ตอนที่ 9 : จับได้แล้วยัยตัวแสบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    13 พ.ค. 62



ไม่น่าทำแบบนั้นเลยหนอเรา...

                แม่ตัวแสบครวญกับตนเองเบาๆ จนป่านนี้ยังคิดไม่ออก ว่ามะรืนเธอจะนัดเดตกับแฟนที่ไหน? แถมไอ้แฟนที่ว่าก็ไม่มีเสียด้วย ไทเกอร์ดูจะจริงจังมากที่จะไปเจอแฟนของเธอ เอาเข้าไป ทำไมพี่ลักษณ์จะต้องส่งตานี่มาคุมเธอด้วยนะตอนเขาไม่อยู่แบบนี้

                ฮือ...

                จะบอกว่าโกหก ก็พูดไม่ทันเสียแล้ว เหมือนคนขึ้นหลังเสือไปแล้ว ลงมายาก แล้วเธอก็ตั้งใจจะแกล้งลักษณ์ให้รีบกลับมาเร็วๆ ข้อหาที่ทิ้งเธอไว้กับ...ไว้กับ...เฮ้อ...

                พูดไม่เต็มปากหรอกว่าไม่ชอบเขา

                เธอย่นจมูกน้อยๆ แล้วก็โทษว่าเพราะหน้าตาของเขา เสียงอันแสนจะเซ็กซี่ของไทเกอร์ ที่ทำให้เธอรู้สึกแปลก คงจะเพราะอิทธิพลของฮอร์โมนเพศหญิงชายอะไรแบบนี้ล่ะ ทำให้เธอรู้สึกใจเต้นแรงยามใกล้เขา แล้วก็อยากจะแหย่ให้เขาพูดกับเธอเยอะๆ นั่นก็เพราะเธอชอบฟังเสียงแปร่งๆ ของเขา เหลืออย่างเดียว ถ้าเธอทำสำเร็จ ลอออรจะรู้สึกเหมือนกับว่าเธอไปปีนปักธงบนยอดเขาเอเวอร์เรสได้เลยล่ะ

                นั่นก็คือทำให้ไทเกอร์ยิ้มกว้างๆ หัวเราะดังๆ

                จะได้เห็นเป็นบุญตาไหมนะเรา

                เดี๋ยวๆ เลิกฟุ้งซ่านแป๊บ ยัยตาหวาน นี่หล่อนกำลังเครียดเรื่องนัดกับแฟนลมของหล่อนวันมะรืนนี้อยู่นะยะ

                เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ยัยอ๊อดเพื่อนคู่ซี้ของเธอ น่าจะพอช่วยอะไรได้บ้าง

                “ว่ายังไงยะ ยังไง้ ได้กับครูสอนกีตาร์หรือยังอะ”

                “นังอ๊อด นังบ้า หล่อนเป็นฉันเป็นคนยังไงกันยะ” ลอออรตวาดเพื่อนรักแว๊ดเลยทันที เล่นเอาปลายสายถึงกับหัวเราะอย่างชอบใจที่ได้แหย่

                “แหม...ก็นึกว่า..เอยกันไปแล้ว เห็นหล่อนเงียบๆ ไปน่ะสิ อิอิอิ”

                “ก็กำลังตั้งใจเรียนเพื่อพวกแกไงล่ะ จะต้องซ้อมกันอีกไม่กี่วันนี้แล้ว ฉันกำลังทบทวนคอร์ด กำลังหัดเล่นให้คล่อง จะมีเวลาไปงาบครูสอนพิเศษยังไงกันหะ!

                “ย่ะ...เข้าใจ ว่าความสามารถหล่อนไม่ถึง ก็หล่อนน่ะยังเวอร์จิ้น จะไปปล้ำใครเค้าได้ยังไงกัน มันต้องฉัน หรือไม่ก็นังแป้น แหมๆๆๆ ฉันเห็นแล้วนะยะ คุณพี่ไทเกอร์ครูสอนกีตาร์อินเตอร์ของหล่อนน่ะ กรี๊ดดดดดดดดดดดด”

                ทางนั้นกรี๊ดดังจนลอออรต้องเอาโทรศัพท์ออกจากหู แล้วเหยียดแขนจนสุด ฟังจนทางนั้นหยุด เธอถึงเอามันมาแนบหูอีกรอบ

