fantasy of ures worl 1 เร็วๆ นี้กับสนพ.ธิ๊งค์ บียอนค่ะ

ตอนที่ 15 : ตอนที่สิบห้าสถาบันผู้วิเศษอมาเรส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 ก.ค. 51

ตอนที่สิบห้า สถาบันผู้วิเศษแห่งอมาเรส

               

เอ๋ ! เรือลำแค่นี้น่ะนะจะให้นั่งไป มันไม่ล่มหรอกเหรอ แล้วต้องนั่งนานเท่าไหร่เนี่ย ! “ หนุ่มน้อยโวยเมื่อเห็นเรือที่จะเป็นพาหนะนำพวกเขาไปยังจะจุดหมาย ที่เล็กยังกะเรือแจว แล้วจะให้ล่องไปในทะเลกว้างขนาดนี้รับรองจมแน่ ๆ และเด็ดขาด เขากวาดตามองคนที่จะไปด้วยประกอบด้วยเฟียสเตอร์ สาวน้อยน่ารักเหมือนสาวญี่ปุ่น แล้วก็เกรทหนุ่มตัวสูงโปร่งผมยาวประบ่า หน้าตาหล่อเหลาและเคร่งขรึม (ที่คิมหันต์ไม่รู้จัก) มีไทเทน ลีโอนาส โฮปและโบเทเมียมายืนส่งพวกเขาอยู่ตรงท่าน้ำด้วย ตัวเขากับฮิลก้ามาหลังสุดเพราะคิมหันต์มัวแต่อ้อนให้ฮิลก้าพาไปทานอาหารที่ร้านของโตเท มีข้าวอบเครื่องเทศกับ ไก่ทอดแสนอร่อย คิมหันต์เลยฟาดซะสองจาน

                นายนี่โวยวายจริง ๆ เลย อยู่เงียบ ๆ ซะบ้างจะได้ไหม? เสียงหวานใสตวาดแหว นัยต์ตากลมโตสีน้ำตาลมองเขาอย่างหงุดหงิด ร่างเล็กบางสูงพอ ๆ กับเขา หล่อนใส่กระโปรงสั้นเหนือเข่าสีดำ เสื้อแขนสั้นสีขาว รองเท้าบูธสูงเหนือเข่าคล้าย ๆ กับชุดเมื่อวาน แต่ด้านหลังคาดดาบเล่มเบ้อเริ่มมาด้วย คิมหันต์เลยชักจะขยาดไม่กล้าจะต่อกรด้วย !

                เอาละ เอาละ ! “ เฟียสเตอร์ยกมือห้ามคู่กรณี เราจะไปที่อมาเรสกันก่อน เพราะฉันต้องการยาเพิ่มพลังเวทย์ก่อน เดินทางไม่นานหรอกน่าพ่อหนุ่มน้อยรับรองแค่กระพริบตาก็ถึง

                ข้าจะพาพวกท่านไปเองครับ เพราะท่านไทเทนบอกข้าว่าพลังของท่านยังไม่สมบูรณ์ เสียงทุ้มนุ่มนวลของเกรทหนุ่มดังขึ้น เขาใช้ไม้เท้าประจำตัวสีฟ้าชี้ไปที่เรือมันลอยขึ้นมาตามไม้เท้า แล้วมาหยุดนิ่งตรงหน้าพวกเขา คิมหันต์มองอย่างหวาด ๆ ขยับปากจะบ่นก็เจอกับลูกกะตาเขียว ๆ ของอายูเข้าก่อนเลยต้องหุบปากไปโดยปริยาย

                ข้าลืมแนะนำผู้ร่วมเดินทางอีกคน นี่คือเกรทที่ข้าจะฝากเดินทางไปกับพวกเจ้าด้วย เขาชื่อไวน์ เป็นเกรท ที่โทสคัดมาให้ รับรองได้ว่าเขาสามารถพึ่งพาได้   ไวน์ข้าขอแนะนำนี่คือคิม อัศวินจากโลกอื่น ถัดไปก็เฟียสเตอร์ จากเผ่าวูฟแฟล็กซ์ สาวน้อยนั่นก็คืออายู ลูกสาวคนเดียวของอาลอส ไวน์โค้งศีรษะให้กับทุกคน

                ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่านครับ ! “

                เช่นกัน ไวน์ เฟียสเตอร์ยิ้ม และโค้งตอบ พร้อมกับอายู ที่ยิ้มให้ไวน์เช่นกัน พ่อหนุ่มน้อยของเราก็รีบโค้งตอบบ้าง

                ไวน์ .....ถ้ามีเรื่องร้ายแรงอะไรก็รีบส่งข่าวมารายงานเราทันทีน่ะ ข้าจะรีบส่งคนไปช่วย ลีโอนาสพูดเสียงเข้มแข็ง

                ได้ครับท่านลีโอนาส ไวน์รับคำ เขาดูรุ่นราวคราวเดียวกันกับอายูและคิมหันต์ (แต่รับรองว่าด้วยอายุไม่ใช่แน่ ๆ ) ดูสุภาพและเคร่งขรึมอยู่ในที

