แผนร้าย ปล้นรัก (ซีรีย์เล่ห์รัก)

ตอนที่ 16 : ความลับของรินพร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 พ.ย. 60

วริศอมยิ้ม เมื่อมองดูห่อหมกที่ถูกตักมาให้เขา มันดูบู้ๆ บี้ๆ ยังไงพิกล น้ำกะทิที่ราดแต่งหน้าไว้ ก็ไหลเลอะลงข้างกระทง คนทำยิ้มแหยๆ ให้กับเขา คุณอังกาบเห็นสีหน้าของวริศเข้าก็กระแอม ก่อนจะเอ่ยลอยๆ ขึ้นว่า

            ลองชิมเถอะ ฝีมือเมียเราน่ะแหละ กว่าจะทำได้ ย่าคนเหนื่อยมากกว่าคนทำ แม่แน็ตเถียงทุกคำจริงๆ

            แน็ตไม่ได้เถียงนะฮะ ก็แค่สงสัย รินพรว่าอ่อยๆ คุณอังกาบหันมาทำตาดุๆ ใส่แล้วพูดเสียงเข้มว่า

            ย่ะ สงสัยทุกอย่าง สงสัยจนคนตอบเหนื่อย หล่อนจำไว้ด้วยนะยะ ว่าอะไรทำยังไง รอบหน้าถ้ามาเยี่ยมตาเล็กอีก ฉันจะสอบหล่อนว่ายังจำได้ไหม

            หา! ต้องสอบกันด้วยเหอรฮะ ตายล่ะ! จะรอดไหมวะเรา รินพรเผลอสบถออกมาตามความเคยชิน คุณอังกาบเอ็ดเสียงแหวทันที

            พูดจาไม่เพราะ เป็นผู้หญิงพูดจาให้มันดีๆ หน่อยสิแม่แน็ต อะไรกันเราน่ะ

            ขอโทษฮะ

            ค่ะ คุณอังกาบว่าเสียงหนักๆ ทำเอารินพรคอย่น ก่อนจะพูดตามที่ท่านว่าโดยอัตโนมัติ

            ค่ะ

            ดีมาก ไปติดคำว่าฮะมากจากไหนกันนะ เป็นผู้หญิงต้องพูดคะ ค่ะสิ ฮะฟังแล้วไม่เหมือนผู้หญิง ต่อไปนี้หล่อนพยายามพูดคะขาบ้างนะยะ ฟังแล้วหวานชื่นใจกว่า

            แหะ...คะ ขา คำที่รินพรพูดกับคุณอังกาบ ทำเอาทั้งกลิ่นแก้ว และวริศหลุดหัวเราะพรืดกันออกมาทั้งคู่ คุณอังกาบหันมาค้อนรินพร แถมหยิกแถมอีกด้วย จนรินพรร้องโอ๊ย!

            “ล้อเลียนเหรอยะ ประเดี๋ยวเถอะ!”

            แน็ตเปล่าสักหน่อยนะฮะ เอ๊ย ! นะคะ ก็คุณย่าบอกให้พยายามพูดคะขา แน็ตก็อุตสาห์เอาใจ

            แหม...ซื่อจริงหรือเปล่าเราน่ะ ย่าไม่คุยด้วยแล้ว ตาเล็กดูเมียเราเถอะ เฮ้อ...มาๆ กินข้าวกันดีกว่า ห้ามพูดแล้วนะแม่แน็ต ย่าปวดหัวกับเรามาก คุณอังกาบว่า แล้วหันมาทำตาขวางใส่รินพร ที่ยิ้มแล้วเอามือปิดปากเสียด้วย คุณอังกาบมองแล้วก็ส่ายหน้า ท่านแอบซ่อนรอยยิ้มไว้จนนัยน์ตาเป็นประกาย

            แม่แน็ตนี่ก็ร้ายกาจใช่เล่น รู้แล้วล่ะว่าทำไมตาเล็กถึงปักใจ และยอมทิ้งชีวิตโสดกับแม่แน็ต น่ารักหัวไวแบบนี้นี่เอง แถมยังช่างพูด เฮ้อ...แม้แต่ฉันเองยังจะอดเอ็นดูไม่ได้เสียแล้วนะเนี่ย

 

.....................................................................................................................................

