fantasy of ures worl 1 เร็วๆ นี้กับสนพ.ธิ๊งค์ บียอนค่ะ

ตอนที่ 6 : เปิดศึก !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 เม.ย. 53

ตอนที่หก เปิดศึก !!

 

                หวังว่าคราวนี้คงจะสำเร็จนะ ท่านดร.เขาหันมาชวนดร.ชราคุยด้วย

                ข้าพระองค์ก็หวังว่าอย่างนั้นท่านราชา แต่ก็ไม่รู้ว่าไวรัสดาร์กอนที่ข้าพระองค์ฉีดให้ไปจะออกฤทธิ์นานขนาดไหน ในเมื่อมือมาเป็นแบบนี้คงทำอะไรไม่ได้ไปอีกหลายเดือน เขาถอนใจ

                เราได้มือดีขนาดนี้มากับมันสมองอัจฉริยะของท่าน แบบนี้ความฝันของข้าคงไม่ไกลเกินเอื้อม ฮ่า ฮ่า ฮ่า

                เปรี๊ยง ! “

                เหวอ ซีซ่าอุทานอย่างตกใจเมื่อเกิดเสียงระเบิดดังขึ้นเบื้องหน้า เรนกับสเนคเกอร์รีบมาขวางเขากับกลุ่มควันประหลาดนั้นทันที ! นายทหารทุกคนพากันขยับอาวุธอย่างเตรียมพร้อม

                พอกลุ่มควันจางลง ปรากฏร่างของชายหญิงคู่หนึ่ง ฝ่ายชายหน้าตาดีจนซีซ่านึกอิจฉา นัยน์ตาสีม่วงเข้มส่องประกายวาวโรจน์ ลมพัดผมสีดำปลิวจนเห็นใบหน้าได้อย่างชัดเจน สเนกเกอร์เห็นถึงกับกลืนน้ำลายเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคย ริมฝีปากขมุบขมิบเบา ๆ ว่า

                เฟียสเตอร์ ! “

                ส่วนฝ่ายหญิง มีผมสีน้ำตาลเข้ม นัยน์ตาสีเขียวมรกต ส่งแสงเรืองรอง ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่น ข้างหลังหล่อนมีกลุ่มควันสีดำลอยอยู่

                พวกท่านใช่ไหมที่ ฆ่าพ่อแม่ของเราและจับน้องของเรามา คืนเขามาให้เราซะแล้วส่งคนที่ฆ่าพ่อแม่เรามาด้วย ! “ เสียงหวานใสดังลอดมาจากริมฝีปากอิ่ม

                ซีซ่ามองพวกเขาอย่างมาดร้าย พลางยกมือห้ามพวกทหารให้ลดอาวุธลง แอบยักคิ้วกับดร.เปดาลอส แน่นอนเขาอยากได้เก็บไว้ทดลองหรือเอามาทำพาหะเต็มแก่ มืออูมใหญ่โบกให้เรนหลบไปยืนข้าง ๆ ก่อนจะมองหน้าสวยหวานของลีล่าอย่างมาดหมาย

                โอ้ ! แม่หนูคนสวย อ้อคงเป็นเผ่ามาสเตอร์สินะ ไม่ทราบว่าพวกเราชาวแอนตีสไปทำอะไรให้ขัดเคืองถึงกับบุกมาถึงที่นี่ ?

                ท่านให้คนไปฆ่าพ่อแม่เราและจับน้องชายเรามา เจ้าคนใส่หมวกเกราะดำนั่น!” เฟียสเตอร์เค้นคำพูดออกมาอย่างเคียดแค้น ชี้นิ้วไปที่สเนกเกอร์ เขาถึงกับสะดุ้ง กับเจ้ายักษ์นั่น ! คืนน้องเรามาแล้วเราจะไว้ชีวิตท่าน ! “

                หนอย ! เจ้าพวกไม่รู้จักเงาหัวตัวเอง กล้ามาข่มขู่ข้างั้นเหรอ ก้าวเข้ามาที่นี่แล้วจะนึกอยากจะเอาอะไรออกไปก็เอาไปได้ง่าย ๆ มันหยามกันเกินไป สองคนนี้ข้าขอนะ ดร.คงต้องให้ทหารขยี้มันให้เละ ! คงไม่เหลือซากให้ท่านได้ใช้ประโยชน์ ! “

                ก็ตามใจ ได้อยู่แล้วท่านราชาซีซ่า ดร.เปดาลอสว่า ซีซ่าชี้มือไปยังพวกเขาที่ทหารไฟท์พากันล้อมอยู่

                ฆ่ามัน ! “

                กาลาสจัดการเจ้าพวกนี้ ! “ เงาดำข้างหลังหล่อนขยายตัวขึ้นเรื่อย ๆ จนเป็นกลุ่มใหญ่ เดดดรีม ! “ ไอดำพุ่งกระจายเข้าไปยังร่างของทหารไฟท์ที่รายล้อมพวกเขาอยู่ทันที !