                ขอบคุณพวกท่านมากครับ รับรองพวกเราจะไม่ทำให้ท่านต้องผิดหวัง เราต้องหาทางกำจัดกาลาสได้ก่อนที่เหตุร้ายจะเกิดแน่ ๆ เฟียสเตอร์กล่าวกับผู้พิทักษ์แห่งเกรท ไปกันได้แล้วฉันต้องแวะทำธุระที่อมาเรสอีก ฉันต้องยื่นหนังสือหยุดสอนสักระยะ ประโยคหลังชายหนุ่มพึมพำกับตนเอง

                แล้วเราจะไปยังไงละ ให้พายไปหรือไง ? หนุ่มน้อยที่เงียบอยู่นานอดคันปากไม่ได้ ไวน์ก้าวขึ้นไปยืนบนเรือเป็นคนแรก ตามด้วยอายู หล่อนนั่งอยู่ตรงกราบเรือ  เฟียสเตอร์เป็นคนถัดไป เหลือแต่คิมหันต์ที่ยืนลังเลอยู่

                เร็วหน่อยได้ไหม หรือจะอยู่ที่นี่? เฟียสเตอร์เร่ง

                ไปแล้วก็ได้ !! “ ขาก้าวขึ้นเรือ ในใจก็คิดว่ามันจะไปได้ยังไงหว่า

                ทุกคนพร้อมกันแล้วน่ะครับ อ้อ คุณเฟียสเตอร์เมืองของคุณมีคาถาสลายเวทย์ป้องกันรอบเมืองไหมครับ ?

                คิดว่าไม่เป็นไรน่ะ ถ้ามีเผ่าวูฟแฟล็กซ์ไปด้วย สามารถเข้าไปในเมืองได้เลย ...........แล้วรู้จักสถาบันผู้วิเศษอมาเรสไหม? ไวน์พยักหน้า

                ครับ !! ท่านโทสเคยพาพวกเราไปทัศนศึกษา

                จำพิกัดของมันได้ไหม? อืมม์เอาลงตรงหน้าตึกอำนวยการดีกว่า ฉันบอกให้ก็แล้วกัน 1258100049 A พาเราไปที่นั่นที ไวน์ท่องพิกัดตัวเลขตามเฟียสเตอร์แล้วพยักหน้าเป็นเชิงว่าเขาพร้อมแล้ว

                พร้อมนะหนุ่มน้อย รับรองหลับตาไว้แล้วนับไม่ถึง10 ก็ถึง

                ทำไมเราไม่ไปแบบเปิดประตูเอาเหมือนตอนที่ผมอยู่ที่นี่หละ ผมรู้สึกไม่ค่อยจะดี! “

                อีตาขี้ขลาดนี่นะเหรอค่ะ จะช่วยยูเรส เสียงหวานใสของอายูดังขึ้นมาขัด ไม่รู้ท่านเฮนคิดยังไง คิมหันต์เม้มปากหันขวับไปยังคนพูดทันทีอย่างเคือง ๆ

                ก็ไม่รู้ว่าคุณเห็นเขาคิดยังไงแหละ แต่บอกคุณตรง ๆ ว่าผมก็ไม่อยากจะมานักหรอกผมอยู่ของผมดี ๆ แท้ ๆ พวกคุณพาผมมาไม่ถามสักคำ

                ถ้าลูกแก้วพยากรณ์บอกว่าใช่มันก็คือใช่นะ หนูอายู แถมท่านเฮนเป็นคนดึงเขามาด้วยมือตัวเองด้วยซ้ำ อ้อ !.........แล้วราชาแห่งเกรทชื่อท่านเฮนนะ คิมไม่ใช่ท่านเห็น เฟียสเตอร์กล่าวแก้ คิมหันต์บ่นขมุบขมิบบ่นกับตัวเอง ว่าอีตาราชาเกย์จะชื่ออะไรก็ช่างเถอะ !

                แม้แต่ชื่อยังจะเรียกผิด ๆ ถูก ๆ จะไปทำอะไรได้ หล่อนเปรยมาอีก คิมหันต์โมโหจนหน้าแดง

                ไปกันเถอะไวน์ .....พวกเธอสองคนไว้ไปทะเลาะต่อที่บ้านของฉันก็แล้วกันไวน์จะใช้คาถาเคลื่อนย้ายแล้ว มัวแต่พูดมากเดี๋ยวชิ้นส่วนตกหล่นที่นี่ฉันไม่รู้ด้วยน่ะ เฟียสเตอร์ห้ามทัพ ไวน์อมยิ้ม เขาพึมพำคาถาพลางยกไม้เท้าขึ้นเกิดแสงจ้าวาบขึ้นแล้วเรือก็หายวับไปจากสายตา  

                ข้าหวังว่าเราคงคิดถูกนะที่ขอให้พ่อหนุ่มนี่ช่วย ลีโอนาสเปรย 

                อย่างน้อยข้าก็ว่าเขาเป็นคนที่พอใช้ได้คนหนึ่งแหละน่า แถมกินเก่งเป็นบ้า   ฮิลก้าว่า ทุกคนพากันหัวเราะยกเว้นลีโอนาส ที่ไม่แน่ใจในชะตากรรมของยูเรสที่ต้องฝากไว้ในมือคิมหันต์เลยแม้แต่น้อย..............

 

 

.....................................................................................................................................

