อุบายเสน่หา (พราวพร พราวพลอย)

ตอนที่ 11 : เป้าหมายของเขตแดน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 77
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    5 มิ.ย. 61

คัท คัท คัท !” เสียงห้าวๆ ตะโกนอย่างไม่พอใจ พราวพรหน้าซีด เธอแสดงบทนี้ซ้ำเกือบจะเป็นรอบที่ยี่สิบแล้ว จนทำเอาหงุดหงิดกันทั้งกองถ่าย โดยเฉพาะผู้กำกับอย่างเขตแดน ที่เวลาทำงานนั้น ทุกคนจะรู้ว่าเขาเอาจริงมากขนาดไหน

             พราวพรทำให้ทุกคนเสียเวลามาก ฉากด้านหน้าของปราสาทกำแพงขาวที่เมืองอินุยะมะ  เป็นฉากสำคัญของเรื่องฉากหนึ่ง บรรยากาศตอนนี้สวยมาก เพราะเป็นฤดูใบไม้ผลิที่ดอกไม้เริ่มบานเต็มเมือง ไม่เฉพาะแค่ดอกซากูระ ซึ่งเป็นดอกไม้ประจำชาติญี่ปุ่น หากแต่พราวพรก็ยังทำไม่ได้เสียที เทยองเองที่ยืนเข้าฉากกับเธออยู่ พึมพำปลอบใจเบาๆ

            ใจเย็นๆ นะครับคุณพลอย

            ขอบคุณค่ะ พราวพรก้มหน้า ความรู้สึกผิดที่เธอ ทำให้กองถ่ายเสียเวลา ทำให้หญิงสาวรู้สึกหนักอึ้งในอก เขตแดนเดินก้าวยาวๆ เข้ามาหาเธอ เมธาวีเองก็เดินมาด้วยอีกคน และเริ่มต่อว่าพราวพรก่อนเสียด้วย

            น้องพลอยคะ ทำสติให้มันดีๆ หน่อยได้ไหม เสียเวลานะคะเนี่ย เดี๋ยวถ้าที่นี่ปิดต้องเสียเวลาอีกนะคะ ฉากนี้น่ะ เราต้องนั่งรถไฟกันกลับมาอีกรอบ

            ใครขอความเห็นของพี่มิทราบ พี่เมย์ ผมจะจัดการกับนักแสดงของผมเองเขตแดนหันมาทำเสียงเข้มใส่เมธาวี ก่อนจะเดินคว้าแขนพราวพรเดินลิ่วๆ ออกนอกกองถ่ายไป ท่ามกลางความตกใจของทุกคน

            ตายแล้ว ! น้องพราว เอ้ย น้องพลอยจะเป็นอะไรไหมเนี่ย ? ส้มจี๊ดมองตามอย่างเป็นห่วง เมธาวีที่โดนเขตแดนเอ็ดมาหมาดๆ เธอก็ยังไม่สลด แถมยังไม่วายหันมาต่อว่าส้มจี๊ดแทนพราวพรทันที เมื่อได้โอกาส

            ไม่เป็นไรหรอกย่ะ น้องเข้มคงเอาไปอบรมน่ะสิ แค่ฉากง่ายๆ ยังทำไม่ได้เลย คัทเป็นร้อยรอบแล้ว

            พี่เมย์ไม่ลองเสนอตัว ขอเป็นนางเอกแทนล่ะครับ ถ้าคิดว่ามันง่ายมากน่ะ เกริกก้องทนไม่ได้ว่าขึ้นลอยๆ เพราะความหมั่นไส้เมธาวี ที่ดูจะไม่ชอบพราวพรจนออกนอกหน้า

            แหม...ตาก้อง ! เข้าข้างกันจังนะยะเมธาวีหันขวับมาทันที

            ไม่ได้เข้าข้างหรอกครับพี่เมย์ เพียงแต่ว่างานแรกครั้งแรกของน้องเขาน่ะ จะให้มันสมบูรณ์แบบก็คงจะไม่ได้เต็มร้อย คนเรามันก็ต้องมีผิดพลาดกันบ้าง ผมเข้าใจว่าพี่เมย์ซีเรียสเรื่องเวลาที่ฟิคตายตัว แต่ว่าเหลืออีกแค่ฉากเดียววันนี้ก็จบแล้ว ผมว่าเดี๋ยวน้องพลอยก็ต้องทำได้ พี่เข้มคงจะคุยให้น้องเขารับรู้ถึงอารมณ์ของตัวละคร ให้ลึกซึ้งอยู่ล่ะครับ

