fantasy of ures worl 1 เร็วๆ นี้กับสนพ.ธิ๊งค์ บียอนค่ะ

ตอนที่ 12 : นี่นะเหรอ ? อัศวินผู้ช่วยเหลือ ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 ก.ค. 51

ตอนที่สิบสอง นี่นะเหรอ ?? อัศวินผู้ช่วยเหลือ ??

 

                นี่นะเหรอ ? นี่นะเหรออัศวิน อย่างนี้นะเหรอท่านเฮน ข้าว่าข้าจัดการเองดีกว่างานนี้ ลีโอนาสโวยวายเมื่อเห็นหนุ่มน้อยร่างบาง ที่นอนนิ่งสนิทอยู่ในอ้อมแขนของเฮน เขามาทันเวลาตอนที่เฮนได้ตัวอัศวินจากดาวอื่นพอดีเลยรีบเข้ามาดู สิ่งที่เห็นทำให้ลีโอนาสต้องกลุ้มใจหนักกว่าเดิม

                ลีโอนาส ! มาเรียนบอกแล้วว่าพวกเราทำเรื่องนี้เองไม่ได้ ข้าก็ไม่เห็นว่าเขาเสียหายตรงไหน เสาศักดิ์สิทธิ์นำพาเขามาเป็นผู้ช่วยเหลือพวกเรานะลีโอนาส เฮนก้มลงดูหนุ่มน้อยในอ้อมแขนแล้วพูดเสียงอ่อนกว่าเดิม  เอ่อ อย่างน้อย ๆ ก็เป็นเพศที่เจ้าไว้ใจว่าแข็งแกร่งละน่าลีโอนาสถอนใจอีกเฮือก แล้วมองอัศวินผู้ช่วยเหลือ ?? อย่างไม่ไว้ใจว่า จะทำได้ไหมเนี่ย ? ก็หน้าตา รูปร่าง และวัย ที่ไม่น่าจะเกินฮิววัยรุ่นแน่ ๆ แล้วอย่างนี้จะช่วยพวกเขาได้อีท่าไหน พลังเวทย์มนต์ที่สัมผัสได้ก็ไม่มีสักนิด เขาส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วยเหล่าเกรทที่ยืนล้อมรอบเสาศักดิ์สิทธิ์อยู่ ก็จ้องมองคิมหันต์เป็นตาเดียว บางคนมองไม่เห็นก็ส่งภูตประจำตัวบินมาดูแล้วไปรายงาน พวกเขาวิพากษ์วิจารณ์กันเสียงเซ็งแซ่ เฮนเองถึงแม้ปากจะพูดว่าคิมหันต์เป็นอัศวินที่มาจากคำทำนายก็เถอะ แต่ใจ 80 % ดูจากสภาพก็ยังลังเล ว่าจะดีไหม......หนอที่ได้พ่อหนุ่มร่างบางนี่มา

                ไหน ๆ ท่านเฮนก็ได้ตัวเขามาแล้วน่าลีโอนาส ! ทุกคนด้วย !  เราใช้พลังเสาศักดิ์สิทธิ์อัญเชิญเขามาที่นี่ เขาต้องช่วยพวกเราได้ โฮปยกมือห้ามศึก พวกเกรทเลยพากันเงียบเสียงลง แต่ก็ยังจ้องคิมหันต์กันแน่วแน่

                ใช่ !! ที่เหลือก็แค่รอให้เขาฟื้นและขอความช่วยเหลือ

                แล้วถ้าเกิดเขาไม่ช่วย ? ลีโอนาสแย้ง เฮนแบมือ

                ยังไงเขาต้องช่วยพวกเราเพราะมันเป็นชะตากรรมของเขาที่ต้องมาเกี่ยวข้องกับเรา มันเลี่ยงไม่ได้หรอก เสาศักดิ์สิทธิ์เป็นคนเลือกเขาเอง เสาศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นตัวแทนของเหล่าเทพผู้สร้าง  ลีโอนาสเจ้าก็รู้อยู่แล้ว ไม่เคยมีอะไรผิดพลาด !“ เขาปรามลีโอนาส ก่อนจะหันมาประกาศกับเหล่าเกรทที่มาช่วยกันเปิดมิติด้วยเสียงอันดัง