                “นี่หล่อนเป็นบ้า? บ้าแล้วใช่ไหม”

                “บ้าสิ บ้าผู้ ผู้ชายงานดี ผู้ชายอินเตอร์ ยัยตาหวาน เราไปต่อเพลงกันที่บ้านหล่อนเหอะ อยากเจออะ ณ จุดนี้”

                “เฮ้อ...นังอ๊อด หล่อนช่วยแบบว่า หยุดบ้าผู้ชายให้ฉันสักสามนาทีได้มะ ฉันมีเรื่องเครียดมาก อยากปรึกษาแกอะ”

                “เรื่องอะไรยะ หรือว่าหล่อนอยากจะได้คุณพี่ไทเกอร์ขึ้นมา”

                “นังอ๊อด!

                “ย่ะๆ จริงจังล่ะ มีอะไรให้ช่วยล่ะ”

                “คือ...คือว่า...” ลอออรถอนใจ “แกพอจะมีแฟนให้ยืมมาเป็นแฟนได้หรือเปล่าอะ”

                “วุ้ย ยืมแฟนเป็นแฟน ยืมไปทำไม ฟังแล้วเวียนหัว”

                “คือฉันต้องการแฟนด่วน ด่วนมาก ไปกินข้าวด้วยมะรืนนี้ เพราะดันไปโกหกพี่ไทเกอร์ผู้ชายงานดีของหล่อนไว้ ว่าฉันอะมีแฟน พี่เค้าเลยอยากไปกินข้าวด้วย”

                “หะ!

                “หามาให้ฉันด่วนเลยนะนังอ๊อด แล้วฉันจะปรนเปรอแกด้วยการให้แกมาแรดที่บ้าน ให้แกได้แทะโลมครูสอนกีตาร์ของฉันได้เต็มที่เลย”

                เจอคำขอร้อง แถมข้อเสนอแบบนั้น แล้วเรื่องราวที่ดูแล้วน่าจะสนุกขนาดนี้ อรัญเพื่อนซี้ของลอออรก็ไม่พลาดเลยล่ะ

 

..............................................................................................................................................................

 

                “เฮ้อ...พอเรื่องเคลียร์หิวเลยเรา”

 ลอออรที่แอบย่องเข้ามาในครัวยามดึก เพราะมัวแต่ตกลงบอกบทอยู่กับ แฟนเธอถึงจะกินข้าวเย็นไปแล้ว แต่ใช้พลังสมองในการเครียด การคิด ก็เลยใช้พลังงานเยอะ หิวขึ้นมาอีกรอบ ในเวลาเกือบจะเที่ยงคืน

                รื้อก็แล้วค้นก็แล้ว ไม่มีอาหารสำเร็จรูปเหลือเลย พี่ชายเธอนั่นแหละ เป็นคนอนามัยจัด ในบ้านของเธอไม่มีบะหมี่สำเร็จรูปเลยแม้แต่ห่อเดียว ลักษณ์ห้ามน้องสาวกินด้วยซ้ำ เพราะบอกว่าโซเดียมเยอะ ผงชูรสเยอะ บลาๆๆๆ แม้จะเป็นของโปรดพอควร แต่ลอออรก็เลือกที่จะทำให้พี่ชายสบายใจ โดยการไม่ซื้อเข้าบ้าน ไม่กินในบ้าน ก็บ้านเธอมีพ่อครัวที่ทำให้เธออิ่มหนำและเต็มไปด้วยโภชนาการดีๆ อย่างพี่ชายเธออยู่ทั้งคนนี่นา

                คิดถึงลักษณ์แล้วก็พลอยน้ำตาซึมๆ คืนนี้มันดึกมากแล้ว แต่เทียบเวลาทางโน้นเพิ่งจะหกโมงเย็นเองมั้ง แต่พี่ชายของเธอก็...ไม่อยู่ เธอได้แต่ส่งข้อความถึงเขาก็เท่านั้นเอง พี่ลักษณ์นะพี่ลักษณ์ ทิ้งน้องทิ้งนุ่ง คอยดูนะกลับมา จะงอนไปสามวันสามคืน

