อุบายเสน่หา (พราวพร พราวพลอย)

ตอนที่ 3 : เจ้านายคนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 มิ.ย. 61

มาดึกจังเลยพลอย เหนื่อยไหม ? กินอะไรมาหรือยังเอ่ย พราวพรทักน้องสาว ที่นั่งกางแขนกางขาอยู่บนโซฟาตัวนุ่มทันทีที่มาถึง

            เหนื่อยมากเลยพราว

 เหนื่อยใจมากกว่าเหนื่อยกายอีก ประโยคนี้เธอแอบต่อท้ายกับตัวเอง เมื่อนึกถึงใบหน้าหล่อคมเสน่ห์ร้อนแรงของเขตแดนเข้า ก่อนจะเม้มปาก

 อีตาบ้า...คนหยาบคาย ...เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น ทุเรศที่สุด !

            หน้าตาของพราวพลอยดูบึ้งตึงมากขึ้นทุกที เมื่อนึกถึงเขตแดน และก่นด่าเขาไปด้วยในใจอย่างโมโห ประสบการณ์การทำงานวันแรกกับงานวงการบันเทิง นอกจากงานเดินแบบ ช่างไม่เป็นที่น่าประทับใจเอาเสียเลย  ทุกครั้งเธอจะอยู่ใต้ปีกของพีรวัฒน์มาตลอด            

            ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ที่พราวพลอยรับงานด้วยตัวเอง โดยไม่มีพีรวัฒน์ตามเธอไปด้วย มันเป็นครั้งแรกที่เลวร้ายเอามากมายเสียด้วย พรุ่งนี้เธอจะทนไปทำงาน โดยต้องเจอหน้าคนบ้าๆ อย่างนั้นได้อย่างไรกันนะ

            เป็นอะไรไปน่ะพลอย หน้าตามุ่ยๆ พราวพรว่า พลางเอียงคอมองหน้าน้องสาว พราวพลอยฝืนยิ้ม ก่อนจะรับน้ำเย็นที่พี่สาวยื่นส่งมาให้

            ไม่เป็นอะไรหรอกจ้ะพราว พลอยแค่เหนื่อยนะ ยังไงเธอก็บอกเรื่องราวทั้งหมดให้พี่สาวฟังไม่ได้เด็ดขาด ขืนพราวพรรู้ว่าเธอเจออะไรเข้าล่ะก็ ต้องห้ามไม่ให้ไปทำงานต่อแน่นอน แม้จะไม่เดือนร้อนเรื่องเงิน แต่พราวพลอยก็ไม่อยากเป็นคนผิดคำสัญญา ผิดคำพูด และไม่รับผิดชอบ

            กินอะไรมาหรือยัง พี่จะได้หาให้

            พลอย ...เอ่อ...ไม่หิวเลยพราว ขอนมอุ่น ๆ พลอยสักแก้วก็พอแล้ว อืม...ว่าแต่พราวเป็นยังไงบ้างทำงานวันแรก ?

            มีเรื่องตื่นเต้นนิดหน่อยตอนเช้า พราวพรเล่าพลางอมยิ้ม เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ของการทำงานวันแรกของเธอ รอยยิ้มอบอุ่นของเจ้านายหนุ่มวาบขึ้นมา เขาเป็นคนที่ทำให้พราวพรรู้สึกว่า  การได้มาทำงานกับเขาเป็นโชคดีของเธอจริงๆ

            เจ้านายพี่เป็นคนน่ารักมากเลยพลอย ใจดีมาก

            ดีจัง พลอยสิวันนี้เจอแต่คนแย่ๆ” ประโยคหลังเธอเผลอบ่นออกมา แต่พราวพรได้ยินไม่ถนัด เลยไม่ได้ซักถามอะไรพราวพลอยต่อ เธอเดินไปในห้องครัว เพื่อจัดการอุ่นนมให้กับน้องสาว

            พลอยไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวพราวเอานมไปให้ที่ห้องเอง

            ขอบคุณจ้ะพราว พลอยอยากนอนมากเลย เธอปิดปากหาว และเดินอย่างอ่อนแรงขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเอง

             เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนสีหวานของตัวเองได้ พราวพลอยก็โถมตัวลงบนเตียง ก่อนจะหลับตาพริ้ม ความเพลียที่ทำงานมาทั้งวัน แถมยังต้องเผชิญกับคนแย่ๆ อย่างเขตแดนเข้าอีก ทำให้พราวพลอยหลับไปง่าย ๆ อย่างนั้นนั่นเองเพราะความอ่อนเพลีย

 

..............................................................................................................................................