 

                มีเสียงเปรี๊ยะลั่นในแก้วหูของคิมหันต์ เขารู้สึกว่าโลกหมุนเร็วจี๋ มีแสงสีต่าง ๆ สาดข้าตาจนตาลาย ตาเบิกโพลงเพราะหลับตาไม่ได้ หัวใจเต้นผิดจังหวะ ภาพที่เห็นก่อนขึ้นเรือหายไป กลับกลายเป็นอาคารขนาดใหญ่และเก่าแก่ อิฐสีน้ำตาลบ่งบอกถึงอายุว่าคงนานนับหลายร้อยปี มีรูปปั้นสิงห์โตมีปีกตัวใหญ่มหึมาตั้งอยู่ที่ยอดตึก มีผู้คนเดินขวักไขว่ ส่วนมากเป็นเด็กวัยรุ่นเกือบทั้งนั้น แต่ละคนหอบตำรามาเต็มอ้อมแขน พวกเขายืนอยู่บนพื้นที่ปูพื้นด้วยหินแกรนิต เรือที่นั่งมาเมื่อกี้หายไปไหนก็ไม่รู้ คิมหันต์ที่ตอนนี้เวียนหัวจนตาลาย ถึงกับทรุดนั่งลงกับพื้น

                เป็นไงบ้าง ..........ยินดีต้อนรับสู่อมาเรส

                ผมอยากจะอ้วก !! “ คิมหันต์ครวญ

                ใครใช้ให้ลืมตาล่ะ ตอนใช้คาถาเคลื่อนย้ายเขาให้หลับตากัน ไม่รู้เรื่องซะเลย อายูว่า ไวน์หยิบใบไม้สีขาวออกมาจากถุงผ้าที่เหน็บไว้ที่เอว ยื่นให้คิมหันต์

                นี่ครับ เบลลาน่า หวังว่าคงแก้อาการของคุณได้ ท่านไทเทนให้พวกเรากินตอนหัดใช้คาถาเคลื่อนย้าย

                ครั้งต่อไปก็หัดจำไว้ว่าต้องทำยังไง จะได้ไม่เดือนร้อนคนอื่นเขา อายูสำทับมาอีก คิมหันต์เคี้ยวสมุนไพรไปก็ค้อนหล่อนไปด้วย เฟียสเตอร์มองทั้งคู่แล้วก็ต้องแอบขำ การเดินทางครั้งนี้คงจะไม่เหงาเป็นแน่ เพราะมีคู่กัดคู่ใหม่ ดูท่าทางแม่หนูอายูจะไม่ค่อยชอบหน้าพ่อหนุ่มคิมนัก แถมพ่อตัวดีก็ไม่ค่อยจะลงให้สักเท่าไหร่ บ่นเก่งและโวยวายเป็นที่หนึ่ง เห็นจะมีแต่พ่อหนุ่มเกรทที่ชื่อไวน์นี่แหละที่ดูเรียบร้อยกว่าเพื่อนหน่อย

                สวัสดีครับ อาจารย์เฟียสเตอร์ ! วันนี้อาจารย์ไม่มีสอนหรือครับ ไม่ได้เรียนกับอาจารย์ตั้งหลายวันแล้ว   หนุ่มวัยรุ่นสามคนตรงเข้ามาหาเขา ตัวคนพูดเป็นหนุ่มน้อยตารียาว ผิวสีทองแดง ใส่หมวกไหมพรมยาวปิดหู สวมเสื้อแจ็กเก็ตสีน้ำเงินเข้ม กางเกงยีนส์สีดำ รับกับรองเท้าผ้าใบสีน้ำเงิน สะพายเป้สีดำใบใหญ่ ในมือถือหนังสือเล่มหนา ดวงตาสีน้ำเงินมองเขาอย่างบูชารักใคร่ เขาเอื้อมมือโคลงศีรษะหนุ่มน้อยอย่างเอ็นดู

                คงไม่ได้เรียนกับครูอีกนานเลย ยอคก์ เพราะครูจะลาพักร้อนไปทำธุระสักระยะหนึ่ง

                ว้า ! เซ็งเลย ! “ ทั้งสามประสานเสียงพร้อมกัน ก่อนจะโค้งตัวคำนับลาเฟียสเตอร์เดินหายเข้าไปในตึกด้านซ้าย

                คุณเป็นอาจารย์ที่สถาบันผู้วิเศษนี่เหรอค่ะ !! “ อายูอุทานอย่างทึ่ง ๆ

                ใช่แล้ว ! ฉันเป็นอาจารย์สอนวิชาเวทย์มนต์ สาขาคาถาการต่อสู้และป้องกันตัว และช่วยสอนวิชาสัตว์วิเศษ อายูทำตาโต

                ยังงั้นคุณก็ต้องเก่งมาก ๆ เลยใช่ไหมค่ะ ได้ยินพ่อเล่าให้ฟังว่าเผ่าของพวกคุณใช้เวทย์มนต์ได้ทุกอย่าง ไม่ใช่ได้เฉพาะอย่างเหมือนเราเผ่าไนท์ดาร์กอน

