เด็กมันร้าย เพราะรักหนูต้องอ่อย

ตอนที่ 10 : เปิดตัวผู้ชายของมินนี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ก.ย. 61

     “มันไม่ได้ผลอะ พริตตี้ แถมยังทำให้ฉันวุ่นวายมากกกด้วย”

 ฉันลากเสียงตรงคำว่ามาก หน้าของฉันงอนิดๆ เมื่อพยายามวิ่งหนีคนขี้ตื้อเป็นรายที่สามของวัน วันนี้ฉันยังคงแต่งเต็มในลุคเจ้าหญิงเงือกน้อยตามเคย มันเริ่มอัพเลเวลขึ้นเรื่อยๆ เมื่อลุงพีร์เพียงแค่ยิ้ม แค่มองฉันนานอีกนิด ชุดของฉันเลยยิ่งหวาน หน้าของฉันเลยยิ่งแต่งเต็ม ขั้นสุดคือติดขนตากันเลยทีเดียว แถมปัดอายแชโดว์สีฟ้าน้ำทะเล สวยวิ้งเงือกน้อยมาจากทะเลสุดๆ แต่...เขาก็แค่นั้นอะค่ะ ไม่ได้มีพัฒนาการเรื่องอะไรเพิ่มเติมอีกเลย วันนี้กระโปรงฉันสีฟ้าน้ำทะเล ปักเพชรวิ้งๆ ทั้งตัว แถมด้วยเสื้อสายเดี่ยวสีชมพู อวดช่วงเอวคอด ผมปล่อยยาวเด่นสิคะวันนี้ เด่นมาก ทั้งโดนผิวปากแซวบ้าง โดนตามตื้อขอเบอร์บ้าง โดนแอบถ่ายรูปบ้าง ฉันไม่ไหวแล้วล่ะค่ะกับการแต่งตัวเป็นจุดเด่นขนาดนี้ ถึงจะเคยเป็นดารา แต่การเป็นดาวเด่นของโรงเรียน มันก็ต่างกันอยู่โขนะคะ ฮือ...ไม่อยากเด่นแล้วอะ อยากแต่งให้ลุงพีร์ดูถ้าลุงพีร์จะชอบ จะชม แต่นี่ไม่เคยชมเลย คนใจร้าย ไหนบอกว่าชอบลิตเติ้ลเมอร์เมด

            “งั้นก็เลิก” ประโยคนี้มาจากฮีโร่

“ฉันว่าเธอไม่เป็นตัวของตัวเองเลยอะมินนี่ ตั้งแต่ใส่ชุดอะไรแบบนี้ ยิ้มกับทุกอย่างบนโลกแบบที่ยัยพริตตี้บอก เธอดูขัดๆ เอ๋อๆ อะ”

            “จริง”

 ฉันพยักหน้า ไอ้ขัดๆ นี่รับได้ แต่เอ๋อๆ นี่ฟังแล้วงี่เง่าหนักมาก ยิ่งมาจากปากฮีโร่แล้ว ฉันยิ่งเห็นควรว่าจะเลิกทำล่ะ จะไม่พาสเทลเจ้าหญิงจ๋าขนาดนี้แล้ว จะเอาที่ต่อผมออก พอกันที

            “อะไรอะ เลิกง่ายจัง”

พริตตี้ว่า วันนี้หล่อนแต่งตัวคล้ายฉันมาก ราวกับฝาแฝด แน่ล่ะค่ะ เห็นว่าการเป็นเมอร์เมดทำให้ฉันฮอต พริตตี้เลยไม่พลาด แต่งบ้างนั่นเอง แล้ว...จะบอกให้ว่าสาวๆ รายอื่นๆ ในโรงเรียนอะ ก็เริ่มแต่งตัวเลียนแบบเราแล้วด้วยตอนนี้ เป็นแกงค์พาสเทล พากันไปร้องเพลงชื่นชมธรรมชาติไป เต้นรำไปได้เลยอะ

            “พอแล้ว ไม่ไหว” ฉันสั่นหน้า “แถมว่าเขาก็ไม่เคยชมฉันสักกะคำเดียวเลยอะ”

            “ฉันชักจะอยากเห็นแล้วว่า ใครกันนะ ที่มินนี่รักนักรักหนาเนี่ย”

            “นั่นสิ พาเราไปรู้จักหน่อยสิมินนี่ ได้ไหมอะ เราจะได้แบบเอามาวิเคราะห์กันไง ว่าจะให้เธอบุกยังไงดี อิอิ”

 เห็นสีหน้าอยากรู้ของเพื่อนทั้งสอง ที่มองจ้องมาแบบนั้น ทำไมฉันเขินก็ไม่รู้สิคะ ฉันย่นจมูกน้อยๆ พลางลังเลอยู่ว่า ควรจะพาแม่สองคนนี้ ไปรู้จักลุงพีร์ดีไหมนะ พวกหล่อนจะหาว่าฉันอะ รักคนแก่หรือเปล่า

            “คือ...”

