แผนร้าย ปล้นรัก (ซีรีย์เล่ห์รัก)

ตอนที่ 6 : เดิมพันระหว่างชายอกสามศอก กับหญิง...อก...33

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    17 ก.ย. 60

ปานวิทย์หรี่ตา ก่อนจะมองหน้าเพื่อนสนิทผิวเข้ม ที่กำลังขยิบตาให้กับเขา อะไรบางสิ่งที่ได้ยินตรีทศเล่า ทำให้หนุ่มผมฟูร่างเล็ก ไม่อยากจะเชื่อสักเท่าไหร่ ปานวิทย์ถึงกับเกาศีรษะที่มันยุ่งฟูอยู่แล้ว ให้ยุ่งมากขึ้นไปอีก หน้าตาหนุ่มตี๋ดูเหมือนได้รับฟังสิ่งที่ไม่น่าเชื่อมากที่สุด เข้าไปเสียแล้ว

            จะบ้าหรือไง ไอ้ตรี

            ไม่บ้าหรอกน่า พี่วริศ ท้าจีบสาวแข่งกับไอ้แน็ตมันจริงๆ แถมเพื่อนเราก็บ้าอย่างแรง ดันรับคำท้าเสียด้วย

            เออ สงสัยโลกจะร้อน ไอ้แน็ตมันถึงบ้าจี้แบบนั้น ปานวิทย์พึมพำ แล้วส่ายหน้าช้าๆ ตรีทศหันซ้ายหันขวาเพื่อความปลอดภัย ว่าปราศจากบุคคลที่สาม รินพรเดินไปซื้ออาหารกลางวันง่ายๆ ด้านล่าง ส่วนสักทองก็เข้าไปในห้องของเอกพันธ์ผู้จัดการ เขาเลยได้ทีกระซิบกับปานวิทย์ ถึงข้อสงสัยในหัวใจเสียที

            ข้ามีปัญหาอยากจะปรึกษาว่ะ ไอ้ป๋อง

            ปัญหาอะไรของเอ็งอีกวะ รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้จะช่างสงสัยเหลือเกินนะ ปานวิทย์ว่า

            อืม...เอ็งว่า ทำไมไอ้แน็ตมันถึงเคืองพี่วริศไม่เลิกเสียที สงสัยไหมวะ ทั้งที่พี่วริศ ก็ไม่ได้มีอะไรกับพี่ๆ ของเราทั้งสองคนแล้ว แถมเค้ายังเป็นพี่ชายของพวกเราแล้วด้วย ข้ายังชอบพี่วริศเลย นิสัยกล้าได้กล้าเสียดี เผลอๆ จะชอบกว่าพี่ไม้สักเสียอีกว่ะ

            ข้าก็ชอบพี่วริศว่ะ พี่ไม้สักก็เป็นคนดีนะ แต่อะไรบางอย่าง พี่วริศดูจะเหนือกว่าพี่ชายของเรามาก ไอ้แน็ตมันรักพี่ไม้สัก มันก็คงไม่ชอบมั้ง ระแวงแทน ผู้ชายแบบพี่วริศ อันตรายจะตายถ้าเป็นศัตรูหัวใจด้วย ปานวิทย์พูดเสียงขรึม จิรารัตน์ คู่หมั้นของเขา ก็เคยเป็นคนรักของสักทองมาก่อน แต่จะอย่างไรความสัมพันธ์นี้ พวกเขาก็ได้จัดการให้มันขาวสะอาดกันไปแล้ว ไม่มีอะไรที่มาค้างคาให้ได้ระแวงกัน เขารักจิรารัตน์ สาวหวานเรียบร้อยมาก และเธอเองก็เปิดหัวใจรับเขาแล้วเหมือนกัน หลังจากที่ปานวิทย์พยายามมานานพอสมควร ในการเข้าถึงหัวใจที่บอบช้ำเพราะความรักของเธอ ตอนนี้เขาเพียงแค่รอวันเวลาแห่งความสุข ที่จะได้เป็นครอบครัวกับเธอ

            เรื่องมันเก่าแล้วนะโว้ย! แล้วอย่างพี่วริศ คงไม่แย่งเมียใครหรอก พี่ลูกหว้ากำลังท้องแก่แบบนั้น พี่ไม้สักเองก็รักกันกับพี่ลูกหว้ามาก ยากนะถ้าจะแยกสองคนนี้จากกัน

