เด็กมันร้าย เพราะรักหนูต้องอ่อย

ตอนที่ 8 : แผนของลูกหมาน้อย คริ คริ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    25 ก.ย. 61

ผู้หญิงในฝันของลุงพีร์ คือป้าโจ ผู้ซึ่งน้ำหนักสองร้อยกว่าปอนด์ หน้าตาให้อารมณ์เกลียดคนทั้งโลก คิ้วเข้มของป้าโจขมวดอยู่ตลอดเวลา หน้าบึ้ง มุมปากตกห้อย ผมสั้นตัดเกรียนชิดหนังหัว ตอนนี้ป้าโจแก่ลงมาก ฉันเดาอายุของป้าโจไม่ถูกจริงๆ ค่ะ จำได้ว่าตอนฉันเด็ก ป้าโจก็ดูแก่มาก ตอนนี้ป้าโจยิ่งดูแก๊แก่ ทำไมอะลุงพีร์ทำไม๊!

            ฉันมองป้าโจอย่างชอกช้ำมองป้าโจคุยกับลุงพีร์อย่างสนิทสนม ป้าโจนี่ยังไงนะ กอดแล้วกอดอีกอยู่นั่นล่ะ มองไปก็แทะคุกกี้ไปเพราะใจช้ำ

            อร่อยอะ

            โอยยยยย ช้ำใจ

            แล้วทำไมคุกกี้ของป้าโจจะต้องอร่อยขนาดนั้นด้วยนะ

            “ได้สิ พีร์ขอทั้งทีนี่นา”

ป้าโจว่า แล้วหัวเราะชอบใจ ก่อนจะหันมาเลิกคิ้ว มองดูฉันเหมือนเพิ่งจะเห็นฉันอย่างนั้นล่ะ

            “มินนี่ยังไงครับ” ลุงพีร์แนะนำ ฉันเลยยิ้มอย่างฝืนใจแล้วเอ่ยทักทายป้าโจ

            “ป้าโจ มินนี่เองค่ะ”

            “อะห้า”

เธอชี้ฉันก่อนจะทำตาโต แล้ววิ่งปรี่เข้ามาหาฉัน พลางจับฉันฟัด ปลิวไป ปลิวมาในอ้อมแขนนั้นแหละค่ะ แถมยังหอมฉันฟอดๆๆๆ จนฉันช้ำไปหมด โอยยยย แง๊!

            ป้าโจไม่ได้หอมฉัน ฟัดฉันเพราะฉันเป็นดาราเหมือนๆ กับคนที่ฟาร์มแต่อย่างใด แต่ที่ป้าโจหอมฉัน กอดฉันแน่นๆ เพราะป้าโจบอกว่าคิดถึงฉันค่ะ สาวน้อยหิ้วถังนม ไล่รีดนมวัว ปลูกต้นโรสแมรี่ให้แก โอ้โห แกจำได้อะ ฉันสิเกือบจะลืมป้าโจไปเสียสนิท ป้าโจตัวหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นขนม แบบเดิมที่ฉันเคยจำได้ ป้าโจก็ทำกับฉันเหมือนๆ กับลุงพีร์ คือกอดซ้ายกอดขวา แล้วก็ดูยินดีจริงจังที่เราสองคนมาหาค่ะ

            วันนั้นเราเลยกินมื้อเย็นกับป้าโจ ป้าโจทำทาร์โกได้อร่อยเหาะมาก แถมมาด้วยคุกกี้อีกโหลใหญ่ ฉันนี่กอดโหลคุกกี้แทนกอดเอวลุงพีร์เลยล่ะค่ะขากลับ

            ถึงจะอิ่มอร่อย และฟินเวอร์ แต่ฉันก็ยังข้องใจนะ เรื่องป้าโจคือนางในฝันของลุงพีร์นี่ มันอะไร ยังไงกันหะ!