 

          คุณแน็ตก็ทำกับข้าวอร่อยเหมือนกันนะคะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นครั้งแรก กลิ่นแก้วเอ่ยขึ้น เมื่อสองสาวช่วยกันล้างจานในครัว พอพูดคุยสนิทสนมกับรินพรมากเข้า กลิ่นแก้วก็แทบจะเลือนๆ แล้วว่าต้องสวมบทบาทไม่ชอบหน้ารินพร เพราะรินพรเป็นคนน่ารักและคุยสนุกมาก

            ไม่น่าเชื่อเหมือนกันฮะ ว่าจะทำออกมาได้ นี่โดนคุณย่าเขกหัวไปหลายป๊อก เอาตะหลิวตีมือด้วย แถมโดนหยิกอีกหลายที เลยทำออกมาอร่อยมั้งฮะ แต่หน้าตาไม่น่ากิน แน็ตยังไม่กล้ากินฝีมือตัวเองเลยฮะ

            แต่พี่เล็กกินข้าวไปตั้งสองจานเลยนะคะ ทานแต่ที่คุณย่าบอกว่าคุณแน็ตลงมือทำด้วยสิ  ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะ แบบนี้ผ่านแล้ว

            คุณย่าเล่นจะมาสอบแน็ตด้วย ตายแน่ๆ ลืมไปหมดแล้วนะฮะ ว่าอะไรเป็นอะไร อะไรทำยังไง จำได้แต่ตอนโดนคุณย่าเอ็ด รินพรว่าทำเอากลิ่นแก้วหัวเราะกิ๊ก รินพรมองใบหน้าหวานคมของกลิ่นแก้วแล้วอมยิ้ม ดูเหมือนว่าตอนนี้ หญิงสาวจะญาติดีกับเธอแล้วกระมัง ถึงพูดจายิ้มแย้มกับเธอแบบนี้

            คุณแก้วไม่ได้เกลียดแน็ตแล้วใช่ไหมฮะ ที่มาเป็นแฟนกับพี่วริศ รินพรเอ่ยถามขึ้นเมื่อสองสาวเสร็จงาน กลิ่นแก้วถึงกับสะดุ้ง เมื่อรู้สึกตัวว่าเผลอลืมบทบาทนางอิจฉาที่ตกลงกับวริศไว้เสียแล้ว

            ตายล่ะ ทำยังไงดีนะเรา กลิ่นแก้วบอกกับตัวเองอย่างสับสน รินพรยังคงยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร พลางพูดขึ้นอย่างสดใสว่า

            คุณแก้วชอบดอกไม้ไทยๆ ใช่ไหมฮะ ที่ออฟฟิศแน็ตมีต้นมะลิซ้อน กับต้นแก้วปลูกไว้ เจ้าต้นแก้วนี่ชื่อเหมือนคุณแก้วเลย แน็ตจะเก็บมาฝากพรุ่งนี้นะฮะ

            แก้วไม่อยากได้หรอกค่ะ ไม่ต้องมาทำดีกับแก้ว จะยังไงแก้วก็ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจหรอกค่ะเรื่องพี่เล็ก!” กลิ่นแก้วทำคอแข็งหน้าเชิด แล้วเดินหนีออกมาจากรินพรทันที เล่นเอาเจ้าตัวมองตามหลังแล้วเกาศีรษะอย่างงงๆ

            อะไรของเค้ากันนะ

            เกือบไปแล้วแหะเรา กลิ่นแก้วยกมือทาบอก เมื่อเดินเลี่ยงออกมาจากรินพรเสียได้

 คุณแน็ตน่ารักอย่างที่พี่เล็กว่าไว้จริงๆ ด้วย เรายังเกือบเผลอหลงเสน่ห์ คุยดีด้วยไปเสียแล้ว ยังไงก็ต้องท่องไว้นะแก้ว ว่าเพื่อพี่เล็ก ไม่อยากคิดแฮะว่าถ้าความแตกจะเป็นยังไงกันล่ะคราวนี้

           

.....................................................................................................................................

 

            รินพรมองคนบนเตียงกว้างอย่างลังเล วริศนอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียงนุ่มของเขา แล้วหันมากวักมือชวนเธอนอนเสียอีกด้วย

            มานอนสิแน็ต พรุ่งนี้ทำงานแต่เช้า วันนี้พี่ขอบใจมากเลยนะครับ ที่ช่วยพี่เรื่องคุณย่า

            คือว่า... รินพรยังคงลังเล เธอกำลังตัดสินใจว่าคืนนี้ เธอจะเสี่ยงไปนอนบนเตียงกับเขาอีกรอบไหม เมื่อคืนก็เกือบแย่ ถ้าวริศละเมอถีบเธอยังจะดีเสียกว่า มาคว้าเธอไปกอดทำให้ใจหายใจคว่ำแบบนั้น