                ขอแก้หน่อยนะว่าไม่ได้ทุกอย่างหรอกนะอายู มีบางอย่างเหมือนกันที่พวกเราไม่อาจทำได้ เป็นต้นว่าเวทย์มนต์น้ำที่ใช้ในการต่อสู้เหมือนกับพวกไนท์ดาร์กอน พวกเผ่าของหนูทำได้ยอดเยี่ยมเหลือเกิน ฉันไม่นึกแปลกใจเลยว่าทำไมมังกรที่เก่งกาจถึงต้องแพ้พวกไนท์ดาร์กอน ที่นี่มีอาจารย์คนหนึ่งเป็นเผ่าไนท์ดาร์กอน เหมือนกัน เวลานักเรียนของเราบางคนอยากลองวิชาแอบไปที่เฮลนูม่าแล้วเจอสัตว์ร้ายเกินควบคุม เขามักจะแก้สถานการณ์และควบคุมตัววายร้ายพวกนั้นได้ดีเสมอ ต่างกับพวกเราแค่เจอดิวดาร์กอนก็เผ่นกันคนละทิศละทางแล้ว อายูหัวเราะ หล่อนอยู่แต่ในเกาะไนท์ดาร์กอน อาลอสผู้เป็นบิดาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ออกมาติดต่อกับโลกภายนอก มักจะมีเรื่องไปเล่าให้ลูกสาวคนเดียวฟังอยู่เสมอ นี่เป็นครั้งแรกที่หล่อนออกมาจากเกาะไนท์ เห็นโลกภายนอกที่นอกจากเกาะไนท์ดาร์กอนและเกาะดาร์กอน นัยน์ตากลมโตที่มักแฝงรอยเศร้าหมองอยู่เสมอ ค่อยมีประกายสดใสขึ้นมาบ้าง

                เราต้องอยู่ที่นี่กี่วัน ? แล้วจะทำอะไรต่อ? คิมหันต์ที่ตอนนี้หายเวียนหัวแล้ว ตั้งคำถาม เฟียสเตอร์ก้าวเดินออกนำทำให้พวกเขาต้องเดินตาม ไปอย่างข้างหน้าของอาคาร ที่มีย่านร้านค้าเล็ก ๆ ตั้งอยู่เรียงราย

                ฉันจะพาพวกเราไปที่ร้านยา ตรงข้างหน้านี่แหละ อ้อ  ! คิมเห็นอะไรแปลกไปจากโลกของนายก็อย่างโวยวายมากนัก เก็บอาการหน่อย คิมหันต์แอบค้อนให้เฟียสเตอร์ เดินตามชายหนุ่มไปเงียบ ๆ ตาก็มองไปรอบ ๆ ร้านค้าเล็ก ๆ ตกแต่งอย่างสวยงาม มีคนเข้าออกตลอด บางร้านก็ตกแต่งอย่างประหลาด มีตัวหนังสืออะไรก็ไม่รู้เขียนอยู่กับหัวกระโหลกอันใหญ่ ดูน่ากลัว บางร้านมีต้นไม้ต้นใหญ่อยู่บนหลังคาด้วย แถมใบของมันก็คอยโบกให้กับคนที่ผ่านร้านของมันอยู่ไปมา กลุ่มวัยรุ่นบางคนก็ยืนบนสิ่งที่เหมือนสเก็ตบอดร์แต่ไม่มีล้อ ลอยอยู่เหนือพื้นแทน จับกลุ่มกันแสดงลีลาผาดโผนต่าง ๆ นา ๆ เฟียสเตอร์พาพวกเขาเดินเข้าไปยังร้านที่มีเครื่องตกแต่งเหมือนแก้วยาอยู่หน้าร้าน บนหลังคามีหุ่นตัวใหญ่กำลังทำท่าดื่มยาในมือ พอดื่มเสร็จก็เกิดควันฟุ้งเจ้าหุ่นก็กลายเป็นสุนัขบ้าง แมวบ้างสลับกันไป พอกลายร่างเสร็จมันก็ร้องว่า

                ยากลายร่างขอมาดาม รินนี่ 3 เหรียญต่อขวด แล้วจะกลายเป็นอะไรก็ได้ให้เพื่อนของคุณแปลกใจ !!! อะฮ้า ไม่ต้องเรียนคาถากลายร่างก็ทำได้จ้า เหมี๊ยว !!!”

               

                กรุ๊ง กริ๊ง !! “ เสียงกระดิ่งหน้าร้านเป็นสัญญานบอกว่ามีแขกเข้าร้าน วัยรุ่น สามสี่คนจะผลักประตูสวนออกไปพอดี แต่ละคนมีหูแมวบ้าง หางสัตว์บ้างงอกออกมาจากตัว แต่ละคนมีสีหน้าบูดบึ้ง

                บอกแล้วว่าอย่าซื้อไปลองก็ไม่เชื่อ เด็กวัยรุ่นหญิงคนหนึ่งที่มีหนวดแมวงอกออกมาบ่นกับเพื่อนที่มีหางงอกออกมา ในมือทุกคนถือขวดยาสีชมพูเล็ก ๆ ไว้

                เกิดอะไรขึ้นสาวน้อย !! “

                โอ้ว !! อาจารย์เฟียสเตอร์ สาวน้อยที่มีหนวดแมวงอกออกมาอุทาน ทุกคนค้อมตัวคำนับ พวกหนูมีปัญหานิดหน่อยกับยากลายร่างน่ะค่ะก็เลยมาซื้อยาแก้ !! ขอตัวก่อนนะค่ะ พวกหล่อนรีบจ้ำออกไปทันที

