ทรายแสนสิเน่หา #ปราบพยศ #จอมโจรลามก

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 44,592 Views

  • 91 Comments

  • 637 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    5,820

    Overall
    44,592

ตอนที่ 42 : บทที่ 4 รอนแรมกลางทะเลทราย [8]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1047
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    27 ม.ค. 62

ดื้อนัก! ปล้นทั้งตัวและหัวใจเสียเลย!


(อีบุ๊คคลิ๊กที่รูปด้านบนได้เลยค่ะ)


บทที่ 4 รอนแรมกลางทะเลทราย [8]

 

         “มะ...หมาป่า ไม่ใช่สิ ไฮยีน่า!” เมื่อหญิงสาวชาวไทยตระหนักว่าตนกำลังเผชิญอยู่กับอะไร เธอก็ถึงกับเข่าอ่อนแทบล้มทั้งยืน มือบางเอื้อมไปกุมเชือกจูงอูฐเอาไว้แน่น มองซ้ายมองขวาไม่รู้ว่าจะหนีไปทางไหน เมื่อไฮยีน่าถึงห้าตัวได้ล้อมเธอเอาไว้ เธอเคยดูสารคดีขนาดช้างตัวใหญ่มหึมายังถูกฝูงไฮยีน่าไล่ต้อนจนล้มช้างเป็นอาหารได้ แม้พวกมันจะตัวไม่ใหญ่นักแต่พวกมันทำงานกันเป็นทีม และมีความอดทนจนกว่าจะได้ลิ้มรสเลือดเนื้อของเหยื่อ

         “ขอโทษนะไมรา ขอโทษที่ฉันพาแกมาตายกับฉัน” เพียงจันทร์ร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาย

         “ไม่เอาไม่ร้องนะจันทร์ เธอต้องคิดสิคิด คิดทำอะไรสักอย่าง” หญิงสาวใช้หลังมือป้ายหยาดน้ำตา พยายามปลุกปลอบตัวเองก่อนจะค่อยย่อตัวลงกำทรายไว้ในมือ อย่างน้อยถ้ามีตัวใดตัวหนึ่งกระโจนเข้ามาเธอก็จะปาทรายใส่หน้ามัน หญิงสาวคิดและลอกเลียนมาจากในภาพยนตร์กำลังภายในที่ตัวร้ายมักใช้วิธีสกปรกเพื่อตัดทอนความสามารถในการต่อสู้ของอีกฝ่าย

         ถ้าเป็นคนน่าจะใช้วิธีนี้ได้ผล แต่ไฮยีน่าที่เกิดและเติบโตในทะเลทรายนี่สิ จะได้ผลมั้ยเธอก็แทบไม่กล้าคาดหวังเข้าข้างตัวเอง

         ฝูงไฮซีน่าขยับใกล้เข้ามาเรื่อยๆ มันเริ่มล้อมเหยื่ออันโอชะของมัน ในขณะที่ดวงตาของมันจ้องเหยื่อไม่วางตา แค่เพียงว่าเหยื่อของมันจะดิ้นหรือพยายามคิดหนีมันทุกตัวก็พร้อมจะกระโจนเข้าฉีกทึ้งร่างของเหยื่อทันที เพียงจันทร์มองสบตากับไฮยีน่าเป็นครั้งแรก เมื่อพวกมันใกล้เข้ามาเธอก็ยิ่งเห็นหน้าตาของมันชัดขึ้น พวกมันเหมือนสุนัขแทบจะทุกอย่าง ทว่าใบหูของมันกลับกลมมน ตัวเล็กผอมดูปราดเปรียว และพวกมันมีหน้าตาน่ากลัวดูไม่อยากผูกมิตรกับใครทั้งนั้น

         ไฮยีน่าตัวหนึ่งไม่อาจทนความหิวได้อีกต่อไป เมื่ออาหารปรากฏอยู่ตรงหน้า มันจะกระโจนเข้าหาเพียงจันทร์ทันที หญิงสาวหวาดกลัวจนแทบหมดสติเธอหวีดร้องจนสุดเสียง

         กรี๊ด!

         ปั้ง!

         เสียงหวีดร้องดังขึ้นแทบจะพร้อมๆ กับเสียงปืน ไฮยีน่าตัวนั้นนอนขาดใจอยู่แทบเท้าเพียงจันทร์ ไฮยีน่าตัวอื่นๆ หันไปมองผู้มาใหม่แล้วพุ่งเข้าเล่นงานเขาทันที เสียงปืนดังขึ้นอีกสามนัดต่อกันร่างของนักล่าทะเลทรายก็ทิ้งตัวลงบนผืนทรายโดยไร้วิญญาณ

         “เพียงจันทร์ระวัง! นั่งลง!

         ฮัสซานตะโกนจนสุดเสียงเมื่อเห็นไฮยีน่าอีกตัวกำลังจะกระโจนเข้าหาหญิงสาวจากทางด้านหลัง ในขณะที่ปืนของเขากระสุนหมด ทันทีที่เพียงจันทร์นั่งลงชายหนุ่มก็ไม่รอช้าควักกริชออกมา ปากริชปักเข้ากางศีรษะของไฮยีน่าราวกับจับวาง

         ฮือ...

         เพียงจันทร์ทรุดลงไปกองกับพื้นแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อาย ผู้หญิงที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี ถูกประคบประหงมมาจนเรียกได้ว่าไม่เคยย่ำกรายความลำบาก แต่กลับต้องมาเจอเหตุการณ์นองเลือด เห็นศพและผู้คนล้มตายมากมาย ต้องเสียผู้ชายที่เธอหลงรักตั้งแต่เด็กไปต่อหน้าต่อตา ถูกจับเป็นเชลยรอนแรมอยู่กลางทะเลทราย เท่านั้นยังไม่พอเธอยังเกือบถูกฝูงไฮยีน่ารุมทิ้งจนกลายเป็นซากศพ ทั้งหมดนี้เป็นเหตุผลเพียงพอเสียยิ่งกว่าพอที่เธอจะสติแตจนปล่อยโฮออกมาเช่นนี้

         หญิงสาวตัวสั่นเทิ้ม หูอื้อ ตาลาย สติขาดผึ่งราวกับไม่ต้องการรับรู้อะไรอีกแล้ว

         “เพียงจันทร์”

         เมื่อเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยเรียกชื่อเธอใกล้ๆ พร้อมกับมือหนาที่แตะลงบนไหล่อย่างอ่อนโยน เจ้าของมือนั้นดึงเธอเข้าไปกอดปลอบประโลม เพียงเท่านั้นเองเธอก็กางสองแขนโอบกอดเขาเอาไว้แน่น ซุกซบใบหน้าลงกับอกกว้าง แล้วร้องไห้ออกมาปริ่มว่าจะขาดใจเสียให้ได้

         นานเท่าไหร่ไม่รู้ แต่อกของคนตัวโตกว่านั้นเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตา ฮัสซานโอบกอดร่างบางสั่นเทาทว่าใบหน้าของเขานั้นแหงนเงยขึ้นมองท้องฟ้าราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เขาหนักใจ เหนื่อยใจ และท้อใจ ยิ่งเห็นน้ำตาของคนตัวเล็กในอ้อมกอดเขาก็ยิ่งสับสน        

E-book คลิ๊กเลย



ซื้อ Ebooks เรื่องอื่นๆ

(คลิ๊กที่รูปMeb เลยค่ะ)










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #86 Npff (@Npff) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 17:33
    ยังไงๆฮัสซาน
    #86
    0