            “คืออะไรยะ กลัวพวกฉันแย่งหรือยังไงกันอะ ไม่แย่งหรอก สัญญา”

            “นั่นสิแค่อยากจะรู้ว่าสเปคมินนี่เป็นแบบไหนก็เท่านั้นเอง นะๆๆ อยากเห็นๆ” ฮีโร่สนับสนุน ฉันมองสองสาวสลับกันไปมา ก่อนจะเอ่ยสิ่งที่อยู่ในใจออกมา

            “ถ้าพาไปเจอ อย่าหาว่าฉันหลงรักคนแก่นะ”

            “โอ๊ย...ไม่หาว่าอะไรแบบนั้นหรอก ฉันยังเคยหลงรัก โรเบิร์ต โดเนโรเลยอะ ฮี่ๆ” พริตตี้ว่า ส่วนฮีโร่ทำตาโต แล้วอ้าปากค้าง เอ่อ...ฉันด้วยน่ะค่ะ หื้มมมมม เหนือกว่าฉันเลยเหรอนั่น คุณพริตตี้

            “อย่ามาทำหน้าอะไรแบบนั้นนะยะ” เจ้าหล่อนยิ้มเจ้าเล่ห์

 “ก็ดูหนังเรื่องนั้นอะ ฮี่ๆ เลยหลงรักคุณปู่เข้าอะจิ Dirty Grandpa อะ”

            “ฉันไปดูตูดแซคอะเรื่องนี้ อิอิอิอิ”

            “แหม...ผึ้งปิดเสียมิดเลยนะเธออออ คุณปู่สิ น่าลุ้นกว่า”

            “อย่ามาว่า ไฮสคูลมิวสิเคิลของฉันนะ ฉันรักเขามาตั้งแต่ฉันหกขวบนะยะ” อร๊ายย มีคนแก่แดดเหมือนฉันด้วย

            “นี่พวกหล่อนตั้งใจจะฟังเรื่องของฉันจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย?”

 สองสาวเริ่มออกทะเลไปไกล ฉันเลยดึงกลับมาก่อน แต่เหมือนจะนึกกันขึ้นได้ ว่าฉันเป็นดารา...จ้ะ แหม...สองสาวก็เลยซักเสียยิบ ว่าเคยเจอสองหนุ่มต่างวัยในกองถ่ายบ้างไหม นั่นนี่โน่น จนเกือบลืมไปแล้วว่า ประเด็นแรกที่เราคุยกันมันคือเรื่องอะไร

             เม้าท์ๆ มันๆ จนนึกว่าพวกหล่อนลืมไปแล้ว ก็เข้าคาบเรียนพอดี ฉันก็นึกดีใจแล้วนะคะ ว่าพวกนี้คงจะไม่อยากเห็นลุงพีร์กันหรอกอะ คือแบบ ไม่อยากแนะนำเพราะเขินหนึ่ง ส่วนข้อสองคือ...ฉันหวงลุงพีร์

            เกิดยัยพริตตี้สเปคลุงพีร์ขึ้นมาล่ะ โอย ฉันหวงของฉันอะ ไม่ไว้ใจแม้กระทั่งหมาแมวหรือตัวอะไรก็ช่างที่จะดึงความรักลุงพีร์ไปจากฉันอะ โอย นี่ฉันเป็นเอามากจริงจัง

            “ตกลงว่าเราจะไปเจอะเจอขวัญใจของเธอได้เมื่อไหร่ล่ะ มินนี่”

 แล้วฉันก็หนีไม่รอดแหะ เพราะฮีโร่ทวงทันทีเมื่อหมดกริ่งคาบเรียน เรากำลังเอาของไปเก็บในล็อกเกอร์ วันนี้ไม่มีชมรม ไม่มีกิจกรรมที่ต้องอยู่เย็น ปรกติแล้วเราสาวๆ ก็จะเดินเล่นในเมืองบ้าง หรือไปชุมนุมกันที่ประจำของเราที่ร้านพิซซ่าของอัลโปกาโน่

            “ตกลงอยากจะรู้ อยากจะเห็นจริงๆ ใช่มะ ว่าฉันแอบชอบใครอยู่”

            “แน่นอนสิ คนที่ลักกี้อยากจะเสียพรมจรรย์และถวายชีวิตให้นี่ ก็ต้องเป็นรักที่ยิ่งใหญ่มากๆ เลยนะนั่น” ฮีโร่ว่า พลางทำหน้าฝันๆ

            “ถ้าอย่างนั้นเย็นนี้ฉันจะพาไป”

            “เย้ๆๆ” สองสาวปรบมือกันเกรียวเลยล่ะค่ะ

            แล้วทั้งสองคนนั่นจะว่ายังไงนะ กับตำนานรักหกขวบของฉันน่ะ ต้องมีรายการซักกันยาวแน่ๆ ถ้ารู้ว่าลุงพีร์เป็นใคร

 

............................................................................................................................................................................................

