fantasy of ures worl 1 เร็วๆ นี้กับสนพ.ธิ๊งค์ บียอนค่ะ

ตอนที่ 14 : การตัดสินใจของเฮน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 ก.ค. 51

ตอนที่สิบสี่ การตัดสินใจของเฮน

 

ตกลงว่า อัศวินของเราจะไปหาจีน่าก่อน ส่วนเรื่องอื่น จีน่าจะชี้แนะให้เอง เฮน กล่าว มองคิมหันต์ที่นั่งคอตกอยู่

ข้าต้องขอบใจเจ้ามากอีกครั้งนะหนุ่มน้อยอัศวิน

เรียกกันอยู่ได้อัศวิน ๆ บอกให้เรียกคิม ก็เล่นเสียอย่างนี้ ผมจะไม่ตกลงก็แปลกแล้ว คิมหันต์ว่า หน้าตาของเขายังงอ ๆ อยู่ แต่เฮนกับผู้พิทักษ์มองหน้ากันแล้วก็หัวเราะ

แต่ว่า จีน่าอยู่ที่ไหนล่ะท่านเฮน นางไม่ได้ติดต่อกับเรามานานมากแล้วโฮปถามขึ้น

ไฟท์พยากรณ์อย่างจีน่า น่าจะอยู่ที่ไหนล่ะโฮป ฮิลก้าเป็นฝ่ายตอบแทน ข้าคิดว่านางน่าจะอยู่ที่หมู่เกาะไฟท์ เกาะใดเกาะหนึ่ง

ตัวข้าเองก็คงต้องไปที่อมาเรส อยากจะเล่นหมากรุกกับอเล็กซ์สักกระดานเฮนรำพึงกับตัวเองเบา ๆ

ข้ากับผู้พิทักษ์ก็จะไปเยี่ยมเยือนพวกเสนาบดีเกรท ที่กระจายอยู่ตามนครต่าง ๆ ครับท่านเฮน อย่างน้อย ๆ ก็เตือนพวกเขาไว้ก่อน เรื่องกาลาส

โครกกก ! ขณะที่ทุกคนกำลังเคร่งเครียด เสียงประหลาดบางอย่างก็ดังขึ้นมาจากอัศวินจากดาวอื่น ??

ท้องผมร้อง คิมหันต์ว่าเสียงอ่อย ๆ ทุกคนในห้องพากันหัวเราะก๊าก จะมีก็แต่อายูที่มองพ่อตัวดีของเราด้วยสายตาตำหนิ พร้อมกับบ่นขมุบขมิบว่า เสียมารยาทที่สุด

งั้นเราก็เลิกประชุมกันแค่นี้ โบเทมียช่วยพาอาคิ มิเนเรีย และอายูไปเยี่ยมเหล่ามังกรและไนท์ที่อยู่เรือนรับรอง ของเราที เฮนสั่งก่อนจะหันมาหาฮิลก้า

                ฮิลก้า ฝากที.....ฝากพ่อหนุ่มน้อยอัศ... (เขารีบเปลี่ยนคำพูดเมื่อนเห็นคิมหันต์มองเขม็ง)อ้อ คิมนี่ทีหาอะไรให้เขากินหน่อย แล้วก็หาที่หลับที่นอนให้เขาได้พักผ่อน

                ได้ครับท่านเฮน คิมหันต์มองหน้าฮิลก้าอย่างจะหยั่งเชิง และระวังตัว อีตานี่จะมาเสกอะไรใส่เราหรือเปล่าหว่า ?

งั้นพวกเราแยกย้ายกันไปเถอะ อ้อ ! “ประโยคหลังเฮนหันมายิ้มให้กับคิมหันต์พร้อมกับหลิ่วตา เที่ยวเกรทแลนด์ให้สนุกนะคิม ข้าไปก่อนล่ะ ว่าแล้วเฮนก็หายตัวไป ตามด้วย ผู้พิทักษ์อีกสามคน ส่วนคนอื่น ๆ ออกทางประตู คิมหันต์อ้าปากหวอมองอย่างตะลึงและทึ่งที่ทุกคนทำไมเท่ห์กันอย่างนี้หนอ ....หายตัวกันเป็นว่าเล่น !!ไม่ใช้สลิงและไม่ใช้ตัวแสดงแทน