            “ลุงพีร์ ลุงพีร์ชอบ...เอ่อ...ชอบสาวอวบๆ เหรอคะ”

 ฉันลองเลียบๆ เคียงๆ ถาม ขณะที่เราดูทีวีด้วยกัน และนั่งแทะคุกกี้ของป้าโจไปด้วย สวรรค์ชัดๆ ค่ะ ฉันไม่ต้องคุมน้ำหนักนั่นนี่ ไม่ต้องกลัวออกกล้องแล้วจะบาน โอย...สุขใดไหนเท่าได้กินของอร่อยตามใจปากกันคะ

            “อืม...” ลุงพีร์ตามองจอ ปากก็เคี้ยวขนมไปด้วย แล้วยักไหล่

“ลุงไม่ได้เกี่ยงหุ่นหรอก ยังไงก็ได้”

            เอ้า...ก็นึกว่าชอบไซส์ป้าโจ เกือบๆ จะกีดกันฮีโร่ไม่ให้เจอลุงพีร์ด้วยนะนั่น

            “แล้ว...” เอาล่ะไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ฉันก็ถามเขาตรงๆ มันนี่ล่ะ

            “ลุงพีร์ชอบผู้หญิงแบบไหนอะ”

            “ถามทำไมเด็กแก่แดด”

ลุงพีร์หันมาขมวดคิ้วใส่ฉัน สีหน้านั้น จะยิ้มก็ไม่ใช่ จะบึ้งก็ไม่เชิง

            “ก็มินนี่ไม่เคยเห็นแฟนลุงพีร์สักคน จินตนาการไม่ออกอะอยากรู้ ถามไม่ได้หรือคะ”

            “หึๆ แฟนลุงน่ะเหรอ เอ...”

 เขาทำเหมือนจะนิ่ง จะคิดนาน คิดนานจังอะ ตอนนี้ฉันหัวร้อนวูบๆ หน้าก็ร้อน เมื่อเห็นลุงพีร์ทำท่าระลึกถึงความหลัง

            มันหึงอะ!

            “ลุงมีแฟนมาสองสามคน ก็...ไม่ได้มีอะไรเหมือนกันสักเท่าไหร่ จะเรียกยังล่ะเกี่ยวกับสเปค ถ้ามินนี่จะถามสเปคลุง ลุงไม่มีสเปคหรอก เอาแค่ว่าคุยกันรู้เรื่อง หน้าตาก็...อืม...ลุงแพ้ผู้หญิงผมยาวมั้ง ผมยาวมากๆ เอวเล็กๆ เหมือนนางเงือก ลุงชอบ นางเงือกน้อยก็...ดูเซ็กซี่ดีนะ หึๆ”

 ลุงพีร์ทำตาวาวๆ สายตาของเขาดูวิ้งๆ แพรวพราว น่ารักอะ ฉันอยากให้เขามองฉันแบบนั้นบ้างจัง

            ลุงพีร์ชอบสาวผมยาว

            เอวคอด

            ผู้หญิงที่มีอิมเมจแบบลิตเติ้ลเมอร์เมดหรือเปล่านะ?

            ฉันจะต้องร้องเพลงไป เต้นไป ถลาร่อนไปรอบบ้านแบบแอเรียล คุยกับกุ้งหอยปูปลาหรือเปล่าหว่า?

            ฉันท่าจะเพี้ยนนิดๆ เสียแล้วล่ะค่ะที่คิดอะไรเลื่อนเปื้อนขนาดนั้น

            ทั้งหมดก็เพราะลุงพีร์นั่นแหละ

            (โทษเสียเลย ฮือๆ)

            “แล้วตอนนี้ลุงพีร์เล็งใครไว้บ้างหรือเปล่า”

ฉันลองเลียบๆ เคียงๆ ถามอีกนิดค่ะ เก็บเป็นข้อมูล ลุงพีร์เป็นชนส่วนน้อย หนึ่งในล้านที่ไม่เล่นเฟส ไม่อัพเฟส ไม่เล่นอินสตารแกรม หรือโปรแกรมโซเชียลยอดฮิตใดๆ ลงอันแรกยังไง กลับไปอีกสามปีก็ยังอยู่รูปเดิม มีไว้แค่คุยแชทบ้าง ชาติค่อยตอบทีอะไรแบบนี้ เฮ้อ...ฉันเคยแอบไปส่องเขาน่ะสิคะ เลยไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย หงุดหงิดกับคนลึกลับไม่ติดโซเชียลจริงๆ อะ

            “จะมาเล็งอะไรล่ะ ลุงมามีลูกติดเป็นเราน่ะสิ”

            “แหม...”

