ทรายแสนสิเน่หา #ปราบพยศ #จอมโจรลามก

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 44,791 Views

  • 91 Comments

  • 637 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    6,019

    Overall
    44,791

ตอนที่ 50 : บทที่ 6 หมู่บ้าน(จอมโจร)ยูฮันนิส [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 970
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    30 ม.ค. 62

ดื้อนัก! ปล้นทั้งตัวและหัวใจเสียเลย!


(อีบุ๊คคลิ๊กที่รูปด้านบนได้เลยค่ะ)


บทที่ 6 หมู่บ้าน(จอมโจร)ยูฮันนิส [2]

 

ใครจะยอมเป็นผีเฝ้าทะเลทรายทั้งที่ยังไม่ได้แต่งงานเข้าห้องหอกับเจ้าสาวได้ล่ะ ยิ่งถ้าถูกเจ้าสาวฆ่าตายคงดูไม่จืดแน่ๆ

“นายมันเลว!” หญิงสาวเงื้อมือหมายจะตบใบหน้าชายหนุ่ม ทว่าเขากลับพลิกตัวหลบได้ทัน ฝ่ามือน้อยๆ จึงฝาดลงที่ไหล่ของชายหนุ่มไปอย่างหวุดหวิด

“ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าเธอทำร้ายฉันละก็....” ชายหนุ่มมองหญิงสาวด้วยสาวตาวาววับ เพียงจันทร์ได้ยินดังนั้นก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอมัวแต่โกรธที่เขามาซุกไซ้ซอกคอจนเธอขนลุกไปทั้งตัว เลยลืมว่าถ้าทำร้ายหรือด่าทอเขา เธอจะโดน...

“เช้าๆ แบบนี้สงสัยเธอจะอยากให้ฉันปล้ำใช่มั้ย”

ว้าย!

เพียงจันทร์หวีดร้องด้วยความตกใจเมื่อเห็นเขากระโจนเข้าหาเธอ หญิงสาวพลิกตัวหลบแล้วรีบลุกขึ้นวิ่ง แต่กลับเป็นการวิ่งอยู่กลางอากาศเมื่อโจรโฉดรวบเอวเธอด้วยมือเพียงข้างเดียว ล็อกไม่ให้เธอดิ้นด้วยการหนีบเธอไว้ข้างลำตัวของเขา

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะไอ้บ้ากาม!” เพียงจันทร์พยายามดิ้นแต่ชายหนุ่มกลับยืนเฉย

“จะดิ้นทำไมเธออยากให้ฉันปล้ำไม่ใช่เหรอ” เขาไม่เอ่ยถามเปล่าแต่จับร่างเธอวางลงบนผืนทราย แน่นอนว่าเขารู้ว่าเธอจะหนีเขาจึงใช้วิธีการเดิมคือพันธนาการเธอเอาไว้ด้วยร่างกายของเขา รวบสองมือขึ้นเหนือศีรษะเพื่อป้องกันไม่ให้เธอจิก ทึ้ง ข่วน หรือล้วงลูกนัยน์ตาของเขา และที่สำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันก็คือระวังไม่ให้เธอใช้หน้าผากโขกเข้าที่ปลายคางของเขา

“ฉันไม่เคยคิดอุบาทว์อยากให้แกปล้ำ!

“ถ้าไม่อยากแล้วเธอตีฉันทำไม ในเมื่อเราตกลงกันแล้วว่าถ้าเธอทำร้ายฉัน ฉันจะปล้ำเธอเป็นการตอบแทน”

“ทุเรศ! ข้อตกลงบ้าบออะไร แกพูดของแกคนเดียวฉันไม่ได้ยินยอมด้วยเลยแม้แต่น้อย ปล่อยฉันนะ ฉันบอกให้ปล่อยไงเล่า!” เพียงจันทร์ยังคงขู่ฟ่อ พยายามบิดมือออกจากมือหนาแต่ยิ่งเธอพยายามเธอก็ยิ่งเจ็บ เธอจึงพยายามจะดันขาขึ้นหมายจะใช้เข่ากระทุ้งจุดยุทธศาสตร์แต่มันกลับไม่ง่ายอย่างนั้น เมื่อฮัสซานใช้หน้าขาของเขากดทับหน้าขาของเธอเอาไว้ และเมื่อเธอดิ้นก็กลายเป็นการเปิดโอกาสให้ขาข้างหนึ่งของเขาแทรกเบียดอยู่ตรงกลางหว่างขาของเธอ

เมื่อเธอดิ้นและบิดตัวจึงกลายเป็นว่าเนินหนันของเธอกลับบดเบียดหน้าขาของเขาโดยที่เธอไม่รู้ตัว ยิ่งเธอดิ้นเท่าไหร่คนตัวโตก็ยิ่งทรมาน และความทรมานมันก็ปรากฏขึ้นในรูปแบบของความแข็งเกร็งของจุดยุทธศาสตร์ที่บัดนี้เบียดเสียดอยู่ระหว่างหน้าขาของเธออย่างไม่อาจควบคุมได้

ดูเหมือนเพียงจันทร์จะเพิ่งตระหนักว่าวิธีของเธอไม่ใช่วิธีที่สามารถพาเธอหนีออกจากอ้อมกอดของเขาได้ เพราะมันกลายเป็นวิธีปลุกเร้าอาวุธร้ายของฮัสซานให้ตื่นขึ้นแทน

“ว่ายังไงเธออยากให้ฉันปล้ำเธอหรือเปล่าเพียงจันทร์...” เสียงทุ้มกระซิบแผ่วถามหญิงสาวที่ข้างหู เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนยิ่งกอดรัดผู้หญิงที่หลงรักยิ่งห้ามใจได้ยากเสียยิ่งกว่ายาก แรกทีเดียวเขาตั้งใจจะแกล้งเธอ แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เหตุการณ์จะไม่ได้ดำเนินไปตามที่เขาวางไว้

 



E-book คลิ๊กเลย



ซื้อ Ebooks เรื่องอื่นๆ

(คลิ๊กที่รูปMeb เลยค่ะ)










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #88 ravinipa (@ravinipa) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 20:30
    เขินนนนน อิอิ
    #88
    0