                เอาล่ะ !! หิวใช่ไหม ? อืมม์.............งั้นไปที่ป้อมปราการกันเถอะที่นั่นมีโรงอาหารอยู่ เราจ้างพ่อครัวมาเพื่อทำอาหารให้กับพวกทหารที่จ้างมาจากไฟท์ กับไนท์ดาร์กอนน่ะ เจ้าคงพอจะทานได้นะ ?ตอนนี้เหลือฮิลก้ากับคิมหันต์สองคนแล้วในห้องประชุม คิมหันต์แม้จะหวาด ๆ แต่ความหิวก็มาเหนือสิ่งอื่นใด

                แล้วมันอยู่ตรงไหนล่ะครับ แต่ผมหายตัวไม่ได้นะครับ คุณ........เอ้อ..........คุณ หิวเอ้ย ! ฮิว ฮิว

                ข้าชื่อฮิลก้า หึ หึ ไม่เป็นไรหรอกน่า ข้าจะพาเจ้าไปอีกทางหนึ่งก็แล้วกัน ไปทางง่าย ๆ รับรองว่าแค่เดินไม่กี่ก้าว เชิญเจ้าด้วยน่ะเฟียสเตอร์ หนูอายู และก็มิเนเรียด้วย พ่อครัวของเราทำอาหารอร่อยมาก.......ข้าไม่ได้ชิมเองหรอกแต่แอนโตนิโอ้หัวหน้าทหารไฟท์กับ มิกกี้ หัวหน้าไนท์ดาร์กอนบอกข้ามา..ไปกันเถอะ !! “

                 เขาพาหนุ่มน้อยเดินออกทางประตู ผนังตรงกันข้ามมีประตูอยู่สองบานประตูทางขวาเปิดอยู่ คิมหันต์เห็นบันไดทอดลงไปข้างล่าง ส่วนประตูทางซ้ายปิดสนิท ฮิลก้าล้วงกุญแจออกมาจากเสื้อคลุม เป็นพวงกุญแจพวงใหญ่มีกุญแจกว่า 100 ดอก เขาดูแล้วก็เหงื่อตกแทนผู้พิทักษ์แห่งเกรท จะได้กินข้าวไหมเนี่ยตู ............

                อยู่ไหนน้า..........ป้อมปราการเกรทแลนด์ ไม่ได้ใช้เลยนานเลยชักจะลืมไอ้ประตูเดินทางนี่........... อันไหนเนี่ย อันนี้มันห้องแห่งแสง.......อันนี้ก็ไม่ใช่.......เอ .....รอแป๊ปหนึ่งน่ะ ....อันนี้แน่ ๆ อันนี้แหละ ! “

เขาสอดลูกกุญแจสีม่วงเข้าไปแล้วไข  กริ๊ก !! “เอาได้แล้ว เชิญเลยพ่อลูกชายเราไปลุยกันได้เลย เขาเปิดบานประตูออกกว้าง คิมหันต์ก็เห็นสิ่งที่น่าทึ่ง.......

                หลังประตูปรากฏเป็นสนามหญ้ากว้างขวาง มีกำแพงขนาดใหญ่สูงลิบลิ่ว ยาวสุดลูกหูลูกตา มีป้อมอยู่ตรงบนกำแพงเป็นระยะ มีทหารหลายคนเดินลาดตะเวนอยู่ หลังจากก้าวออกมาพ้นบานประตูคิมหันต์ก็เหลียวไปดู เพราะอยากจะเห็นอาคารที่ตนอยู่เมื่อครู่  แทนที่จะเห็นตัวอาคารกลับกลายเป็นประตูลอยอยู่กลางอากาศ พื้นที่หลังสนามเป็นน้ำกว้างใหญ่เห็นเกาะขนาดย่อมหลายเกาะอยู่ไกล ๆ แต่ละเกาะมีเสาสีทองโผล่ขึ้นมาเห็นได้ชัด แต่ละเสาโน้มไปที่เกาะตรงกลางมีเสามีทองขนาดใหญ่เหลืองอร่ามมองเห็นสะท้อนแสงแดด สูงลิบขึ้นไปจนสุดปลายฟ้า โอ้...............หนุ่มน้อยอ้าปากหวอกับภาพที่เห็น พอฮิลก้าปิดประตูบานประตูนั้นก็หายไป คิมหันต์โวยวาย

