fantasy of ures worl 1 เร็วๆ นี้กับสนพ.ธิ๊งค์ บียอนค่ะ

ตอนที่ 28 : สัญญาสงบศึกระหว่างโกและอายู อันเนื่องมาจากคำทำนาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 216
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 ก.ค. 51

ตอนที่ยี่สิบแปด สัญญาสงบศึกระหว่างโกและอายู อันเนื่องมาจากคำทำนาย

               

หลังจากรับประทานอาหารเย็นที่ร้านของโบเทียเสร็จ เฟียสเตอร์ก็เสนอให้พวกเขาพักค้างคืนที่เกาะนี้อีกหนึ่งคืน วิเวียนบอกพวกเขาว่าพวกเขาสามารถคืนการ์ดที่ป้อมทหารได้เลยและออกจากเกาะได้โดยต้องนั่งเรือออกไปนอกหมู่เกาะไฟท์แล้วจึงใช้เวทย์มนต์เดินทางต่อไปได้ ดูเหมือนหล่อนจะเลิกเกาะเฟียสเตอร์แจ และเลิกซักถามเกี่ยวกับเรื่องการค้าขายของพวกเขาไปเลย หล่อนทานอาหารน้อยและขอตัวกลับห้องทันที เฟียสเตอร์เองก็มัวแต่คิดเรื่องตัวเองจนไม่มีเวลาสงสัย เย็นนี้อาหารเลิศรสของโบเทียที่ทำมาให้เต็มโต๊ะไม่ค่อยมีคนสนใจจะทานกันเท่าไหร่ แม้แต่คนที่ตะกละที่สุดอย่างคิมหันต์กับโกก็ยังไม่ค่อยจิ้มอะไรเข้าปากนัก เพราะต่างคนต่างก็มัวแต่คิดแต่เรื่องของคำพยากรณ์ที่ได้มาจนไม่ค่อยจะมีอารมณ์จะกินอะไรเท่าไหร่

                เมื่อทุกคนได้ห้องพักกันเรียบร้อยแล้ว ก็พากันไปรวมตัวกันที่ห้องของเฟียสเตอร์ซึ่งพักรวมกันทั้งสี่หนุ่ม ส่วนวิเวียนกับอายูพักด้วยกัน เมื่อมาครบกันทุกคนแล้วเฟียสเตอร์ก็เริ่มพูดถึงเป้าหมายในการเดินทางทันที

                เราต้องเดินทางไปที่เฟดาเรีย เพื่อไขปริศนาข้อต่อไป ฉันยังคิดไม่ออกเรื่องที่ว่าแหล่งพลังของอาณาจักร

บางทีอาจะหมายถึงต้นกำเนิดของอาณาจักรเฟดาเรียก็ได้นะครับ ไวน์ให้ความเห็น เนื่องจากเฟดาเรียเป็นอาณาจักรที่ถูกสร้างขึ้น ดังนั้นจึงต้องมีจุดศูนย์กลาง จุดกำเนิดพลัง

อย่างนั้นก็เถอะ มันต้องเป็นความลับของความลับที่สุดแน่ ๆ เฟียสเตอร์ถอนใจ เพราะมันเกี่ยวกับอาณาจักรทั้งอาณาจักรเลย มันคงไม่หาง่าย ๆ นักหรอก

อืมม์ แต่หนูเหมือนเคยได้ยินนะคะคุณเฟียสเป็นตำนานของอาณาจักรเฟดาเรีย อายูพูดขึ้นมา เฟียสเตอร์กับไวน์รีบมองหน้าสาวน้อยทันที

จริงเหรอ ?

ค่ะ นายเองก็น่าจะรู้นะโก พวกเราชาวไนท์ดาร์กอน และมังกร ส่วนใหญ่ก็รู้เรื่องนี้ เพราะเสนาบดีที่สร้างเฟดาเรียขึ้นมาเป็นชาวมังกรที่มีไนท์เป็นคู่ทำสัญญา พวกเขาเป็นตำนานของพวกเราสองเผ่า

ไหนลองเล่าเรื่องที่ หนูรู้มาหน่อยสิอายู เฟียสเตอร์ว่า

ข้าจำได้ ขอให้ข้าเล่าได้ไหม ? เพราะเขาเหมือนเป็นฮีโร่ของข้าเลย โกรีบแทรกขึ้นมา แล้วก็รีบเล่าก่อนที่อายูจะทันพูดว่าอะไร

