รอยตรา...สามีคืนเดียว ตีพิมพ์สำนักพิมพ์ดาวิกา ในเครือสนุกอ่านจ้า

ตอนที่ 38 : บทที่10.สิงห์เฒ่าออกโรง....

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,122
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 468 ครั้ง
    2 เม.ย. 61

อันอัน เองคร๊าฟ....
หล่อพอๆ กับปะป๊า หรือคุณปู่มั้ย?
สวัสดีเช้าวันจันทร์ค่ะ

“อะไร?” อรัญรับโทรศัพท์รุ่นล่าสุดของภรรยามาแบบงงๆ เขาก้มมองภาพ เด็ก ในโทรศัพท์ ด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำ

                “เด็กที่ว่าไงคะ น่าชังมาก เห็นแล้วหลงรักเลย คุณว่ามั้ยล่ะ” นางลองเรียบๆ เคียงๆ เมื่อสามีเอาแต่มองโดยไม่พูดอะไรเลย

                มันเป็นภาพของอันนา ที่หยางส่งมาให้มาดามจางดู เขาแนบรายละเอียด เกี่ยวกับเรื่องที่เขากำลังทำมาด้วย และหากผลการตรวจออกมาตรง...อันนานี่ล่ะที่จะเป็นทายาทรุ่นต่อไปของจางไท่!!

                หัวใจชายสูงไว้เต้นระส่ำ เขามองภาพเด็กน้อยแบบเอาจริง เอาจัง แล้วจู่ๆ ภาพในวัยเด็กของอีธาน ก็ลอยขึ้นมาซ้อนทับกับใบหน้าของเด็กนั่น

                อรัญผงะ เขารีบส่งโทรศัพท์คืนภรรยา ยกแก้วชาร้อนๆ ขึ้นจิบ...กลบพิรุธที่เกิดขึ้น

                “เด็กที่ไหนล่ะนั่น?” ชายสูงวัยแสร้งถาม

                มัฑนาไม่ได้ตอบเธอลุกขึ้นยืน เดินไปสั่งขนมอบหน้าตาเฉย ปล่อยให้คนอยากรู้กระวนกระวายเล่นๆ

                นางเดินกลับมาพร้อมกับจานขนมในมือ แสร้งทำเป็นลืมที่จะตอบคำถามของสามี

                คนใจร้อนอดทนรออยู่พักใหญ่ มุมปากมีรอยย่นขยับเม้มไป เม้มมา ในที่สุดก็อดทนรอไม่ไหว เมื่อสิ่งที่ค้างอยู่ในใจมันทำให้ความคิดของเขาปั่นป่วน

                “คุณนาย...ยังไม่ตอบคำถามผมนะ เด็กนั่น ลูกเต้าเหล่าใคร?” เสียงถามออกจะจริงจังจนมัฑนานึกขำในใจ

                นางแสร้งหยิบขนมใส่ปาก เลิกหัวคิ้วขึ้นสูง เหมือนต้องการปั่นประสาทสามี

                “ว่าไง!!” คนแก่ใจร้อนถามย้ำ

                “หึๆ” สาวใหญ่หัวเราะลงลูกคอ เธอฉวยแก้วชาขึ้นมาจิบ “ก็เด็กที่เพื่อนๆ ส่งมาให้ดู น่าชังแบบนี้ คุณอยากรับเลี้ยงมั้ยล่ะคะ”

                “กำพร้าเหรอ?” เสียงที่ใช้อ่อนลง แต่ก็ยังแฝงด้วยความสงสัยอยู่ดี

                “ประมานนั้นค่ะ น้องว่า เหมือน ไอ้แสบเราตอนเด็กๆ มาก เลยสนใจค่ะ” นางพูดเหมือนเรื่องปกติ ไม่ได้ใส่ใจรายละเอียด แต่หากฟังแล้วคิดจะรู้ คุณมัฑนาเลือกใช้คำว่า เหมือน แทนที่จะเป็น คล้าย

         “ก็นะ!!