                เอาละ ! พวกเจ้ากลับไปพักผ่อนกันได้แล้ว พวกเราผ่านอะไรมามาก ข้าอนุญาตให้พักยาวได้ งานที่เกาะของพวกเจ้าก็ทิ้งไว้ก่อนเถอะ โดยเฉพาะเกาะทิศตะวันออกที่วุ่นวายกันทั้งวันทั้งคืน สองสามชั่วโมงนี้คงยังไม่มีเกรทคนไหนต้องการความช่วยเหลือ ไปพักกันก่อนเถอะ อย่าให้รู้ว่าใครแอบทำงาน ข้าจะลงโทษ ไปกันได้แล้ว เหล่าเกรททั้งหมดพากันทำความเคารพให้กับเฮน และพากันแยกย้ายไปพักผ่อนตามคำสั่ง เฮนหันมาหาผู้พิทักษ์แห่งเกรทที่ยังอยู่ครบทั้งสี่คน ไทเทน ลีโอนาส และโบเทเมีย รวมถึงเฟียสเตอร์ ลีโอนาส เจ้าต้องบอกข่าวร้ายกับพวกไนท์ มันเป็นเรื่องที่ยากที่จะให้พวกเขาไม่เศร้าโศก แต่ข้าเชื่อมั่นว่าเจ้าจะบอกเรื่องนี้ได้อย่างนิ่มนวลข้าฝากด้วย เสียใจจริง ๆ ที่พอพักฟื้นเสร็จก็มีเรื่องใหญ่รออยู่เลย ส่วนอาคิ มิเนเรีย แล้วก็ลูกสาวของอาลอส พรุ่งนี้ให้มาเจอข้าที่ห้องประชุม คืนนี้รับรองพวกเขาให้ดีด้วย ส่วนผู้บาดเจ็บ พวกเกรทในการควบคุมของโทสคงจะดูแลพวกเขาได้ พวกเด็ก  ๆ ยังไม่ได้ใช้พลังในคืนนี้ คงจะมีแรงดูแลคนบาดเจ็บมากกว่าพวกเรา

ครับ งั้นข้าก็ขอตัวก่อน ลีโอนาสมองหนุ่มน้อยในอ้อมแขนเฮนอีกครั้ง ทำปากเบ้ เขาโค้งคำนับเฮนก่อนจะหายตัวไป เฮนมองตามแล้วก็ส่ายหน้า

โทษเจ้านะโฮเมส ตอนสร้างนะ ความระแวงระวัง รับผิดชอบของลีโอนาสมันมากไปนิดหนึ่งนะ โฮเมสแอบอมยิ้ม

มากไปนิดจริงๆ แหละครับท่าน รวมถึงความทนงตนด้วย ข้าไม่น่าจามเลย ผู้พิทักษ์ที่ร่วมกันสร้างลีโอนาสทั้งสามคนคือ โฮเมส ฮิลก้า และ เฮลม่า พากันอมยิ้ม เฟียสเตอร์เอง ที่รับรู้ทุกอย่างร่วมกับเหล่าเกรท ก็มองคิมหันต์อย่างเงียบ ๆ

โบเทเมีย ช่วยที พาลูกชายวูฟแฟล็กซ์นี่ไปพักผ่อนที่ห้องรับรองของพวกเรา เขาผ่านอะไรมามากเหลือเกิน  จะว่าอะไรไหม เฟียสเตอร์ ถ้าบางที ข้าอาจจะขอความช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ จากเจ้า

                ข้าพระองค์ยินดีอย่างถึงที่สุด ท่านเฮน เขาโค้งคำนับให้เฮนอีกครั้ง

                ขอบใจมากลูกชาย หวังว่าห้องสมุนไพรคงมียามากพอนะ ! เฮ้อ ! พวกเจ้าไปพักกันเถอะ พ่ออัศวินจากดาวอื่นนี่ข้าจะดูแลแทนเอง  ทุกคนคำนับให้เฮน ก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน เฮนยังยืนอยู่ที่เดิมเมื่อไม่มีใครแล้ว เขาเหลือบตามองคิมหันต์ที่ยังสลบเหมือดอยู่ ในใจของราชาแห่งเกรทเริ่มสับสน บางที ...เขาอาจจะต้องไปที่เกาะทิศตะวันตก  แม้จะเป็นการกระทำที่ไม่อยากทำมากสักเท่าไหร่ก็ตามที

...........................................................................................................................................................

               

                แสงสว่างเริ่มรำไรทาบขอบฟ้า พร้อมกับร่างสูงสง่าของราชาแห่งเกรทที่มาปรากฏ ณ สิ่งก่อสร้างที่สร้างไว้เพื่อเป็นการบูชาเทพผู้สร้างตั้งอยู่บริเวณท้ายเกาะทิศตะวันตก เกาะที่แทบไม่มีเกรทคนไหนอยู่เลยนอกจาก โจนส์ ไฟท์ระหว่างเกรทและฮิวที่ดูแลรักษาทำความสะอาดวิหารแห่งเทพ หน้าที่ของไฟท์คนนี้ก็คือ ดูแลความเรียบร้อยภายในวิหารแห่งเทพผู้สร้าง โจนส์ที่ขยันมาทำหน้าที่ของตนเองแต่เช้าตรู่ ก็เลยค่อนข้างตกใจเมื่อเห็นราชาแห่งเกรทที่นี่ เพราะน้อยครั้ง จะมีใครสักคนมาเยือนวิหารแห่งเทพ เนื่องจากเป็นสถานที่หวงห้าม

