ทรายแสนสิเน่หา #ปราบพยศ #จอมโจรลามก

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 46,714 Views

  • 97 Comments

  • 649 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    695

    Overall
    46,714

ตอนที่ 4 : บทนำ คลุมถุงชน [4] #ยัยตัวแสบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3922
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    19 ม.ค. 62

ดื้อนัก! ปล้นทั้งตัวและหัวใจเสียเลย!





บทนำ คลุมถุงชน [4] #ยัยตัวแสบ

 

นภาหันมามองบุตรสาว ส่ายหน้าน้อยๆ อย่างจนปัญญาแล้วเดินตามสามีออกไป ทันทีที่ประตูห้องนอนของหญิงสาวถูกปิดลง เสียงล็อกกุญแจจากด้านนอกก็ดังขึ้น เรียกสติของเพียงจันทร์ให้กลับคืนมา หญิงสาวโผไปที่ประตูอย่างรวดเร็ว

“ไม่นะคะคุณพ่อคุณแม่ อย่าขังจันทร์ไว้แบบนี้ ปล่อยจันทร์ออกไปนะคะ” เธอทุบประตูดังโครมคราม ทุบแรงจนรู้สึกเจ็บมือไปหมดแต่หญิงสาวก็ยังไม่ละความพยายาม

“อยู่ในนั้นสักสามวันนะจันทร์ แล้ววันศุกร์นี้ท่านชีคจะส่งเครื่องบินส่วนตัวมารับลูกเดินทางไปยังกัลซาร์จ้ะ” มารดาตอบกลับมา ก่อนที่เสียงฝีเท้าจะดังไกลออกไป

“เดี๋ยวก่อนสิคะคุณแม่!” ไม่ว่าหญิงสาวจะร้องเรียกดังแค่ไหนแต่ก็ได้รับเพียงความเงียบงัน จนในที่สุดเธอก็เหนื่อยอ่อนเพราะรู้ว่าวิธีนี้ใช้กับบิดาและมารดาไม่ได้ผลเสียแล้ว

“ไอ้ชีคบ้า บ้าที่สุดเลย ไม่มีปัญญาหาเมียเองหรือไง ไอ้คนทุเรศ!

หญิงสาวทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนอย่างหมดหนทางที่จะหลบหนี เธอต้องยอมแต่งงานกับผู้ชายใจดำแสนอัปลักษณ์คนนั้นนะเหรอ

ไม่มีวัน! เธอไม่ยอม!

เมี๊ยว...

หญิงสาวตื่นจากภวังค์เมื่อแมวแก่จอมขี้เกียจเดินออกมาจากใต้เตียงด้วยท่าทางสะลึมสะลือ ก่อนจะใช้ลำตัวถูที่น่องของเธออย่างออดอ้อน

“ว่ายังไงเจ้าถนน”

หญิงสาวหันไปอุ้มแมวไทยสีขาวดำมากอดเอาไว้ด้วยความรัก ถนนอายุหกปีแล้ว นับจากที่เธอช่วยชีวิตมันเอาไว้ มันเป็นลูกแมวหลงแม่ที่เดินลงไปบนถนนจนเกือบจะถูกรถเหยียบ โชคดีที่เธอช่วยชีวิตมันเอาไว้ได้ และนับจากนั้นเธอก็กลายเป็นแม่ของเจ้าถนนไปโดยปริยาย

ม้าว...

ถนนอ้าปากกว้างคล้ายจะหาวพลางส่งเสียงออกมา แล้วซุกหน้าลงบนตักของเธอก่อนจะนอนต่อ เพียงจันทร์ลูบหัวของเจ้าถนนแผ่วเบา

“แกรู้หรือเปล่าว่าคุณตาจะส่งแม่ไปเป็นเจ้าสาวของชีคใจร้าย แม่ไม่อยากไปเลยถนน แม่อยากอยู่กับถนนอยากอยู่กับทุกคนที่นี่ ไม่อยากไปอยู่กับคนใจร้ายที่ไม่เคยเห็นค่าของแม่” เพียงจันทร์ระบายความในใจให้แมวเหมียวฟัง

หญิงสาวใช้หลังมือเช็ดหยาดน้ำตาที่หางตา แล้วกอดถนนแนบอก ถนนทำตาเหลือกด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆ ก็ถูกหญิงสาวกอดรัดแนบแน่น มันพยายามดิ้นก่อนจะหนีออกจากอ้อมกอด แล้วกระโดดไปนั่งบนโต๊ะเครื่องแป้ง

“หน็อยกอดนิดกอดหน่อยทำเป็นห่วงตัว คอยดูเถอะถ้าแม่ไม่อยู่อย่ามาร้องคิดถึงก็แล้วกัน” เพียงจันทร์สะบัดหน้างอนแมว ดูเหมือนทุกๆ คนจะพร้อมใจกันทำให้เธอขัดใจไม่เว้นแม้แต่แมว

“จริงสิ! พี่อาทิตย์! พี่อาทิตย์ต้องช่วยเราได้แน่ๆ” หญิงสาวลุกขึ้นยืนอย่างมีความหวัง ก่อนจะคว้าโทรศัพท์แล้วพิมพ์ข้อความขอความช่วยเหลือทันที!



E-book คลิ๊กเลย



ซื้อ Ebooks เรื่องอื่นๆ

(คลิ๊กที่รูปMeb เลยค่ะ)










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

0 ความคิดเห็น