                ทันทีที่ไอดำสัมผัสร่าง ไฟท์เหล่านั้นล้มลง พลางแหกปากร้องโหยหวนไม่เป็นภาษา เกิดภาพหลอน ที่น่ากลัวที่สุดในชีวิต เป็นฝันร้ายฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่า บางเห็นผู้เป็นที่รักตาย บางคนเห็นภาพสยดสยอง บางคนเห็นภูตผีที่น่ากลัวเกินบรรยายได้ บางคนสลบไปในทันทีแต่ร่างกายก็ยังกระตุก เพราะคาถาเดดดรีมแม้แต่หลับฝันร้ายก็เข้าไปในทุกอณูของจิตใจ คนที่จิตใจอ่อนไหวมักจะช็อคตายในเวลาไม่ถึง 10 นาที บางคนก็เห็นเพื่อนทหารด้วยกันเป็นปีศาจ เริ่มฆ่าฟันพวกเดียวกันเอง เกิดเสียงโหยหวนคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัว ลีล่ายืนดูภาพข้างหน้าด้วยสายตาเมินเฉย !

                เหวอ ! นี่มันเป็นพวกไหนกันเนี่ย ! “ ซีซ่าร้องอย่างตกใจเมื่อเห็นทหารกว่าร้อยเบื้องหน้าเริ่มล้มตายไปทีละคนสองคนอย่างรวดเร็ว

                นังนี่ ! ฉันจัดการเอง ! “ เรนตะโกน พลางพุ่งไปที่ร่างของลีล่าที่ยืนนิ่งอยู่ มืออันใหญ่โต เหวี่ยงลูกตุ้มเหล็กขนาดยักษ์ ที่คล้องคออยู่ใส่หล่อนทันที

                ตูมมมมมมมม ! “ เสียงลูกตุ้มยักษ์ปะทะเข้ากับพื้น เฟียสเตอร์กระชากลีล่าออกมาทันก่อนที่มันจะโดนเป้าหมาย

                หนอย ! ไอ้หมาลอบกัด ! “ เฟียสเตอร์ขบกรามกรอด มือขวาคว้าคทามาร่ายเวทย์ทันที !

เปรี๊ยง !!!  เกิดสายฟ้าฟาดลงมาตามที่คทาของเฟียสเตอร์ชี้ มันผ่าลงใส่ตัวเรน !

                บราวเรีย ! “ สเนกเกอร์ซึ่งตอนนี้ถอดหมวกเกราะออกแล้ว เผยให้เห็นใบหน้าคมสัน หากแต่มีแผลเป็นน่าเกลียดยาวพาดผ่านใบหน้า เขามีนัยน์ตาสีดำสนิท ริมฝีปากกว้าง ผมหยักศกสีน้ำตาลเข้มยาวระต้นคอ ร่ายคาถาเกราะกำบังให้เรนทันที พอเฟียสเตอร์เห็นใบหน้าของเขาเข้าก็ถึงกับผงะด้วยความตกใจ

                สเนกเกอร์ ! นี่นายมาอยู่ที่นี่แล้วทำงานให้กับเจ้าราชาสกปรกซีซ่างั้นเหรอ ไม่นึกเลยว่านายจะทำการที่เหมือนกับการหักหลังเผ่าวิเศษของเรา ! ไปเป็นสุนัขรับใช้ฮิวชั่ว ๆ แบบนี้ !”