 

            พราวพลอยแอบลอบมองใบหน้าคมสัน ที่กำลังจับจ้องอยู่กับเอกสารตรงหน้า แล้วลอบถอนใจ วันนี้ เขตแดนไม่มีทีท่าว่าจะมาราวีอะไรเธออีก เขาตั้งหน้าตั้งตาทำงานเหมือนเคย จนพราวพลอยแถบจะร้องไชโยออกมาด้วยความโล่งอก

            คิวน้องพลอยแล้วครับ พี่ขอรูปถ่ายสวยๆ กับดอกราชพฤกษ์หน่อยนะครับ แล้วก็ถือผลิตภัณฑ์ชาเขียวของเราไว้ด้วย ทำท่าสดชื่นหน่อยนะครับน้องพลอย เสียงช่างภาพตะโกนเรียกเธอให้ไปทำงาน

            พราวพลอยเดินยิ้มแย้ม ไปทำตามหน้าที่ของตนเองทันที เธอรับขวดผลิตภัณฑ์จากมือทีมงาน ก่อนจะไปใต้ต้นราชพฤกษ์ ที่กำลังออกดอกบานสะพรั่ง แล้วยิ้มให้กับกล้องอย่างสดใสทันที

เธอต้องลืมเรื่องขุ่นมัวในใจออกไปเดี๋ยวจะทำงานได้ไม่ดี พราวพลอยบอกกับตัวเอง

            เข้มขา นี่ค่ะน้ำเย็นๆ” เสียงหวานๆ ดังขึ้นข้างตัวของเขตแดน พร้อมกับสาวสวยเปรี้ยว ที่แนบร่างอวบอัดเบียดเข้ามาหาอย่างจงใจ

            เขตแดนพึมพำขอบคุณก่อนจะรับน้ำมาดื่ม เขากำลังมองไปยังร่างบาง ในชุดกระโปรงสีขาว ใบหน้าสวยเก๋ แต่งอ่อนๆ และสวมหมวกสีขาว ผมดำสลวยปลิวไปตามลม ที่ทีมงานทำจำลองขึ้น

             ยิ่งมองเธอ เขตแดนก็ยิ่ง... ชายหนุ่มเผลอลูบแก้ม ข้างที่ถูกเธอตบเบาๆ บางทีเขาอาจจะต้องใช้เล่ห์กลนิดหน่อย ในการเข้าหาเธอเขาอาจจะรุกเร้าเธอโจ่งแจ้งเกินไป แม่สาวคนนี้ยังใหม่นัก ใช่...ชายหนุ่มคิดก่อนจะยิ้มที่ริมฝีปากนิดๆ อย่างเจ้าเล่ห์

            เสร็จงานกี่โมงคะเข้ม ร้อนมากเลย เขตแดนหันไปมองคนพูดขวับ ด้วยสายตาดุๆ ชายหนุ่มถอนใจ แล้วพูดด้วยเสียงห้าวๆ

            จะเสร็จกี่โมงก็ไม่รู้นะ ลิซ่า แต่ถ้าร้อนคุณก็กลับไปก่อน ผมบอกแล้วว่าไม่ต้องมา คุณจะตามมาทำไม

            แหม... ลิซ่า สาวสวยลูกครึ่ง ซบหน้าลงกับแขนกำยำของเขาอย่างประจบ แล้วช้อนตาขึ้นมองเขาอย่างมีจริต แม้จะเคืองใจนิดๆ ที่เขาไล่กันตรงๆ แถมต่อหน้าคนอื่น ที่เริ่มมองเธอกับเขาเสียด้วย

ทีเมื่อคืนทำไมถึงไม่ไล่เราอย่างนี้นะ เธอคิดในใจ ขณะที่ยิ้มหวานให้ชายหนุ่ม

            ลิซ่าบ่นนิดเดียวเอง เข้มดุจังเลย รอได้ค่ะ ยังไงก็รอได้

            ภาพนิ่งของนางเอกเรียบร้อยแล้วครับพี่เข้ม สวยมากๆเลย จะลองดูไหมครับ เผื่อพี่เข้มไม่ชอบจะได้ถ่ายใหม่ เสียงช่างภาพตะโกนมา ชายหนุ่มโบกมือตอบ ก่อนจะตะโกนตอบไปว่า

            เอาภาพคู่มาด้วย แล้วเอามาให้พี่ดูทีเดียวเลย แสงแดดตอนบ่ายจะแรงไป เดี๋ยวภาพจะไม่สวย จัดการเลยก้อง

            ได้ครับ เชิญน้องพลอยกับน้องเควินด้วยนะครับ เกริกก้องช่างภาพหนุ่ม หันมาเรียกพราวพลอยอีกครั้ง พร้อมกับพระเอกโฆษณา เมื่อเก็บภาพได้ไปหลายภาพจนเกริกก้องพอใจแล้ว  เขาก็ยกมือเป็นสัญญานว่าให้หยุด ก่อนจะยิ้มให้กับหนุ่มสาวทั้งสอง