            จริงด้วยครับ ผมเองเวลาทำไม่ได้ พี่เข้มก็พูดให้เข้าใจ และทำอารมณ์ได้เหมือนกัน เทยองที่กำลังโดนช่างแต่งหน้า จัดการแต่งหน้าให้ใหม่ว่า เขารู้สึกสงสารพราวพรที่โดนเอ็ดแบบนั้น  แล้วก็ไม่รู้ว่าป่านนี้เขตแดน จะทำอะไรหญิงสาวแล้วบ้าง

            เชอะ

 เมธาวีสะบัดหน้าหนีอย่างไม่พอใจ เธอเดินกระแทกๆ กลับไปนั่งตรงที่เดิม แล้วมองชะเง้อหาเขตแดนและพราวพร ที่พากันไปไหนแล้วก็ไม่รู้ หญิงสาวมีแผนการในใจอย่างหมายมาด  เกี่ยวกับการมาครั้งนี้ในเรื่องบางอย่าง ดูเหมือนว่าพราวพรจะเป็นอุปสรรคสำคัญ ในแผนการของเธอ

เมธาวีคิดอย่างโมโห หญิงสาวหน้าสวยเก๋คนนั้น ข่าววงในบอกเธอมาเลยว่า เขตแดนถึงกับบล็อกตัวนางเอกเอง ว่าต้องเป็นเธอเท่านั้น ดูเหมือนเจ้าหล่อนจะเสน่ห์แรง จนคนเข้าข้างกันทั้งกองถ่ายแล้วตอนนี้

            “ตกลงคุณไม่เข้าใจฉากนี้ตรงไหน เขตแดนเริ่มตั้งคำถาม เขาดึงพราวพรออกมาห่างไกลจากกองถ่าย มาหลบมุมตรงกำแพงหินสูงของป้อมปราสาทกำแพงขาว สถานที่ที่เลือกถ่ายทำวันนี้คือสถาปัตยกรรมอันเก่าแก่ของญี่ปุ่นที่งดงาม และเป็นที่ลือชื่อของเมืองอินุยามะ

            คือว่า... พราวพรกลืนน้ำลาย และก้มหน้าหลบสายตาดุดันของเขตแดน

ใครจะไปเข้าใจกันล่ะ อารมณ์ของคนที่กำลังมองคนรักอย่างหวานซึ้ง และรอจูบแรกจากคนรัก พราวพรเคยมีแฟนที่ไหนกันเล่า เธอทำสายตายังไงเขตแดนก็ไม่ให้ผ่านสักที ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างหงุดหงิด เขาไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้แล้ว เดี๋ยวถ้าใกล้ถึงเวลาปิดก็คงจะถ่ายทำกันต่อไม่ได้

            คุณเคยมีแฟนไหมพราวพลอย ผมอยากให้คุณนึกดูแล้วมองเทยอง เหมือนว่าเขาเป็นคนรักของคุณ ผมอยากได้สายตาเหมือนว่า คุณได้รับจูบแรกจากผู้ชายที่คุณรัก

            อุ้ย... พราวพรอุทาน ใบหน้างดงามแดงเรื่อ เธอเผลอโผล่งออกมาทันทีว่า

 ใครจะไปรู้กัน คนเคยเสียที่ไหน ประโยคนั้นของเธอ ทำให้เขตแดนมองพราวพร ก่อนจะเลิกคิ้ว

            หืม ? ชายหนุ่มมองอ้อยอิ่ง ที่ริมฝีปากอิ่มสวยของพราวพร ยิ่งได้ยินประโยคนั้น อารมณ์บางอย่างของเขา ก็เริ่มทำให้สมาธิของชายหนุ่ม ออกไปนอกเหนือจากการควบคุม

            คือว่า พลอยไม่เคยมีแฟนน่ะค่ะ พลอยคิดไม่ออก คุณเข้มช่วยอธิบายได้ไหมว่าต้องการสายตาแบบไหน เอ่อ...ถ้าให้พลอยจินตนาการถึงจูบแรก พลอยคิดไม่ออกจริงๆ

            ถ้าอย่างนั้น เขตแดนพึมพำ เขาดึงร่างบางเข้ามาปะทะกับอกกว้าง โดยที่พราวพรไม่ทันตั้งตัว หญิงสาวทำตาโตอย่างตกใจ เมื่อคงตรงหน้าดึงเธอเข้ามากอดกระชับ ใบหน้าคมสันก้มลงต่ำ มองริมฝีปากเธอด้วยสายตาหมายมาด เขากระซิบเบาๆ ชิดริมฝีปากอิ่ม เสียงห้าวทุ้มพูดเป็นเสียงกระซิบกับเธอว่า

