Change!! วุ่นนัก ดันตกหลุมรักยัยเลสเบี้ยน!

ตอนที่ 9 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    1 พ.ค. 58

กรี๊งงงงงงงงง!!!!

อืม...

กรี๊งงงงงงงงง!!!

“โอยยย” ไอ้นาฬิกาปลุกบ้า ฉันกดปิดนาฬิกาแล้วปิดเปลือกตานอนต่อ

...เฮือก!!!!

ฟึบ!!

ฉันทะลึ่งพรวดลุกจากเตียงอย่างไว เมื่อนึกขึ้นได้ว่า...!!??

วันนี้วันจันทร์!!!!!!!!!!!!

....

=.,=” ห่ายยยย วันนี้สภาพฉันดูไม่ได้อย่างแรงเลย ลืมไปซะสนิทว่าวันนี้วันจันทร์ เมื่อคืนเลยเผลอนอนซะดึก ตื่นมาแทบไม่ทันแน่ะบอกเลย...

โครก!

=///////= แถมยังไม่ได้ทานข้าวเช้าอีกด้วย แง!!

“เอ๋??” ฉันกวาดสายตามองไปทางมุมตึกเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ใส่ชุดยูนิฟอร์มเหมือนฉัน กำลังยืนหันหลังเหมือนรอใครสักคนอยู่

ตึกตึก

ฉันเดินเข้าไปหาเธอเรื่อยๆ ใจหนึ่งก็ขอให้เป็นอย่างที่ฉันคิดแต่อีกใจก็เผื่อใจกับความผิดหวังเล็กๆ

“อ้ะ!

!!” ใช่จริงๆ ด้วย...

...ดรีมที่เหลียวหลังมาทางฉันพอดีตกใจตาโต “พี่ไอด้า มาแล้วเหรอคะ”

“??”

“เค้ามารอตั้งนานแน่ะ...” ...มารอฉัน อย่างนั้นเหรอ

“อะ... อืม วันนี้ตัวต้องไปโรงเรียนคนเดียวอีกแล้วเหรอ”

“ก็พี่ชายน่ะ บอกให้เค้าไปก่อนก็ได้ พอดีนัดเพื่อนเอาไว้น่ะค่ะ... แล้วเค้า”

“...”

“ก็อยากไปกับพี่ด้วย”

“วันนี้ปากหวานนะยัยเด็กบ้า...” ฉันยกมือขึ้นลูบหัวเธอเบาๆ แต่วันนี้กลับมีความรู้สึกแปลกๆ

“อืม...”

“เป็นไรไปหรือเปล่า ดูซึมๆ นะ”

“เปล่าหรอกค่ะ ^^

“...” ฉันมองรอยยิ้มนั้นของเธอที่ส่งมาให้... แต่ดูๆ แล้วเหมือนฝืนยิ้มมากกว่า...

“อะ...อืม” ฉันเลื่อนมือไปจับมือเธอเอาไว้แน่น “ไปโรงเรียนกันเถอะนะ”

“ค่ะ...”

...ใช่แปลก วันนี้แปลกจริงๆ ทุกๆ ครั้งที่เธอเดินไปโรงเรียนกับฉันเธอจะเดินคล้องแขนฉันเสมอ แต่คราวนี้ไม่...

“...”

“...”

“...”

อึดอัดสุดๆ ไปเลยยยย โถ่...

ดรีม... เป็นอะไรของเธอกันแน่นะ... บอกฉันทีสิ

“ดรีม...”

“คะ?”

“...เป็นอะไรหรือเปล่า”

“เปล่านี่คะ”

“งั้นเหรอ...”

“เอ่อ...” เธอมีสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย “ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ พี่ไม่ต้องกังวลนะคะ”

“ดรีม...” ฉันกุมมือเธอแน่นอย่างอ่อนโยน

“...”

“มีอะไรก็บอกพี่มาตามตรงสิ ยิ่งเธอปิดบังพี่แบบนี้พี่ยิ่งไม่สบายใจใหญ่เลยนะ...”

“แต่ว่า...”

“บอกพี่มาสิ...”

“ถ้าอย่างนั้น... อืม...” เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อหลบสายตาของฉัน

“...”

“เค้าขอถามอะไรพี่สักอย่างได้มั้ยคะ?”

“อะไรล่ะ”

“สมมุติว่า...” เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ “ถ้าวันหนึ่งมีผู้ชายหน้าตาดี นิสัยดี มาจีบพี่พี่จะตอบเขาว่าไงคะ”

“ทำไมจู่ๆ ถึงถามแบบนี้ล่ะ?”

