืนหายใจหอบเป็นตาเดียว

“อ้อ...นี่ไงที่ฉันเล่าให้พวกเธอฟัง คนนี้แหละที่มาสมัครตำแหน่งเลขาฯ ของคุณภีมวัจน์”

ผู้หญิงปากแดงที่เจอกันหน้าประชาสัมพันธ์พูดขึ้น เรียกเสียงหัวเราะครืนจากหญิงสาวคนอื่นๆ อย่างเห็นเป็นเรื่องขบขัน สายตาเย้ยหยันมองหญิงสาวที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่ตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้าราวกับจะบอกว่า

กล้ามากนะหล่อน ที่หอบหนังหน้าแย่ๆ มาสมัครตำแหน่งนี้

แต่วาดตะวันหาได้สนใจ เธอโปรยยิ้มให้กับทุกคน ราวกับไม่รับรู้ว่าแต่ละคนมองเธอด้วยสายตาเช่นไร

“วาดตะวันใช่มั้ย” ผู้ชายใส่สูทสีเทา รูปร่างไม่สูงนัก สวมแว่นทรงกลมรับกับใบหน้ากลมป้อม หน้าผากสูงจากจำนวนเส้นผมที่ถอยร่นจนเหลือแค่ครึ่งศีรษะมองหญิงสาวแล้วขยับแว่นเพียงเล็กน้อย

“ค่ะ ดิฉันชื่อวาดตะวันค่ะ”

“ก็คงเป็นเช่นนั้นเพราะเหลืออยู่คนเดียว เอาละ ตรงนั้นคือที่นั่งของคุณ เชิญครับ” ชายคนเดิมชี้ไปที่เก้าอี้ตัวท้ายสุดที่เหลืออยู่เพียงตัวเดียว

วาดตะวันเอ่ยขอบคุณก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ สูดลมหายใจเข้าปอดลึก แม้จะไม่คาดหวังกับการมาสัมภาษณ์ในครั้งนี้ แต่เธอก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ เมื่อเหลือบมองคนอื่นๆ ก็เห็นว่าทุกคนล้วนนำอาวุธประจำกายออกมา นั่นก็คือกระจก ตลับแป้ง ลิปสติก และหวี ต่างแต่งองค์ทรงเครื่องกันสุดฤทธิ์ พลางปรายตามองจิกกันเองอย่างแข่งขัน เธออยู่วงการนางแบบมาปีกว่า ชินกับผู้หญิงประเภทนี้เสียแล้วจึงไม่ได้สนใจ ทำแค่เพียงลอบสังเกตการณ์ แล้วประเมินจากสายตาว่าใครจะถูกใจ ภีมวัจน์จนได้เป็นคู่ขา...ไม่ใช่สิ เลขาฯ คนใหม่ของเขา

เลือกยากจริงๆ เพราะแต่ละคนสวยราวกับนางงาม

“สวัสดีครับ ผมชื่ออนันต์ เป็นผู้ช่วยของคุณภีมวัจน์ ท่านประธานของเรานั่นเอง ตอนนี้ท่านประธานได้อยู่ในห้องแล้ว ท่านจะทำการสัมภาษณ์ทุกคนให้แล้วเสร็จภายในวันนี้ และประกาศผลตอนห้าโมงเย็น เอาละครับ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เชิญคุณกรรณิการ์เข้าไปพบท่านประธานได้เลยครับ”

อนันต์เดินไปเปิดประตูแล้วพาผู้หญิงคนแรกหายเข้าไปในห้องของท่านประธานหนุ่ม คนอื่นซึ่งนั่งรออยู่ข้างนอกมีท่าทีกระสับกระส่าย ชะเง้อคอมองประตูว่าเมื่อไรคนแรกจะออกมา บางคนถึงขนาดผุดลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปมา บ้างก็หยิบสเปรย์ดับกลิ่นปากขึ้นมาฉีดพ่น บ้างก็ฉีดน้ำหอมส่งกลิ่นอบอวลไปทั่วโถงทางเดิน



อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ >>  <<อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

16 ความคิดเห็น