            ผมจะสาธิตจูบแรกให้

            อุ้ย พราวพรทันได้พูดแค่นั้น ริมฝีปากได้รูปของเขตแดนก็กดลงมาแนบริมฝีปากเธอ พราวพรพยายามจะดิ้นหนีเขาเพราะตกใจ เขตแดนกอดร่างบางไว้แน่นเหมือนจะไม่ยอมให้ขยับหนีเขาไปได้ เขาดันร่างบางไปชิดกำแพง ก่อนจะบดเคล้าริมฝีปากกับริมฝีปากอิ่มนุ่มของเธออย่างหลงใหล ปรนเปรอพราวพรด้วยอารมณ์พิศวาส ที่ไม่เคยได้รับรู้มาก่อนในชีวิตสาว

            หญิงสาวถึงกับหัวใจกระตุกวาบ เมื่อมือใหญ่เริ่มลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างบาง ริมฝีปากเขาเริ่มกดลงมา และแทรกปลายลิ้นเข้าไปชิมรสหวานของเธอ หญิงสาวยืนแทบไม่อยู่ มือนิ่มเผลอไต่รอบคอเขาอย่างลืมตัว เขตแดนหัวเราะหึ หึ ชิดริมฝีปากอิ่ม ถอนจูบเพียงเล็กน้อย เพียงเพื่อแค่สูดลมหายใจ

            ริมฝีปากได้รูปกดลงมาใหม่ คราวนี้จุมพิตที่เขามอบให้ยิ่งทวีความดูดดื่ม ลึกล้ำ กระชากความรู้สึกของพราวพร จนเตลิดไปไหนต่อไหน

นี่หรือรสชาติของจุมพิตแรก มันหวามใจอย่างนี้นี่เอง...

            จนเมื่อชายหนุ่มถอนจูบ พราวพรก็ตัวอ่อนยืนพิงกับร่างสูงหนาแกร่งของเขตแดน อย่างพูดไม่ออกบอกไม่ได้ มึนงงไปหมดว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง

            ทีนี้คุณก็รู้แล้วนะว่าจูบแรกเป็นแบบไหน ไปทำงานกันต่อเถอะ ชายหนุ่มพึมพำข้างใบหูหอมกรุ่นเป็นเชิงล้อเลียน อารมณ์เขาดีขึ้นทันที คนในอ้อมกอดช่างหวานนัก จนเขาไม่อยากหยุดแค่จูบเท่านั้น

            ค่ะ

พราวพรตอบสั้นๆ อย่าเผลอไผล เธอยอมให้เขาจูงมือกลับไปกองถ่าย ด้วยใบหน้าแดงเรื่อ นัยน์ตาหวานเยิ้ม เพราะอารมณ์ภายใน

 นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันนะทำไมถึงยอมให้เขตแดนมาเข้าถึงตัวง่ายดาย แบบนี้ แล้วเขากำลังทำอะไรกับเธอกันนี่

พราวพรถามตัวเองกลับไปกลับมา ด้วยความว้าวุ่นใจ เขตแดนอมยิ้มเมื่อส่งตัวเธอให้กับผู้จัดการสาวประเภทสอง ที่ยืนชะเง้อรออย่างเป็นกังวลใจ เมื่อเห็นพราวพรก็รีบเดินมาหาเธอทันที ชายหนุ่มปรบมือเป็นสัญญาณเริ่มถ่ายทำใหม่อีกรอบ พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงรื่นเริงว่า

            เริ่มกองกันใหม่ได้แล้วครับ ฉากสุดท้าย เทยอง พราวพลอย พร้อมนะครับ

 

........................................................................................................................................

 

            พราวพรนั่งเหม่ออยู่ตรงระเบียง วันนี้การถ่ายทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทุกคนนั่งรถไฟกลับมายังที่พัก และแยกย้ายกันไปพักผ่อน เธอพยายามหลบสายตายิ้มๆ ของเขตแดน หัวใจสาวหวั่นไหวที่เผลอไผลไปยอมให้เขา...

            มือเรียวเผลอยกไล้ริมฝีปากนุ่มอย่างลืมตัว สัมผัสที่เขตแดนฝากรอยไว้ มันจารึกลงในความทรงจำได้ทุกบททุกตอน นัยน์ตางดงามมองไปยังท้องฟ้ายามราตรีอย่างเหม่อลอย

            น้องพราวคะ ไม่ไปทานอะไรเหรอคะ วันนี้พี่เมย์สั่งราเม็งมาน่ะค่ะ อร่อยมากเลย พี่เห็นน้องพราวไม่ออกไป ก็เลยยกมาให้ที่นี่ แอบๆ มานะคะ เดี๋ยวพี่เมย์มหาภัยเห็น บ่นเอาอีกแน่ๆ”

            ...

