แผนร้าย ปล้นรัก (ซีรีย์เล่ห์รัก)

ตอนที่ 8 : สาวหล่อผู้มาเหนือกว่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ต.ค. 60

 

            พี่ยุ่งน่ะนุ๊ก คงไม่ได้กลับไปหรอก ไว้ยังไงพี่จะส่งของขวัญวันเกิดไปให้นะ น้ำเสียงอ่อนโยนของรินพรที่คุยกับปลายสาย ทำให้ตรีทศมองแล้วอมยิ้ม นานครั้งหรอกที่รินพรจะไม่ดัดเสียงห้าว และพูดจานุ่มนวลแบบนี้

            นุ๊กคิดถึงพี่แน็ต กลับมาบ้างนะพี่ ทำไมต้องไปอยู่หอพักด้วย น้ำเสียงใสหวานของน้องสาวบ่นพึมพำ ทำให้รินพรรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจ เหตุผลที่เธอต้องมาเช่าหอพัก ทั้งๆ ที่บ้านของเธออยู่ในกรุงเทพฯ ข้ออ้างของรินพรก็คือ มันไกลจากที่ทำงานของเธอมาก เธอเบื่อรถติด เธอย้ายมาอยู่ใกล้ๆ กับที่ทำงานนั่งรถไฟฟ้าไป ประหยัดกว่ามากนัก แต่แล้วความจริง นั่นก็เพราะรินพรไม่อยากอยู่เห็นมารดา กับบรรดาผู้ชายทั้งหลายของระริน

            อาทิตย์หน้าพี่คงจะกลับไป ไว้ยังไงจะพาไปเที่ยวนะดีไหม? รินพรอดใจอ่อนไม่ได้ เธอไม่ได้เจอน้องสาวมานานหลายเดือนแล้ว

รินพรช่วยมารดาส่งเสียรินใจเรียนหนังสือ แม้ว่ารินใจจะเป็นน้องสาวต่างบิดา แต่เธอก็รักรินใจมาก ตอนแรกรินใจอยู่กับบิดาที่ต่างจังหวัด แต่ตอนนี้พักอยู่กับระริน เพราะเอ็นท์ติดที่มหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ

            พี่แน็ตใจดีที่สุดเลย

            กลับบ้านบ้างอย่างที่น้องว่า ก็ดีนะไอ้แน็ต ตรีทศเอ่ยขึ้นลอยๆ เมื่อรินพรวางกดวางสาย หญิงสาวหันมาทำตาเขียวใส่เพื่อนรัก

            แอบฟังหรือไงวะ เสียมารยาท

            ไม่ต้องแอบฟังก็ได้ยิน เสียงน้องสาวเอ็งดังขนาดนั้นน่ะ ยังไงเอ็งก็ยังมีครอบครัวนะโว้ยไอ้แน็ต อย่าทำตัวเป็นเหมือนคนสันโดษไม่มีใครสิวะ ข้ายังอยากจะกลับไปเยี่ยมที่บ้านจะตาย จนใจที่อยู่ไกลถึงสุราษฯโน่น

            บางทีอยู่คนเดียวก็ดีกว่า น้ำเสียงเหงาๆ อ้างว้างดังขึ้น ตรีทศถอนใจ พลางตบบ่าเพื่อนรักเบาๆ เขาเข้าใจถึงความเหงาของรินพรดี และบางทีรินพรก็มีโลกส่วนตัว ที่แม้กระทั่งเพื่อนสนิทอย่างเขาและปานวิทย์ ฝ่าเข้าไปไม่ถึง

            ยังไงก็ยังมีข้า กับไอ้ป๋องนะโว้ย ไอ้แน็ต น้องสาวเอ็งอีก เค้ารักเอ็งมากนี่หว่า เอ็งก็ถือว่าพวกข้าเป็นครอบครัวสิวะ จะได้ไม่เหงามาก

            ขอบใจนะ รินพรหันมองหน้าคล้ำๆ ของเพื่อนสนิท ก่อนจะยิ้มกว้างให้ นัยน์ตาคมหวานมีน้ำใสๆ คลอขึ้นมาชั่ววูบ ก่อนที่เจ้าตัวจะกล้ำกลืนมันลงไปอย่างรวดเร็ว

            ทำมาเป็นซึ้ง นั่นแน่ะอย่าร้องไห้นะโว้ย เสียเหลี่ยมเฮียแน็ตหมด ตรีทศกล่าวล้อๆ รอบนี้เลยโดนเขกหัวเอาดังโป๊ก!