            แล้วทำไมไอ้แน็ตเกลียดขี้หน้าพี่เค้าจังวะ นี่รู้ไหม ตอนเอ็งไม่อยู่ ไอ้แน็ตมันอกหักจากน้องน้ำแข็ง ไปเมากลิ้งที่ร้านของเฮียเก้ง ไปจ๊ะเอ๋กับพี่วริศ เพื่อนหนุ่มของเราเมา จนพี่เค้าต้องหามไปนอนคอนโดด้วย

            แล้วทำไม เค้าก็เป็นห่วงมั้ง ไอ้แน็ตมันถึงจะทำห้าว ทำเป็นหนุ่ม แต่มันก็เป็นผู้หญิง พี่เค้าก็เป็นสุภาพบุรุษดูแลมัน แล้วแปลกตรงไหนปานวิทย์ย่นคิ้ว

            แปลกตรงไอ้แน็ตมันชอบหน้าแดง ตอนเจอพี่วริศน่ะสิ แถมยังทำตาแปลกๆ เหมือนจะค้อน แล้วก็ชอบตั้งแง่กับพี่เค้าอีก แปลกอย่างแรง ข้ากำลังสงสัยว่า..

            สงสัยอะไรวะ

            ไอ้แน็ตมันจะแอบชอบพี่วริศหรือเปล่าวะ พี่วริศเองก็แปลกๆ นะโว้ย มองไอ้แน็ต ทำตาวิบๆ วับๆ ยังไงพิกล ถ้าเกิดสองคนนี่ปิ๊งกันขึ้นมา...

            ไอ้บ้า!” ปานวิทย์หัวเราะจนน้ำหูน้ำตาไหลเลยทีเดียว แล้วรีบขัดขึ้นก่อนที่ตรีทศจะพูดจบ

 ไม่มีทางโว้ย! ไอ้แน็ตมันกู่ไม่กลับแล้ว ยังไงมันก็คงเป็นสาวลำบากว่ะ หึๆ แล้วพี่วริศนี่นะ ชอบไอ้แน็ต โห...เพื่อนเราห้าวขนาดนั้น ผู้ชายดีๆ นี่เอง

            เอ็งเชื่อสิไอ้ป๋อง สายตาของข้าไม่เคยผิดพลาดว่ะ บรรยากาศระหว่างสองคนนี่มันแปลกๆ ตรีทศยังคงยึดมั่นกับความคิด และความสงสัยของตัวเอง ปานวิทย์ส่ายหน้าช้าๆ เขายังคงหัวเราะไม่เลิก จนต้องปาดน้ำตาป้อย ยิ่งคิดเรื่องรินพรกับวริศ ยิ่งคิดก็ยิ่งอดหัวเราะไม่ได้

            ไอ้ตรี มาแล้วมาม่ากินเข้าไปด่วนเลย เดี๋ยวต้องรีบไปดูสถานที่ รินพรส่งเสียงแจ้วขึ้นมา  วันนี้เธอสวมเสื้อทับกันสามชั้นเลยทีเดียว ทั้งเสื้อกล้าม เสื้อยืดคอกลม และเสื้อเชิ้ตแขนสั้นทับข้างนอก ยอมร้อนดีกว่า ยอมให้สรีระบางส่วน มาฟ้องว่าเธอเป็นเพศหญิง ปานวิทย์ถึงกับย่นคิ้ว เมื่อเห็นรินพรเอาแฟ้มมาโบกลมให้กับตัวเอง หน้านวลใสแดงเรื่อ เหงื่อซึมออกมาจนเห็นได้ชัด

            ร้อนอะไรนักหนาวะไอ้แน็ต หน้าแดงแจ๋เลย แอร์ในออฟฟิศออกจะเย็น

            ร้อนสิ ใส่เสื้อตั้งสามตัว ไม่ร้อนไงไหว แค่ลงไปซื้อมาม่ามาให้ไอ้ตรี จะเป็นลมเอา รินพรเผลอพูดออกมา ปานวิทย์มองเพื่อนรักทั้งตัว แล้วทำหน้าสงสัย ว่าทำไมรินพรต้องสวมเสื้อผ้าเยอะแยะขนาดนั้นด้วย

            แล้วจะใส่มันทำไมตั้งหลายชั้นวะ อบซาวน่าเคลื่อนที่หรือไง ขนาดสวมเสื้อผ้าบางๆ แบบนี้ ยังจะเป็นลมตอนเจอแดดเปรี้ยงๆ นี่มันหน้าร้อนนะโว้ย!”