ส้มจี๊ดย่นคิ้ว เขาไม่ได้ยินเสียงพราวพรตอบอะไรมาเลย เมื่อยกราเม็งควันกรุ่นมาให้พราวพรที่ระเบียง เขาเห็นหญิงสาวนั่งเหม่อมองไปข้างหน้า ทำเหมือนไม่ได้ยินที่ส้มจี๊ดพูดเลยแม้แต่น้อย  สาวประเภทสองเลยสะกิดเธอเบา ๆ

            น้องพราวคะ น้องพราว

            คะ ? พราวพรสะดุ้งสุดตัวอย่างตกใจ เพราะมัวแต่คิดอะไรเพลิน ส้มจี๊ดเอียงคอ ก่อนจะถามอย่างสงสัยว่า

            เป็นอะไรไปหรือเปล่าคะน้องพราว พี่เห็นน้องพราวเหม่อๆ เอ...โดนคุณเข้มดุอะไรเข้าหรือเปล่าคะ

            เปล่าค่ะ ชื่อของเขตแดนทำเอาพราวพรหน้าแดงเรื่อ เธอรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที ส้มจี๊ดมองอาการของพราวพร แล้วก็เริ่มนึกสงสัย ไอ้เปล่าของพราวพรน่ะ มันจะต้องมีอะไรแน่นอน เขาเลยถามย้ำอีกรอบ

            แน่ใจนะคะน้องพราว ว่าไม่มีอะไร

            ค่ะ พราวพรรับคำ หัวใจเต้นประหลาด ใบหน้าเธอก็ร้อนไม่หายสักที คนเขาคงจับพิรุธได้หมดแล้วกระมัง หญิงสาวนึกต่อว่าตัวเองในใจ

ทำตัวเป็นปรกติสิพราวพร แล้วทำไมจูบนั้นถึงทรงอิทธิพลนักนะ

            พราวพรก้มหน้าหลบสายตาของส้มจี๊ด เสไปมองอาหารในชามใบใหญ่น่าทานแทน

 หอมจังเลยค่ะพี่ส้มจี๊ด น่าทานดี

            ถ้าอย่างนั้นน้องพราวทานให้อร่อยนะคะ พี่ขอตัวไปอาบน้ำก่อน

            ขอบคุณนะคะ

            พี่ต้องดูแลน้องพราวอย่างดีแหละค่ะ กลับไปถ้าน้องพราวเป็นอะไรไป น้องพลอยคงจะได้จัดการพี่แน่ๆ ที่ไม่ยอมดูแลพี่สาวให้

            ยัยตัวแสบพลอยนั่นแหละค่ะ ที่จะต้องโดนพราวจัดการก่อน นี่คิดแล้วพราวก็ยังโมโหพลอยไม่หายนะคะพี่ส้มจี๊ด ที่เล่นอะไรแผลงๆ พราวพรว่า แม่น้องสาวตัวดีจะรู้ไหมนะ ว่าแผนการนี้ ได้ชักพาใครเข้ามาใกล้หัวใจพี่สาวฝาแฝดมากขนาดไหน

            แหม... ส้มจี๊ดอดหัวเราะไม่ได้ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้อง ที่มีห้องน้ำในตัวเพื่อจัดการชำระล้างความเหน็ดเหนื่อยที่มีมาทั้งวัน

            พราวพรยังคงนั่งอยู่นอกระเบียงกว้าง ที่มองไปเห็นสวนสวย และต้นซากูระที่กำลังออกดอกสะพรั่ง เธอคนน้ำซุปในชามเล่น ความรู้สึกว้าวุ่นในหัวใจและอารมณ์แปลกๆ ที่เพิ่งเคยสัมผัส ทำให้พราวพรทานอะไรไม่ลง นัยน์ตางดงามยังคงมองเหม่อ

            สายตาเธอพลันไปปะทะกับร่างสูงหนาแกร่ง ของใครคนหนึ่งที่ก้าวมายืนตรงระเบียงเช่นกัน ตรงฝั่งห้องตรงกันข้าม พราวพรหัวใจเต้นรัวเร็ว เมื่อเห็นว่าเป็นใคร เธอหน้าแดงซ่านแล้วรีบยกชามราเม็งกลับเข้าห้อง แถมปิดประตูกระดาษแบบญี่ปุ่นทันที หัวใจสาวเต้นรัวเร็ว เมื่อเห็นใบหน้าเขาชัดเจน