            จริงสินะ ..รินพรคิดในใจ ความรักความอบอุ่นที่เธอไขว่คว้าและขาดหายไป บางครั้งเธอก็ได้รับจากเพื่อนรักคนนี้ แม้ว่าตรีทศจะทะลึ่งทะเล้นไปบ้าง ปากไวไปบ้าง แต่ตรีทศก็มีมิตรภาพให้เธออย่างจริงใจเป็นเวลาหลายปีแล้ว เธอมองเพื่อนรักแล้วก็ทำตาเป็นประกาย ตรีทศเห็นสายตาแบบนั้นเข้า แล้วก็รีบพูดเสียงหลง

            มองด้วยสายตาแบบนั้นอีกแล้ว ไม่ใจอ่อนหรอกไอ้แน็ต ไม่อยากเป็นเกย์นะโว้ย หึๆ

            สงสัยอยากจะโดนเตะจริงๆ ใช่ไหมไอ้ตรี รินพรทำตาขวาง ชายหนุ่มเลยรีบโบกมือห้าม เมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทชักจะเอาจริง ก่อนจะมองไปรอบๆ สลับกับมองนาฬิกาแล้วย่นคิ้ว

            พี่วริศทำไมนัดเรามาเสียเร็วแบบนี้วะ นี่เพิ่งจะอิ่มข้าวกลางวันมาหมาดๆ ด้วย ไอ้เราก็นึกว่าจะชวนไปก๊ง

            ไม่รู้สิ แต่ว่ายังไงขอกลับก่อนนะ ดีเหมือนกันนัดในที่แบบนี้ รินพรว่า วริศนัดพวกเขาที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ให้พวกเขานั่งรอก่อนในร้านสุกี้ชื่อดัง ถ้าเป็นแบบนี้ เธอจะได้ปลีกตัวหนีได้ง่ายๆ สาวห้าวคิด เธอจะได้ไปหาซื้อผ้ามาพันหน้าอกของเธอเสียที

            นั่นพี่วริศมาแล้ว ตรีทศว่า เมื่อเห็นร่างสูงของวริศเดินก้าวยาวๆ เข้ามาในร้าน มีสาวๆ บางคนพากันมองตามตาปรอย ก็หน้าตาอย่างวริศ มองข้ามไปได้ง่ายๆ ที่ไหน นัยน์ตาคมกริบเป็นประกายระยับ ที่มองสบก็แทบจะละลาย เป็นสิ่งดึงดูดสายตาและเป็นเสน่ห์ของวริศ

            มาเร็วๆ กินเร็วๆ จะได้กลับเร็วๆ” รินพรบ่นอุบอิบ เธอเสก้มลงมองเมนู ไม่อยากมองใบหน้าคมสันของชายหนุ่มนัก มองทีไร เหตุการณ์ชุลมุนในคอนโดมิเนียมของเขา ก็เผลอแวบขึ้นมาในความทรงจำทุกที

            คิดอะไรเลอะเทอะอีกแล้ว

 หญิงสาวร้องว่าตัวเองในใจ ใบหน้าเริ่มแดงเรื่อแค่ได้ยินเสียงเขาทักทายตรีทศ

            สั่งอะไรกันดีล่ะ เต็มที่เลยนะ วริศว่า เขามองรินพรที่ไม่ยอมทักเขา แถมยังก้มหน้าก้มตามองเมนู หน้าใสๆ แดงเรื่อ จนตรีทศที่จะหันถามเพื่อนรักเกี่ยวกับเครื่องดื่ม ถึงกับทักขึ้นมาทันที

