แผนร้าย ปล้นรัก (ซีรีย์เล่ห์รัก)

ตอนที่ 5 : ความสงสัยของตรีทศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 ก.ย. 60

วริศแกล้งทำหน้าตาย ขณะที่เดินเข้ามาในบริษัทรับออกแบบโฆษณา ที่รินพรทำงานอยู่ เขาเดินเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงไว้ รินพรยืนทำหน้ามุ่ยรอเขาอยู่ตรงแผนกประชาสัมพันธ์ พร้อมกันกับตรีทศ ที่ทำหน้าอยากรู้อยากเห็นเต็มแต่ รินพรลากเพื่อนรักมาด้วย เพราะไม่อยากอยู่เจอหน้าวริศตามลำพัง

            แน็ตไปลืมอะไรไว้ที่นั่นเหรอฮะ รินพรถามทันทีที่เห็นหน้าเขา ตรีทศตั้งใจฟังเต็มที่ว่ามันคืออะไร ไม่กล้าถามเพื่อนสนิทตรงๆ ว่าทำไมถึงไปนอนอยู่ที่คอนโดมิเนียมของวริศเสียได้ ยิ่งมองสองคนสลับกันไปมา เขาก็ยิ่งปวดหัวหนัก เพราะรินพรนั้นไม่ได้เคยญาติดีกับวริศ แม้แต่ครั้งเดียว

            ลืมไอพ็อตน่ะ พี่เลยเอามาให้ วริศหยิบมันคืนให้แก่เจ้าของ รินพรพึมพำขอบคุณแล้วก็ทำท่าจะสะกิดตรีทศให้เดินหนี หากแต่มือใหญ่จับมือเธอไว้หมับ ทำเอาเธอแทบจะสะบัดให้หลุดไม่ทัน

            เดี๋ยวสิ ไปทานข้าวกลางวันด้วยกันดีไหม เพราะเดี๋ยวเราก็ต้องคุยงานกันแล้วนี่

            จริงด้วยสินะครับ เดี๋ยวผมกับแน็ตก็ต้องไปหาพี่วริศอยู่แล้ว ตรีทศว่า ขณะที่เพื่อนสนิทกำลังมองหน้าเขาอย่างงงๆ ตรีทศเลยเฉลยว่า

            อ้าว! ทำงงทำไมวะไอ้แน็ต ก็บริษัทที่พวกเราต้องไปพรีเซ้นต์งานน่ะ บริษัทของพี่วริศเค้า

            หา!” รินพรอุทาน พลางเม้มริมฝีปาก วริศยักคิ้วให้เธอเหมือนจะล้อเลียน แล้วก็เดินคุยกับตรีทศเพลินไปเลย ทิ้งให้เธอเดินตามหลัง

            นี่ตกลงว่า เราจะหนีอีตานี่ไม่พ้นจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย? กรรมอะไรของเรากันนะ ยิ่งไม่ชอบขี้หน้า ก็ยิ่งต้องไปอยู่ใกล้สาวห้าวคิดในใจอย่างกลุ้มๆ

.....................................................................................................................................

 

            เรียบร้อย ตกลงพี่ชอบไอเดียนี้นะ นางแบบก็คงผูกขาดคุณแทมมี่ เหมือนเดิมก็แล้วกัน พี่ไม่อั้นงบประมาณหรอก วริศปิดแฟ้มงาน ที่ตรีทศยื่นให้ รินพรปล่อยให้หน้าที่นำเสนองาน เป็นของเพื่อนสนิทเพียงคนเดียว เธอไม่ค่อยอยากจะพูดคุยกับเขามากนัก รู้สึกไม่ชอบใจที่วริศทำเหมือนประกาศกลายๆ ว่าเมื่อคืนก่อน เธอไปนอนค้างที่คอนโดมิเนียมของเขามา รับรองว่าตรีทศต้องซักเธอจนขาวสะอาดแน่ๆ ว่าทำไมเธอถึงไปนอนกลิ้งอยู่ที่บ้านผู้ชาย ที่ไม่ชอบหน้าแบบนั้นได้