รามีน่า และ ไค ได้นำหินกำเนิดพลังจากอาณาจักรแอนตีส และพลังจากเทพแห่งมังกร สร้างอาณาจักรใหม่ขึ้นมาจากกลางมหาสมุทร หินกำเนิดพลังแยกเป็นสองส่วน  ต่างส่วนถูกเก็บไว้ท่ามกลางผู้คุ้มกันที่หนาแน่น เพราะวิญญาณของรามีน่าและไคอยู่ที่นั่นและคอยคุ้มกันอาณาจักรเฟดาเรียอยู่

อาณาจักรเกิดใหม่กลางมหาสมุทร เฟียเตอร์พึมพำ

หรือว่ามันจะอยู่ใต้อาณาจักร ใต้น้ำแน่ ๆ น่ะคุณเฟียส คิมหันต์เสนอความคิดเห็น อายู โกและไวน์ เลยหันขวับมามองเขา

มันจะง่ายอย่างนั้นเลยเหรอ ?อายูว่า

อ้าว ก็เมื่อสร้างอาณาจักรกลางมหาสมุทร ไอ้หินที่ว่า ผมว่ามันต้องอยู่ใต้น้ำนะแหละ เพราะเขาสร้างอาณาจักรขึ้นมาจากมหาสมุทรนี่นา  ให้เดาก็คงจะสร้างบนน้ำน่ะแหละ อาณาจักรที่ว่ามันก็น่าจะลอยอยู่บนน้ำแน่ ๆ เฟียสเตอร์เลิกคิ้ว พลางมองหนุ่มน้อยอย่างรู้สึกทึ่งขึ้นมาบ้าง

อืมม์ เฟดาเรียเป็นอาณาจักรที่ลอยน้ำอยู่จริง ๆ  แปลกนะที่นายเดาออก

ผมอ่านการ์ตูนมาเยอะน่า ก็เลยพอเดา ๆ ดูว่าน่าจะใช่ แล้วไอ้หินอะไรที่ว่ามันต้องอยู่ตรงนั้นนะแหละ

แต่พวกเราจะเข้ากันไปได้ยังไงกันล่ะ ? เพราะมีผู้คุ้มกันเสียด้วยโกว่า วิญญานของรามีน่าและไค เชียวนะ พวกเขาเป็นตำนานของไนท์กับมังกร ในเรื่องความเป็นยอดทางการต่อสู้และคู่รักที่รักนิรันด์

เราไปที่นั่นกันก่อนดีไหมครับ ?ไวน์เสนอขึ้นมาบ้าง แล้วลองหาทางเข้าไปยังใต้นครเฟดาเรียดู

ก็ต้องลองดู เฟียสเตอร์ลูบคาง

ว่าแต่ว่า ผมมีอะไรอยากจะถามคุณเฟียสหน่อย คิมหันต์หยิบหีบเหล์กที่จีน่ามอบให้มาวางไว้ตรงหน้าวูฟแฟล็กซ์หนุ่ม คุณหวานเย็นเขาให้ไอ้นี่ผมมา

ใคร คุณหวานเย็น ? อายูถามอย่างสงสัย

                คุณจีนี่ที่สวยเหมือนหวานเย็นนั่นแหละ เค้าบอกว่าไอ้นี่จะกลายเป็นอาจารย์สอนวิชาปราบกาน้ำให้ผม บอกว่าอยู่ในสวนของเทพก่อสร้าง มันจะเป็นอาจารย์มาช่วยผมได้ สิ่งที่หนุ่มน้อยพูดฟังทะแม่งจนทุกคนที่ร่วมวงสนทนาด้วยต้องนิ่วหน้าอย่างงง ๆ พอเห็นสิ่งที่คิมหันต์เปิดให้ดูโกก็ร้องโอ้ โห เมื่อเห็นลูกพีชสีแดงส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย

                ไอ้หย่า ! ไอ้เนี่ยนะเหรอจะสอนปราบกาน้ำ ให้มากินหรือเปล่าเนี่ย คิมหันต์ว่า มองลูกพีชในหีบเหล็กด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ

                น่ากินจัง ขอข้าเหอะนะ ! “ โกที่เริ่มท้องร้องแล้วรีบขอทันที

                ไม่ได้ !! “ เสียงประสานกันทั้งห้องดังขึ้นโดยไม่ได้นัดหมายดังลั่นจนโกต้องปิดหูพลางบ่นงึมงำ

                ไม่ให้ก็ไม่เอาก็ได้ เสียงดังไปได้

                เฟียสเตอร์มองลูกพีซสีแดงสดในกล่องของคิมหันต์อย่างพินิจ แล้วก็ส่ายหน้าเพราะเขาไม่เคยเห็นผลไม้วิเศษแบบนี้ในตำราไหนมาก่อน ยิ่งกลายเป็นอาจารย์สอนวิชาได้เหมือนคิมหันต์พูดยิ่งไม่เคยเห็นไปกันใหญ่

                ฉันบอกตามตรงนะคิมว่าไม่เคยเห็นเหมือนกัน แต่จะลองไปค้นคว้าดูให้ว่ามันคืออะไร ถ้าคุณจีน่าให้มามันก็คือสิ่งที่มีประโยชน์แน่ ๆ แน่ใจนะว่าคุณจีน่าบอกว่ามันจะกลายเป็นอาจารย์สอนวิชาปราบกาลาสให้นายได้จริง ๆ

                เอ่อ อืมม์ ครับ เจ้าตัวพยักหน้าอย่างลังเล

                ไม่ใช่ว่านายหูเพี้ยนรึเปล่า ยิ่งชอบได้ยินอะไรแล้วแปลออกมาเพี้ยนทุกที อายูว่า คิมหันต์โวยทันที

                โห แม่คุณผมไม่เพี้ยนหรอกน่าคุณจี เอ่อ คุณหวานเย็นน่ะพูดอย่างนั้นจริง ๆ นะ

                แล้ว !ทำไมนายถึงเรียกคุณจีน่าว่าหวานเย็นล่ะ

                ก็ คิมหันต์ยักไหล่ แล้วก็ขนลุกเมื่อนึกถึงแววตาเยือกเย็นของจีน่า เค้าเป็นคนสวยมาก ๆ เลยใช่ม๊า แต่ก็ดูน่ากลัวเห็นแล้วหนาว ๆ ยังไงก็ไม่รู้สิ เหมือนไอติมไงหวานแต่เย็นเจี๊ยบ กินเข้าไปมาก ๆ ก็เสียวฟัน คนที่ฟังแล้วก็อดนึกตามไม่ได้ ฟังเหตุผลก็เห็นด้วยกับคิมหันต์ขึ้นมารำไรจีน่าดูสวยเยือกเย็นอย่างที่เจ้าตัวว่าจริง ๆ

               

                ถ้าอย่างนั้นเราแยกย้ายกันไปพักผ่อนก่อนดีกว่า พรุ่งนี้ต้องเดินทางกันอีกไกล พวกเธอนอนกันไปก่อนขอฉันดูแผนที่เดินทางก่อน เฟียสเตอร์ว่า พวกหนุ่ม ๆ และอายูพยักหน้า ก่อนจะแยกย้ายกันไปนอนตามที่ของตนที่แบ่งกันไว้ อายูเปิดประตูออกมาจะห้องเพื่อจะกลับไปที่ห้องของตัวเองบ้าง แต่โกที่แอบย่องตามออกมาติด ๆ เรียกไว้ทันทีเมื่อสาวน้อยกำลังจะไขกุญแจห้อง

                อายู ข้าขอคุยอะไรด้วยหน่อย!” อายูนิ่วหน้า มองมังกรหนุ่มอย่างไม่ไว้วางใจ มือขาวบางควานไปข้างหลังจับด้ามดาบไว้โดยอัตโนมัติ โกรีบโบกมือเมื่อเห็นกิริยาของสาวน้อยเข้า

                ข้าไม่ได้มาหาเรื่องเจ้านะ จะมาขอสงบศึกกับเจ้าชั่วคราว ดวงตากลมโตสีน้ำตาลมองคนตรงหน้าอย่างระแวง

                หมายความว่ายังไง ?