            “หน้าตาแดงๆ เป็นอะไรอีกวะไอ้แน็ต ใส่เสื้อสามชั้นมาอีกหรือไงกัน

            ยุ่งน่า รินพรมองเพื่อนรักตาขวาง วริศได้ยินก็เลิกคิ้ว พลางอดมองสำรวจรินพรไม่ได้ วันนี้เจ้าตัวสวมเสื้อเชิ้ตพอดีตัว ปลดกระดุมลงมาหลายเม็ด เสื้อกล้ามข้างในที่สวมไว้สีขาวคอกว้าง มันปิดบังอะไรไว้ไม่ได้นัก ทรวดทรงบางอย่างเลยดันออกมา ฟ้องว่าเจ้าตัวเป็นผู้หญิงแท้ๆ แถมยังเป็นผู้หญิงได้สวยน่ารักมากเสียด้วย

            จริงสิ พี่มีของบางอย่างที่ยังไม่ได้คืนแน็ตเลย รินพรได้ยินดังนั้นก็ย่นคิ้ว ก่อนจะเงยมองหน้าคมเข้มของเขา

            อะไรเหรอฮะ แน็ตไปลืมอะไรไว้

            แน็ตคงจำเป็นต้องใช้อย่างมากเลย แต่พี่ก็ลืมไว้ที่คอนโด ไว้ยังไงจะเอามาคืนให้นะครับ วริศว่ายิ้มๆ พลางลดสายตามองไปยังคอเสื้อของเธอ รินพรถึงกับอ้าปากค้าง ใบหน้าที่แดงเรื่ออยู่แล้ว ยิ่งแดงจัดมากยิ่งขึ้น

จะมาย้ำทำไมนะตาบ้าเอ๊ย!

            “ไม่ต้องหรอกฮะ ทิ้งไปเถอะ รินพรว่า วริศเลยหัวเราะเบาๆ ก่อนจะมองจ้องเธอด้วยสายตาเป็นประกายระยับ ตรีทศแอบนั่งเงียบ ทำเป็นสนใจเมนู แต่เขาแอบฟังสองหนุ่มสาวคุยกันไปด้วย แอบคิดในใจไปด้วยว่าคู่นี้ ชักจะยังไงๆ อย่างไม่ต้องสงสัย

            วันนี้พี่อยากจะคุยกับแน็ต เรื่องที่เราเคยเดิมพันกัน ยังจำได้อยู่หรือเปล่า วริศเอ่ยขึ้นลอยๆ รินพรย่นคิ้ว นี่ตกลงว่าเขาเอาจริงหรือนี่ หญิงสาวพยักหน้า

            จำได้สิฮะ ว่าแต่พี่วริศจะเริ่มเกมนี้ยังไงดี แน็ตพร้อมทุกเมื่ออยู่แล้ว

            ผมเป็นกรรมการให้เองนะพี่วริศอิๆ ตรีทศเอ่ยแทรกขึ้นทันที เขาอยากดูการแข่งขันระหว่างหนุ่มเทียม กับหนุ่มแท้จะแย่อยู่แล้ว และอยากรู้ด้วยว่า ถ้าอีกฝ่ายชนะ จะเรียกร้องเดิมพันอะไรจากอีกฝ่าย ดูๆ แล้วมันน่าสนุกออกจะตาย

            เอาแบบนี้ก็แล้วกัน อืม... วริศยิ้มเจ้าเล่ห์ พลางมองไปรอบๆ สายตาเขาสะดุดตรงหญิงสาววัยใส อายุไม่น่าจะเกินยี่สิบสองปี แต่งตัวอย่างน่ารักสไตส์แฟชั่น ด้วยเสื้อยืดสีหวานพับแขน พอดีตัว กระโปรงระบายเป็นชั้นๆ รองเท้าสานสีขาว กำลังยืนอ่านหนังสือเหมือนรอใครอยู่ตรงหน้าร้าน ใบหน้าของเจ้าตัวสวยหวานน่ามอง ผมดัดเป็นลอนใหญ่ผูกไว้เป็นหางม้า ชายหนุ่มบุ้ยใบ้ไปทางสาวหน้าใสนางนั้น ก่อนจะยักคิ้วให้กับรินพร ที่มองตามสายตาเขาทันที