            หึ หึ เขตแดนมองอาการของหญิงสาวห้องฝั่งโน้น ที่รีบปิดประตูห้องหนีเขาแล้วอดหัวเราะเบาๆ ไม่ได้ เขาอยู่ในชุดยูคาตะผ้าฝ้ายสีล้วนแบบง่ายๆ เพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ชายหนุ่มกอดอกมองบานประตูปิดสนิทอย่างหมายมาด

วันนี้เขาได้รับจุมพิตจากเธอ คงอีกไม่นาน เขาต้องได้เธอมาไว้ในอ้อมกอดแน่นอน เสียงเคาะประตูห้องเบาๆ ทำให้เขตแดนละสายตาจากสิ่งที่กำลังมองจ้องอยู่ แล้วเดินไปเปิดประตูห้อง เมื่อเห็นว่าเป็นใคร เขตแดนก็ย่นคิ้ว

            มีอะไรหรือเปล่าครับพี่เมย์

            ขอพี่เข้าไปหน่อยสิคะน้องเข้ม ขอคุยเรื่องงานของพรุ่งนี้หน่อยน่ะค่ะ เมธาวีพูดเสียหวาน เธอเองก็สวมชุดยูคาตะ ที่จงใจให้สวมแบบเปิดตรงคอเสื้อ เผยให้เห็นร่องอกอวบที่ดันออกมา ผมยาวหยักศกของเธอรวบไว้สูง น้ำหอมกลิ่นอ่อนหวานโชยเข้าจมูกเขา

             เขตแดนหรี่ตา เขายิ้มเยือน ทำไมจะไม่รู้ว่าเมธาวีตั้งใจมาคุยเรื่องอะไรกันแน่ แต่ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์ที่อยากจะได้ใครมากอดไว้ มากไปกว่าคนห้องตรงกันข้าม คนที่เขาได้กลายเป็นเจ้าของจูบแรก เขตแดนค่อนข้างจะแน่ใจ ว่าสิ่งที่พราวพรพูดนั้นเป็นเรื่องจริง เขาสัมผัสมันได้ว่าคงไม่เคยมีใครจูบเธอมาก่อนจริงๆ ชายหนุ่มแกล้งมองเข้าไปข้างในแล้วยักไหล่

            อืม ...พอดีก้องอยู่น่ะครับ พี่เมย์จะเข้ามาหรือเปล่า ?

            เอ๊ะ ? เมธาวีย่นคิ้ว เธอจำได้ว่าเกริกก้องออกไปเที่ยวข้างนอก กับพวกช่างไฟที่เป็นเพื่อนกันนี่นา แล้วทำไมเขตแดนถึงบอกว่ายังอยู่ เธอแน่ใจแล้วถึงกล้าเดินมาหาชายหนุ่มถึงที่ เขตแดนเลิกคิ้วแล้วถามซ้ำอีกรอบ

            ว่าไงครับ มีเรื่องอะไรถ้าเรื่องงานพรุ่งนี้ ผมก็เอารายงานไปให้พี่เมย์แล้วนี่ครับ ?

            เอ่อ ...ก้องอยู่ด้วยเหรอจ๊ะ เมธาวีถามอีกรอบ เขตแดนพยักหน้า

            ครับ อยู่ในห้องน้ำ พี่เมย์จะเข้ามาไหม

            ไม่ดีกว่า อ้อ...เข้มเอารายงานไปให้พี่แล้วเนอะ เออ...พี่ก็ลืม ราตรีสวัสดิ์นะ เมธาวียิ้มหวานให้เขา แล้วเดินเยื้อกรายจากไปอย่างอ้อยอิ่ง

            ชายหนุ่มแอบหัวเราะเบาๆ การอ้างเอาเกริกก้องมาใช้เป็นเหตุผล ดูว่าจะทำให้เมธาวีเชื่อสนิท เธอคงไม่อยากมาคุยเรื่องงานนักหรอก ชายหนุ่มคิดในใจอย่างรู้ทัน ดูท่าทางเธอจงใจจะยั่วเขามากขนาดนั้น แต่เป้าหมายเขาคือนางเอกละคร ที่เขาเลือกมาเองกับมือคราวนี้มากกว่า

 เขตแดนยิ้มที่มุมปาก เหลือเวลาอีกเกือบครึ่งเดือน เวลาเหลือเฟือ ที่เขาจะพิชิตใจเธอ พราวพลอย ภานุอมร เขาต้องทำให้เธอกลายมาเป็นผู้หญิงของเขาให้ได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

0 ความคิดเห็น