            ต้องใส่สิ ยังไม่ได้ไปซื้อผ้า เฮ้อ...ช่างเหอะ จะมายุ่งอะไรกับข้าเนี่ย รินพรว่า เธอค่อยคลายร้อนขึ้นมาบ้าง เพราะอุณหภูมิของเครื่องปรับอากาศ จะไปบอกปานวิทย์ได้อย่างไรเล่า ว่าเธอทำไมต้องแต่งตัวมากชั้นขนาดนี้ ปรกติแค่เธอพันผ้าตรงหน้าอกก็ไม่ต้องสวมเสื้อผ้ามากชั้นแบบนี้แล้ว ตรีทศที่กำลังซดบะหมี่สำเร็จรูปอยู่ หันมามองรินพรด้วยสายตายิ้มๆ แล้วพูดออกมาทั้งที่ยังไม่ได้กลืนบะหมี่เข้าไปดี

            กลัวปิ้นๆ โผล่ไงเจ๊แน็ต โอ๊ย! ไอ้แน็ต แฟ้มเอกสาร โยนใส่หัวเพื่อนเลยเหรอว้า เจ็บนะอูย ตรีทศถึงกับกุมหัว ที่โดนแฟ้มโยนใส่ รินพรทำหน้าดุๆ ใส่ แก้มแดงเรื่อ ที่โดนล้อเลียนเอาแบบนั้น

            เลิกกินได้แล้ว ไอ้เพื่อนปากเสีย ไปเลยๆ ลุกขึ้นเลย ถ้าไม่ลุกมีเตะ รินพรคว้ากระเป๋าสะพายขึ้นมา ก่อนจะเดินไปลากตรีทศให้ลุกขึ้นไปทำงานด้วยกัน อาการของสาวห้าว ทำให้ปานวิทย์หัวเราะเบาๆ ยิ่งเมื่อนึกถึงคำที่ตรีทศกล่าวไว้ระหว่างรินพรและวริศ ก็ยิ่งทำให้เขาอมยิ้ม

            ไอ้แน็ตมันเป็นแบบนี้ ไม่มีทางหรอกน่า ที่จะไปชอบพี่วริศ ไอ้ตรีคงว่างมาก ถึงได้สงสัยอะไรไปเรื่อยเปื่อยแบบนี้ เฮ้อ...

 

.....................................................................................................................................

 

            วริศมองสาวหน้าใสตรงหน้า ก่อนจะอมยิ้ม เขากวาดตามองใบหน้ารูปไข่ นัยน์ตากลมโต แบบไม่ต้องพึ่งคอนเทคเลนส์ตาโตแบบที่สาวๆ ในยุคปัจจุบันนิยมใส่ ผมทำทรงดันลอนใหญ่และไว้หน้าม้า ติดกิ๊ฟท์สีหวานน่ารัก เธอมีผิวขาวอมชมพู แต่งตัวชุดกระโปรงสั้น ลายดอกไม้เล็กๆ สีหวานละมุน ตัวกระโปรงระบายเป็นชั้นๆ เจ้าตัวสวมกำไลสีขาวสลับชมพู รองเท้าคัทชูสีขาว ดูแล้วน่ารักหวานแหววไปหมดทั้งตัว ดารกาเข้าใจหาสาวหน้าใสมาให้เขาตามคำสั่งจริงๆ

            ตามที่ตกลงกันไว้นะครับ งานง่ายๆ โอเคไหม?