            ขอบคุณน้องๆ มากนะครับ งานครั้งนี้พี่ต้องขอบคุณมาก มือใหม่แต่ก็ทำงานได้ดีมากเลยนะครับน้องพลอย ประโยคหลังเขาหันมาชมพราวพลอย ที่รับผ้าเช็ดเหงื่อซึ่งไหลซึมเพราะแดดเริ่มแรงมาจากส้มจี๊ด เธอยิ้มสดใสให้กับเกริกก้องพร้อมกับส่ายหน้า

            ไม่หรอกค่ะ ต้องขอบคุณพี่ๆ มากกว่าที่อดทนกับมือใหม่อย่างพลอย จนงานออกมาได้ดี

            ก็ทำงานดีจริง พี่ก็ต้องชมล่ะครับ ช่างภาพหนุ่มว่า แล้วหัวเราะเบาๆ งานวันนี้เสร็จเร็วกว่ากำหนดเล็กน้อย ก็เพราะความร่วมมือ ของตัวพระเอกและนางเอกโฆษณาจริงๆ ส่วนผู้กำกับ...

             เขาแอบลอบมองเขตแดน ที่กำลังทำหน้าเคร่งตรวจดูภาพ ที่เขาเอาลงคอมพิวเตอร์ให้ดูอย่างละเอียด โดยมีลิซ่าคอยเอาพัดกระดาษโบกให้ข้างๆ อย่างเอาใจ สงสัยวันนี้จะไม่ค่อยมีสมาธิเคี่ยวงาน เพราะสาวสวยมาคอยออเซาะอยู่ข้างๆ แน่ๆ

            ยังไงก็ฝากด้วยนะคะ ส้มจี๊ดว่า เกริกก้องยิ้ม ก่อนจะพยักหน้า พลางมองพราวพลอยอย่างเอ็นดู

            ไม่มีปัญหาหรอกครับพี่ส้มจี๊ด เด็กพี่คนนี้น่ารักแล้วก็ทำงานดีจริงๆ รับรองว่ารุ่งแน่ๆ

            ฟังแบบนี้ก็ดีใจแทนน้องพลอยจังเลยค่ะ ส้มจี๊ดว่า พราวพลอยยกมือไหว้เกริกก้องอย่างขอบคุณ เกริกก้องพยักหน้ารับ แล้วเดินดุ่มๆ ไปหาเขตแดนที่ร้องเรียกเขาทันที

            งานแรกก็เป็นไปได้อย่างเรียบร้อยเลยนะคะ น้องพลอย ฤกษ์ดีจริงๆ ขนาดที่เราทำงานกับสุดยอดจอมเนี้ยบอย่างคุณเข้มนะเนี่ย

            แต่ถ้างานหน้าหมอนี่เป็นผู้กำกับ หรือมีส่วนข้องเกี่ยวด้วยล่ะก็ พลอยไม่รับงานนะคะพี่ส้มจี๊ด หญิงสาวว่าเสียงเบา ทำเอาส้มจี๊ดเลิกคิ้ว

            ทำไมล่ะคะน้องพลอย ? พราวพลอยถอนใจ ลังเลนิดหนึ่งว่า จะเล่าอะไรให้กับผู้จัดการส่วนตัวฟังดีไหม แต่ก็ตัดสินใจว่าไม่เล่าดีกว่า

            ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แต่พลอยไม่ชอบเขา คือว่าไม่ชอบเขามากๆ นะคะ...พี่ส้มจี๊ด ถือว่าพลอยขอร้อง พลอยไม่อยากทำงานร่วมกับเขาจริงๆ พราวพลอยทำเสียงอ่อน ส้มจี๊ดมองใบหน้าสวยเก๋ของพราวพลอย ก่อนจะถอนใจ แล้วพูดเสียงอ่อยว่า

            จะเลี่ยงไม่เจอได้เหรอคะ น้องพลอย ก็เขาเป็นเจ้าพ่อวงการนี้อยู่

            ถ้าอย่างนั้นพลอยไปเดินแบบอย่างเดียวดีกว่า หญิงสาวว่า ทำเอาส้มจี๊ดรีบปรามทันที

            โอย ...แหม...น้องพลอยกำลังจะรุ่งนะคะ ตัดอนาคตตัวเองแบบนี้ไม่ดีแน่นอน เพราะพี่เชื่อว่าถ้าโฆษณาตัวนี้ออกไป น้องพลอยกลายเป็นดาวรุ่งคนหนึ่งแน่นอนเลย

            ถ้าอย่างนั้นพลอยจะรับงานต่อนะคะพี่ส้มจี๊ด หญิงสาวพูดเสียงหนักแน่น เมื่อมองสบตากับสาวประเภทสอง