                อ้าวแล้วจะกลับยังไงกันละ ! คุณ ผมหายตัวไม่เป็นน่ะ

                ไม่ต้องห่วงน่าประตูเดินทางมีเชื่อมอยู่ทุกที ข้าจะพาเจ้ากลับเอง.....ขี้โวยวายจริง ๆ เล้ย........หาอะไรให้เจ้ากินดีกว่าไหม? เขาเดินนำคิมหันต์ไปยังกำแพงที่เจาะแบ่งเป็นห้อง หน้าต่างกระจกบานใหญ่เผยให้เห็นบรรยากาศภายใน เป็นห้องอาหารขนาดย่อม มีคนทานอาหารอยู่ข้างในจำนวนหนึ่ง กลิ่นหอมของหมูย่าง กับขนมปังหวานหอมโชยเข้าจมูก ทำให้หนุ่มน้อยท้องร้องจ๊อก !

                โตเท ! หาอะไรอร่อย ๆ มาให้แขกจากดาวอื่นหน่อย ! “ ฮิลก้าส่งเสียงเรียกเมื่อเปิดประตูพาคิมหันต์ก้าวเข้าไปข้างใน ชายคนที่ง่วนอยู่กับการตักซุปผักอยู่ตรงเคาท์เตอร์เงยหน้าขึ้นมองพวกเขาทั้งสอง เขาเป็นชายวัยกลางคน หน้าอ้วนกลม แก้มแดงก่ำบ่งบอกถึงสุขภาพดี ดวงตาโต นัยต์ตาสีน้ำตาลเข้ม ส่องประกายแลดูใจดี จมูกค่อนข้างใหญ่รับกับหนวดทรงแปรงที่ริมฝีปาก เขาสวมหมวกสีขาวคลุมผมไว้ สวมชุดสีเหลืองนวล ผ้ากันเปื้อนสีขาวมีคราบซอสติดอยู่ มืออูมใหญ่หยิบขนมปังสีเหลืองทองที่วางกองซ้อนอยู่ในตะกร้า มาสองชิ้นวางลงในจาน ตักซุปผัก และหั่นหมูชิ้นโตที่ย่างกำลังได้ที่อยู่ในตะแกรง กำลังส่งกลิ่นหอมฟุ้ง วางทุกอย่างลงในถาดอย่างรวดเร็ว

                เรียบร้อยครับท่าน ! “ โตเทตะโกนเสียงดังก้องร้าน

                เอ้า ! ไปรับอาหารของเจ้าได้ ดูหน้าตาน่ากินดีน่ะ ! อืมม์.........หวังว่าเจ้าคงทานได้น่ะ อ้าว! หายไปไหน ? ฮิลก้าหันมามองแล้วตกใจเมื่อเจอกับความว่างเปล่า โน่นหนุ่มน้อยปร๋อไปที่เคาท์เตอร์เสียแล้ว

                มีข้าวไหมครับ? แหะ ถ้าได้ข้าวถ้าจะดี

                วันนี้ไม่มีข้าว.............แต่พรุ่งนี้ข้าจะทำข้าวอบเครื่องเทศ และก็ไก่ทอด มีซุปหัวหอมอร่อย ๆ ด้วยน่ะ มากินสิพ่อหนุ่มน้อย

                แหะ....คงได้มาอีก ได้ไหมครับ? คุณหิว เอ้ย ! ฮิลก้า

                ได้พรุ่งนี้ข้าจะพามาอีก ฮิลก้าพยักหน้าและยิ้มให้คิมหันต์ หนุ่มน้อยกวาดตามองหาโต๊ะว่างและปราดเข้าไปนั่งทันทีโดยไม่ต้องรอให้ใครเชิญ เขาบิขนมปังชิมเข้าไปนิดหนึ่งก่อน (อืมม์ ใช้ได้แหะ ! ) ตักซุปผักทานไปหน่อย (อร่อยดีจัง ! ) หั่นหมูย่างเข้าปากอีกนิด (โอ้ ! เอาสเต็คมาแลกก็ไม่ยอม) พอรู้รสทุกอย่างแล้วว่ากินได้แถมอร่อยด้วย รสชาดไม่น่ากลัวอย่างที่กังวล เลยก้มหน้าก้มตากินเป็นการใหญ่ ฮิลก้าที่เดินมาตามหลังมองแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ นายทหารคนอื่น ๆ ก็พากันมองคิมหันต์เป็นตาเดียว เพราะหนุ่มน้อยเป็นคนแปลกหน้าของที่นี่และแถมยังเป็นคนที่ผู้พิทักษ์แห่งเกรทพามาด้วยตนเองด้วย

