วังรักลวงใจ

ตอนที่ 8 : ราชโองการ ep.7 REWRITE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43,696
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,180 ครั้ง
    3 มิ.ย. 61

ราชโองการ ep.7



ยามสายในวันเดียวกัน ณ ริมสระบัวอันเป็นฝันร้ายของหลันหลันน้อยและนาง...

          นางกำลังยืนมองเงาสะท้อนตัวเองในน้ำ

          เขาเป็นฮ่องเต้ เราเป็นสนมของเขา..ทำถูกแล้วล่ะ..

         แต่ถ้าถามว่าอะไรที่ทำให้นางมายืนเหม่อไม่เป็นอันทำอะไรแบบนี้?...

        กังวล...

        นางไม่ได้กังวลอะไรหรอก นางเพียงไม่แน่ใจและไม่ไว้ใจในอำนาจ ไม่ว่าจะเป็นอำนาจของเขาหรือของเหล่าสนมทั้งหลาย...

“หลันหลันน้อย"

“เจ้าคะ"หลันหลันน้อยวันนี้มีสีหน้าสดชื่นอย่างเห็นได้ชัดเพราะอะไรใครๆก็คงรู้ นางคงดีใจที่นายหญิงของตัวเองได้มีโอกาสถวายตัวและไม่แน่ว่าอาจมีการเลื่อนขั้นตามมา

“หากว่าข้าได้เลื่อนขั้น เบี้ยหวัดก็ต้องเพิ่มขึ้นใช่ไหม"นางถาม

“เบี้ยหวัดเพิ่มขึ้นตามตำแหน่งเจ้าค่ะ"

“งั้นก็ดี”นางตอบ “ข้าก็จะได้ส่งเบี้ยหวัดออกไปให้ท่านพ่อที่จวน ข้าควรจะทำตัวกตัญญูบ้าง"

         ฮุ่ยเหมยตัวจริงตายแล้ว...ให้นางได้ตอบแทนคุณบุพการีเท่าที่ทำได้เถอะ

“เอ๊ะ ไม่ได้สิเจ้าคะ วังหลวงมีกฏห้ามส่งของใดออกไปข้างนอกอย่างเด็ดขาดนะเจ้าค่ะบ่าวเกรงว่ามันจะไม่คุ้มกับความเสี่ยงที่จะตามมา"สีหน้าหลันหลันดูเคร่งเครียดเหมือนผู้เป็นนายไม่มีผิดเพี้ยน

“เด็ดขาดขนาดนั้นเลย?”

“ใช่เจ้าค่ะ เท่าที่บ่าวทราบตระกูลหวังเป็นผู้ดูแลเรื่องนี้เจ้าค่ะ"นางเหลือบตาไปมองหลันหลันน้อยอย่างเฉื่อยใจ

“ตระกูลหวัง ตระกูลของฮองเฮาใช่มั้ย"นางถาม

“เจ้าค่ะ เป็นตระกูลอัครเสนาบดีหวังของฮองเฮาเจ้าค่ะ"

         นางได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ตอนนี้นางเป็นเพียงสนมขั้นต่ำที่มีศักดิ์สูงกว่านางกำนัลเพียงนิด  จะมีปัญญาไปต่อกรกับฮองเฮาได้หรือ? ยิ่งคิดนางยิ่งปวดหัว..