                คงจะขี้เกียจท่องจำวิธีใช้คาถากันอีกละสิเด็กพวกนี้ เฟียสเตอร์บ่น ร้านที่พวกเขาก้าวเขาไปเป็นร้านเล็ก ๆ มีขวดแก้วหลายรูปทรงบรรจุขวดยาหลากสีพร้อมป้ายติดไว้ (อ่านไม่ออกอีกตามเคย !! คิมหันต์แอบบ่นกับตัวเอง) หญิงสาวผมหยักศกสีน้ำตาลเข้ม กำลังง่วนอยู่หลังเคาท์เตอร์หันหลังให้กับกลุ่มของพวกเขา หล่อนสวมชุดลายแปลกตาสีน้ำตาล แขนสั้น สวมกำไลไว้หลายอันมันส่งเสียงกระทบกันเมื่อเจ้าของขยับมือ

                ต้องการอะไรจ๊ะ แต่ถ้าจะมาบ่นเรื่องยากลายร่างละก้อ ในใบสรรพคุณก็บอกแล้วว่าไม่รับรองผลข้างเคียง มียาแก้คาถาขายให้ขวดละ 2 เหรียญอยู่ชั้นบนสุดสีชมพูนะ หยิบเอาได้เลยอ้าว อาจารย์เฟียสเตอร์ หล่อนหันมาเผยให้เห็นใบหน้าเล็ก ๆ มีกระสีน้ำตาลกระจายอยู่ทั่ว นัยน์ตาสีฟ้า ยาวรี จมูกโด่งเล็กน้อย ริมฝีปากค่อนข้างกว้างทาลิปสติกสีน้ำตาลจาง ๆ หล่อนมองกลุ่มเด็กวัยรุ่นที่อยู่ข้างหลังเฟียสเตอร์แล้วออกตัว

                พ่อหนูกับแม่หนูสามคนนี่ไม่เคยมาร้านฉันนะ อาจารย์เฟียสเตอร์ แล้วยากลายร่างฉันก็ขายให้เฉพาะเด็กคลาส1-5 เท่านั้น พวกคลาส 6 ฉันไม่ได้ขายให้นะ รับรองว่าพวกเขาเอาไปโกงเวลาสอบกลายร่างไม่ได้แน่

 

                แต่ที่เห็นสามคนนั่น เหมือนเด็กคลาส 6 เลย เอ .......หรือผมจะตาฝาด ไม่ต้อห่วงหรอก อนาเซีย เวลาสอบ ห้องสอบมีคาถากันโกงสอบร่ายไว้อยู่แล้ว เจ้าพวกตัวแสบที่โกงสอบมักจะโดนจับได้เสมอ

                งั้น วันนี้อะไรทำให้อาจารย์โผล่มาที่นี่ได้ละ อนาเซียเคาะเคาท์เตอร์เบา ๆ อย่างเริ่มประสาทเสีย เฟียสเตอร์มักจะรู้ทันหล่อนเสมอ เรื่องที่มักจะขายยาแปลก ๆ เช่น ยาเสน่ห์ ยาล่องหน หรือแม้กระทั่งยาพิษเล็กน้อย (ทำให้ช็อคและสลบไปประมาณ 2 3 ชั่วโมง หรืออาจจะมีอะไรต่อมิอะไรงอกออกมาจากตัว) ให้เด็กนักเรียน ทั้งที่ยาพวกนี้เป็นยาต้องห้าม อนาเซียมักจะแอบขายในราคาแพงลิบ หล่อนเป็นนักปรุงยามือเอกแห่งอมาเรส มีตำรับปรุงยาที่ได้มาจากต้นตระกูล และยาแปลก ๆ ที่มักจะหาเวลาว่างทดลอง และทำขึ้นมาเสมอ ตัวทดลองของ อนาเซียส่วนใหญ่ก็คือเป็นนักเรียนสถาบันผู้วิเศษนั่นเอง

                อย่าจับนั่นยาคำสาป !! “ หล่อนอุทานเมื่อคิมหันต์จะเอื้อมมือหยิบขวดแก้วบรรจุน้ำยาสีเขียวมะนาวมาส่องดู หนุ่มน้อยถึงกับสะดุ้งรีบวางลงทันที

                มาที่นี่อย่างหยิบอะไรเล่น เพราะอาจจะเจอสิ่งไม่คาดฝันจริงไหม? อนาเซีย

                ฉันแก้ไขทุกอย่างได้น่า อาจารย์เฟียสเตอร์ คำสาปที่ว่าก็แค่ทำสาปผดผื่นคันธรรมดา หายได้เองใน 24 ชั่วโมง แต่รับรองอาการว่าคันสุด ๆ ไว้แกล้งคนไม่ชอบหน้าได้อย่างดีเลย คุณทำให้ฉันได้สูตรนี้ได้เองนี่นา ตอนทำยาล่องหน อนาเซียท้าวความ เฟียสเตอร์หัวเราะลั่น พวกเขาเคยเรียนด้วยกันที่สถาบันผู้วิเศษ อนาเซียเป็นนักเรียนที่เรียนวิชาปรุงยาได้ยอดเยี่ยมที่สุดในชั้น แต่หล่อนก็ไม่สนใจจะเป็นอาจารย์สอนวิชานี้ต่อ ทั้งที่ลุงของหล่อนขอร้อง เขาอยากจะปลดระวางตัวเองจะแย่  หล่อนให้เหตุผลว่า การเป็นนักเรียนก็น่าเบื่อพออยู่แล้ว ขืนให้เป็นอาจารย์ละก็คงจะเอือมสถาบันผู้วิเศษจนเฉียดกรายเข้าใกล้ไม่ได้อีกจนชั่วชีวิต ตอนเป็นนักเรียนหล่อนก็มักจะป่วน เล็ก ๆ น้อย ๆ เหมือนจะระบายความอึดอัดที่ต้องอยู่ภายใต้กฎระเบียบเยอะแยะของสถาบัน การแอบขายยาต้องห้ามของหล่อนก็เช่นกัน ความจริง อนาเซียก็ไม่ได้อยากจะได้เงินเยอะสักเท่าไหร่ ความตื่นเต้นที่ได้ทำผิดกฎต่างหากที่อนาเซียชื่นชอบยิ่งกว่าเงินทอง