                ท่านเฮน ข้าพระองค์ขอทำความเคารพ ไม่นึกว่าท่านจะมาที่นี่แต่เช้า โจนส์รีบโค้งคำนับราชาแห่งเกรทอย่างนอบน้อม เฮนยิ้มที่มุมปากให้เขา มองไปรอบ ๆ วิหารแห่งเทพ รูปปั้นเหมือนของบรรดาเทพผู้สร้างทั้ง 4 ยืนเรียงตามลำดับความสำคัญ ล้อมรอบกันเป็นรูปวงกลม เขาถอนใจเมื่อมองรูปปั้นที่รูปงามที่สุดและดูสง่ามากที่สุดในบรรดารูปปั้นทั้งสี่ ลูซิเฟอร์ ท่านจะกลับมาจริง ๆ นะเหรอ ? เฮนถามคำถามนี้กับตัวเอง

                ที่นี่ยังดูดีเหมือนเดิม เขายิ้มให้กับไฟท์ผู้เฝ้าวิหาร โจนส์มีสีหน้าภูมิใจเมื่อถูกชมเชย เขาค้อมศรีษะรับ

                ครับ ข้าพระองค์ดูแลที่นี่อย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

                ข้าจะพบกับมารดาสรรพสิ่ง  เจ้าไปอยู่ข้างนอกวิหารก่อนเถอะโจนส์ โจนส์ขมวดคิ้ว หน้าตาเขาสงสัยและอยากจะถาม แต่ในที่สุดเขาก็ออกไปจากวิหารแห่งเทพโดยไม่ถามอะไรสักคำ

                เฮนเดินเข้าไปยังบริเวณข้างในสุดของวิหารแห่งเทพ ที่เป็นเพียงผนังโล่ง ๆ เขาล้วงเอากุญแจเก่าคร่ำคร่าออกมาจากเอว มองผนังห้องที่มีตัวอักษรอักขระโบราณสลักไว้ เฮนหลับตาก่อนจะใช้ไม้เท้าแตะบริเวณผนังห้องและไล้ไปตามอักขระโบราณ เมื่อไม้เท้าของเขาลากผ่าน มันก็เรืองแสงขึ้น เฮนท่องคาถาไปเรื่อย ๆ จนถึงตัวอักษรสุดท้าย ก็มีแสงจ้า และประตูไม้บานใหญ่ก็ปรากฏอยู่แทนที่ผนังห้องสีทอง เขาใช้กุญแจไขเปิดประตู มันมืดสนิทและมีเพียงแสงสว่างเล็ก ๆ เรืองรองเห็นอยู่ลิบ ๆ เฮนถอนใจก่อนจะก้าวเข้าไปในความมืด

                มาพบข้า..มีอะไรหรือ ลูกชาย ?...

                เสียงหวานดังแว่วเข้ามาในหูของเขา แสงสว่างที่เห็นอยู่ลิบ ๆ ลอยเข้ามาใกล้เขา เป็นดวงไฟลูกเล็ก ๆ ส่องแสงอบอุ่นและอ่อนโยน เฮนโค้งอย่างนอบน้อมต่อหน้าแสงนั่น

                ข้ามาเพราะเรื่องของเทพผู้ถูกขับไล่ ท่านมารดาสรรพสิ่ง…..

                ใช่ ...เขากำลังกล้าแข็งขึ้นเรื่อย ๆ เพราะสิ่งที่เขาชื่นชอบนั่นแหละเฮน ความชั่วร้าย ความโสมม จิตใจอันเน่าเหม็นที่มีมากมาย ทำให้เขามีอาหาร พลังชีวิตบริสุทธิ์ถูกลักลอบสังเวยให้ลูกหลานของเขา ทำให้มันออกมาได้ ...ทาสรับใช้ผู้น่ากลัว

                ข้าจะทำอย่างไร ? ท่านมารดาสรรพสิ่ง สิ่งที่มาเรียนบอกมันยังน้อยเกินไป น้อยเกินกว่าที่ข้าจะเข้าใจ.. เฮนย่นคิ้ว เสียงใสหวานหัวเราะแผ่ว ๆ  เพราะพริ้งและอ่อนหวาน

                ข้าเองก็บอกได้ไม่มากเฮน.. ตอนนี้อาณาจักรเทพเองก็กำลังมีสิ่งที่น่าขุ่นเคืองใจ.. ข้าเองก็ไม่รู้.. อาจจะรู้น้อยกว่ามาเรียนก็ได้ ..