                ค้นตู้เย็นกุกกัก พอจะหาอะไรประทังความหิวได้บ้าง เธอเห็นกล่องใส่ข้าวเย็นที่เหลือ ก็บังเกิดความคิดว่าทำข้าวผัดไข่ดาวกินง่ายๆ ก็แล้วกัน หญิงสาวหั่นผัก หั่นหมู เตรียมวัตถุดิบประกอบอาหารไปด้วย แล้วก็ท่องโน้ตคอร์ดกีตาร์ไปด้วย เนื่องจากพรุ่งนี้เธอจะต้องเล่นเพลงที่ไทเกอร์สอนให้เขาฟัง เพื่อเป็นการผ่านบททดสอบของครูพิเศษ

                คิดถึงไทเกอร์แล้ว ก็ย่นจมูกน้อยๆ อย่างอดไม่ได้ เธอหลอกให้เขาทำอาหารให้กินสองสามมื้อมานี่ เขาก็ทำอาหารอร่อยจริงๆ นั่นแหละ เมื่อวานตอนเย็นสปาเกตตี้ผักโขมของเขาอร่อยมาก จนทำให้เธอแทบจะเลียจานกันเลยล่ะ แต่กินอาหารฝรั่งติดๆ กันลอออรก็ชักจะเบื่อ เพราะเนื่องด้วยมันเลี่ยน แต่จะมาบอกว่าทำอาหารเป็นกะทันหัน มันก็จะกระไรอยู่ ดันไปหลอกเขาไว้นี่นา ว่าทำกับข้าวไม่เป็น

                เฮ้อ...

                บางทีความทะเล้นทะลึ่งชอบแกล้งของเธอ...มันก็ทำผลเสียให้เหมือนกันนะนี่

                เจ้าหล่อนถอนใจ แล้วเริ่มลงมือทำอาหาร กลิ่นของมันหอมฟุ้งไปทั้งครัว ในเวลาเที่ยงคืนแบบนี้ คงจะไม่มีใครตื่นขึ้นมาสูดกลิ่นหรอกน่า

                “อร่อย...เฮ้อ...ไม่น่าหลอกพี่ไทเกอร์เลย ว่าทำกับข้าวไม่เป็น ไม่ไหวแล้วกับความเลี่ยนๆ มันๆ พรุ่งนี้ชวนไปกินก๋วยเตี๋ยวดีกว่า”

 เจ้าหล่อนกินข้าวผัดคำแรกไปอย่างชื่นใจ พลางเคี้ยวตุ้ยๆ มองซ้ายมองขวาว่ามีใครเห็นหรือเปล่า เมื่อมองดีแล้วว่าไม่มีใคร เธอก็วิ่งจี๋หนีเข้าห้องไปพร้อมกับข้าวผัดกลิ่นหอมกรุ่น

                ประโยคนั้นใครบางคนก็ได้ยินเข้าเสียด้วยสิ เขาตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะกระหายน้ำ เปิดประตูห้องออกมาก็ต้องสูดจมูกฟุตฟิต เมื่อได้กลิ่นอาหารจางๆ ใครมาทำกับข้าวกลางดึกกัน เดินมาทางห้องครัว ก็ชัดแจ๋วเลยล่ะว่าใครเป็นคนทำ

                แนะ...

                มาหลอกเขาเสียด้วย!

                อ๋อ...

                นี่คงจะไม่อยากทำกับข้าว เลยโบ้ยให้เขาทำ และอ้างว่าตัวเองทำไม่เป็นสินะ สมบทบาทจริงๆ นะแม่คุณ เกือบทำครัวไหม้เสียขนาดนั้น

                พ่อเสือหรี่ตาลง เขายืนอยู่ตรงนั้น ก่อนจะเข้าครัวไปเพื่อดื่มน้ำเย็นแก้กระหายตามความตั้งใจเดิม ปรายตามองดูบริเวณเตา บริเวณเคาน์เตอร์ หล่อนเก็บล้างเสียสะอาดเอี่ยม ไร้ร่องรอยคนทำ เหลือแต่กลิ่นนี่แหละที่มันฟ้อง

                เอาเถอะ...เขาจะแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้...แต่แม่ตัวแสบจะต้องโดนเขาเอาคืนแน่นอน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

2 ความคิดเห็น