“อย่างงั้นก็รอดูไปก่อนละกัน เข้าข้างในกันเถอะแดดเริ่มร้อนแล้ว"

“เจ้าค่ะ"จบคำหลันหลันก็พานางเข้ามาข้างในเรือนหนิงอ้าย 

         นางนั่งลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรง

“ดื่มชาก่อนเจ้าค่ะนายหญิง"

         นางยิ้มให้ที่หลันหลันน้อยของนางรู้ใจนางไปทุกอย่าง

“ขอบใจนะ”หลันหลันน้อยทำเพียงยิ้มดีใจที่ผู้เป็นนายชื่นชอบ

“นายหญิง นายหญิงขอรับ!!”เสียงหนึ่งดังขึ้นมาทำให้นางที่กำลังจะจิบชาหอมกรุ่นตรงหน้าต้องวางจอกชาลง

“เฮ้อ มีอะไรเสี่ยวเฉิง"นางถามขันทีหนุ่มคนเดิมโดยที่นางเพิ่งทราบชื่อมา

“เอ่อ มีกงกงจากตำหนักใหญ่มาขอรับ"นางฟังแล้วขมวดคิ้วอย่างฉงน 

        ตำหนักใหญ่?

“รีบเชิญเข้ามาเร็ว" นางว่า 

        ขันทีจากตำหนักใหญ่ไม่ควรปล่อยให้รอนานจนเกินไปเพราะถ้านับตามลำดับจริงเขาอาจจะมีศักดิ์สูงกว่านางก็ได้



“เชิญกงกง"นางพูดเมื่อเขาก้มหัวเคารพนางน้อยๆโดยที่นางเองก็ก้มหัวตอบ

“เรียนนายหญิงซ่งเหม่ยเหริน ข้าน้อยได้รับมอบหมายให้นำยาบำรุงครรภ์มาให้พระองค์พะย่ะค่ะ"

        ยาบำรุงครรภ์?

“ข้าเข้าใจแล้ว"

         ...ยาคุม...

        ก็ดี..ยังไม่มีลูก จะได้ไม่ต้องตกเป็นเป้ามาก อีกอย่างถึงคลอดลูกออกมาคงไม่ได้เลี้ยงเองอีก 

         อย่ามีเลยดีที่สุด

จากนั้นนางก็ยกยาคุมนั่นดื่มรวดเดียวหมด

“ขม"นางบ่นเบาๆจากนั้นก็ชูนิ้วโป้งให้กงกงจากตำหนักใหญ่ไปครั้งหนึ่ง เขาถึงได้ถอยออกไปอย่างงุนงง

“นายหญิงเจ้าคะ ยานั่นมัน..”หลันหลันน้อยพูดขึ้นทันที

“อืม..”นางพยักหน้าเชิงว่าไม่เป็นไร"หลันหลันน้อย..ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่จะมีครรภ์ได้หรอกนะ รอให้เรามั่นคงกว่านี้อีกหน่อยเถอะ มีตอนนี้พวกเราก็คงยังปกป้องเด็กไม่ได้"

“..เจ้าค่ะ เอ่อ แต่บ่าวจำได้ว่าฮูหยินเคยบอกบ่าวว่ายาห้ามครรภ์ถ้าดื่มมากๆจะทำให้ไม่สามารถตั้งครรภ์ได้นะเจ้าคะ"

“ก็คงจะเป็นแบบนั้น"นางตอบด้วยรอยยิ้มบาง

“เอ..ถ้าอย่างงั้นสนมที่เป็นที่โปรดปรานก็อาจจะไม่มีโอกาสตั้งครรภ์เลยสิเจ้าคะ" หลันหลันน้อยพูดขณะที่ดวงตาเบิกโตอย่างตกใจ

“หวงช่างทรงแยบยลสุดๆ"นางตอบพลางยกยิ้ม


ห้องทรงพระอักษร - ตำหนักใหญ่ - หลงเฉียน


“เป็นอย่างไรบ้าง"เขาหรือฮ่องเต้แห่งแคว้นหลง หลงเฟยหมิง ออกปากถามขันทีคนหนึ่งที่มีหน้าที่นำยาบำรุงครรภ์ไปส่งตำหนักต่างๆ ขณะที่มือก็นั่งตรวจฎีกาของเหล่าขุนนางไม่หยุด

          มากมายจริง..