                โอ้ ! ท่านอาจารย์ ! ท่านอาจารย์เฟียสเตอร์นั่นเอง ยังหล่อเหมือนเคย ขอบคุณครับที่จำลูกศิษย์คนนี้ได้   สเนกเกอร์ค้อมตัวลงคำนับอย่างล้อเลียน พลางยืดตัวตรงด้วยลีลาท่วงท่าราวกับนักเต้นรำ

                ยังแก่ศักดิ์ศรีเหมือนเดิมนะ  เสียใจตอนนี้ผมไม่ใช่นักเรียนของอาจารย์อีกต่อไปแล้ว ส่วนเกียรติยศของเผ่าพันธุ์ มันก็กินไม่ได้ มันต้อง มันนี่ มันนี่ ซึ่งเราชาวเผ่าวิเศษเสกไม่ได้เสียด้วย ! “

                อ้อ  นายเลยมาคอยรับใช้เจ้าอ้วนน่าเกลียด กับไอ้แก่วิปริตนี่งั้นสิ ! ฉันรู้สึกเสียใจมากที่ตัวเองไม่ได้สั่งสอนลูกศิษย์ให้รู้จักคำว่าศักดิ์ศรี ให้ดีเท่าที่ควร บุคคลทั้งสองที่เฟียสเตอร์กล่าวพาดพิงถึง ถึงกับหน้าแดงด้วยความโมโห แต่ฤทธิ์เดชของมอนเตอร์ของลีล่าก็ทำให้พวกเขาหุบปากเงียบ เพราะไม่แน่ใจว่าเรนกับสเนกเกอร์จะกันเฟียสเตอร์และลีล่าอยู่

                ท่านซีซ่า ให้ตำแหน่งผมเป็นนายกอง แล้วถ้าผมอยู่ที่อมาเรสมันจะได้ฆ่าคนสนุกมือเหมือนอยู่ที่นี่งั้นเหรอ ? มันก็ไม่ได้ ได้แต่รอเวลาครบปีเพื่อจะได้แข่งประลองเวทย์มนต์ เกมแห่งศักดิ์ศรีของเหล่าวูฟแฟล็กซ์ เชอะ ! “ เขาทำเสียงดูแคลน อยู่ที่นี่มีทั้งเงิน มีทั้งเกียรติ มีทั้งความสนุก โอ้ !ที่สุดของชีวิตแล้วละท่านอาจารย์ พ่อของท่าน กับแม่ของอาจารย์คงเป็นสองผัวเมียรายล่าสุดที่อนาคอนพึ่งจะเขมือบมาแน่ ๆ ผมจำนัยน์ตาของเธอได้ดี มันเหมือนนัยน์ตาของท่านเปี๊ยบเลย จะบอกให้น่ะแม่ของอาจารย์ไม่ทักชักคทาสู้ เจ้างูน้อยของผมมันงาบทีเดียวลงท้องไปเลย ฮ่า ฮ่า

                หนอย! ตายซะเถอะ สายฟ้า ! “ เฟียสเตอร์เสกสายฟ้าฟาดใส่สเนกเกอร์ที่หลบได้อย่างหวุดหวิด มือข้างซ้ายของเขาควานไปที่ข้างเอวที่มีถุงผ้าห้อยอยู่ทันที เขาสะบัดผ้าคลุมดำพลางหมุนตัวอย่างสวยงาม

                โอ้ ท่านอาจารย์ สุดที่รัก สเนกเกอร์ทำเสียงสูงต่ำเหมือนกับจะร้องเพลง ท่านสอนผมมากับมือ คาถาเล็กน้อยนั่นทำอะไรผมไม่ได้หรอก ผมไปฝึกอะไรเด็ด ๆ มาเยอะมาตั้งหลายปี คิดอยู่ว่าสักวันต้องกลับไป อมาเรส เพื่อแก้แค้นกับคนที่ทำให้หน้าผมได้มีแผลเป็นทุเรศนี่ ! “ประโยคหลังเขาเอ่ยอย่างโกรธขึ้ง สเนกเกอร์ หยิบเหรียญสีทองที่รูปนกสวยงามสลักอยู่ออกมาจากถุงผ้า โยนเหรียญขึ้นไปในอากาศ แล้วร่ายคาถา

                โอม ข้าแต่เทพผู้ปกปักคุ้มครองดาวยูเรส ข้าของอัญเชิญสัตว์เทพของท่านให้มาสถิต ณ เหรียญนี้และตัวข้า ฟีนิกส์นกไฟผู้ศักดิ์สิทธิ์ข้าขออัญเชิญท่าน  ด้วยอักขระเวทย์ที่กรีดบนเลือดเนื้อ ขอท่านจงปรากฏเพื่อมาช่วยข้าทำลายศัตรู ! “ เหรียญสีทองลอยคว้างในอากาศแล้วค่อย ๆ ลอยลงมายังฝ่ามือของสเนกเกอร์ที่มีอักขระเวทย์สักอยู่ตรงกลางฝ่ามือ เหรียญจมหายไปในมือของสเนกเกอร์แล้ว ตูมมม ! เกิดแสงสีแดงพุ่งจากกลางฝ่ามือของเขา พุ่งตรงออกไปยังท้องฟ้า   ทันที !