                เป็นอีกครั้งที่อรัญเลือกที่จะฉวยแก้วชาขึ้นมาจิบ เพื่อปกปิดพิรุธบางอย่าง

                ท่านสะดุด จนไม่อาจเก็บความสงสัยนั่นไว้ในใจได้ เมื่อ...มีหรือคนที่ เหมือน กันขนาดนั้น โดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวพันกันเลย

                “มีที่อยู่มั้ย ผมอยากให้คนของเราไปสืบประวัติ เด็ก ดูสักหน่อย”

                “หมายความว่าไงคะคุณ? น้องไม่เข้าใจ สืบประวัติทำไม เพื่อ?” นางรีบย้อนถาม เกือบจะสำลักชา ไม่คิดว่าคนเก็บอาการเก่งอย่างสามี จะร้อนใจจนไม่คิดจะเก็บอาการ

                “ไม่มีอะไรหรอกน่า แค่อยากให้โปร่งใส ไม่ใช่เก็บเด็กที่ไหนมาเลี้ยงก็ไม่รู้” ท่านโบกมือ มีบางสิ่งค้างอยู่ในความคิด และหากยังไม่เฉลยก็คงไม่สบายใจ

                “คุณคิดจะรับ อันอัน มาเลี้ยงเหรอคะ” เพราะลืมตัว นางจึงเผลอตัวเรียกชื่อของเด็กในหัวข้อสนทนา

                “อันอัน เด็กนั่นชื่อนี้เหรอ? ใครตั้งให้วะ ยังกะตุ๊ด” อรัญบ่น แม้แต่ชื่อก็ไม่ถูกใจ

                “แม่เขาตั้งสิคะ...จะมีใครตั้งล่ะ” นางเองก็ไม่ใคร่ชอบ อันนา ใช้นามสกุลแม่ หากผลตรวจ DNA ออกมา นางจะรีบจัดการเปลี่ยนนามสกุลของหลานชาย เพื่อให้เขามีสิทธิ์ในจางเต็มตัว

                “แม่...ไหนคุณนายว่าเด็กนั่นกำพร้าไง!!” ประมุขเฒ่าของจางไท่เอ่ยถามเสียงแข็ง

                “กำพร้าพ่อค่ะ...” มัฑนารีบตอบ

                “อ้อ...” ชายสูงวัยครางรับ “แสดงว่าคุณนายกำลังตรวจสอบประวัติ เด็กนั่น อยู่สิ ไอ้หยางมันส่งข่าวกลับมายังล่ะ?” อรัญรู้ทันความคิดของศรีภรรยา เพราะหากนางเอ่ยปากกับเขา แสดงว่าได้ทำบางอย่างลงไปแล้ว ไม่มากก็น้อย

                “ยังเลยค่ะ” สาวใหญ่กระแทกเสียงตอบ ขนาดสามีไม่รู้อะไรเลยยังใจร้อน แล้วนางที่รู้เห็น แถมแน่ใจเกือบเต็มร้อย...ว่าอันนาเป็นสายเลือดของจางแน่ จะไม่ร้อนใจยิ้งกว่าเหรอ?

                “ว่าแต่...ไม่ใช่ไข่ที่ไอ้แสบ แอบไข่ทิ้งไว้นะ” อรัญทัก

                คุณมัฑนาถึงกับสะดุ้ง นางรีบเก็บพิรุธ “ไม่ทราบสิคะ น้องจะรู้ได้ไง”

                “ไม่ใช่ก็ดี เพราะหากเป็นแบบนั้น อย่าคิดว่าผมจะ รับ” อรัญเน้น หากเด็กนั่นเป็นลูกนอกสมรสของบุตรชาย คงต้องตรวจสอบกันอีกนาน เพราะอายุของเด็กไม่ใช่น้อย แม่เด็กไม่คิดจะเรียกร้องอะไรเหรอ ทำไมปล่อยเวลาให้มันผ่านไปแสนนาน จนเพิ่งจะมาปูดเอาตอนนี้

                “ทำไมคะ?”