                โตเท ! เอามาเสริฟพ่อหนุ่มนี่อีกสักชุดเถอะ ! กินขนมเค้กด้วยดีไหม ? ท่าทางจะหิวมาก ๆ เลยนะ นายทหารร่างใหญ่ในชุดเกราะเหล็ก ท่าทางใจดีที่นั่งอยู่โต๊ะข้าง ๆ ตะโกนสั่งพ่อครัวเมื่อเห็นว่าเขากำลังจะกวาดทุกอย่างเรียบวุธ เขาตัดผมสั้นเกรียนติดหนังหัว มีดวงตาคมสีเขียวเข้ม จมูกใหญ่ และริมฝีปากหนาบึกบึน ผิวที่โผล่พ้นชุดเกราะมีสีน้ำตาลแดง เขามองคิมหันต์อย่างเอ็นดู

                เอา ..อา...อีก...อ้อ..ไอ้ ...เอื๊อก ...แหะ..ดีครับขอบคุณมาก.. พ่อครัวร่างอ้วนใหญ่รีบตักอาหารมาบริการ คราวนี้มาเสริฟด้วยตัวเอง แถมมีขนมเค้กชิ้นโตและขนมพายราดน้ำเชื่อมท่าทางน่ากินมาให้อีกอย่างละชิ้น

                นี่คงจะใช่อัศวินจากดาวอื่นใช่ไหม ? ท่านฮิลก้า

                ข่าวเร็วดี จริง ๆ เลยน่ะ แอนโตนิโอ ใช่แล้ว ! “ ฮิลก้านิ่วหน้า เจ้ารู้ได้อย่างไร ?

                ท่านลีโอนาสให้คนไปตามผมแล้วเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง  แล้วท่านคิดว่าอัศวินจากดาวอื่นจะทำสำเร็จไหม ?

                อืมม์ ......... เขาเหลือบมองคิมหันต์ ที่ตอนนี้กำลังจัดการกับอาหารชุดใหม่ กิน กิน และกินอย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้นนอกจากอาหารตรงหน้า

                อย่างน้อยก็ต้องลองกันสักตั้งหนึ่งละ มาเรียนไม่เคยทำนายอะไรผิด เหตุการณ์ร้ายแรงที่เกิดขึ้นแต่ละครั้ง นางเป็นคนหาทางแก้ให้กับพวกเราเหล่าเกรททุกครั้ง  

                หึ หึ ผมก็หวังว่าอย่างนั้น แต่พวกลูกน้องของผมแอบกระซิบมาว่า เขาลดเสียงลงให้ได้ยินกันสองคนกับฮิลก้า ท่านลีโอนาสไม่ค่อยเชื่อน้ำยาเจ้าหนุ่มน้อยนี่เท่าไหร่....ว่าจะทำได้ เขาจะทำเรื่องเพิ่มทหารไฟท์ ซึ่งผมคิดว่าท่านเฮนคงไม่ยอม

                ลีโอนาสมักจะชอบให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ เขาไม่ชอบที่จะลุ้นอะไร แถมไม่ไว้ใจใครง่าย ๆ เสียด้วย

                ผมติดต่อไปที่เพื่อนที่เกาะไฟท์แล้ว เขากำลังหาให้อยู่ ต้องใช้ที่มือดีและวางใจได้หน่อย เพราะเรื่องคราวนี้ออกจะเป็นภารกิจใหญ่อยู่มาก มีข่าวว่ามีคนที่แอนตีสไปหาทหารรับจ้างที่เกาะไฟท์เพิ่มอีก พวกเขาแจ้งกับเอเย่นต์ว่าเพื่อต้องการคุ้มครองราชาคนใหม่และป้องกันโจรสลัดลูคัส จำนวนไม่อั้นเสียด้วย ! แถมไม่เลือกอีกต่างหาก พวกหิวเงินแห่กันไปสมัครเยอะแยะ แม้กระทั่งพวกชั้น G มันก็ยังรับ แอนโตนิโอหมายถึงทหารชั้น G ที่ขึ้นชื่อว่าเลวสุดขั้วของทหารไฟท์พวกเขาไม่มีคุณธรรมในใจแม้แต่น้อยและที่รับจ้างเป็นทหารเพราะสนุกกับการฆ่าเท่านั้น  พวกเอเย่นต์แบ่งทหารไฟท์เป็นหลายเกรดหลายเกรดตั้งแต่ A (วิชาการต่อสู้ นิสัยใจคอ ความซื่อสัตย์ เก็บความลับอยู่ และจงรักภักดีกับงานที่ได้รับเป็นเลิศ) ลงไปจนถึง G ซึ่งแน่นอนว่าคุณสมบัติต่าง ๆ ก็ต้องลดลงไปตามเกรดด้วย              