                พระจันทร์ที่ส่องแสงเหนือดาดฟ้านครแอนตีส ถูกกลุ่มเมฆสีดำเข้าบดบัง พลันเกิดสายฟ้าสีแดง พุ่งลงมาจากกลุ่มเมฆ ปรากฏเป็นนกสีแดงเพลิงตัวใหญ่ยักษ์ มีมีรูปร่างคล้ายนกยูง ตรงหัวเป็นหงอนสีทองสวยงาม ดวงตาสีทับทิมส่องประกายงดงาม มันกวาดตามองมายังผู้ที่เรียกใช้มัน ปีกสีแดงดูเจิดจ้าส่องประกายไอร้อนเมื่อมันบินใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ

                สเนกเกอร์ชูมือทั้งสองขึ้นบนฟ้า แล้วหัวเราะร่าอย่างชอบใจ เมื่อเห็นเฟียสเตอร์นิ่งขึงไป

                ฮ่า ฮ่า ท่านอาจารย์ เตรียมตัวไหม้ไปกับไฟที่ไม่มีวันดับของฟีนิกส์ซะเถอะ ขอพลังไฟของท่าน จัดการชายผู้นี้ ! เดี๋ยวนี้ ! “

                ฟู่ ! “ นกเพลิงพ่นเปลวไฟอันแรงร้อนใส่เขาทันที เฟียสเตอร์กระโดดหลบได้ทัน ไฟที่พลาดเป้าละลายพื้นหินเป็นวงกว้าง

                เฟียสเตอร์เปิดกระเป๋าหนังที่คาดเอวอยู่ หยิบพวงเหรียญออกมา เขาเลือกออกมาอันหนึ่งที่มีรูปสลักไว้เป็นลักษณะเหมือนสิงห์โตขึ้นมา เขาถลกแขนเสื้อข้างขวาขึ้นเผยให้เห็นอักษร อักขระเวทย์สลักไว้เป็นแถวยาวจนเกือบถึงต้นแขน

                ข้าแต่เทพผู้พิทักษ์ยูเรส ข้าขออัญเชิญพลังของท่าน เพื่อเรียกสัตว์เทพของท่านให้มาสถิต ณ เหรียญนี้และตัวข้า ด้วยอักขระเวทย์ที่กรีดลงบนเลือดเนื้อ ฟริส !ขออัญเชิญท่านมาปรากฏตัวเพื่อช่วยข้า ! “ เหรียญในมือส่งแสงเรืองรองขึ้นมาทันที เขาโยนเหรียญขึ้น มันลอยคว้างและจมหายลงไปในแขนของเขาที่สักอักขระเรียกไว้!

                เกิดอากาศเย็นเชียบพัดเข้ามา เมฆสีดำขนาดใหญ่เคลื่อนตัวมา สายฟ้าฟาดเปรี๊ยง ! ลงมาอย่างแรงตรงกลางพวกเขาทั้งสองทันทีทีควันจากก็เกิดสิ่งหนึ่งปรากฏขึ้น เมื่อมองเห็นสิ่งนั้นถนัดตาเสนคเกอร์ก็หน้าซีด !!

                ฟรีส งั้นเหรอนี่มันสัตว์เทพของ...............

                สิงโตสีขาวราวหิมะตัวใหญ่กว่าสิงโตปรกติสองเท่าตัว แผงคอเป็นเกล็ดน้ำแข็งสะท้อนแสงจันทร์ราวกับเพชร รวมทั้งหางที่มีเกล็ดน้ำแข็งอยู่ด้วย ดวงตาสีเงินเย็นเชียบจ้องสบกับดวงตาสีดำสนิทของผู้ที่เป็นคู่ต่อสู้กับผู้เป็นนายอย่างชั่วร้าย ไอเย็นแผ่ซ่านจนกระทั้งไฟที่ลุกเพราะฝีมือของนกยักษ์ดับสนิทและจับตัวเป็นน้ำแข็ง

                ไม่พูดต่อแล้วหรือเสนคเกอร์ นายเก่งมากที่สามารถเรียกสัตว์เทพมาได้ แต่อย่างว่าแหละสัตว์เทพที่วูฟแฟล็กซ์อย่างเราควบคุมได้ พลังมันขึ้นอยู่กับคนที่ใช้ด้วย !! ฟรีส จัดการแช่แข็งฟีนิกส์ซะส่งให้มันเป็นเถ้าถ่านไปอีกรอบ

