เรียกผมว่าเจ้านาย

ตอนที่ 8 : การเจรจา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 99
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ต.ค. 59

นัยน์ตาคมสีฟ้าสวย มองเธออย่างไม่วางตา เมื่อเธอส่งสัญญาที่เซ็นแล้วเรียบร้อยให้เขา เธอนัดเซ็นสัญญากับเขาที่ร้านอาหารของโรงแรมที่เขาพัก เมื่อตาต่อตามองกัน นัยแห่งสายตามันทำให้เธอแก้มร้อนขึ้นมาทันที เธอหลุบสายตาหลบสายตาคมกริบนั่น ยังคงรู้สึกว่าเขากำลังจ้องมองเธอแบบละเลียด แบบมองทุกตารางนิ้วของตัวเธอ มันราวกับว่าเธอถูกเขาเปลื้องผ้า

                ตายแล้ว! เปลื้องผ้า!

                นี่หล่อนคิดไปถึงไหนต่อไหนกัน แล้วยะ ยัยหงส์ มันใช่เวลาไหมนี่ เขาแค่หน้าคล้าย...นิสัยใจคอมันไม่เหมือนกับอาเบลเลยสักอย่างนะ!

                “อะแฮ่ม!

                หงส์เหินกระแอมแก้เขิน เธอยังคงมีหน้าแดงก่ำ แต่ลำคอยังคงตั้งตรงอย่างนางพญา เมื่อปรายตามองเขา เสียงหวานเอ่ยกำชับ

                “ดูรายละเอียดให้เรียบร้อยนะคะ ขอบคุณที่คุณบินมาถึงเมืองไทยเพื่อตอบรับเซ็นสัญญากับฉัน แล้วก็อีก...”

                “ผมตกลงใจอยากจะเริ่มงานของเราเลย”

                “เอ๋?”

หงส์เหินเลิกคิ้ว เธอยังเตรียมใจไม่พร้อมเลย ตอนแรกคิดจะทำตามวิธีของแพทย์ ขอสเปิร์มเขาแล้วก็ตัวใครตัวมัน ไม่ใช่วิธีธรรมชาติแบบนี้ ไอ้วิธีที่เขาบังคับให้เธอต้องยินยอมนี่ มันต้องใช้เวลาเตรียมใจเสียด้วยสิ

                “คิดไว้แล้วหรือยังครับ ว่าอยากได้ลูกชายหรือลูกสาว”

 หงส์เหินกะพริบตาปริบๆ คนพูดยิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วเริ่มจาระไนถึงวิธีการได้เพศลูก

                “ผมรู้มาว่าถ้าอยากจะได้ลูกชาย ผมจะต้องทำให้คุณถึงจุดสุดยอดพร้อมๆ กันหรือใกล้เคียงกัน ท่าที่ดีที่สุดคือท่าข้างหลัง หรือท่า...”

                “หยุด หยุด! โปรดหยุด” เธอรีบโบกมือห้าม ก่อนที่เขาจะพูดจาให้เธอต้องรู้สึกอับอายมากไปกว่านี้ มาดนางพญาหายไปแล้วตอนนี้ อพอลโลกลั้นขำแทบแย่ เขาเพียงแค่เลิกคิ้ว แล้วแสร้งทำหน้าซื่อให้กับเธอ

                “ผมก็แค่เตรียมศึกษาการทำงานมาเป็นอย่างดี ผมเป็นลูกจ้างให้คุณนะครับ หรือคุณอยากจะได้ทั้งลูกสาวลูกชาย ผมก็ยินดี ไม่มีเกี่ยง ถือว่าเป็นโบนัส”

                “คนบ้าพูดจาออกมาได้ไม่มีอาย”

 เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ อย่างอดไม่ได้ อพอลโลกระแอม แล้วยักไหล่

                “ทำไมผมจะต้องอาย ในเมื่อมันเป็นงานนี่ครับเจ้านาย ตกลงว่าอยากได้เพศอะไร ผมจะได้เตรียมตัว เตรียมออกกำลัง แล้วก็เตรียมท่า”

                “มิสเตอร์แม็กคอย!