“ทูลฝ่าบาท นายหญิงซ่งเหม่ยเหรินไม่แสดงสีหน้าใดอีกทั้งยังดื่มยารวดเดียวจบอีกพะย่ะค่ะ”

“รวดเดียวเลยรึ อา นางช่างหาญกล้ายิ่งนัก"เขากดยิ้มมุมปากอย่างมีเสน่ห์

“เอ่อ ฝ่าบาทพะย่ะค่ะ"ขันทีคนนั้นเรียกเขาด้วยอาการประหม่า

ร่างสูงสง่าทำเพียงครางรับในลำคอแล้วเลิกคิ้วขึ้นเบาๆเป็นเชิงให้พูดได้

“เอ่อ นายหญิงซ่งยังยกนิ้วขึ้นมาให้กระหม่อมแบบนี้ด้วยพะย่ะค่ะ"

“ออกไป.."

“เอ่อ..ขออภัยพะย่ะค่ะ กระหม่อมเพียงทำตามนายหญิงซ่งพะย่ะค่ะ"

เขาตวัดตาขึ้นมามองอีกครั้ง ก่อนที่ขันทีผู้นั้นจะล่าถอยไป

“เจินกงกง” เขาเรียกขันทีคนสนิท

“พะย่ะค่ะ”เจินกงกงปรี่เข้ามาด้วยความเร็ว

“เอานี่ไป…จัดการให้เรียบร้อยภายในเย็นวันนี้"เขายื่นกระดาษสีทองอร่ามม้วนหนึ่งให้ขันทีคนสนิทจากนั้นก็ก้มหน้าจัดการราชกิจมากมายที่กำลังรอเขาอยู่..

“พะย่ะคะ”จบคำร่างขันทีคนสนิทก็เดินออกไป



เรือนหนิงอ้าย


“นายหญิงเจ้าคะ ดวงอาทิตย์อยู่เหนือหัวแล้ว ให้บ่าวจัดอาหารเลยดีมั้ยเจ้าคะ"หลันหลันน้อยของนางถาม

“ข้าจำได้ว่าข้าบอกให้เสี่ยวเฉิงทำนะ"นางเอ็ดเสียงต่ำ

“เอ่อ บ่าวเพียงเห็นเสี่ยวเฉิงเหน็ดเหนื่อยนักเกรงจะไม่สบายเจ้าค่ะ บ่าว บ่าว บ่าว..”

“อย่างนั้นก็ให้ลดโทษเหลือแค่ 3 วัน และให้หลันหลันมาดูแลเรื่องที่เกี่ยวกับตัวข้าละกัน” นางมองหลันหลันน้อยนิ่งๆพลางถอนหายใจ

“เจ้าค่ะ!!”หลันหลันน้อยฉีกยิ้มกว้าง

“นายหญิงขอรับ.."

“เสี่ยวเฉิง นายหญิงทรงมีเมตตาลดโทษให้เจ้าเหลือเพียง 3 วัน จงสำนึกไว้เถิด"หลันหลันน้อยว่า

“ข้า ข้าน้อยขอบพระคุณนายหญิง"

 เสี่ยวเฉิงเองก็ยิ้มกว้างไปตามๆกัน

“ช่างเถอะ เข้ามานี่มีอะไรล่ะ"นางกล่าว

“ขอรับ เมื่อครู่สาวใช้จากเรือนอิงฮวามาแจ้งว่านายหญิงจิวเจี๋ยอวี๋จะมาทานมื้อเที่ยงร่วมด้วยขอรับ"

         เสี่ยวเฉิงกล่าวจบคำแล้วจึงจากไป 

         นางขมวดคิ้วออกมาแต่ไม่นานก็คลายออกตามเดิม...

“นายหญิงเจ้าคะ ให้บ่าวไปบอกว่า..”