            คนนั้นเป็นไง พี่กับแน็ต ว่าใครจะได้เบอร์ของน้องเค้าก่อนกัน

            เอางี้เลยเหรอพี่วริศ โห...พี่วริศ เอาจริงดิ คนอุทานประโยคนี้กลับเป็นตรีทศ เขามองวริศอย่างไม่ค่อยจะอยากเชื่อ ว่าชายหนุ่มจะท้ารินพรจีบสาวคนเดียวกันแบบนี้ แถมมาดของวริศก็ไม่ให้สักนิด ที่จะไปเกี้ยวสาววัยใสขนาดนั้น

            ไม่ได้ล้อเล่น เป็นไงเกมนี้ ใครได้เบอร์น้องเค้าก่อนก็ชนะ แน็ตว่าไง

            แค่เบอร์ มันไม่ท้าทายหรอกฮะ เอาแบบนี้ดีกว่า เป็นอันว่าถ้าใครควงน้องเค้ามาที่นี่ได้ก่อนกัน เรามาเจอกันตรงนี้อีกรอบ อาทิตย์หน้า เป็นไงฮะ ใครควงน้องเค้ามากินข้าวได้ก่อน ก็เป็นฝ่ายชนะ

            แบบนั้นก็ได้ พี่ไม่มีปัญหา พี่ให้โอกาสแน็ตก่อน ลุยเลย วริศผายมือ รินพรยักไหล่ ก่อนจะลุกพรวดและเดินก้าวออกไปจากร้าน สาวห้าวเดินตรงไปหาหญิงสาวเป้าหมายทันทีอย่างไม่รีรอ  วริศมองตามแล้วอมยิ้ม ส่วนตรีทศเขาถึงกับทำหน้าแปลกใจ กับเกมระหว่างวริศกับรินพร

            พี่วริศ นึกยังไงไปท้าไอ้แน็ตมันจีบสาว แถมโจทย์ก็กิ๊กใสสุดๆ แบบนั้น สาวแบบนั้นชอบสไตส์ไอ้แน็ตแน่ๆ ไม่กลัวต้องตกเป็นเหยื่ออารมณ์ของมันเหรอครับพี่ ก็เล่นเดิมพันกันว่า ต้องยอมทำตามคนชนะทุกอย่าง

            ของแบบนี้ไม่ลองไม่รู้หรอกน่า วริศอมยิ้ม เขามองสาวห้าว ที่ทำเป็นเดินชนหนังสือในมือของเป้าหมายให้ตกลง แล้วก็เริ่มชวนหญิงสาวคุย สักพักสาวเจ้าก็เดินตามรินพรไปเสียดื้อๆ ตรีทศเห็นแบบนั้นก็ส่ายหน้า แล้วหันมามองวริศ ที่ยังยิ้มเฉย และยกน้ำเย็นขึ้นมาจิบอย่างสบายอารมณ์  ทำเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาวเลยสักนิด

            ไปกันแล้วพี่วริศ สถิติเร็วมากเลย สิบห้านาที โหย...พี่วริศ งานนี้ไอ้แน็ตก็ชนะสิพี่ ตอนแรกแค่ขอเบอร์โทรน้องเค้า แต่นี่น้องเค้าตามมันไปด้วยเลย จะรอดถึงพี่ไหมเนี่ย?

            วันตัดสินมันอาทิตย์หน้าต่างหากล่ะ ยังไงตรีก็มาด้วยนะ มาเป็นกรรมการ วริศว่า ก่อนจะทำหน้าเจ้าเล่ห์ หลุมที่ขุดเอาไว้ รินพรกระโจนลงไปเต็มตัว แม่สาวห้าวหน้าหวาน งานนี้ไม่รอดแน่ๆ

 

.........................................................................................................................................

 

            รินพรผิวปากอย่างอารมณ์ดี เมื่อวางสายไปแล้วกับสาวใสนามว่าน้อยหน่า งานนี้นายวริศเสร็จเธอแน่ๆ หญิงสาวคิดอย่างกระหยิ่ม ก่อนจะเริ่มคิดหาทางแก้เผ็ด คนที่เธอไม่เคยชอบหน้าอย่างวริศ ว่าจะทำยังไงกับ ทาสของเธอดี รับรองว่า รินพรจะทำให้หัวหมุนไปเลย

            อารมณ์ดีจริงนะ ถูกหวยอีกรอบหรือไงวะ ปานวิทย์ที่เพิ่งเดินเข้ามาในบริษัท เอ่ยอย่างล้อๆ รินพรยักไหล่ นัยน์ตาคมหวานเป็นประกายอย่างอารมณ์ดี

            แน่นอน รอบนี้ยิ่งกว่าถูกหวยว่ะ ไอ้ป๋อง

            มีแฟนใหม่หรือไงวะ ปานวิทย์อมยิ้ม รินพรพยักหน้า ก่อนจะทำท่าเลียนแบบพิธีกรชื่อดัง

            ถูกต้องนะครับผม!”