            นึกขึ้นมาแล้ว รินพรก็เริ่มหน้าแดงขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะกอดอกอย่างไม่ได้ตั้งใจ  สัมผัสกับเนื้อนุ่มละมุนตรงนั้น ยิ่งทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดแปลกๆ เธอต้องไปหาซื้อผ้าคาดอกผืนใหม่ ไม่รู้จะมีเวลาไหมนะ เพราะต้องทำงานหัวปั่นเลยช่วงนี้ ยิ่งงานอีเว้นท์ที่ต้องเตรียมงานทั้งวันคืนด้วยแล้ว ไม่รู้จะปลีกตัวไปตอนไหน คงต้องหาเสื้อมาใส่หลายชั้นหน่อย เกิดปานวิทย์กลับมาอีกคน คงรวมหัวกันกับตรีทศ ล้อเลียนเธอไม่เลิกแน่ๆ

            ว่าแต่ว่า พี่วริศเก็บเพื่อนผมไปนอนที่ห้องได้ยังไงกันครับ ตรีทศอดสงสัย คันในหัวใจไม่ได้เลยถาม วริศเอาเสียเลย รินพรไม่ทันฟัง เพราะมัวแต่คิดวุ่นวายกับสรีระของตัวเอง ว่าจะทำให้มันไม่เด่นเตะตาอย่างไรดี

            พี่เจอแน็ตเมาอยู่ที่ร้าน ตะวันตก แถวบางรักน่ะ กลัวจะเป็นอันตราย ก็เลยพากลับไปด้วย

            อ๋อ...ผมก็นึกว่าอะไร ตรีทศหัวเราะ แล้วหันมาตบบ่าเพื่อนรักเบาๆ

 ดีนะเอ็ง ที่พี่วริศไปหิ้วเอ็งมานอนด้วยที่คอนโดด้วยน่ะ ไม่ปล่อยให้เมาอยู่ตรงนั้น สาวๆ ร้านนั้น ยิ่งมองไอ้แน็ตตาเป็นมันอยู่ด้วย

            ไม่เจอกันเสียเลยจะดีกว่า รินพรพึมพำอุบอิบ วริศจับข้อความนั้นได้ถนัด ก็อมยิ้ม ตรีทศยังคงพูดต่อไปอย่างติดลม

            มันอกหักนะครับพี่วริศ เลยไปนั่งก๊งอยู่คนเดียว นี่ก็พานมาโมโหผมด้วยที่ไม่ไปเมาเป็นเพื่อน แต่อย่างไอ้แน็ต แป๊บๆ ก็หาใหม่ได้ จริงไหมเพื่อน

            พูดมาก รินพรว่า ขณะที่วริศมองใบหน้าหวานใสนั้น เขากำลังอยากจะทดสอบบางอย่าง บางสิ่งกับคนตรงหน้า ยิ่งรู้จักเขาก็ยิ่งอยากจะเรียนรู้นิสัยใจคอของเธอให้มากขึ้น รินพรเหมือนคนที่น่าค้นหาสำหรับเขา ว่าทำไม เจ้าตัวถึงเป็นคนโหยหาคนรัก และเกลียดผู้ชายมากขนาดนั้นหนอ แต่รินพรก็ไม่ได้ปฏิเสธความสัมพันธ์ฉันเพื่อนกับเพศชาย จากการที่เธอมีเพื่อนรัก เพื่อนสนิทเป็นตรีทศและปานวิทย์ ที่เวลาไปไหนด้วย มักจะไปกันสามคนทุกครั้ง

            แน็ตดูท่าทางจะมีสาวๆ มาชอบเยอะนะ หน้าตาหล่อใสขนาดนี้ พี่เป็นผู้ชายยังแทบอยากจะยอมแพ้ หึๆ