                ซูมมมมมม ! สิ้นเสียงสั่ง ฟรีสยิงพลังแสงสีขาวขนาดใหญ่ใส่นกยักษ์สีแดงเพลิงอย่างเหมาะเจาะไม่พลาดเป้า !! มันกลายเป็นก้อนน้ำแข็งยักษ์ตกลงมาที่พื้นอย่างหมดทางสู้ และทันทีที่ตกกระแทกพื้น น้ำแข็งยักษ์แตกกระจายเป็นส่วน ๆ เหรียญสีทองกระเด็นออกมาจากกลางฝ่ามือของสเกเกอร์และหล่นกลิ้งไปกับพื้น มันลุกไหม้เหมือนและกลายเป็นผงไปในทันที

                ขออัญเชิญท่านกลับ สัตว์เทพฟรีส เฟียสเตอร์ตะโกน ฟรีสหายกลายเป็นควันเข้าไปในแขนของเขาที่สักอักขระไว้เรียกสัตว์เทพ เหรียญผุดออกมาจากตรงที่อักขระสักไว้ชายหนุ่มเก็บมันลงไว้ที่เดิม ตอนนี้ก็เหลือแต่พวกเขาสองคนยืนประจัญหน้ากันอยู่เท่านั้น สเนกเกอร์มีสีหน้าโกรธจัด เขาตะโกนลั่น !!

                หนอย ! งั้นต้องเจอกับนี่ ! อนาคอน ออกมา ! “

                งูยักษ์ตัวใหญ่สีทองพุ่งออกมาจากชายผ้าคลุมสีดำที่สะบัดพริ้วของสเนกเกอร์ มันอ้าปากใหญ่โตขึ้นหมายจะงับศีรษะของเฟียสเตอร์ เขาร่ายคาถากันทันที เกิดเป็นสิ่งเหมือนกระจกลอยกันระหว่างเขากับเจ้างูใหญ่ มันชนกระจกแตกกระจาย แล้วส่ายหัวอย่างมึนงง เขายิ้มอย่างชอบใจมือควานเข้าไปที่หลังที่มีกระบอกอักขระเหน็บไว้

                นายพัฒนาไปเยอะเลยนะ สเนกเกอร์ นี่คงไปที่ป่าเฮลนูม่ามาล่ะสิ ถึงได้งูยักษ์ตัวนี้มา น่าเสียดายในเมื่อมีฝีมือขนาดนี้ แต่กลับเอามาใช้ได้ไม่ถูกทาง

                โอ้  แล้วท่านอาจารย์ก็คงจำได้ว่าเจ้าตัวนี้มันเป็นตัวเดียวกับที่หม่ำ พ่อกับแม่ของท่าน งั้นเดี๋ยวพ่อแม่ลูกก็คงจะพบกันพร้อมหน้าในท้องมันแล้วละ ฝากความเคารพจากผมไปยังท่านทั้งสองด้วยน่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่า สเนกเกอร์หัวเราะเยาะเย้ย เฟียสเตอร์ตาลุกวาบ เจ้างูใหญ่ ใช้หางอันใหญ่โตของมันฟาดเขา เฟียสเตอร์กระโดดหลบ เขาเปิดกระบอกอักขระทันที

                นี่เป็นสิ่งที่ พ่อของฉันเอาชีวิตแลกมา ดิวดาร์กอน ! “

                ตูมมมมม ! “ เกิดเป็นกลุ่มควันขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากกระบอกศักดิ์สิทธิ์ พอควันจางปรากฏร่างสัตว์คล้ายมังกร หากแต่ไม่มีปีกมันมีผิวสีแดงเจิดจ้า ดวงตาสีเหลืองมองมาทางเฟียสเตอร์อย่างชั่วร้าย !

                อย่ามามองฉัน ! ของเล่นของนายอยู่ตรงโน้น ! “ เฟียสเตอร์ชี้มือไปที่เจ้างูยักษ์กำลังฟาดหางอันใหญ่โตไปมาจนพื้นรอบ ๆ พันเป็นแถบ ๆ เจ้าดิวดาร์กอนแลบลิ้นเลียริมฝีปากของมัน ก่อนพุ่งไปหาเจ้างูยักษ์สีทอง!

............................................................................................................................................

71 ความคิดเห็น