            เฮ้ย! นี่ตกลงว่าน้องเค้าเป็นแฟนเอ็งแล้วเหรอวะ ไอ้แน็ต ตรีทศที่เดินตามเข้ามาอีกคนถึงกับทำตาโต เกมนี้เขารู้เห็นด้วย สงสัยว่าวริศจะแพ้แน่ๆ เพราะวันนั้นวริศก็ไม่ได้ทำอะไร นอกจากนั่งกินสุกี้กับเขาต่อ แถมยังชวนเขาไปเที่ยวกลางคืนอีกต่างหาก ดูท่าทางวริศจะมั่นใจเต็มที่ว่าสู้รินพรได้แน่ๆ

            ฝีมือเสียอย่างว่ะ งานนี้อีตาดำวริศ... รินพรทำท่าเอานิ้วชี้ปาดคอ ตรีทศถึงกับทำคอย่น  ส่วนปานวิทย์มองทั้งสองคน สลับกันไปมาอย่างสงสัย

            มีอะไรกันวะ แล้วแฟนใหม่ไอ้แน็ต เกี่ยวอะไรกับพี่วริศ

            ก็พี่วริศอยากซ่า มาท้าไอ้แน็ตจีบสาว เดิมพันกันด้วยนะโว้ย! คนแพ้ต้องยอมทำตามคนชนะทุกอย่าง งานนี้แอบสงสารพี่ชายเราว่ะ แล้วเอ็งจะให้พี่เค้าทำอะไรวะ เอาแบบนี้สิ พาพวกเราไปเลี้ยงทุกวันศุกร์ เป็นเวลาหนึ่งปีดีไหม? ตรีทศเสนอ ทำเอารินพรถึงกับส่ายหน้า กับข้อเสนอนั้น

            ไอ้บ้า! แหมๆ ไม่ค่อยอยากจะมีส่วนร่วมด้วยเลยนะ งานนี้ข้าเป็นคนชนะ ก็ต้องได้รับเดิมพันคนเดียวโว้ย คนอื่นไม่เกี่ยว

            ว่าแต่เอ็งจะให้พี่เค้าทำอะไรวะ หึๆ พี่วริศไม่รู้เสียแล้ว ว่าเพื่อนเราเป็นเซียนจีบสาว แม้ว่าจะคบได้ไม่นานสักคนก็เถอะ หึๆ ปานวิทย์ว่า เลยโดนรินพรขว้างสายตาพิฆาตใส่อีกคน

            เดี๋ยวเถอะ ปากนะไอ้ป๋อง คนนี้น่ารักใสๆ น้องน้อยหน่าว่ะ ชื่อน่ากินไหมล่ะ เค้าบอกว่าไม่ชอบผู้ชาย เพราะเคยมีแฟนเป็นแมนแบบข้ามาก่อน เข้าทางเลย

            งานนี้สงสารพี่วริศว่ะ ตรีทศว่า แล้วตบบ่ารินพรเบาๆ

ยั้งๆ มือบ้างนะโว้ย เอ็งอย่าแกล้งให้เขาไปขัดส้วมที่หอพักเอ็ง หรือเป็นทาสเอ็งต๊อกๆ นะ น่าสงสารตายเลย แถมพี่ชายมาดแมนของพวกเรา จะหมดมาดเอาด้วย เสียเชิงแย่

            นั่นแหละคือสิ่งที่กำลังคิดอยากจะให้อีตาดำนั่นทำ รินพรยักคิ้ว ก่อนจะกอดอก เพื่อนรักสองคนลอบมองตากัน งานนี้วริศอ่วมแน่ๆ ก็ดันท้าใครไม่ท้า มาท้ารินพรเข้านี่นา

 

 

 

5 ความคิดเห็น