 

            ค่ะ...

            ค่ะ...

            แล้วก็เป็นดั่งที่ฉันคิด เมื่อพริตตี้เจอะเจอเข้ากับลุงพีร์ ที่กำลังคาดผ้ากันเปื้อน ทำอาหารเย็นให้ฉัน ก็ถึงกับทำตาโต ตาวิ้ง ยัยฮีโร่ก็อีกคน ถึงกับอุทานว่า โอ้ว...ก็อดแล้วสองสาวก็จ้องมองกันอย่างไม่วางตา แถมยังแชทหาฉันรัวๆ วิพากษ์วิจารณ์ลุงพีร์กันใหญ่

           

            ไอ้ย่ะ...หล่อลากไปเลย ตายแล้วววววว

            โอ๊ยยย แผงอก สะโพกแน่นๆ นั่น ตายแล้วววววววว

            นี่ถ้าไม่ใส่อะไรเลยแล้วใส่แต่ผ้ากันเปื้อนนะ อะคริ อะคริ

            ตายแล้ววววววววววว มายก๊อดดดด ขี้แมลงวันนั่น เปี่ยมเสน่ห์มากๆ

            ตายแล้วววววว เค้ามีหงอกด้วยนิดหนึ่ง ตรงผมด้านซ้ายอะแกรรรรร แต่ก็ทำให้หล่อ เท่ห์ ดูมีประสบการณ์นะ

            แม่ลักกี้สตาร์ รักแรก รักพร้อมเสียพรมจรรย์ของหล่อนอะ แซบมากกกกก

            นี่ๆ แอบถ่ายตูดลุงแกมาให้ฉันดูบ้างก็ดีนะ จะได้เอาไว้จิ้น ฉันว่าจะต้องแน่นกว่าตูดของแซคแน่นอนอะ...อร๊ายยย แซบบบบ

            ฉันไม่ต้องการแค่ภาพก้นอะลักกี้ อยากเห็นอย่างอื้นนนน อยากเห็นอย่างอื่น

 

            นังพวกบ้า!!

 

            ฉันควรจะขำ หรือโมโหพวกหล่อนดีนะ ปู้ยี้ปู้ยำคนรัก ของรักของหวงฉันด้วยสายตาหมดแล้ว หมดกันลุงพีร์ เฮ้ออออ

 

 ลุงพีร์นี่ก็ยังไงนะ ฉันมาไม่เคยทันทำอาหารให้เขากินสักกะที ตั้งแต่ไอ้มื้อวันนั้นแล้ว ก็ไม่ได้ทำอาหารเต็มสูตรอย่างที่ตั้งใจทำให้เขาอีกเลย กลิ่นผัดซีอิ้วหอมมากๆ เลยล่ะค่ะ สองสาวที่ไม่เคยกินอาหารไทยชนิดนี้มาก่อน ได้แต่อุทาน อื้อหือ โอ้โห กินกันจนหมดเกลี้ยง ฉันในฐานะเจ้าบ้าน กลัวว่าจะไม่พอต่อพุงของฮีโร่ เลยเสียสละ กินนิดเล็มหน่อยโดยอ้างว่าไม่ค่อยหิว ลุงพีร์ดูจะปลื้มๆ ที่พวกเรากวาดทุกอย่างจนเกลี้ยง แถมด้วยการสั่งไอศกรีมมาเลี้ยงเราอีก (จริงๆ แล้วพริตตี้เกือบจะบอกว่า อยากให้ลุงพีร์ไปซื้อเบียร์ให้พวกเราหน่อย แต่ยัยฮีโร่หยิกแขนไว้เสียก่อน เกือบไปสิคะ ฉันสัญญากับเขาแล้วว่าจะไม่ดื่มของมึนเมานี่นา) พุงกาง อิ่มทั้งพุง อิ่มทั้งตาสิยะพวกหล่อน อิ่มจินตนาการด้วย เหอะ!

น่าตีจริงๆ ยัยพวกนี้นี่

“โอ้ว...ฉันเข้าใจเธอแล้วอะ ว่าทำไม ถึงได้หลงขนาดนั้นอะ อื้อหือ หล่อ ล่ำ น่าลากมากมาย”

“เออ...จริงของพริตตี้อะ แถมแบบว่า...ดูดี มีประสบการณ์ คงจะไม่เงอะๆ งะๆ แบบพวกหนุ่มๆ รุ่นพวกเรา หรือรุ่นยี่สิบนิดๆ แน่นอน แอร๊ ชอบ”

“...”