            เป็นอะไรไปล่ะ มานอนสิครับ วริศยังคงซ่อนรอยยิ้มไว้ในหน้า วันนี้เขาคงไม่ผลีผลาม กอดเธอไว้แน่นเหมือนคืนก่อนหรอก เดี๋ยวไก่ตื่นหมด

            คือว่า แน็ตนอนโซฟาดีกว่าฮะ แน็ตตัวไม่โต คงไม่นอนกลิ้งหล่นลงมาหรอกฮะ

            อย่าทำให้พี่รู้สึกผิดสิแน็ต แล้วสาบานเลย คืนนี้รับรองว่าจะไม่ละเมอ ถีบน้องชายที่น่ารักอย่างแน็ต หรอกน่า

            พี่วริศเห็นแน็ตเป็นน้องชายจริงๆ น่ะเหรอฮะ รินพรหรี่ตามองคนที่อยู่บนเตียงกว้าง วริศยักไหล่ ก่อนจะพูดออกมาเสียงทุ้ม

            แล้วแน็ตจะให้พี่เห็นแน็ตเป็นอะไรละครับ แน็ตประกาศเองไม่ใช่เหรอไง ว่าแน็ตเป็นผู้ชาย  พี่ก็ต้องเห็นแน็ตเป็นน้องชายน่ะสิครับ

            อืม...ฮะแน็ตก็เห็นพี่วริศเป็นพี่ชายเหมือนกันแล้วตอนนี้ คำยืนยันหนักแน่นนั้น ทำให้รินพรพอจะโล่งใจขึ้นมาได้บ้างเปราะหนึ่ง เขาเห็นเธอเป็นแบบนี้ คงไม่อยากจะปล้ำเธอหรอกน่า เธอจะทำใจคิดว่าเขาเป็นเหมือนพวกตรีทศ และปานวิทย์เพื่อนรักเพื่อนสนิทของเธอ ที่เห็นกันเป็นเหมือนเพศเดียวกันไปเสียแล้ว

            คุณย่าของพี่ดุไหมครับ? วริศเอ่ยถามขึ้น เมื่อรินพรตกลงใจเดินก้าวขึ้นมานั่งบนเตียงกว้างกับเขา เธออมยิ้มแล้วส่ายหน้าช้าๆ

            แน็ตว่าท่านน่ารักมากกว่าฮะ แม้จะมือไวหยิกแน็ตบ่อยไปหน่อย แต่ก็น่ารักดี หรือแน็ตจะไม่เคยมีญาติผู้ใหญ่แบบท่านมาก่อนก็ไม่รู้นะฮะ แน็ตชอบท่านมากเลย

            ถ้าอย่างนั้นก็ดีมากเลย ที่แน็ตชอบย่าของพี่ หึๆ วริศอมยิ้ม ก่อนจะนอนลงบนเตียงกว้าง เขาเอาหนังสือวางไว้ตรงหัวเตียง แล้วหันมามองรินพรที่ยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงข้างเขา วันนี้เขาตกลงใจแล้วว่า จะเลิกหากำไรความชื่นใจให้กับตนเอง แต่จะสืบค้นความในใจของสาวห้าวแทน

            คุณแก้วเองก็น่ารักนะฮะพี่วริศ พี่วริศไม่เปลี่ยนใจเหรอฮะ ที่ว่าจะไม่ยอมหมั้นกับเธอ

            พี่ไม่มีทางเปลี่ยนใจหรอกครับ พี่ยังไม่อยากจะแต่งงาน

            พี่วริศลืมพี่หว้าไม่ได้หรือเปล่าฮะ รินพรตัดสินใจถามเขาออกมาตรงๆ วริศหันมองหน้าคนถาม นัยน์ตาคมกริบมีประกายวูบไหวขึ้นมาชั่วครู่ ก่อนที่เจ้าตัวจะส่ายหน้าช้าๆ

            พี่ทำใจเรื่องหว้าได้แล้ว ยังไงหว้ากับไม้สักก็รักกันมาก พี่คงไม่มีสิทธิ์จะไปแยกพวกเค้า เพื่อทำตามหัวใจตัวเอง ตอนนี้พี่กับหว้า และไม้สัก เราก็เหมือนพี่น้อง ห่วงใยดูแลกันแบบอื่นมากกว่า

            พี่วริศดีจัง ทำใจได้นะฮะ แน็ตเจ็บทุกทีเวลาเห็นแฟนเก่า รินพรทรุดตัวลงนอนข้างๆ เขาบ้าง และนอนคุยกับเขาแบบง่ายๆ ไม่ได้ระวังตัวอะไรเลย วริศถึงกับกลืนน้ำลายกับเขาว่า แฟนเก่าของรินพร