                “เหอะ!! คุณนาย หากเป็น ลูก ไอ้แสบมันจริง มีเหรอที่แม่เด็กจะนิ่งเฉย คงได้ดังกระฉ่อนไปทั้งโลก เมื่อมันสามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากจางได้โขเชียวแหละ...แล้วอะไรล่ะที่ทำให้ผู้หญิงพวกนั้นปิดปากเงียบ หากไม่วางแผนอะไรไว้”

                มัฑนาอยากเถียงแทน แต่นางก็ยังไม่รู้ควมคิดของเมรี การที่หล่อนปิดปากเงียบมาตลอด5ปี เพราะอะไร?

                “แล้วถ้าเธอ ไม่หวังอะไรจากเราล่ะคะ” นางติง

                “ไม่มีทาง” อรัญตอบทันควัน เป็นไปไม่ได้ที่ผู้หญิงหิวเงินนั่น จะยอมอุ้มท้อง โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน

                “ก็ไม่รู้สิคะ” มัฑนาตัดบท นางเองก็ยังไม่รู้ว่าเมรีต้องการอะไร เท่าที่ดู ผู้หญิงคนนั้นหาทางหนีบุตรชายนางตลอด หากไม่ติดทริปท่องเที่ยวนี้ นางจะรีบไปถามเมรีด้วยตัวเอง อยากทำความรู้จักกับหล่อนด้วย เพราะอะไร? ทำไม? อีธานบุตรชายที่เย่อหยิ่งของนาง... ถึงยอมปล่อยให้ผู้หญิงธรรมดาอย่างเมรีตั้งครรภ์

                เมื่อศรีภรรยานั่งเฉย อรัญจึงเป็นฝ่ายร้อนใจเสียเอง

                ชายสูงวัยผุดลุกขึ้นยืน “ผมไปเดินยืดเส้นยืดสายแถวนี้แปบนะ เดี๋ยวมาคุณนาย”

                มัฑนายังไม่ทันได้ตอบ อรัญก็เดินตัวปลิวจากไปเสียแล้ว สาวใหญ่อมยิ้ม นางรู้ดีว่าสามีปลีกตัวไปทำอะไร เมื่อทดลองกดโทรศัพท์ต่อสายหาคนสนิทของตนเอง ปรากฏว่าสายโทรศัพท์นั่น...ไม่ว่างเสียแล้ว...


ตามประสาคนปากแข็ง 'ไม่รับ' ไม่สนใจ แต่พอเมียเผลอ...คนที่บอกไม่สนใจ ตามจิกยิกๆ แบบนี้ หากเจอตัวเป็นๆ ของ 'หลาน' จะยังไม่รับไหวเหรอ??