                อย่าให้มันมากนักก็แล้วกันนะ อนาเซียผมจะแกล้งทำเป็นไม่เห็นก็แล้วกันว่าเห็นนักเรียนคลาส 6 ที่นี่ ขอยาเพิ่มพลังเวทย์มนต์หน่อยสิ ผมปรุงเองมันต้องใช้เวลานานมาก พอดีมีธุระด่วน แล้วร่างกายก็ไม่ค่อยจะไหวเสียด้วย

                ไปทำอะไรมาอีกล่ะ อาจารย์เฟียสเตอร์ หล่อนหันไปทางตู้ด้านหลัง ค้นยากุกกัก เสียงหลอดแก้วกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง ฉันไม่ได้ข่าวว่ามีนักเรียนคนไหนไปลองดีที่เฮลนูม่าอีกนี่นา ฉันถึงไม่รู้ตัวเลยว่าคุณเข้ามาที่ร้าน เอากี่ CC ล่ะ อาจารย์ถึงจะเป็นคนกันเอง แต่ราคามันก็ยังแพงอยู่ดีนะ CC ละ 100 เหรียญ เอ้า !! ได้แล้ว หล่อนหยิบขวดแก้วขวดใหญ่บรรจุของเหลวสีเงินแกมทองออกมา เฟียสเตอร์ทำหน้านิ่ว หยิบการ์ดสีทองออกมาจากกระเป๋ายื่นให้อนาเซีย

                ขูดเลือดกันชะมัดเลย 100 เหรียญเงินเดือนผมทั้งอาทิตย์เลยนะ ถ้าไม่ต้องรีบละก้อปรุงเองดีกว่า   อนาเซียหัวเราะพลางยักไหล่

                ต้นแสงจันทร์หายากนะ เฟียสเตอร์ขืนคุณปรุงเองอย่างต่ำก็เป็นเดือน ๆ หรือจะรอให้พลังฟื้นเองก็นานเป็นปี ตอนนนี้พลังคุณเหลือแค่เด็กคลาส 2 เองนะเนี่ย  ง่าย ๆ ดีกว่าน่า หล่อนหยิบการ์ดมาถือไว้ในมือ ข้าง ๆ หล่อนมีอุปกรณ์เหมือนคอมพิวเตอร์จอเล็ก ๆ ตั้งอยู่

                10 CC อนาเซียเผื่อเหลือเผื่อขาด

                โอเค ! ฉันจะแบ่งเป็นขวดเล็ก ๆ ให้นะ ยานี่พึ่งปรุงมาหมาด ๆ เมื่อพระจันทร์เต็มดวงคราวที่แล้ว รับรองคุณภาพได้ 1 CC เท่ากับ 10 ชั่วโมงนะอาจารย์เฟียสเตอร์อย่าลืม ไม่อย่างนั้น ยานี่ก็ไร้ประโยชน์ นี่ลูกศิษย์คุณเหรอ ไม่เห็นจะเคยเห็นหน้า หล่อนหมายถึงพวกเขาทั้งสาม

                ไม่ใช่ นี่เป็นเอ้อ เป็น เฟียสเตอร์ใช้นิ้วเคาะขมับ เป็น ญาติ ๆ ของผมน่ะ

                เห !! ญาติ ๆ อนาเซียหลิ่วตามองอย่างไม่อยากจะเชื่อ คุณมีญาติเป็นเกรท ไนท์ดาร์กอน อีกคน.......อืมม์จับพลังเวทย์มนต์ไม่ได้เลย แถมไม่มีสัญลักษณ์ที่หน้าผากไฟท์งั้นเหรอ หรือฮิว.........คราวนี้คิดจะทำอะไรอีกละอาจารย์ หล่อนโน้มตัวข้ามเคาท์เตอร์มากระซิบกับเขา คงเป็นงานใหญ่น่าดูมีเกรทด้วยนี่ หล่อนหมายถึงไวน์ที่ยืนนิ่งสำรวจทุกอย่างในร้านอย่างเงียบ ๆ

