ซาตานพยศรัก

ตอนที่ 25 : บทที่ 4 สู้สุดใจ [5]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    11 มิ.ย. 62






บทที่ 4  สู้สุดใจ [5]

 

 “เฮ้ย! ปล่อยผู้หญิงเดี๋ยวนี้นะ”

ภีมวัจน์ตรงเข้ากระชากคอเสื้อชายคนหนึ่งแล้วกระแทกหมัดลงไปบนใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างแรง วาดตะวันเห็นดังนั้นก็ดีใจ พยายามสะบัดมือออกจากการจับกุม เมื่อไม่ได้ผลเธอจึงก้มลงกัดแขนของมันเต็มแรง แล้ววิ่งหนีไปหลบหลังฮีโร่ที่เข้ามาช่วยเธออย่างกล้าหาญ

“แกเป็นใครถึงมาสอดเรื่องคนอื่น อยากเจ็บตัวใช่มั้ย” ชายอีกคนไม่รอช้าตรงเข้ารุมภีมวัจน์ทันที แต่ภีมวัจน์ก็หาได้พลาดท่า วิชาป้องกันตัวที่เขาเรียนมาได้ใช้ประโยชน์จริงก็คราวนี้ เขาใช้เท้าเตะเข้าที่ชายโครง ก่อนจะหมุนตัวหันไปต่อยอีกคนที่ลอบมาทางด้านหลัง

วาดตะวันมองผู้ชายตรงหน้าอย่างตื่นตะลึง เขาช่างมีน้ำใจช่วยเหลือเธอ ทั้งที่ไม่ได้รู้จักมักคุ้นกันมาก่อน อีกอย่างชายฉกรรจ์พวกนี้ก็น่ากลัว จนคนเดินผ่านไปมาไม่คิดช่วยเหลือ มิหนำซ้ำยังรีบเดินจากไปราวกับกลัวว่าหากชักช้าอาจจะซวยไปด้วยเสียอย่างนั้น

“ระวังค่ะ!

วาดตะวันร้องเตือน แต่ดูเหมือนจะไม่ทันเสียแล้ว เมื่อภีมวัจน์ถูกต่อยที่ใบหน้าจนเซไม่เป็นท่า จังหวะที่เขาเสียหลักชายฉกรรจ์ทั้งสองคนก็ตรงเข้ารุมทำร้าย วาดตะวันเห็นท่าไม่ดีไม่รู้จะช่วยอย่างไรจึงร้องตะโกนออกไปว่า

“คุณตำรวจ...ช่วยด้วยค่ะ!

ได้ผล ชายฉกรรจ์สองคนนั้นตกใจหันรีหันขวาง ภีมวัจน์จึงใช้จังหวะนั้นทั้งเตะทั้งต่อยพวกมันอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเขาจะจัดการสองคนนี้ได้อย่างราบคาบ แต่เขาก็ไม่ใช่ซูเปอร์แมนที่จะจัดการชายฉกรรจ์อีกราวห้าคนที่กำลังวิ่งกรูมาทางเขาได้ ชายหนุ่มเห็นท่าไม่ดีจึงหันไปคว้าข้อมือเล็กแล้วกระชากให้หญิงสาวออกวิ่ง

“เร็วเข้า วิ่ง!” ชายหนุ่มสั่งเสียงเฉียบ

วาดตะวันไม่พูดอะไร เธอสลัดรองเท้าส้นสูงออกจากเท้าแล้ววิ่งไปพร้อมกับชายหนุ่มอย่างไม่คิดชีวิต

“ขึ้นรถเร็ว!” ชายหนุ่มกระโดดขึ้นรถยุโรปคันหรูพร้อมกับวาดตะวันที่ขึ้นมานั่งข้างเขา ไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ปิดประตูชายหนุ่มก็ขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว

ปัง!

เสียงปืนจากทางด้านหลังทำให้รถเฉลบเล็กน้อย เสี่ยวิบูรณ์วิ่งตามออกมาพอดี เมื่อเห็นลูกน้องชักปืนออกมายิงก็ตวาดอย่างหัวเสีย

“ไอ้พวกสมองหมา! ปัญญาอ่อนหรือไงถึงยิงปืนใจกลางกรุงเทพฯ อย่างนี้ อยากเป็นข่าวใหญ่หรือยังไง เก็บปืนเดี๋ยวนี้!

“ขอโทษครับเสี่ย” ลูกน้องร่างกำยำรีบเก็บปืน บางส่วนรีบขึ้นรถแล้วขับตามออกไปอย่างรวดเร็ว

“โทร.เรียกไอ้พวกนั้นให้กลับมาเดี๋ยวนี้ ไม่ต้องตามไป ยังไงเสียวาดตะวันก็หนีฉันไม่พ้นหรอก วันนี้ไม่ได้ตัวมา แต่วันหน้ายังมี อ้อ...แล้วตามสืบดูว่าไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็นใคร ถึงได้กล้าฉกผู้หญิงของฉันไปต่อหน้าต่อตา หยามกันแบบนี้สงสัยว่าจะอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้แล้ว” เสี่ยวิบูรณ์สั่งเสียงเครียด

ลูกน้องคนสนิทเดินเข้าไปใกล้เจ้านาย ก่อนจะกระซิบบอกอย่างกล้าๆ กลัวๆ

“เสี่ยครับ ผมว่าตอนนี้เสี่ยไปทำแผลที่โรงพยาบาลก่อนดีกว่าครับ”

เสี่ยวิบูรณ์ไม่ได้โมโหตะคอกกลับเช่นเมื่อครู่ ทำเพียงพยักหน้าน้อยๆ แต่แววตายังคงวาวโรจน์ คิดหาแผนการที่จะได้ตัววาดตะวัน

ยิ่งได้มายาก ยิ่งท้าทาย และต้องเอาตัวหล่อนมาให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม!


อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ >>  <<อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

19 ความคิดเห็น