            พี่วริศยอมแพ้ ขนาดพี่วริศยังจะยอมแพ้มัน แล้วผมละครับ กลับไปมุดโคลนดีกว่าไหม ตรีทศว่า เขามองใบหน้าคมเข้มของวริศอย่างนึกอิจฉา ทุกส่วนที่เรียงกันเป็นรูปหน้า และบุคลิกลักษณะของวริศ มั่งคงแข็งแกร่ง เป็นคนที่พร้อมจะเป็นปราการปกป้องคนที่เป็นที่รัก เขายังนึกกลัวแทนสักทอง ตอนที่ร่วมมือกันช่วยเหลือสักทองกับมัญชุภา คู่แข่งอย่างวริศ น่ากลัวนักหนา  และไม่น่าเชื่อว่าเขาจะยังไม่ยอมมองใครเลย

            ก็แมนๆ แบบแน็ต ก็ธรรมดาล่ะฮะ รินพรยักไหล่ แล้วเสยผมที่ลงมาปรกหน้า เธอยักคิ้วให้กับเขา นัยน์ตาคมหวานเป็นประกายท้าทาย

 บางทีผู้หญิงก็ชอบแบบแน็ต มากกว่าผู้ชายที่เป็นเพศที่แข็งกระด้าง และไม่เคยเข้าใจใคร นอกจากตัวเอง

            เหมาเลยหรือไงกันแน็ต วริศหัวเราะ นัยน์ตาคมกริบจับจ้องใบหน้าหวานใสของคนตรงหน้า และมันไล่เรื่อยซุกซน ไปจนถึงคอเสื้อที่ค่อนข้างกว้าง เขารู้สึกว่าคิดถูก ที่ตัดสินใจไม่คืนผ้าผืนนั้นให้กับเจ้าตัว

            ไม่ได้เหมาฮะ แต่พูดถึงทั่วไป สันดานผู้ชายก็มักจะเป็นแบบนี้

            ไอ้แน็ตมันพวกมีปมนะครับพี่วริศ เอ็งอย่ามาเหมาจ่ายไปเสียทุกคนเลย คนดีๆ ก็มีโว้ย! อย่างน้อยก็ข้าคนหนึ่งล่ะ ที่พยายามจะเข้าใจ แถมเอาใจผู้หญิงด้วยนะ แต่ก็หาลำบากอยู่ดีว่ะ เพราะดันหล่ออย่างแรง หล่อจนสาวเมิน วิ่งหนีกันไปโหม้ด  แล้วไอ้ป๋อง ขานั้นยิ่งไปกันใหญ่ เรื่องความนิสัยดีรักเดียวใจเดียว มีแต่สาวๆ อิจฉาน้องจ๋า ไอ้ป๋องรักใครรักจริง แถมเทคแคร์เก่งยิ่งกว่าเอ็งอีก ขอเถียงแทนผู้ชายที่เอ็งเหมาๆ ว่าไม่ดีนะโว้ย !” ตรีทศที่เดือดร้อนแทนบรรดาผู้ชาย ที่เพื่อนรักตั้งแง่ใส่ รีบพูดขัดขึ้นมาทันที รินพรแอบแลบลิ้นใส่ วริศมองเธอพลางหรี่ตา ก่อนจะพูดลอยๆ ขึ้นว่า

            ถ้าแน็ตคิดว่าตัวเอง มีดีกว่าพวกผู้ชายอย่างพี่ เราลองมาจีบผู้หญิงแข่งกันไหม?

            ท้าแน็ตเหรอฮะ รินพรมองคนตรงหน้า เขาท้าทายเธอแบบนี้ นึกหรือว่าเธอจะไม่กล้ารับคำท้านั้น ให้มันรู้ไปสิ ว่าใครจะเหนือกว่าใคร คนอย่างรินพร ท้าได้ที่ไหนกัน ยิ่งว่ายิ่งยุเสียด้วยซ้ำไป