                คุณดูออกด้วยเหรอ ? เฟียสเตอร์ตกใจ อนาเซียกวักมือยักไหล่

                ตาสีเงิน ผมสีเงินแบบนี้มีแต่เผ่าเกรทเท่านั้น วูฟแฟล็กซ์อย่างเราสามารถจับพลังเวทย์มนต์ของคนอื่นได้อยู่แล้วนี่ แม่หนูนั่นก็พลังเวทย์น้ำแผ่ออกมาจากตัวจนรู้สึกได้ แถมดาบเล่มใหญ่ที่หล่อนพกมาด้วยอีก มีแต่พวกไนท์ดาร์กอนที่พกดาบกระดูกมังกร ส่วนหนุ่มน้อยอีกคน หล่อนเหลือบไปทางคิมหันต์ที่กำลังยืนดูจอโฆษณาที่หล่อนติดไว้จนเพลิน เพราะแต่ละอย่างช่างเหลือเชื่อจนคิมหันต์ดูไปอ้าปากหวอไป ส่วนอายูก็เดินดูยาในร้านอยู่ ฉันจับพลังเวทย์มนต์ไม่ได้เลย คราวนี้จะทำอะไรเหรออาจารย์เฟียสเตอร์

                บางอย่างก็บอกไม่ได้อนาเซีย เฟียสเตอร์ถอนใจ เขาคงต้องหาวิธีที่ไม่ให้คณะเดินทางดูผิดปกติจากสายตาคนภายนอกมากนักเสียแล้ว มือเรียวยาวของหล่อนหยิบขวดแก้วออกมาจากใต้เคาท์เตอร์ 2 ขวดมันมีสีม่วงใสและสีส้ม หล่อนเอาใส่ถุงรวมกับยาที่เฟียสเตอร์ซื้อ หล่อนสอดการ์ดสีทองเข้าไปในเครื่องคิดเงิน รูดเสร็จแล้วก็ยื่นคืนให้เขา

                อภินันทนาการจากเพื่อนเฟียสเตอร์ ฉันไม่รู้ว่าคุณจะทำอะไรหรอกนะ แต่งานคราวนี้คงอันตรายพอสมควร ถ้าคุณไม่ต้องการให้ใครผิดสังเกตกับพ่อหนุ่มสองคนนี่ หยดลงในน้ำดื่มสักหยดสองหยดก็ใช้ได้ ยาขวดสีม่วงจะช่วยเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ ส่วนขวดสีส้มมันจะทำให้คนที่มีพลังอย่างพวกเราโดนหลอกว่าคนที่ดื่มมันเข้าไปมีพลังเวทย์มหาศาลเลยทีเดียว ปรกติฉันขายแพงนะเนี่ยเพราะอยู่ในทะเบียนยาต้องห้ามของลูกี้

                ขอบคุณมากอนาเซีย เขามองหล่อนอย่างซาบซึ้ง  รับบัตรคืนมาใส่กระเป๋า

ไปกันได้แล้วพวกเรา ฉันต้องการเวลาพักผ่อนสักนิดหน่อย ขอบคุณอีกครั้งอนาเซีย

ไม่เป็นไรหรอกน่า หล่อนยิ้มให้พลางหันหลังจัดยาที่อยู่ข้างหลังเหมือนเดิม

พวกเขาก้าวออกจากร้านเดินตามคิมหันต์เหลือไว้แต่อายูที่โอ้เอ้อยู่รั้งท้าย หล่อนถือขวดแก้วมีน้ำยาสีเขียวมะนาวไว้ในมือ

มันจะคันแค่ไหนค่ะคุณอนาเซีย ! “ หญิงสาวอมยิ้ม ขยิบตาให้สาวน้อย

2 เหรียญ รับรองคันสุด ๆ และเกาไม่หยุด ไม่มีอะไรแก้ได้ด้วยนอกจากหายเอาเอง ลดราคาให้พิเศษ อ้อ ! อีก 1 เหรียญมียาพิเศษแถมให้มันจะทำให้คนกินมันเข้าไปมีดอกไม้งอกออกมาจากตัว ไม่หายนอกจากดอกไม้จะร่วงลงหมด อายูหยิบเงินเหรียญที่อยู่ในกระเป๋าคาดเอวให้ 3 เหรียญ อนาเซียหยิบขวดแก้วเล็ก ๆ สีฟ้าเข้มยัดใส่มือให้หล่อนอีกขวด อายูมีหน้าตาหมายมาดอะไรอยู่เล็ก ๆ แล้ววิ่งตามพวกเฟียสเตอร์ไป