“ไม่ต้อง..ข้าเองก็อยากรู้จักคนในวังหลังนี่เหมือนกัน" นางยกยิ้มอย่างมาดร้าย

“อย่างไรก็ระวังตัวด้วยนะเจ้าคะ มารยาหญิงน่ากลัวยิ่ง"นางได้ฟังดังนั้นก็ยิ้มออกมา

“มีเจ้ากับเสี่ยวเฉิงอยู่ข้าต้องกลัวอะไรอีกล่ะ"นางหัวเราะน้อยๆ"ตั้งโต๊ะเถอะ เดี๋ยวจิวเจี๋ยอวี๋มากจะได้กินเลย ข้าเริ่มหิวแล้วด้วย”

  

          จากที่หลันหลันน้อยผู้รอบรู้เล่าให้นางฟัง จิวเจี๋ยอวี๋แรกเข้าวังมียศเป็นเพียงไฉเหริน แต่หลังจากได้ถวายตัวจึงถูกเลื่อนยศมาเป็นเจี๋ยอวี๋

          แต่ยศของนางก็คงสุดได้เท่านี้ 

          ...ตอนนี้หวงช่างไร้ความโปรดปรานกับจิวเจี๋ยอวี๋อย่างสมบูรณ์...

“ซ่งเหม่ยเหริน..”

         นางหันขวับกลับไปด้วยรอยยิ้มการค้า

“เคารพจิวเจี๋ยอวี๋"นางกล่าว

“เช่นกันเหม่ยเหริน วันนี้ข้ามาที่นี่ด้วยได้ยินว่าเจ้าพลัดตกน้ำไป เจี่ยเจี่ยอยู่ใกล้นิดเดียวแท้ๆยังมิเคยมาเยี่ยมเยียนสักครา ต้องขออภัยแล้ว"จิวเจี๋ยอวี๋กล่าวพลางยิ้มสดใส

“ข้าหาได้ถือสาไม่ เชิญเจี่ยเจียนั่งลงเถิด ข้าได้ให้สาวใช้เตรียมอาหารไว้เรียบร้อย ไม่รู้ว่าเจี่ยเจียจะชอบไหม” นางยิ้ม หลังจากเมื่อคืนอาหารที่ถูกส่งมาจากโรงครัวก็มีแต่ของดีทั้งนั้น 

           คืนเดียว..ชีวิตเปลี่ยน น่าตกใจจริง

“เจี่ยเจียย่อมชอบอยู่แล้ว" รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าน่ารัก“ที่ตำหนักของเจี่ยเจียเป็นตำหนักร้างหวงช่างไม่ทรงเสด็จมา 1 ปีเต็ม อาหารการกินก็ไม่ค่อยถูกปากนัก"จิวเจี๋ยอวี๋กล่าวใบหน้าหงอยเหงา

“เช่นนั้นเจี่ยเจียก็รีบทานเถอะ หายร้อนเดี๋ยวจะไม่อร่อยนะ" นางกล่าว 

           จากนั้นทั้งสองคนก็กินข้าวด้วยกัน ยิ่งกินยิ่งถูกคอกัน จนเปลี่ยนเป็นเรียกชื่อของกันและกันแทนเจี่ยเม่ยเสียแล้ว..

“อาหารที่ตำหนักของเจ้าช่างดีนัก ข้าล่ะอิจฉาเจ้าเสียจริงฮุ่ยเหมย" จิวเจี๋ยอวี๋ว่า 

           เหมียวจูหรือจิวเจี๋ยอวี๋ความจริงอายุน้อยกว่านาง 1 ปีเต็ม แต่ว่าด้วยยศมากกว่าจึงให้เรียกชื่อแทนไป นางไม่ถืออยู่แล้ว

“เช่นนั้นจูจูก็มากินบ่อยๆเถอะ ข้าเองก็อยากมีเพื่อนกินบ้าง"

“อื้อ ข้าจะมาบ่อยๆเลยล่ะ"

          สองเสียงเจื้อยแจ้วยังดังขึ้นไม่หยุด..

          กระทั่ง..