                ก็หมายความตามที่พูด เรามาดีกันจบการท้าดวลไว้เพียงเท่านี้

                นี่จะมาไม้ไหน? อายูขมวดคิ้ว โกยืนกอดอกพิงกับผนังประจันหน้ากับอายู แล้วก็อธิบายว่าทำไมเขาถึงอยากจะญาติดีกับหล่อนขึ้นมากระทันหัน

                เพราะว่าข้าไม่เห็นว่ามันจะดีอะไรถ้าเราจะดวลกัน เพราะถ้าเกิดว่า เอ่อ เกิดข้าแพ้ขึ้นมาเราก็ต้องทำสัญญาศักดิ์สิทธิ์กันนะสิ ซึ่งข้าก็แน่ใจว่ามันจะไม่มีทางเกิดขึ้น แต่ข้าก็เผื่อไว้ แล้วยังไงเราก็ต้องร่วมเดินทางกันอีกไกล ข้าไม่อยากมีคู่สัญญาเป็นสาวน้อยหุ่นแบนเรียบ แถมขี้โมโหเป็นที่สุดเหมือนเจ้า

                อ๋อ สาวน้อยเลิกคิ้วเป็นเชิงเยาะ เป็นอันว่าที่อยากสงบศึก เพราะกลัวว่าจะแพ้แล้วต้องทำสัญญาศักดิ์สิทธิ์อย่างนั้นละสิ !! เป็นอันว่าตกลง เพราะข้าเองก็ไม่อยากมีคู่หูขี้หลี ตะกละ แล้วก็ไม่เอาไหนเหมือนเจ้าเหมือนกัน โกถึงกับหูกระดิกด้วยความโมโหที่โดนสาวน้อยเยาะเอาแต่ก็ต้องทำเป็นเหมือนไม่ได้ยิน เพราะตัวเองเป็นคนเริ่มเรื่องเซ็นสัญญาสงบศึกก่อน ไว้ให้ได้คู่ทำสัญญามาก่อนเหอะ แล้วอายูจะรู้ว่าที่หยามไว้มันไม่ใช่เรื่องจริง เพราะตั้งแต่ออกจากเกาะดาร์กอนมาเขาก็ยังไม่เคยได้แสดงฝีมือให้ใครเห็นสักที เว้นความทะเล้นขี้หลีที่ยังคงเส้นคงวาไม่เปลี่ยน

                ใช่ เป็นอันว่าเราสองคนดีกัน มังกรหนุ่มยื่นมือให้ มาจับมือกันเพื่อมิตรภาพหน่อย อายูยื่นมือให้อย่างเสียไม่ได้ แล้วทั้งคู่ก็จับมือกันและรีบปล่อยอย่างรวดเร็ว

 

.......................................................................................................................................

 

                พระจันทร์ส่องสว่างอยู่กลางท้องฟ้า ส่งแสงลงมาต้องร่างบางที่นั่งอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ ใบหน้าสวยเยือกเย็นกำลังเหม่อมองไปข้างหน้าเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่างอยู่ มือบอบบางลูบลูกแก้วใสตรงหน้าเบา ๆ นกพิราบหงอนสีเงินใสบินมาเกาะที่บ่าบอบบาง หล่อนถอนใจพลางกระชับผ้าคลุมไหล่สีม่วงแน่นริมฝีปากขยับพึมพำกับตนเองและภูตประจำตัวเบา ๆ

                หน้าที่ของข้าครั้งนี้คงไม่จบง่าย ๆ และละปาเรสข้าเลือกที่จะก้าวไปรับหน้าที่นี้เอง ทั้งที่จะหลีกเลี่ยงก็ได้ แต่ในเมื่อข้าเลือกที่จะทำหน้าที่นี้เองข้าก็ต้องทำมันให้ถึงที่สุด แม้มันจะยาวไกลนัก ภาระและสายเลือดของเทพพยากรณ์ในตัวข้าทำให้ข้าต้องรับหน้าที่ต่อต้านเทพผู้ถูกขับไล่ให้ถึงที่สุด หล่อนถอนหายใจอย่างหงุดหงิดเมื่อนึกถึงใบหน้าของใครบางคนแวบขึ้นมา และแม้จะต้องเผชิญหน้ากับคนอวดดีอย่างลีโอนาสก็ตาม!”

 

....................................................................................................................................

 

 

 

71 ความคิดเห็น