ทำอะไรอยู่อายู

พอดีหนูมันแต่มองจอโฆษณาเพลินนะค่ะ ขอโทษที หล่อนยิ้มแปลก ๆ เฟียสเตอร์พาทุกคนออกมาทางประตูหน้าที่กว้างใหญ่ คิมหันต์ อายู และไวน์ สองคนหลังเนื่องจากไม่เคยออกนอกเกาะมากนักเลยมองทุกอย่าง อย่างแปลกตา แต่คนแรกอะไร ๆ ก็แปลกหูแปลกตาไปเสียหมด ที่เกรทแลนด์ไม่ค่อยมีอะไรให้ตื่นเต้นมาก แค่ประตูที่เปิดไปที่ไหนก็ได้คิมหันต์ก็ทึ่งจะแย่อยู่แล้ว แต่ที่นี่มีแต่สิ่งประหลาดมหัศจรรย์หลายอย่างตั้งแต่ถนนหนทาง ตึกรามบ้านช่อง ต้นไม้ยังแปลก เนื่องจากมีต้นไม้ต้นใหญ่อยู่ตรงกลางถนนคอยให้สัญญานจราจร การสัญจรของผู้คนที่ใช้พรมเหาะ บนอากาศมีถนนลอยฟ้า ที่ลอยฟ้าจริง ๆ  เพื่อให้ไฟขบวนยาวแล่น ตรงทางเท้าก็มีเส้นขีดไว้ตรงทางเท้าสีแดงเป็นวงกลมไว้ มันจะส่งเสียงทุกครั้งเมื่อมีคนหายตัวมาปรากฏตัวอยู่บนเส้นวงกลม มีตู้อยู่ตรงมุมถนนเป็นตู้ ๆ เดี๋ยว ๆ ก็มีคนเปิดประตูออกมาเป็นกลุ่ม เฟียสเตอร์อธิบายว่าเป็นการเดินทางของผู้ที่ยังไม่ได้เรียนเวทย์มนต์เคลื่อนย้าย และไม่อยากใช้พรมเหาะ หรือรถลอยฟ้า เขาบอกว่าใช้ตู้เดินทางรวดเร็วกว่า แต่ไปได้ไม่กี่ที่เพราะการติดตั้งต้องใช้ผู้มีพลังเวทย์หลายคน ใช้พลังเวทย์มนต์มาก คนส่วนมากที่นี่มักใช้พรมเป็นยานพาหนะมากที่สุด รองลงมาก็เป็นสัตว์วิเศษ  ไม่มีรถยนต์เหมือนที่โลกแม้แต่คันเดียว มีที่ดูเหมือนรถยนต์บนโลกหน่อยก็รถคันยาวใหญ่หากแต่ไม่มีล้อ แล่นไปมาบนถนน ที่เฟียสเตอร์บอกว่าส่วนมากเป็นรถทัวร์ท่องเที่ยว หรือไม่ก็พวกที่ทำงานอยู่ที่นี่แต่เป็นเผ่าอื่นใช้เดินทาง ชาววูฟแฟล็กซ์ไม่ชอบใช้รถแบบนี้เพราะมันช้าไม่ทันใจ

                ข้าจะพาไปเองครับบ้านคุณเฟียสเตอร์อยู่พิกัดไหน? ไวน์ถาม พลางมองหาอุปกรณ์ที่จะเสกให้เป็นสิ่งที่บรรทุกทุกคนไปได้ เฟียสเตอร์ส่ายหน้า

                ที่นี่ห้ามเสกยานพาหนะในเมือง ไวน์ แล้วต่อไปก็เรียกตัวเองว่าผม จะได้ไม่ฟังแปลก ๆ  ฉันว่าเรานั่งพรมเหาะไปกันดีกว่า เขาพาพวกคิมหันต์ ไปยืนที่ข้างถนนไปที่ ที่มีเสาสูงเรี่ยเอวตั้งอยู่มันเป็นเสาเหล็กทาสีเหลืองสลับดำ มีปุ่มสีเขียวกับสีส้ม เฟียสเตอร์กดที่ปุ่มสีเขียว

                เอี๊ยดดดดดดดด! เสียงเบรกดังจนฝุ่นฟุ้งตลบของวัตถุอย่างหนึ่งที่แล่นมาอย่างเร็วพอฝุ่นจางปรากฏ ชายร่างผอมบางสวมเครื่องแบบสีแดงจ้า มีจุดเด่นตรงสิวที่เกลื่อนเต็มสองข้างแก้ม นั่งอยู่บนพรมสีแดงพอ ๆ กับตัวเสื้อบน(แขนเสื้อของเขามีใบไม้ติดอยู่ด้วย) มันค่อย ๆ ร่อนลงบนพื้นถนนที่สะอาดเอี่ยมไร้ฝุ่น

                มาแล้วครับท่านผู้โดยสาร ขอบคุณที่เรียกใช้บริการพรมนอกเมือง ไปที่เมืองไหนครับ?

                เขาส่งเสียงแหบ ๆ ทักทาย คิมหันต์มองพาหนะตรงหน้าอย่างรู้สึกโล่งใจเป็นครั้งแรกตั้งแต่ต้องเดินทางไปที่ไหนต่อไหนในดาวดวงนี้ พรมดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ดูแล้ว เสียวน้อยที่สุด

                ไปหมู่บ้าน L ครับ บล็อกที่ 12 เฟียสเตอร์กล่าว แล้วขึ้นไปนั่งขัดสมาธิบนพรม พวกเขาที่เหลือก็ตามขึ้นไปนั่ง โดยไวน์นั่งคู่กับเฟียสเตอร์คิมหันต์นั่งคู่กับอายู สาวน้อยมองหน้าเขาแล้วทำหน้าเบื่อ ๆ คิมหันต์เลยยักคิ้วให้เป็นเชิงว่า มีอะไรกับฉันอะป่าว ครั้งนี้ไม่โวยแล้วนะเฟ้ย ! บนพรมมีที่จับเป็นผ้านุ่ม ๆ โผล่ขึ้นมาด้วย

                กรุณาจับให้แน่นนะค้าบ !!ห้ามปล่อยมือไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น รับรองไม่ตกเด็ดขาด ไปเลยหมู่บ้าน L บล็อก 12 Go ! “  สิ้นเสียง พรมสีแดงก็วิ่งฉิวไปข้างหน้าด้วยความเร็วจี๋ ยิ่งกว่าติดเทอร์โบ

                เฟี๊ยววววววววว !!”

                ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก! “

 

............................................................................................................................................

71 ความคิดเห็น