                น่าเสียดายที่งานเลี้ยงของพวกเจ้าต้องยกเลิก และมีงานมาเพิ่มให้อีก

                แค่ได้กินอาหารอร่อย ๆ จากโตเท ก็เป็นความสุขแล้วครับท่านฮิลก้าลีโอนาสว่ายิ้ม ๆ

                เอื๊อก ! อิ่มแล้ว โห..อร่อยมากเลยครับ ! อร่อยจริง ๆ เลยครับ คนที่เคยกินแต่อาหารตามสั่งกับบะหมี่สำเร็จรูปกันตายมาสองอาทิตย์เพราะพี่สาวมัวแต่ยุ่งเรื่องแต่งงานจนไม่มีเวลาหาอะไรให้น้องชายคนเดียวทาน พอมาเจออาหารชุดใหญ่อย่างนี้เลยกินเพลินจนต้องปลดตะขอกางเกง

                ไปกันได้หรือยังล่ะ พ่อหนุ่มน้อย ! “

                จะพาผมไปไหนหรือครับ คิมหันต์ถาม ตาชักจะปรือ ๆ เมื่อหนังท้องตึง หนังตาก็เริ่มหย่อน (แม้เจ้าตัวจะนอนมาตั้งนานก็เถอะ)

                อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะค่ำแล้ว เจ้าอยากจะไปเที่ยวดูอะไรหรือเปล่าข้าจะพาไป ที่เกรทแลนด์ไม่มีอะไรให้เยี่ยมชมสักเท่าไหร่หรอก ! เจ้าสนใจอะไรละ อ้อ ....แต่เรามีสวนดอกไม้ที่บังเอิญขึ้นเองอยู่ที่เกาะตะวันออกด้วยนี่นา ไปดูกันดีไหม?

                แล้วแต่คุณเถอะครับ ไอ้ที่ผมอยากจะไปพวกคุณก็ไม่ยักกะยอมให้ไปเฮ้อ ! “ คิมหันต์ถอนใจ ฮิลก้าเอ่ยเสียงปลอบโยน

                ข้าก็อยากจะพาเจ้าไปนะ พ่อหนุ่มน้อย แต่จนปัญญาจริง ๆ

                จะพาไปไหนก็ตามใจเถอะครับ ผมอะไรก็ได้ ! “

                งั้นพร้อมหรือยัง ? ไปกันเลยไหม ? ฮิลก้าเอ่ยชวนคิมหันต์ที่อาหารเริ่มจะย่อยบ้างแล้ว ค่อย ๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้ช้า ๆ เขาเดินนำคิมหันต์ออกจากห้องอาหาร แล้วพาไปยังกำแพงที่มีประตูตั้งอยู่ เขาล้วงกุญแจพวงใหญ่ออกมาอีกครั้ง

                ฮิลก้า ! พาอัศวินจากดาวอื่นกลับมาได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้เขาต้องเดินทางอีก ให้พักผ่อนก่อนเถิด มีลูกแก้วขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น กลางอากาศ ใบหน้าของไทเทนปรากฏอยู่กลางลูกแก้ว คิมหันต์ตกใจกระโดดโหยงหลบหลังฮิลก้าอย่างรวดเร็ว เพราะลูกแก้วเจ้ากรรมมาปรากฏบนหัวของเขาพอดี

                อ้อ ! ได้ครับท่านไทเทน ! อืมม์เอาไว้วันหลังก็แล้วกันน่ะ วันนี้กลับก่อนก็แล้วกัน เขาเลือกลูกกุญแจสีเหลืองอ่อนออกมาจากพวงแล้วไขประตูเข้าไป หลังประตูกลายเป็นห้องเล็ก ๆ ห้องหนึ่งมีชายร่างสูงชุดดำกำลังนั่งง่วนอยู่กับเอกสารกองโตตรงหน้า คิมหันต์ก้าวตามไปอย่างงง ๆ พลางคิดในใจว่า ถ้าที่โลกเรามีประตูแบบนี้บ้างก็คงดีน่ะเนี่ย แก้ปัญหาการจราจรได้ชะงัดนัก