“นายหญิง นายหญิงเจ้าคะรีบออกไปข้างนอกเร็วเจ้าค่ะ"หลันหลันน้อยวิ่งกระหืดกระหอบมาใบหน้าแฝงด้วยความดีใจ

นางชะงักเล็กน้อยก่อนจะขมวดคิ้ว

“นายหญิงออกไปเถิดเจ้าค่ะ..นะเจ้าคะ.."


        เมื่อมาถึงหน้าตำหนักก็พบกับขันทีและนางกำนัลยืนอยู่หน้าตำหนักแล้ว

        เป็นอย่างที่คิดสินะ..

"กงกง.."

“ซ่งฮุ่ยเหมยรับราชโองการ...."เสียงขันทีที่คาดว่าจะเป็นหัวหน้ากล่าวออกมาอย่างดังกังวาล   นางมองไปมองมาจึงรู้ว่าเป็นเจินกงกง ขันทีคนสนิทของหวงช่าง

        จบคำนางจึงคุกเข่าลงอย่างสำรวม เสี่ยวเฉิงและหลันหลันน้อยก็คุกเข่าอยู่ข้างหลังนางเช่นกัน 

“...ปีที่ 5 รัชสมัยที่ 10 แห่งแคว้นหลง

ทรงมีราชโองการ…ซ่งฮุ่ยเหมยเป็นผู้มีจิตใจดีงาม บริสุทธิ์ ดำรงอยู่ในศีลธรรม เป็นผู้มักน้อย มีคุณสมบัติที่เพรียบพร้อมทุกประการ จึงแต่งตั้งให้ดำรงยศสนมชั้นกลางรอง ผิน เรียกแทนว่า ฉินหมายถึง ผู้สูงส่ง เรียกฉินผิน และพระราชทานผ้าแพร 20 ผืน ขี้ผึ้งอย่างดีจากแคว้นหลวน 5 ตลับ เครื่องประดับชั้นสูงอีก 20 กล่อง จบราชโองการ…..”

“หม่อมฉันรับราชโองการ ขอฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นๆปีเพคะ"  


“ข้าน้อยขอแสดงความยินดีกับฉินผินด้วยขอรับ"

“ยินดีกับฉินผินด้วย"

“ยินดีกับฉินผินด้วย"

“โอ้ ข้าน้อยเกือบลืมแล้ว นี่เป็นนางกำนัลและขันทีอย่างละคนตามตำแหน่งของฉินผิน เมื่อรวมกับขันทีด้านหลัง ก็รวมเป็น 4 คนพอดีขอรับ แล้วเนื่องจากฉินผินได้เลื่อนขั้นเป็นสนมขั้นกลางแล้ว จึงต้องไปคารวะฮองเฮาและเหล่าเหนี่ยงเหนียงในตอนเช้าทุกวันนะขอรับ หมดหน้าที่ของข้าน้อยแล้ว ต้องขอตัวก่อน"

“นายหญิงเจ้าคะ บ่าวดีใจจริงๆเจ้าค่ะ"หลันหลันน้อยว่าขณะประคองนางเข้าตำหนัก

“ฮุ่ยเหมย อ๊ะ ฉินเจี่ยเจีย เม่ยเม่ยยินดีกับท่านด้วยเจ้าค่ะ"จิวเจี๋ยอวี๋ว่าพลางยิ้มดีใจ

“ขอบใจเจ้า แต่เรียกข้าเหมือนเดิมเถอะ”นางว่า

“แต่ข้าขอเรียกท่านว่าเจี่ยเจียนะ อย่างไรท่านก็อายุมากกว่าข้า"จิวเจี๋ยอวี๋ว่า

“ตามใจเจ้า”

“ข้ายินดีกับเจี่ยเจียจริงๆนะเจ้าคะ"จิวเจี๋ยอวี๋ว่าพลางยิ้มดีใจ

       หลังจากนี้..