            แฟนเก่าของแน็ตที่ว่ามานี่ ผู้หญิงหรือเปล่า

            ก็ต้องผู้หญิงสิฮะ แน็ตเป็นผู้ชายนี่นา รินพรว่าเสียงกลั้วหัวเราะ คนฟังชักจะใจคอไม่ดีสักเท่าไหร่ ชายหนุ่มลองเลียบๆ เคียงๆ ถาม แอบล้วงลึกความในใจของสาวห้าวให้มากขึ้นอีกหน่อย

            แน็ตมีแฟนมาแล้วกี่คน พี่อยากรู้น่ะว่าเอ่อ...หนุ่มแบบแน็ตกับหนุ่มแบบพี่ ผู้หญิงชอบแบบไหนมากกว่ากัน พี่บอกกับแน็ตตรงๆ แมนๆเลยนะ ว่าพี่ไม่เคยมีแฟนสักคนที่คบจริงจัง จีบหว้าเค้าพี่ก็กินแห้วไปเสียแล้วหึๆ

            แน็ตเหรอฮะ รินพรย่นจมูก เธอเอามือสอดประสานกันไว้ใต้ท้ายทอย ก่อนจะนิ่งคิด

 “สามคนมั้งฮะ ที่จริงจัง นอกนั้นก็แค่ขอเบอร์ โทรอ้อนกันเล่นๆ เท่านั้นเองล่ะฮะ

            สามคนเลยเหรอ โห...เยอะกว่าพี่อีกนะเนี่ย วริศเริ่มรู้สึกเครียดมากกว่าเดิมเสียแล้ว เขาจะทำอย่างไรดีนะ ถึงจะเอาชนะบรรดาสาวๆ ของรินพรได้

            แหม... รินพรหัวเราะเบาๆ พลางหลับตา

 แต่แน็ตก็อกหักทุกรายเลยฮะ ขนาดน้องน้ำแข็ง แน็ตส่งเงินให้เรียนด้วยนะฮะ น้องเค้ายังหนีแน็ตไปกับเด็กซิ่งมอเตอร์ไซค์ที่ไหนก็ไม่รู้ เลยต้องไปเมากลิ้งจนให้พี่วริศลากมานอนที่นี่ไงฮะ

            อืม...ทำไมแน็ตถึงไม่ชอบผู้ชาย วริศตัดสินใจถามออกมาตรงๆ รินพรหันขวับมองเขาทันที สาวห้าวอึ้งไปสักพัก ก่อนที่เธอจะยักไหล่

            ก็แน็ตเป็นผู้ชาย แน็ตจะชอบผู้ชายด้วยกันได้ยังไงล่ะฮะ พี่วริศก็ถามอะไรตลกๆ

            แน็ตเป็นผู้หญิงต่างหากล่ะ ถึงแม้แน็ตจะทำว่าห้าว แมนมากขนาดไหน แต่แน็ตก็ยังเป็นผู้หญิงอยู่ดีนะ วริศว่า เขานอนท้าวคาง มองใบหน้าหวานใส ที่นอนหนุนแขนของตัวเองที่นอนเคียงอย่างลืมตัว นัยน์ตาคมกริบมองสบที่นัยน์ตากลมสวย ที่แฝงรอยเศร้าขึ้นมาชั่วครู่ เมื่อเจ้าตัวพูดเสียงแผ่ว เผลอเผยความอ่อนแอออกมาให้เขาสัมผัสได้

            แน็ตคงไม่มีทางชอบผู้ชายหรอกฮะ พวกผู้ชายแย่งคนรักของแน็ตไปทุกคน แน็ตเกลียด

            อะไรนะครับ

            แน็ตนอนล่ะฮะ พรุ่งนี้ต้องทำงานแต่เช้า รินพรตัดบท ก่อนที่เธอจะพลิกหนีหันหลังให้เขาเสีย วริศมองแผ่นหลังบางแล้วลอบถอนใจ เขาลุกขึ้นไปปิดไฟที่ส่องสว่างกลางห้อง ทิ้งให้ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบและมืดสลัว ชายหนุ่มยังคงมองคนที่นอนหันหลังให้เขานิ่งอยู่ ก่อนจะเอนลงนอนกับที่นอนของตนเอง

ประโยคที่เธอพูดออกมาเมื่อครู่ มันดังแจ่มชัดเลยทีเดียวสำหรับวริศ และเขาก็ต้องรู้ให้ได้ว่า ทำไมรินพรถึงคิดกับเพศผู้ปกป้องอย่างเพศชายแบบนี้ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

5 ความคิดเห็น