 ฉันยิ้มหวานเลยล่ะค่ะ แล้วโผเข้ากอดแขนเขา ดูเหมือนเขาจะสะดุ้งนิดๆ แต่ก็ยอมให้ฉันกอดแต่โดยดี ฉันยึดหลักของยัยพริตตี้ค่ะ ลวนลามตามแต่สถานการณ์ ลวนลามแบบเนียนๆ

            “ถ้าเกิดลูกสาวลุงพีร์คนนี้ห้ามมีแม่ใหม่ล่ะค่ะ”

 ฉันพึมพำงุบงิบกับแขนเขา ลุงพีร์หัวเราะจนหน้าอกสะเทือนเลยล่ะค่ะ พร้อมกับลูบหัวฉัน

            “เอ้า...แค่สองปี ลุงจะถือบวชก็แล้วกัน หึๆ  เพื่อลูกสาวคนใหม่ของลุง”

            “อิอิ”

            ฉันก็ยิ้มหวานน่ะสิค่ะ ที่ลุงพีร์ว่าแบบนั้น เอ...เมื่อไม่มีศัตรูหัวใจ หรือว่าที่ศัตรูหัวใจแล้วสิ่งที่ฉันควรทำต่อไปก็คือรุกเขาน่ะสิคะ

            ผมของฉันก็ยาวดีนะคะ ดีนะที่ไม่ได้ตัดผมสั้น ฉันจะไว้ยาวๆ ให้ถึงสะโพกเลยล่ะ ส่วนเอว...ดีที่ฉันเป็นคนกินไม่อ้วน แล้วก็ชอบออกกำลังกาย แต่ทำยังไงจะให้เอวเล็กกว่านี้กันนะ ยัยพริตตี้จะต้องช่วยได้ เพราะเจ้าหล่อนน่ะ หุ่นนาฬิกาทรายมาก

            ฉันอ้อนเขาขอดูหนังผี หนังที่ฉันโคตรกลัว ลุงพีร์ก็รู้ว่าฉันกลัว แถมบ่นด้วยว่าฉันจะดูทำไม ฉันเลือกเรื่องที่หลอนที่สุดเสียด้วย ปลุกความกลัวในตัวเรา พอกลัวมากๆ สภาพจะได้น่าสงสาร จะได้แอบหลอกนอนกับลุงพีร์เสียเลยคืนนี้ ฉันจะอ้างว่ากลัวจนนอนไม่หลับ โฮะๆๆๆ

            ลุงพีร์ก็ตามใจ เขาทนฟังฉันร้องกรี๊ดๆๆ อยู่จนถึงเวลาหนังจบ และนั่นก็ได้เวลา...อ้างความกลัวมาใช้ให้เป็นประโยชน์แล้วล่ะค่ะ

            “ลุงพีร์ ขอนอนด้วยนะ”

ฉันทำตาปริบๆ เมื่อถึงเวลาเข้านอน ลุงพีร์ถอนหายใจ พร้อมกับพยักหน้า

 ว้ายยยยย ฉันนี่แทบจะเต้นระบำเลยล่ะค่ะ ที่ลุงพีร์ยอมนอนกับฉันง่ายๆ อะ

            “ได้สิ ว่าแล้วว่าจะต้องขอนอนด้วย กลัวผีแล้วจะดูผีทำไม”

            “ก็อยากดูอะ มันตื่นเต้นดี ไปกันค่ะไปเข้านอน”

ฉันว่า ผงผีนี่หายกลัวไปในทันที ใจเต้นตึกๆ ตักๆ แทน เดินนำไปสิคะ ลุงพีร์ขา ฮี่ๆ เราไปอยู่สองต่อสองกันดีกว่า

            “นอนกันมันตรงนี้ล่ะ เราโตแล้ว ไปนอนกับลุงในห้องนอน มันไม่ดี”

ลุงพีร์ว่า แล้วก็กางโซฟาเป็นเตียง ไล่ฉันไปนอนข้างบนนั้น ส่วนตัวเองน่ะเหรอคะ ก็นอนเฝ้าฉันข้างล่างนั่นล่ะ เอาผ้านวมมาปูนอนบนพรม นอนกรนคร่อกสบายใจไป ทิ้งให้ฉันนั่งมองเขาอยู่บนโซฟา ด้วยสายตาละห้อย ผิดหวังสุดๆ

            มันต้องไม่ใช่อย่างนี้สิคะ

            ลุงพีร์

            เฮ้อ...

            แผนของลูกหมาน้อยคืนนี้ เป็นอันพังไปโดยปริยาย แต่อย่างน้อยๆ ก็รู้ล่ะว่าลุงพีร์สเปคผู้หญิงแบบไหน และนั่นล่ะค่ะ เป็นสิ่งที่ฉันกำลังจะทำตัวให้เป็นสาวในสเปคของลุงพีร์ ฮี่ๆ

            แอเรียล แล้วเจอกัน


            หึ หึ หึ

0 ความคิดเห็น