       ชีวิตของนางจะเปลี่ยนไปมากขนาดไหนกันนะ         เฮ้อ...


Talk เบาเบา

รีดดดด

ตอนหน้าเราจะได้เจอเหล่าภรรเมียทั้งหลายแล้วนะคะ  

เปิดสงครามที่แท้จริงค่ะ!!

1 เม้น =1 กำลังใจ

รักทุกคนค่า

รักส์

REWRITE

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.18K ครั้ง

2,132 ความคิดเห็น

  1. #2127 เสพการอ่าน (@0867672917) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:40
    อ่านๆอยู่สะดุด​ตรงหลันหลันน้อยทุกที5555
    #2127
    0
  2. #1258 ppun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 21:44
    ถือว่ายิ่งกว่าคุ้มนะคะ ได้หลัวงานดีด้วยอ่ะ ดีกว่าแห้งตายอยู่ชาติก่อนตั้งเยอะนะ55555
    #1258
    0
  3. #1226 ลุงพัน (@panraksa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 09:54
    อยู่มาหลายปียังไม่เคยมือชาย ตายมาเกิดใหม่ไม่กี่วันโดนเปิดซิงซะละ 5555
    #1226
    0
  4. #1094 sik-1 (@SWOONNER_BT) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 08:20
    ฝ่าบาทลามกกก
    #1094
    0
  5. #823 srisupanuch (@srisupanuch) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 11:36
    รออ่านและเป็นกำลังใจค่ะ
    #823
    0
  6. #654 Nattiya Bursnachaitavee (@nsttiyaburana) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 07:42
    มันเป็นหน้าที่ขอองนางสนม.
    #654
    0
  7. #602 0612050337 (@0612050337) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 14:53
    สงสารนางเอกอ่ะ😭😭
    #602
    0
  8. #444 แม่ตัวอ้วน (@bigmother) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 19:46
    สงสารนางอ่ะ ... คิดถึงถ้าเป็นเราที่ต้องมีอะไรกับคนที่ไม่ได้รัก เจอแบบผ่านๆ มันเหมืิอนโดนฝืนใจอ่ะ (ไม่ร้ายเท่าข่มขืนแต่ก็ไม่ใช่การสมยอม) ... สงสารนาง
    #444
    0
  9. #284 Lis33 (@Lis33) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 09:39
    สู้ๆๆๆๆๆๆ
    #284
    0
  10. #273 SariyaChuenjai (@SariyaChuenjai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 00:47
    แงงงงงง ได้แลเวใช่เป่าา
    #273
    0
  11. #266 แผ่นฟ้าสีคราม (@sankkung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 14:35
    ....งง
    #266
    0
  12. #154 littlegirl12342 (@Littlegirl1234) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 03:07
    คือได้กันแล้วใช่ไหมคะ งง ไวมากกก 5555
    #154
    0
  13. #140 Pam NPP (@pampampamela) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 14:20
    <p>เปิดน้ำใส่อ่าง? </p><p>ไรท์จะหมายถึงว่า นางเข้าไปเตรียมน้ำใส่อ่าง ผสมน้ำในอ่าง ให้หรือเปล่า</p><p><br></p>
    #140
    0
  14. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  15. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  16. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  17. #69 adw213455 (@adw213455) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 18:21
    <p>พึ่งมาอ่านค่ะ</p>
    #69
    1
  18. #38 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 17:20
    ถูกจับกินสะแล้ว หุ หุ
    #38
    1
  19. #32 onny (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 20:54
    <p>ไรท์หื่น 55555</p>
    #32
    1
  20. #13 คันซากิ ฮิเมะ (@kozato) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 23:23
    นางดูง่ายจังเลย
    #13
    1
  21. #11 sorachang (@sorachang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 01:29
    ฟินเเบบงงๆ
    #11
    1
  22. #10 water05 (@water05) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 03:10
    มันคืออะไรรรรรร
    #10
    1