                อ้อ ! ท่านฮิลก้า เฟียสเตอร์เงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสาร มองดูพวกเขา อึ๋ยย อีตาคนนี้อีกแล้วนี่นา พอเห็นหน้าเฟียสเตอร์เขาก็แอบหลังฮิลก้าทันที

                อะไรกันแอบทำไมล่ะ....คิม...ฉันไม่ทำอะไรนายหรอกน่า หึ..หึ ! “

                ขอฝากลูกชายคนนี้สักคืนน่ะ เฟียสเตอร์ จะได้ทำความรู้จักกันด้วย เฟียสเตอร์พยักหน้า

                ผมไม่อยู่ได้ไหม ? ไม่ชินกับการนอนกับคนอื่นน่ะ

                ข้ารับรองความปลอดภัยให้เจ้าน่า ไม่ต้องกลัวหรอกยังไงเจ้าก็ต้องเดินทางไปกับเฟียสเตอร์อยู่ดีนั่นแหละ ! “

                สัญญาน่ะ ! “

                ฉันไม่มีเวลาจะมาแกล้งใครเล่นหรอกน่า ตอนนั้นที่ฉันทำก็เพราะนายต้องการการพิสูจน์เองนี่นา แถมตอนนี้พลังเวทย์ของฉันก็เหลือไม่มากพอที่จะทำอะไรนายหรอก อย่างมากก็แค่เล่นกลนิดหน่อยเท่านั้น

                โห.........แต่เล่นกลของคุณน่ะมันก็ยังน่ากลัวสำหรับผมอยู่ดีคิมหันต์บ่น ฮิลก้ากับเฟียสเตอร์เลยได้หัวเราะกันอีกรอบ

                ข้าคงต้องขอตัวก่อน ต้องกลับเกาะตะวันตกก่อนทิ้งมานานแล้ว ฮิลก้าพูด

                ขอบคุณมากครับ ที่พาผมไปทานข้าว คิมหันต์ยกมือไหว้ เฟียสเตอร์ลุกขึ้นโค้งให้ฮิลก้า ฮิลก้ายิ้มให้เขาทั้งสองและปิดประตูให้ คิมหันต์มองดูรอบ ๆ ห้องแล้วนั่งลงบนเตียงข้าง ๆ มองดูเฟียสเตอร์อย่างไม่รู้จะทำอะไรดี

                คุณทำอะไรเหรอ? เขามองดูเอกสารกองโตที่แท้มันคือแผนที่ เฟียสเตอร์กำลังใช้ปากกาลากและขีดเส้นมันอยู่

                ศึกษาแผนที่เกาะไฟท์ไงล่ะ ท่านเฮลม่าบอกว่านางอยู่ที่เกาะไฟท์ก็จริง แต่ก็ไม่รู้ว่าอยู่เกาะไหนกันแน่ หมู่เกาะไฟท์มีตั้ง 12 เกาะ ฉันลองดูว่าเราน่าจะไปที่ไหนกันก่อนดี เพราะที่เกาะไฟท์มีคาถาสลายเวทย์มนต์อยู่รอบเกาะ ฉันไม่สามารถใช้เวทย์มนต์ได้เลยแม้แต่อย่างเดียว พวกเราต้องลำบากกันหน่อย เพราะมันจะไม่สะดวกในการเดินทางตรงฉันไม่สามารถพาพวกนายหายตัวหรือเหาะได้

                ผมก็ไม่อยากจะเหาะหรือหายตัวหรอก มันเสียวววว ครั้งเดียวก็จะแย่แล้ว

                ถ้าหากลองแบบได้ทันตั้งตัวอาจจะชอบก็ได้ ถ้าไปถึงอมาเรสฉันจะให้เลองน้ำสร้างเวทย์มนต์มันสามารถทำให้ใช้เวทย์มนต์เล็ก ๆ น้อย ๆ ได้ อย่างเหาะในระยะสั้น ๆ หรือเสกของบางอย่างได้ เป็นสินค้าขายดีของเมืองเราเลยนะ