            ได้เลยค่ะ น้อยหน่าโอเคค่ะ สาวเจ้ายักคิ้วให้ แล้วเดินออกไปจากห้องทำงานของเขาพร้อมกับเช็คที่วริศยื่นให้ ชายหนุ่มผิวปากอย่างอารมณ์ดี จนดารกาที่เดินมาเคาะประตูห้อง พร้อมกับเอาแฟ้มงานมาให้ อดทักเจ้านายหนุ่มไม่ได้

            แหม...มีความสุขจังนะคะ คุณวริศ

            นิดหน่อยล่ะครับ คุณดาว ขอบคุณนะครับที่หาพนักงานพิเศษมาให้ หึๆ      

            ยัยน้อยหน่า หลานของดาวเองล่ะค่ะ ว่าแต่คุณวริศให้ยัยน้อยหน่าทำงานพิเศษอะไรเหรอคะ ดารกาอดถามอย่างสงสัยไม่ได้ วริศยังคงยิ้มแย้ม ใบหน้าคมสันดูน่ามองขึ้นอีกมาก ชายหนุ่มไม่ตอบ เขาตวัดลายเซ็นลงบนเอกสาร แล้วยื่นคืนให้กับดารกา

            นิดหน่อยน่ะครับ เรื่องงานอีเว้นท์ที่ให้ทางบริษัทโฆษณา อาร์ ดี.แอด. รับไปทำ ผมขอไปช่วยดูแลจัดการเองก็แล้วกัน ไม่ต้องให้ผู้ช่วยคุณหว้าไปหรอก ดารกามองเจ้านายหนุ่มก่อนจะเอียงคอ ช่วงนี้วริศงานค่อนข้างยุ่งพอสมควรเลยทีเดียว บริษัทของเขากำลังเริ่มขยายกิจการไปทางด้านต่างประเทศเพิ่ม ด้วยการเปิดตลาดเครื่องสำอางตัวใหม่ จึงต้องติดต่อกับทางต่างประเทศค่อนข้างมาก วริศเลยไม่ค่อยจะว่างนัก จึงแปลกที่เขาอยากจะไปงานแนะนำสินค้าเปิดตัวครีมอาบน้ำตัวใหม่ด้วยตัวเอง ทั้งที่เปรียบเทียบกันแล้ว ความสำคัญของการติดต่อกับทางต่างประเทศ จะสำคัญมากกว่าเสียอีก

 มัญชุภาผู้จัดการฝ่ายการตลาด ที่ทำหน้าที่โดยตรงก็ลา เพราะว่าใกล้จะคลอดแล้วเต็มทน วริศเป็นคนให้ลางานเอง เพราะเขาอยากให้มัญชุภาพักผ่อน และเตรียมพร้อมเต็มที่ เขารักเธอเหมือนน้องสาวแท้ๆ คนหนึ่งในตอนนี้ ทั้งที่ตอนแรกวริศคิดกับสาวหน้าหวานทำงานเก่งอย่างมัญชุภามากมายกว่านั้น แต่เมื่อเธอเลือกสักทองแล้ว เขาก็พร้อมที่จะทำใจ และอยากจะดูแลเธอต่อไปในฐานะอื่น

ตอนนี้หัวใจของวริศ กำลังมีใครบางคนเข้ามาบุกรุกอีกครั้ง และครั้งนี้เขาก็จะไม่มีทางถอยไปง่ายๆ เพราะคู่ต่อสู้ทางหัวใจเหมือนคราแรกไม่มี เขาต้องสู้กับแม่สาวจอมดื้อนั่นด้วยหัวใจ

            คุณวริศจะลุยเองเลยเหรอคะ

            ครับ แต่ว่าคุณดาวไม่ต้องไปช่วยผมหรอกนะครับ งานรับลูกค้าที่โรงแรมคุณดาวไปช่วยจัดการให้ผมที ผมมีพนักงานพิเศษไปช่วยครับคราวนี้ วริศว่า

            เอ๊ะ! พนักงานพิเศษที่ว่านี่ ยัยน้อยหน่าหลานดาวหรือเปล่าคะ ดารกาถามอย่างแปลกใจ วริศเพียงได้แต่ยิ้ม แผนการสำหรับการดักใครบางคน มาตกหลุมหัวใจของเขาครั้งนี้ เขาต้องลงทุนคิดให้มันวุ่นวายซับซ้อนนิดหน่อยล่ะน่า ก็เป้าหมายของเขา ไม่ใช่ธรรมดาเลยนี่นา

 

..............................................................................................................................