            ผมไม่ขอร่วมด้วยนะครับ โบกธงขาวรอเลย แหะ สู้ไม่ได้ ตรีทศว่า แล้วย่นคิ้ว มองคนทั้งคู่อย่างนึกสนุกแกมสงสัยไปด้วย ว่าทำไมจู่ๆ วริศถึงมาท้าทายแม่สาวขาลุยประจำกลุ่มอย่างรินพรเข้า

คนอย่างไอ้แน็ตใครท้ายอมที่ไหน เลือดบ้าเยอะเกินร้อยขึ้นไปอีก แถมอย่างรินพร ทั้งคารม หน้าตา ก็กินขาดไปแล้วเกือบครึ่ง แต่ว่าไม่ได้หรอก วริศเองก็หล่อเหลา ดูแล้วชวนใจละลาย เข้มคมออกปานนั้น แถมมาดดีราวกับพระเอกในนิยาย หลุดออกมาอีกต่างหาก เขาอยากจะรอดูว่า ศึกระหว่างสาวห้าวหน้าใสเหมือนดาราเกาหลี กับหนุ่มหล่อเท่ห์ขรึมมาดหนุ่มในฝัน ใครจะชนะ

            ท้าก็ได้นะ พี่ชอบการแข่งขัน ท่าทางจะสนุกดี มีเดิมพันด้วยก็ยิ่งดี นัยน์ตาคมกริบเป็นประกายระยับเลยทีเดียว รินพรทำหน้าเชิด แล้วยิ้มให้เขา ก่อนจะรับปากโดยไม่ต้องคิดว่า

            ได้สิฮะ มีเดิมพันก็ยิ่งดี เริ่มเมื่อไหร่ล่ะฮะ เดิมพันคืออะไร คนอย่างแน็ตพร้อมทุกเมื่อ ขอแค่อย่ามาท้าเล่นๆ ก็แล้วกัน แน็ตไม่ชอบพวกดีแต่ปากนะฮะ

            เดิมพันของเรา ก็คือผู้แพ้ต้องยอมทำตามคำสั่งของผู้ชนะทุกอย่าง ข้อเสนอนี้แน็ตโอเคไหม?

            ไม่มีข้อโต้แย้งฮะ แล้วก็เป็นเดิมพัน ที่น่าลงแข่งขันด้วยมากที่สุดด้วย รินพรมองคนตรงหน้าด้วยประกายตามุ่งมั่น การแข่งขันครั้งนี้เธอต้องชนะ ผู้แพ้ต้องยอมทำตามคำสั่งทุกอย่าง แบบนั้นหรือ ดีจริง เธอจะได้จัดการคนตรงหน้า แก้ลำเขาบ้าง ข้อหาหมั่นไส้วริศเหลือกำลัง และคนอย่างรินพร จะจัดการแบบแสบลืมไม่ลงกันเลยทีเดียว

            วริศเองก็มองรินพรอย่างหมายมาด เขาซ่อนนัยน์ตาเจ้าเล่ห์ไว้อย่างมิดเม้น คนอย่างนายวริศทำอะไรไม่เคยมีคำว่าไม่วางแผน แม่สาวทอมจอมห้าว คราวนี้ตกหลุมเขาแล้วแน่ๆ

.....................................................................................................................................

 

            “นี่จะเอาจริงเหรอไอ้แน็ต ที่ไปท้าพี่วริศเขาน่ะ ตรีทศถามเพื่อนรักขึ้น ขณะที่กลับไปยังบริษัทด้วยกัน รินพรยักไหล่

            ใครท้าใครก่อน อีตาดำนั่นต่างหากมาท้าข้าก่อน คนอย่างไอ้แน็ตท้าได้ที่ไหน

            เออ...รู้น่าว่าท้าไม่ได้ พี่วริศหล่อ รวย ล่ำขนาดนั้น ไม่กลัวหรือไงวะ ว่าจะแพ้ ตรีทศว่า รินพรเอามือถูข้างจมูกเบาๆ ก่อนจะท้าวเอว

            ไม่มีกลัวหรอก ของอย่างนี้ แล้วคอยดูนะไอ้ตรี ถ้างานนี้ชนะนะ อีตาดำอ่วมแน่ๆ หมั่นไส้มานานแล้ว