                กรุณาบอกข้าในสิ่งที่ท่านสามารถหยั่งรู้ได้ด้วยเถิด..

                จีน่า.. เฮน ..ใช้นาง.. นางมีพลังของเทพแห่งชะตากรรม.. นางสามารถชี้ทางได้ ..

                จีน่าอย่างนั้นหรือ ? เขาเม้มปาก ในใจที่ทำให้ว่างเปล่าเพื่อติดต่อกับมารดาแห่งสรรพสิ่งเริ่มมีสิ่งที่เข้าไปทำให้สมาธิเขาวอกแวก แสงสว่างตรงหน้าเริ่มอ่อนแสงลง เฮนรีบสูดหายใจเข้าลึก ๆ ทันทีเพื่อเรียกสมาธิ เมื่อสัมผัสได้ว่าความอบอุ่นเริ่มอ่อนจาง

                ใช่จีน่า... และอัศวินที่เจ้าได้ตัวมา.. พาไปหานาง.. พร้อมกับลูกสาวของหัวหน้าเผ่าไนท์.. เกรทหนึ่งคน.. มังกรหนึ่งคน.. วูฟแฟล็กซ์หนึ่งคน.. มาสเตอร์หนึ่งคน ไม่สิ นางอาจจะเป็นไฟท์ แต่เลือดส่วนใหญ่ก็คือมาสเตอร์..นางจะมาสมทบในภายหลัง

                หมายความว่า....แล้วข้าจะรู้ได้อย่างไร ว่าเป็นพวกเขา คนที่เหมาะสม..

                ไม่ยากเฮน ..พวกเขาต้องไปหาจีน่า.. ตรองดูเฮน.. พวกเขาหาไม่ยาก.. ตอนนี้อยู่ที่หมู่เกาะเกรทแลนด์แล้ว..

                ข้าจะทำตามท่าน.. ท่านมารดาสรรพสิ่ง

                ลูกแก้วพลังแสงแห่งเทพจะช่วยพวกเจ้าได้ แต่อย่าช้า ถ้าเจ้าทาสรับใช้รู้เขาจะใช้มัน

                ข้าจะจดจำไว้

                จีน่าจะชี้ทางต่อไปเอง นางรู้ว่าจะต้องทำอะไรต่อไป เหล่ามอนเตอร์ที่ไม่ใช่ลูกหลานของลูซิเฟอร์อาจจะช่วยเราได้เหมือนกัน....จำข้อนี้ไว้เฮน ในความเน่าเหม็น ในความต่ำต้อย บางทีก็ยังมีความดีแทรกไว้ข้างใน...

                ข้าจะจำไว้ท่านมารดาสรรพสิ่ง...

                สงครามบนพื้นพิภพของดาวยูเรสกำลังจะเกิดเฮน.. รวมถึงสงครามระหว่างเทพด้วย.. ข้ารู้เพียงแค่นี้ อัศวินที่เจ้าพาเขามาจะหยุดทุกอย่างได้.. ขอให้เชื่อมั่นในตัวเขา..สิ่งที่ข้าหยั่งรู้มีเพียงเท่านี้.. กลับไป.. ออกไปจากวิหารเทพ.. และห้องของข้..า เฮ.. เกรทแลนด์ยังไม่ต้องการสูญเสียราชาอย่างเจ้า….แสงจากดวงไฟค่อย ๆ ลอยห่างออกจากเขาไปเรื่อย ๆ จนห้องนั้นมืดสนิท

                เขาโค้งคำนับ ก่อนจะเดินในความมืดออกมาจากประตูไม้ เมื่อเขาก้าวพ้นออกมามันก็กลายเป็นผนังห้องสีทองตามเดิม

                ราชาแห่งเกรทถอนใจ เขาค่อย ๆ ลืมตาและปรับแสงให้ชินกับแสงสว่างข้างนอก เฮนรู้สึกอ่อนล้ามาก การมาพบมารดาแห่งสรรพสิ่งทำให้พลังในตัวของเขาอ่อนจางลง ขาอ่อนแรงจนก้าวไม่อยู่ เขาฝืนยิ้มให้กับโจนส์ที่ยืนอยู่หน้าวิหาร ก่อนจะรวบรวมพลังหายตัวไปยังหอคอยเกรทแลนด์... เขาต้องทำตามที่มารดาสรรพสิ่งบอก สิ่งที่รับรู้ ช่างน่ากลัวมากเกินกว่าที่คาดคิดไว้..

 

..............................................................................................................................................................

71 ความคิดเห็น