 เธอตวาดเสียงเขียว แล้วลุกขึ้นพรวดขึ้นยืน มองหน้าเขาที่ยังคงยิ้มยั่ว ก่อนจะกำมือเข้าหากันอย่างไม่รู้จะทำอะไรดี

                อีตาบ้านี่ทำให้เธอแทบจะม้วนแผ่นดินแล้วหนีไปซุกอยู่ข้างใต้แล้ว

                ฝาแฝดอะไรนิสัยต่างกันสิ้นดี!

                “ครับผม ตกลงคิดได้หรือยังครับ ว่าจะเอายังไง เพศไหนดี”

                “โอ๊ย!

เธอเกาหัวอย่างไม่รู้จะทำอะไรได้ดีไปกว่านั้นอีกแล้ว ลืมมาดสาวนางพญา นางหงส์ผู้สง่างามทุกกระเบียดไว้เสียชั่วคราว เธอกำลังจะเป็นบ้าเพราะคนตรงหน้านี่

                “กลับไปเลยไป๊! กลับไปก่อน จะไปเตรียมท่าคิดท่าอะไรของคุณก็ตามใจ แล้วฉันจะนัดคุณไปอีกที ว่าจะให้เริ่มงานเมื่อไหร่”

 แก้มเธอแดงจัด เธอไม่ได้หน้าแดงมานานขนาดไหนแล้ว แต่ตอนนี้ ตั้งแต่เจอหน้าตาบ้านี่ เขาทำให้เธอเดี๋ยวๆ แก้มร้อน เดี๋ยวๆ หน้าแดง เลือดลมสูบฉีดไปหมด ทั้งโมโห ทั้งอาย ทั้งเขิน หลายอารมณ์ปนเปไปหมดจริงๆ

                “ครับผม ผมจะไปทำการบ้านมาเป็นอย่างดี รับรองว่า งานของเราจะต้องได้ผลชั้นเลิศแน่นอน นั่นคือสโลแกนของการทำงานของบริษัทของผม ไอแอม ทุกสิ่งที่คุณได้รับจะต้องเป็นสิ่งที่ดีเลิศ คุ้มค่าเงินทุกดอลลาห์”

                “ย่ะ เชิญ”

 เธอผายมือให้เขา เป็นเชิงไล่กลายๆ อพอลโลโค้งให้เธออย่างนอบน้อมก่อนจะเดินจากไป หงส์เหินถึงกับทรุดลงนั่งแปะกับเก้าอี้ แข้งขาอ่อนไปเลยพักหนึ่ง

                นี่เธอคิดถูกหรือคิดผิดกันแน่เนี่ย

                มือเรียวควานหาโทรศัพท์ แล้วกดโทรออกหาเพื่อนสนิทผู้รู้ใจอย่างแอชลีย์ ไม่รู้ล่ะว่าเวลาทางโน้นจะกี่โมง แต่ปรกติแล้ว แอชลีย์มักจะว่างสำหรับเธอเสมอ

                ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด

                เอ...

                แต่วันนี้ดูเหมือนว่าเพื่อนของเธอจะไม่ว่างเสียแล้ว หงส์เหินมองเวลาก่อนจะคำนวณเทียบเวลาทางแมนฮัตตันอย่างเคืองๆ เพื่อนสนิทของเธอป่านนี้ไปไหนกันนะ เธอกำลังว้าวุ่นอย่างหนัก ต้องการที่ปรึกษาสักคน แต่แม่ตัวดีดันหายเงียบไปเสียอย่างนั้น หงส์เหินคิดอย่างพาลๆ

                แอชลีย์หายไปไหนกันนะ ยัยเพื่อนบ้า!

6 ความคิดเห็น