            เอ็งจะทำอะไรพี่เค้าวะ ถ้าชนะน่ะ ไม่ได้อยากรู้เล่นๆ นะ อยากรู้จริงๆ รินพรอดยิ้มไม่ได้กับคำพูดของเพื่อนรัก เธอยักคิ้ว แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ว่า

            ข้าจะเอามาเป็นทาสรับใช้ไง จะเอาให้หัวหมุนด้วย หมั่นไส้มาตั้งแต่ตอนที่แย่งพี่ลูกหว้ากับพี่ไม้สักแล้ว หมั่นไส้ขึ้นมาอีกนิด ตอนที่ยังวุ่นวายกับครอบครัวของพี่ไม้สักไม่เลิก เหอะ...ยิ่งหมั่นไส้มากขึ้นไปอีกตอนที่พาข้าไปนอน... รินพรหยุดคำพูดของตัวเองแทบไม่ทัน ขืนพูดมากกว่านี้ ตรีทศต้องรู้แน่ๆ ว่าวริศทำอะไรเธอไปบ้าง ทำให้รินพรต้องเก็บมาแค้น มาโมโหแบบนี้

            พาไปนอน... ตรีทศต่อคำของรินพร ก่อนจะมองเพื่อนตาโต

 โอ้...พาไปนอน เฮ้ย! พาไปนอน

            ป๊าบ! เสียงของขากระทบที่บั้นท้ายของตรีทศดังหนักๆ แถมเจ้าตัวก็ร่วงโครมกองกับพื้นเลยทันที

            เตะมาได้ เจ็บนะโว้ย!” ตรีทศครวญเสียงอ่อย มองเพื่อนรักประหลับประเหลือก

 ทำเค้าทำไมอ่ะ

            คิดบ้าคิดบอ คิดอกุศลอะไรของแก ไอ้บ้า! มาย้ำอยู่ได้ รินพรหน้าแดงจัดเลยทีเดียว  ตรีทศแม้จะเจ็บตัว แต่ก็ยังไม่วายปากไว พูดไปตามที่ใจคิดทันที

            เออ...แล้วทำไม เอ็งจะต้องโมโหโทโส ขนาดนั้นด้วยล่ะ หรือว่าพี่วริศทำอะไรเอาวะ เอ็งถึงไม่ชอบเค้าไม่เลิกเสียที เค้าทำทอมอย่างเอ็งใจแตกหรือไง นั่นแน่! สารภาพมานะ ว่าพี่วริศเคยทำอะไร คนอย่างเอ็งแมนจะตาย เค้าเคลียร์แล้วนี่หว่าเรื่องเป็นศัตรูหัวใจกับพี่ไม้สัก เอ็งไม่น่าจะมาคิดตั้งแง่อะไรกับเค้าอีก

            ไอ้ตรี ถ้าไม่หยุดพูด รอบนี้ปากแตกแน่ๆ” รินพรว่าเสียงขรึม ทั้งที่ใบหน้าแดงเรื่อ ถลกแขนเสื้อตั้งท่าเอาจริงเสียด้วย เลยทำเอาตรีทศเงียบสนิท

แต่ยังไงเขาก็สงสัยในหัวใจตงิดๆ ไม่เลิกสิน่า ว่าทำไม้ ทำไม รินพรถึงไม่ชอบวริศไม่เลิกเสียที  งานนี้ต้องแอบไปปรึกษากับใครบางคนเสียแล้ว ว่าตกลงแล้วเพื่อนรักของเขาทำไมถึงเจ็บแค้นนาน กับชายหนุ่มนามว่าวริศมากขนาดนี้

หรือว่า...ตรีทศแอบลอบมองใบหน้าใสๆ ของเพื่อนรัก หรือว่า...ยิ่งคิดก็ยิ่งแอบอมยิ้ม ถ้าเป็นไปได้ละก็ งานนี้สนุกแน่ๆ อิๆ

5 ความคิดเห็น