ทรายแสนสิเน่หา #ปราบพยศ #จอมโจรลามก

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 44,864 Views

  • 91 Comments

  • 638 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    6,092

    Overall
    44,864

ตอนที่ 34 : บทที่ 3 ฮัสซาน...จอมโจรทะเลทราย [9]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2482
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    25 ม.ค. 62

ดื้อนัก! ปล้นทั้งตัวและหัวใจเสียเลย!


(อีบุ๊คคลิ๊กที่รูปด้านบนได้เลยค่ะ)


บทที่ 3 ฮัสซาน...จอมโจรทะเลทราย [9]

 

“ชื่อเพราะจัง” 


หญิงสาวพยักหน้าน้อยๆ ลืมความบาดหมางที่มีต่อฮัสซานไปชั่วขณะ เธอเผลอตัวเอ่ยถามและพูดดีกับเขาเพียงเพราะเขาไม่ได้ตะคอกด้วยน้ำเสียงห้วน หรือทำท่าทางข่มขู่เธออย่างในตอนแรก แต่เธอต้องไม่ลืมสิว่าเขาเป็นฆาตกรใจโฉด เขาฆ่าคนได้อย่างเลือดเย็น โจรรับจ้างนับสิบต้องตาย ทหาร และท่านชีคฮัซไซฟาฮ์ต้องมาสังเวยชีวิตเพียงเพราะผู้ชายเลวๆ คนนี้

 

เมื่อคิดได้ดังนั้นหญิงสาวก็เม้มริมฝีปากเข้าหากันเป็นเส้นตรง เดินกลับไปนั่งใต้ร่มผ้าด้วยท่าทางเชิด คอแข็ง เบือนหน้าไปทางอื่นอย่างไม่ต้องการเห็นหน้าเขาอีก


ดูเหมือนฮัสซานจะเริ่มคุ้นชินกับนิสัยขึ้นๆ ลงๆ ของหญิงสาว เขาจึงวางเฉยปล่อยให้เธอนั่งพักอีกราวๆ สิบนาทีก่อนจะเดินทางต่อ เขาต้องเดินทางไปให้ถึงช่องแคบเล็กๆ ในหุบเขาก่อนที่พระอาทิตย์จะลาลับขอบฟ้าเพื่อพักค้างคืนที่นั่น ก่อนจะเริ่มเดินทางต่อเมื่อพระอาทิตย์โผล่พ้นจากผืนทรายอีกครั้ง


“นี่” 


หญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างไม่อาจอดทนได้อีกต่อไป เธอร้อน แสบผิว และเหนื่อยจนแทบอยากจะกลั้นใจตายเสียให้รู้แล้วรู้รอด การเดินทางบนทะเลทรายในยามที่แดดร้อนจัดมันไม่สนุกเลยสักนิด “นายจะพาฉันไปที่ไหน แล้วเมื่อไหร่จะถึง”


“พาไปฆ่า!” 


ฮัสซานตอบกลับด้วยใบหน้าเรียบเฉย แสยะยิ้มที่มุมปากก่อนจะหัวเราะในลำคอคล้ายเย้ยหยันเมื่อเห็นใบหน้าซีดเผือดของหญิงสาว ยัยผู้หญิงไทยคนนี้เชื่อจริงๆ หรือไงว่าเขาจะพาเธอไปฆ่า ถ้าเขาจะทำอย่างนั้นเขาคงฆ่าเธอเสียตั้งนานแล้ว คงไม่หอบหิ้วเธอเดินทางรอนแรมกลางทะเลทรายเช่นนี้หรอก!


“คิดว่าฉันกลัวนายหรือไง นายไม่กล้าฆ่าฉันหรอก” หญิงสาวข่มความกลัวก่อนจะตอบกลับไป ทว่าใบหน้าถอดสีของเธอกลับฟ้องชัดว่าเธอไม่ได้เก่งอย่างที่ปากพูด


“ถ้าอยากรู้ว่ากล้าหรือไม่ ก็ลองดูสิ” ฮัสซานไม่พูดเปล่าแต่ชักกริชคมวาวออกมาจากกางเกง ยื่นปลายแหลมจ่อที่คอหอยของหญิงสาว ก่อนจะหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นว่าใบหน้าของเธอค่อยๆ ซีดจนแทบไม่มีเลือดฝาด


“เธอควรเรียนรู้ที่จะสงบปากสงบคำ”


“ฉันรู้แค่ว่านายมันไม่ต่างจากสัตว์เดรัจฉาน” ใครว่าเธอกลัว เธอไม่เคยกลัวและจะไม่มีวันกลัว


“ปากดี!” 


ฮัสซานแค่นหัวเราะในลำคอแล้วส่ายหน้าช้าๆ คล้ายระอาหญิงสาวชาวไทยเสียเต็มที คร้านที่จะต่อปากต่อคำกับเธอจึงเลือกที่จะเงียบไปเสียเฉยๆ แม้จะรับรู้ได้ถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวหญิงสาวก็ตาม



E-book คลิ๊กเลย



ซื้อ Ebooks เรื่องอื่นๆ

(คลิ๊กที่รูปMeb เลยค่ะ)










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

0 ความคิดเห็น