ฉันได้แต่กอดอก ส่งสายตาพิฆาตไปให้พวกสาวๆ ที่ยังคงพร่ำเพ้อถึงลุงพีร์ไม่หยุดปาก ค่ะ ลุงพีร์ที่รัก ตอนนี้ลุงพีร์มีเอฟซีเพิ่มแล้วล่ะค่ะ น่าเก็บค่าลวนลามทางสายตาจริงๆ

“แล้ว...อยู่บ้านเดียวกันแบบนี้ เขาเป็นอะไรกับเธอนะ ลักกี้ เป็นผู้ปกครองอะเหรอ แล้ว...มันจะผิดกฏหมายคุ้มครองเยาวชนหรือเปล่าอะแก ถ้าเกิดแกจะงาบเค้านี่”

“ใช่ๆ ผิดกฎหมายหรือเปล่า” ฮีโร่ผสมโรง สีหน้าสองสาวดูจะสนุกสนานกันมาก ฉันมองพวกเธอด้วยสายตาดุๆ พร้อมกับถอนใจ

“ไม่รู้ย่ะ ว่าผิดไหม แต่...มันไม่ผิดกฎหมายทางใจของฉันแน่นอน ฉันรักเค้ามากจริงๆ นะ ชีวิตนี้เกิดมา ก็มีแต่ลุงพีร์นี่ล่ะที่...” ฉันถอนใจ

“ที่เป็นทุกอย่างของฉัน เขาคือแสงตะวันของฉัน เด็กที่ไม่เคยมีคนต้องการ พวกเธอคงจะไม่เข้าใจหรอก ฉันอาจจะเหมือนคนที่พร้อมไปทุกอย่าง มีพ่อเป็นคนดัง เป็นดารามีชื่อเสียง แต่พ่อก็ไม่เคยสนใจฉันเลย แถมฉันก็ถูกกลายเป็นเหมือนบ่อเพชรบ่อทองให้คนหาประโยชน์น่ะ ไม่มีใครดีกับฉัน และทำให้ฉันรู้สึกมีความสุขกับการมีชีวิต และมีตัวตนบนโลกได้อย่างลุงพีร์อีกแล้ว”

 เสียงของฉันคงจะเศร้า หน้าของฉันคงจะสลดจริงจังนั่นแหละค่ะ สองสาวถึงกับร้องโถ...แล้วก็แย่งกันกอดฉัน พริตตี้จับหน้าฉันไปให้หันมองหล่อน พร้อมกับยิ้มส่งให้จนตาหยี

“เธอน่ะมีคนต้องการนะ มีคนรักด้วยนะลักกี้ ก็ฉันกับฮีโร่ไง เราสัญญานะว่าจะไม่ทิ้งเธออะ”

“ช่าย...เธอคือลักกี้ สาวน้อยที่จะเป็นสตาร์ในใจของพวกเราไปจนแก่เลยล่ะฉันรักเธอยิ่งกว่าการตามติดแซค อาฟรอน เพื่อจะดูหุ่นล่ำๆ ตูดแน่นๆ ของเขาอีกนะ”

 ฮีโร่ว่า แล้วจับหน้าให้ฉันหันไปทางเธออีกคน ฮีโร่จุ๊บหน้าผากฉันแรงๆ ด้วยสิคะ ทำเอาฉันมองหล่อนตาโต ก่อนจะขำกิ๊ก

“ฉันควรจะดีใจไหม ที่เธอบอกว่ารักฉันยิ่งกว่าก้นของแซคน่ะ” ฮีโร่เองก็หัวเราะ

“ควรสิ เพราะว่า...นั่นคือสิ่งที่แน่นปั๋ง แล้วก็เป็นที่รักของฉันที่สุดเชียวนะยะ”

“ฉันตกลงจะช่วยเธอ สอยเขามาเป็นของเธอให้ได้นะ ลักกี้”

 พริตตี้ว่าสีหน้าจริงจัง แล้วก็โผเข้ากอดฉัน พร้อมกับลูบผมฉันไปด้วย โอ๋ฉันไปด้วย ฉันหัวเราะกับมิตรภาพของพวกเธอ หัวเราะจนน้ำตาไหลออกมาน่ะค่ะ

เป็นน้ำตาแห่งความสุข

และน้ำตาของการที่ถูกรักจริงๆ

อา...การที่มีลุงพีร์ในชีวิตนี่ มันนำพามาแต่สิ่งดีๆ ให้ฉันจริงๆ

แล้วทำยังไง ฉันถึงจะได้เขาสักทีนะ

เฮ้อ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น