 แต่ต้องไม่มีนายเขตแดนทำงานด้วย

            โอเคค่ะ พี่จะสกรีนงานให้อย่างดีเลย ส้มจี๊ดรับคำเสียงเข้มแข็งเช่นกัน พราวพลอยยิ้มหวาน แล้วกอดแขนเขาอย่างประจบทันที

             ส้มจี๊ดแอบลอบถอนใจ แต่มันจะเป็นไปได้หรือเปล่า ? ก็เขตแดนน่ะกว้างขวางในวงการนี้แค่ไหน แถมน้อยงานที่จะไม่เจอกับชายหนุ่ม เฮ้อ... แต่ถ้าขืนบอกพราวพลอยไป หญิงสาวเลิกรับงานด้านนี้จริงล่ะก็ อนาคตในวงการบันเทิงอีกด้าน ที่หมายมั่นปั้นมือให้คนมีความสามารถอย่างพราวพลอยทำ และรายได้ที่จะเพิ่มขึ้น ต้องพังทลายไปด้วยแน่ๆ ส้มจี๊ดคิดในใจอย่างกลุ้มๆ

 

..........................................................................................................................................

 

            แฟ้มงานที่ต้องการค่ะคุณภคิน เสียงใสๆ ดังขึ้นอย่างร่าเริง ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังมองจ้องไปที่จอคอมพิวเตอร์อมยิ้ม ก่อนจะหันมามองเลขานุการคนใหม่แล้วพูดยิ้มๆ ว่า          

            ขอบคุณครับ คุณพราวพร

            ค่ะ อุ้ย !” มือของพราวพร บังเอิญไปโดนกรอบรูป ที่อยู่บนโต๊ะของภคิน หล่นลงบนพื้นพรม ทำให้เธอรีบก้มไปเก็บให้อย่างรวดเร็ว และพึมพำขอโทษ

            พราวซุ่มซ่ามจังเลยค่ะ ขอโทษนะคะ นี่ค่ะ พราวพรส่งกรอบรูป ที่มีภาพสตรีหน้าหวานคนหนึ่งอยู่ในนั้นคืนให้

            ภคินรับกรอบรูปจากมือพราวพร นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มที่มองภาพนั้น มีแต่ความรักและอบอุ่น จนพราวพรสัมผัสได้

            ภรรยาเหรอคะ ? เธอเอ่ยทักยิ้มๆ เพราะเริ่มคุ้นเคยกับเจ้านายคนใหม่ขึ้นบ้างแล้ว จากการทำงานกับเขามาร่วมอาทิตย์ ภคินเป็นเจ้านายที่ดี และขณะเดียวกันก็เป็นคนที่เอื้ออาทรและอบอุ่น เป็นผู้ชายที่พราวพรคิดว่า คนที่เขารักคงจะโชคดีมากเลยทีเดียว

            คู่หมั้นครับ ภคินตอบ เสียงของเขามีแววเศร้าเล็กน้อย เมื่อพูดถึงคนในภาพ มือเขาลูบไล้กรอบรูปอย่างเลื่อนลอย นัยน์ตาสลดลงทันที จนพราวพรต้องเอียงคอมองอย่างสงสัย แต่ก็ไม่อยากซักถามอะไรให้มากความ เธอขอตัวออกไปจากห้องทำงานของภคิน ปล่อยให้ชายหนุ่มอยู่เพียงลำพัง           

            มือใหญ่ลูบไล้ไปมาที่ใบหน้าของคนในกรอบรูป เขามองไปที่ใบหน้าสวยหวานอย่างจำเธอได้ทุกอณู มณีดาว...เพราะเขาที่ทำให้เธอจากไปอย่างไม่มีวันกลับ

            ที่รัก...คุณรอผมอยู่ที่สุดปลายฟ้าก่อนนะ สักวันหนึ่งผมจะตามคุณไป ความรักของผมที่มีให้คุณ มันจะไม่มีวันมอบให้คนอื่นอีกเป็นอันขาด...ภคินเอนหลังลงกับผนักเก้าอี้หนานุ่ม แล้วหลับตาลง ความทรงจำต่างๆ เริ่มหลั่งไหลเข้ามา เป็นความทรงจำที่ทั้งหวานล้ำ และเจ็บปวด...

            เขากดกรอบรูปไว้แนบหัวใจ อีกมือคลำไปที่สร้อยคอทองคำขาวที่มีแหวนเพชรวงหนึ่งคล้องไว้ ก่อนจะยิ้มเมื่อนึกถึงคำสัญญาที่เคยให้กันไว้ว่า เขากับเธอจะมีแต่กันและกันเพียงเท่านั้น

            แม้ว่าเธอจะล่วงลับไปแล้ว แต่เขาก็ยังจะรักษาสัญญานั้นไว้อย่างแน่นหนา มณีดาว...เธอจะเป็นเพียงรักเดียว และรักสุดท้ายของเขาเท่านั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

0 ความคิดเห็น