 

            “เรียบร้อย เหลือแค่ลุยงานพรุ่งนี้เท่านั้นเอง ยกงานซ้อมคิวคุณแทมมี่ให้เอ็งไปเลย ไอ้ตรี รินพรปาดเหงื่อ เธอทนร้อนไม่ไหว จนต้องถอดเสื้อเชิ้ตสีเข้มแขนสั้น ออกพันไว้ที่เอวลวกๆ ขณะที่ช่วยทีมงานตระเตรียมข้าวของ เพื่องานแนะนำสินค้าในวันพรุ่งนี้ ตอนนี้รินพรเหนื่อยจนไม่คิดที่จะอาย เรื่องทรวงอกของตัวเองอีกต่อไปแล้ว ตรีทศก็วิ่งไปวิ่งมาจนเหนื่อย และไม่มีอารมณ์จะมาล้อเลียนเพื่อนรักเหมือนกัน เขานั่งแปะลงข้างๆ กับรินพร ที่ยืนอยู่ข้างกับเวที แล้วเปิดขวดน้ำเย็นที่เพิ่งไปซื้อมาขึ้นมาดื่ม ก่อนจะส่งให้เธอบ้าง

            ขอบใจมากมายเพื่อน ที่ให้คุยกับคนสวยอย่างคุณแทมมี่ ได้ร่วมงานกันอีกแล้ว คุณแทมมี่เค้าน่ารักเนอะ

            อืม... รินพรดื่มน้ำที่เพื่อนส่งให้ แล้วทรุดลงนั่งข้างกับตรีทศบ้าง สองเพื่อนซี้นั่งกันง่ายๆ ตรงนั้นนั่นเอง เพราะเหนื่อยเกินกว่าจะใส่ใจว่ามีฝุ่นหรือมีอะไรตรงนั้นบ้าง

            ว่าแต่ว่า เรื่องที่เอ็งไปท้าแข่งกับพี่วริศเค้า จะแข่งกันอีท่าไหนวะ ไอ้แน็ต

            ไม่รู้สิ อีตาดำนั่นพูดเล่นมั้ง คงจะท้าเล่นๆ มากกว่า รินพรว่าอย่างไม่ใส่ใจ สองสามวันนี้เธอวุ่นวายกับการเตรียมงานมาก เรียกได้ว่าหัวถึงหมอนก็หลับพับกันไปเลยทีเดียว เธอแทบจะลืมเรื่องที่ไปท้าทายกับวริศไว้เสียแล้ว

            ข้าว่าพี่เค้าพูดจริง เอาจริงนะโว้ย! ไม่กลัวว่าเค้าจะชนะแล้วเรียกร้องแบบน่ากลัวๆ หรือไงว่ะไอ้แน็ต

            อย่างข้าก็ไม่มีทางแพ้เด็ดขาดเลย เหอะ! ” รินพรทำหน้าเชิด อย่างมั่นใจในตัวเองเต็มที่  ประสบการณ์เกี้ยวหญิงของเธอก็มีมากพอตัว แถมแฟนๆ ของเธอ ยังเยอะกว่าแฟนของตรีทศและปานวิทย์มารวมกันเสียอีก แม้จะลงท้ายด้วยความผิดหวัง สาวเจ้าหนีไปกับหนุ่มอื่นเกือบทุกครั้งก็ตามที

            เกิดโจทย์เป็นคุณแทมมี่ล่ะวะ ถ้าที่วริศท้าจีบคุณแทมมี่แข่งกัน เอ็งจะเอาไง ตรีทศยังไม่เลิกซัก เล่นเอารินพรขมวดคิ้วไปเลยทันที เมื่อเขาพูดแบบนั้น แต่ศักดิ์ศรีที่ค้ำคออยู่ ทำให้รินพรทำหน้าเชิดเอาไว้ก่อน

            ไม่กลัวโว้ย! เคยกลัวที่ไหน

            แต่สเป็คคุณแทมมี่ ไม่ใช่หน้าหวานเกาหลีอย่างเอ็งเด็ดขาด เข้มๆ คมๆ กระชากใจอย่างพี่วริศ แน่นอน เอ็งเสร็จแน่ ๆ แพ้ตั้งแต่ยังไม่ทันออกวิ่ง

            คนอย่างแน็ต กล้าลุยแน่ๆ แล้วอีตาดำนั่น ไม่มีทางชนะเด็ดขาดเลย คอยดูสิน่าไอ้ตรี

            เอ่อ...แล้วจะคอยดูว่ะ ตรีทศอมยิ้ม เมื่อลอบมองใบหน้าใสๆ มุ่งมั่นนั่น

 งานนี้ท่าทางจะสนุก พลาดการติดตามไม่ได้เสียแล้ว ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

5 ความคิดเห็น