ซาตานพยศรัก

ตอนที่ 11 : บทที่ 2 อดีตที่ไม่เคยลืม [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2660
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    3 มิ.ย. 62





บทที่ 2 อดีตที่ไม่เคยลืม [3]

 

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงบนที่นอน ก่อนจะเอี้ยวตัวหยิบปฏิทินตั้งโต๊ะมาเปิดดู พรุ่งนี้คือวันที่ห้า เดือนมกราคม ครบรอบวันเสียชีวิตของบิดา ทุกปีมารดาจะชวนเขาตักบาตรโดยไม่พูดถึงบิดาสักคำ เพราะรู้ว่าหากพูดถึงเขาจะต้องไม่พอใจ เขาจึงตามใจท่านและไม่คิดปริปากเอ่ยถามเช่นกัน เป็นอันรู้กันว่าหากมารดาชวนเขาตักบาตรเมื่อใด แสดงว่าถึงวันครบรอบวันเสียชีวิตของบิดา มารดาคงอยากให้เขาซึ่งเป็นบุตรชายทำบุญให้บิดาผู้ให้กำเนิดบ้าง

นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ภีมวัจน์ไม่เคยเข้าใจ!

บิดาทำผิดกับมารดาของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ท่านก็ยังรัก ยังรอบิดาเสมอ แม้ว่าการกลับบ้านมาทุกครั้งของบิดา จะนำมาซึ่งการทะเลาะเบาะแว้งและควงภรรยาคนใหม่มาเย้ยให้มารดาของเขาช้ำใจ

คุณแม่ควรจะเกลียดคุณพ่อ ควรจะดีใจที่คุณพ่อตาย คุณแม่จะร้องไห้ให้กับคนอย่างนั้นทำไมครับ ผมไม่เข้าใจเลย

ภีมวัจน์ในวัยยี่สิบเอ็ดปียืนอยู่หน้าเมรุด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่มีใครรู้ว่าเขาเสียใจหรือไม่ ชายหนุ่มไม่มีน้ำตาสักหยดเมื่อทราบว่าบิดาได้จากไปอย่างไม่มีวันย้อนกลับ เขามองมารดาที่ร้องไห้ตั้งแต่วันสวดคืนแรกจนกระทั่งวันเผา ร้องไห้และเป็นลมวันละหลายครั้ง เขาไม่เข้าใจจึงได้เอ่ยถามออกไปเช่นนั้น

เพราะแม่รักพ่อของลูก

รักเหรอครับคุณแม่ ทั้งที่ผ่านมาคุณพ่อไม่เคยทำหน้าที่สามีที่ดีเลย คุณพ่อทำให้คุณแม่เสียใจมาโดยตลอด ตอนมีชีวิตอยู่ก็ทำให้คุณแม่ร้องไห้ พอตายก็ยังทำให้คุณแม่ร้องไห้อีก ผมเกลียด...

หยุดนะภีม! ห้ามว่าร้ายคุณพ่อ ยังไงคุณพ่อก็เป็นพ่อของลูก เป็นผู้ให้กำเนิด เป็นผู้มีพระคุณของลูกที่ไม่มีสิ่งใดทดแทนได้พรรณีตวาดบุตรชาย แต่ภีมวัจน์กลับยืนนิ่ง สองมือกำแน่น

ให้กำเนิดแบบทิ้งๆ ขว้างๆ น่ะเหรอครับถือเป็นบุญคุณ ผมเห็นหมาแมวมันยังรักลูกของมันมากกว่าคุณพ่อที่ไม่เห็นว่าผมหรือน้องๆ เป็นลูก แต่มองว่าเป็นตัวเกะกะน่ารำคาญ

ภีม! แม่ไม่เคยสอนให้ลูกก้าวร้าวต่อคุณพ่อแบบนี้พรรณีเสียงสั่น ไม่เคยรู้เลยว่าบุตรชายไปเอาความคิดค่อนข้างรุนแรงเช่นนี้มาจากไหน

ถ้าคุณแม่รู้ว่าคุณพ่อทำอะไรกับผมไว้บ้าง คุณแม่จะเข้าใจว่าทำไมผมถึงไม่อยากเรียกผู้ชายคนนั้นว่าพ่อ!’

เผียะ!

เป็นครั้งแรกที่พรรณีตบหน้าบุตรชายฉาดใหญ่ เมื่อทำไปแล้วก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ยิ่งเห็นบุตรชายยืนนิ่ง มีเพียงหยาดน้ำใสคลออยู่ในดวงตาคมเข้ม หัวใจของคนเป็นแม่ก็แทบแหลกสลาย เธอไม่รู้ว่าระหว่างพ่อลูกเกิดอะไรขึ้น แต่เธอเป็นแม่ เธอไม่อยากให้ลูกก้าวร้าวผู้ให้กำเนิด ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม

ผมขอโทษครับคุณแม่ ถ้ามันทำให้คุณแม่ไม่สบายใจผมจะไม่พูดถึงเขาอีกภีมวัจน์ก้มหน้าลงเล็กน้อย ซ่อนแววตากร้าวที่มีต่อบิดาเอาไว้อย่างมิดชิด

แม่รักลูกมากนะภีม แม่ไม่ได้ตั้งใจพรรณีกอดบุตรชายเอาไว้แน่น ร่ำไห้ปิ่มจะขาดใจตายเสียให้ได้ ร่างสูงยืนนิ่งกอดตอบมารดาเอาไว้ หัวใจของเขาร้าวลึกยากจะประสานให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้

หากมารดารู้ว่าผู้ชายที่ท่านรักนักหนาทำให้ผู้หญิงคนหนึ่ง   ต้องแท้งลูกจนตาย หากท่านรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือแฟนสาวของลูกชาย เกษแก้ว...สาวน้อยที่เคยแวะเวียนมาทำรายงานที่บ้านบ่อยๆ ท่านจะยังให้เขาเคารพผู้ชายคนนั้น แล้วเรียกว่าพ่ออยู่อีกหรือเปล่า!

ผมก็รักคุณแม่ครับ’ 



อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ >>  <<อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

16 ความคิดเห็น