                ผมไม่อยากลองหรอก อึ๋ยยย ! กลัวกินเข้าไปแล้วตายแหงแก๋ คิมหันต์ทำคอย่น

                หึ หึ ตามใจไม่อยากลองก็ไม่เป็นไร เฟียสเตอร์พูดพลางขยับปากกาในมือทำงานต่อ  หนุ่มน้อยนั่งขัดสมาธิมองดูเฟียสเตอร์ตาแป๋ว มองเฟียสเตอร์ทำงานง่วน จดนั่นจดนี่ลงบนแผนที่และกระดาษโน้ต สักพักก็เริ่มเท้าคางและสัปหงก

                อ้าว.......อ้าว...ง่วงแล้วเหรอ นอนซะสิ หรือถ้าอยากจะอาบน้ำก็เชิญนะ ประตูทางขวานั่นละห้องน้ำ มีเสื้อผ้าให้เปลี่ยนอยู่ในตู้ ส่วนเสื้อผ้าของนายก็แขวนเอาไว้นะ จะมีภูตเอาไปทำความสะอาดให้

                ภะ ภูตเหรอ ภูตเนี่ยผีหรือเปล่า อึ๋ยยย ที่นี่มีผีด้วยเหรอผมกลัว!” คิมหันต์หันซ้ายหันขวาและเริ่มหน้าซีด เฟียสเตอร์หัวเราะกับท่าทางของคิมหันต์จนตัวงอ

                ฮ่า ฮ่า ฮ่า  โอ้ย ! นายนี่ตลกจริง ๆ  หึ หึ เขายกมือเสยผมที่ตกลงมาปรกหน้า เผยให้เห็นใบหน้าคมสัน  "เฮ้อ........ ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าภูตของพวกเกรทคืออะไร รู้แต่ว่าพวกเขามีหน้าที่คอยเก็บกวาดและทำความสะอาดในหอคอยแห่งนี้ คงไม่ใช่ผีหรอก หรือถ้าเป็นจริงก็คงไม่หลอกนายหรอกจะช่วยจับนายอาบน้ำละสิไม่ว่า เฮ้อ ! “

                แล้วคุณเฟรสเตอร์ เออ ไม่ทานข้าวเหรอครับ? แหะ.. คิมหันต์ชักเขินที่ตัวเองกลัวเวอร์ไปจนเฟียสเตอร์หัวเราะ

                ฉันชื่อเฟียสเตอร์ เขากล่าวแก้พลางมองคิมหันต์อย่างเอ็นดู พ่อหนุ่มน้อยนี่ความจริงก็ดูน่ารักดีตัวเล็ก ๆ บาง ๆ ตื่นเต้นตูมตามกับอะไรไปเสียทุกอย่าง แล้วก็ขี้ขลาดอย่างแรงกล้า แต่พอถึงตาจนจริง ๆ ก็ยอมรับกับชะตากรรมของตัวเองได้ แม้จะโวยวายไปสักหน่อย ฉันไม่ค่อยหิวสักเท่าไหร่ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เขาก้มหน้าทำงานต่อ คิมหันต์เดินกระมิดกระเมี้ยนไปหยิบเสื้อผ้าในตู้เดินตรงลิ่วเข้าห้องน้ำ สักพักก็เดินออกมาด้วยท่าทางแช่มชื่น น้ำที่นี่กลิ่นหอมดีแหะ ถึงจะไม่มีสบู่ก็เถอะ เนื่องจากคิมหันต์ออกจะตัวเล็กกว่าเสื้อผ้าที่ทำมาสำหรับมาตรฐานของเกรททั่วไป เลยต้องพับขากางเกงขึ้น พับแขนเสื้อขึ้น เขาเดินแบบโหวง ๆ (เพราะไม่ได้ใส่อะไรข้างใน) เอาเสื้อผ้าไปแขวนไว้ตรงที่เฟียสเตอร์บอกแล้วรีบหันกลับมาปีนขึ้นเตียง เนื่องจากคิมหันต์จะกลัวเห็นภูตเข้า ตัวอะไรก็เหอะแต่ฟังจากที่เรียกแล้วก็ไม่อยากจะเห็นสักเท่าไหร่ ก็ไอ้ภูตน่ะมันดันไปคล้ายกับภูตผีบ้านเรานี่นา กลัวไว้ก่อนนะแหละเพื่อความไม่ประมาท นอนหันมาทางเฟียสเตอร์มองวูฟแฟล็กซ์หนุ่มทำงานสักพักความง่วงก็เข้าครอบงำ หนุ่มน้อยหลับตาลงด้วยความอ่อนเพลีย

........................................................................................................................................

71 ความคิดเห็น