“พี่ตอบเค้ามาก่อนสิคะ”

“พี่ก็จะตอบเขาว่าพี่ไม่ได้ชอบผู้ชาย...”

“แล้วไงต่อคะ”

“อืม... แล้วไงต่อเหรอ” ฉันลากเสียงยาว “พี่ก็จะพูดต่อเลยว่าพี่มีแฟนแล้วรักแฟนมากด้วย”

“แล้วถ้าเขาตื้อไม่เลิกล่ะค่ะ”

“พี่ก็จะพยายามปฏิเสธน่ะสิ ถึงไม่ได้แต่สักวันเขาต้องล้มเลิกความตั้งใจอยู่ดี... ผู้ชายน่ะก็เป็นอย่างนี้กันทุกคนนั่นแหละ”

“งั้นเหรอคะ...”

“ทำไมถึงถามพี่แบบนี้ล่ะ...”

“ก็เค้ากลัวนี่นา... ถ้าพี่ดันไปชอบผู้ชายคนนั้นขึ้นมาแล้วพี่บอกเลิกเค้า เค้าจะทำยังไง...”

“โถ่... เด็กน้อยเอ้ย” ฉันลูบหัวเธอเบาๆ อย่างปลอบประโลม พร้อมๆ กับอีกมือหนึ่งก็ประคองใบหน้าของฝ่ายตรงข้ามให้สบตากับฉัน

“จำเอาไว้ให้ดีนะ”

“...”

“ไม่ว่าเมื่อไหร่ ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหน”

“...!?

“ไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนแปลงไปสักเท่าไหร่... และถึงแม้ว่าตัวจะหมดรักพี่แล้ว แต่พี่น่ะ...”

“...!!??

“จะไม่มีวันบอกเลิกตัวก่อนเด็ดขาด... เว้นแต่ว่าตัวจะบอกเลิกพี่เอง...”

“พี่ไอด้า...”

“เข้าใจแล้วนะ เด็กบ้า ^^

“ฮึกๆ”

หมับ!!!

“โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!!!!!!

“เด็กบ้า ไม่อายคนเขาหรือไง”

“ฮือออออออ เค้ารักพี่นะคะ”

“...”

“เค้ารักพี่ที่สุดเลยยยยยยย”

“อืม” ฉันค่อยๆ โอบกอดเธอตอบ “เหมือนกันนั่นแหละ...”

“งือ...”

“ไปโรงเรียนได้แล้ว... เดี๋ยวสายนะ”

“อะ... อื้ม” เธอปล่อยฉัน “งั้นไปกันเถอะค่ะ” ก่อนจะคล้องแขนฉัน... เหมือนทุกวัน

“จ้ะ...”

เราสองคนเดินควงแขนกันไปโรงเรียนตามปกติ... งั้นมั้ง

...

ติ๊งติ่ง ติงติ่งงงงงง

เร็วจัง... ผ่านไปแป๊บเดียวก็เลิกเรียนละ อืม...โทร.หาดรีมดีมั้ยนะ

“...”

ติ้ด!

[ฮัลโหล]

ตัวจะกลับพร้อมพี่มั้ย?

[อืม... เค้าคงต้องกลับเร็วหน่อยน่ะค่ะ พอดีต้องกลับไปเตรียมอาหารให้พี่ชายด้วย ขอโทษนะคะ]

“จ้ะ ไม่เป็นไรหรอก พี่แค่จะโทร.มาถามเฉยๆ ถ้าตัวจำเป็นต้องกลับก่อนก็ไม่เป็นไรจ้ะ”

[ค่ะ บายนะคะ]

บายจ้ะ รักนะ…”

ติ้ด!

ฉันกดวางโทรศัพท์ก่อนจะเก็บมันไว้ในกระเป๋าเสื้อ... เสียดายจัง ทำไรดีนะยังไม่อยากกลับเลย

...ฉันเดินเข้าไปนั่งบนม้านั่งริมตึกเรียน หยิบหนังสือการ์ตูนที่เตรียมมาด้วยมาเปิดอ่าน

“...”

ใครมาอีกล่ะ? ฉันรู้สึกได้ถึงฝีเท้าที่ค่อยๆ ก้าวเข้ามา และพอหันไปปุ๊บบบบบบ!!!!!

โป๊ะเชะ!!!

=O=

ใครก็ได้ฆ่าฉันที... รู้สึกว่าฉันจะอยากตายกะทันหันขึ้นมายังไงยังงั้นเลยยยย!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น