โซ่สวาทซาตานร้าย
เปรมยุดา
www.mebmarket.com
สำหรับ ทิพยอาภา เด็กสาวกำพร้าที่ไม่เหลือใครแมทธิว ดีแลน ชายหนุ่มผู้ที่อุปถัมภ์อุ้มชูเธอจนเรียนจบมาได้คนนี้เปรียบดังเทพบุตรผู้แสนใจดีเธอตกหลุมรักเขา อยากตอบแทนคุณเขา...แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นการถูกย่ำยีจากจอมวายร้าย ซ้ำยังถูกเหยียมหยามจนแทบไร้ค่าในสายตาเขา เธอไม่ต่างจากผู้หญิงหิวเงิน ใฝ่สูง ที่หวังเกาะเขาหญิงสาวที่ปรารถนาเพียงรักแท้จึงยอมกลืนความเจ็บช้ำและถอยห่างอย่างน้อยๆ เธอก็อยากรักษาอีกหนึ่งชีวิตนี้ไว้ ไม่ใช่เพื่อใช้ต่อรองกับคนไร้หัวใจ แต่...เธอทำลาย ‘ลูก’ ไม่ลงทว่าเมื่อรู้ตัวดีว่าไม่อาจเลี้ยงลูกให้เติบโตสุขสบายได้หญิงสาวจึงตัดใจทิ้งลูกไว้ภายใต้การคุ้มครองของ ‘ดีแลน’และได้แต่หวังว่าดีแลน...จะยอมรับสายเลือดที่เกิดจากเธอแต่มันจะกลายเป็นเพียงความหวังลมๆ แล้งๆ หรือไม่ชายไร้หัวใจคนนั้นจะยอมรับลูกที่เกิดจากเธอได้จริงหรือ ติดตามและหาคำตอบได้ใน...โซ่สวาทซาตานร้าย
เชลยพรหมจรรย์
วรดร/กัญนิชา
www.mebmarket.com
จุดพลิกผันในชีวิตที่ทำเอาผู้หญิงคนหนึ่งแทบกระอักเลือด!! บิดาป่วย...ความเป็นความตายมากวักมือเรียก... พี่ชายทำเรื่องร้ายแรง...มีใครบางคนตามคร่าชีวิต... พะแพงยอมแลก...ยอมเป็นเชลย เพื่อต่อลมหายให้พี่ชาย แม้จะเป็นหนทางที่ดูไร้ศักดิ์ศรี!! หนึ่งชีวิตที่ดูเหมือนจะไร้ค่าในสายตาฝั่งตรงข้าม...เขาเหยียบย่ำหล่อนโดยไม่ยั้งคิด!! ฉีก!! กระชากสิ่งหวงแหนของเพศหญิง...และเหยียบหล่อนซ้ำด้วยถ้วยคำดูแคลน ‘ถ้าเธอท้อง...อย่าคิดว่าฉันจะรับผิดชอบ’ ไงล่ะ...ถ้อยคำที่เป็นเหมือนดั่งน้ำกรดรินรดหัวใจ แต่เธอก็ท้องจริงๆ ท้องเหมือนที่เขาค่อนว่า... แต่...จะให้ก้มหัวยอมศิโรราบ...ไม่ใช่พะแพง เมื่อเธอเองก็มีศักดิ์ศรีเช่นกัน!!
จ้างรักเมียพาร์ทไทม์
วรดร/กัญนิชา
www.mebmarket.com
หล่อนคือของที่ได้มา...แลกกับเงินจำนวนหนึ่ง เธอเย็นชาแต่กลับกระตุ้นความร้อนระอุในตัวเขาได้ชะงัด ‘เมีย’ นิยามคำนี้ไม่เคยมีอยู่ในสมอง แม้ โจนาธาน อักรัก รูธ ถึงเขาจะเป็นแค่คนพิการ เนื่องจากอุบัติเหตุรถยนต์ร้ายแรง จากหนุ่มสุดหล่อ ขวัญใจสาวๆ กลายเป็นผู้ชายกราดเกรี้ยวเจ้าอารมณ์ ไม่มี... พยาบาลสาวคนไหนทานพายุอารมณ์ของเขาได้ เมื่อพวกหล่อนมาเพราะหวังอย่างอื่น แต่ก็ต้องหอบผ้าหนีตายกันจ้าละหวั่น!!ชายหนุ่มจะดับความร้อนเร่าในกายได้อย่างไร เมื่อหล่อนหน้าด้านหน้าทนตั้งใจทำงาน...แต่ไม่เคยคิดกับเขาในทางชู้สาว ปึก!! การต้อนรับจากผู้ชายตัวใหญ่ที่นั่งหน้าบึ้งกลางเตียง เขาโยนหมอนใส่หน้าเธอ แต่วันวาดก็ต้องทนเมื่อชายหนุ่มคือเงื่อนไขที่เธอต้องก้มหน้าทน บิดาของเธอก่อหนี้ไว้เรือนล้าน จากการเล่น ‘การพนัน’ ข้อตกลงเดียวที่เธอจะช่วยท่านได้ คือการยอมรับดูแลคนไข้จอมโวย โดยไม่มีข้อแม้...หากเขาเดินได้...เธอจะเป็นอิสระ!!
รอยบาปสวาท
วรดร/กัญนิชา
www.mebmarket.com
อดีตในวัยเด็ก ผลักดันให้ ธรรวา เกลียดชังผู้หญิงคนหนึ่งเข้ากระดูก!!และความเกลียดนั่นลุกลามไปยังผู้หญิงไม่รู้อิโหน่อิเหน่อีกคน...ดลยาเลยพลอยซวย...เธอตกเป็น ‘เบี้ยล่าง’ ถูกบุตรชายเจ้าของบ้านข่มเหงแต่ความอับโชคของดลยายังไม่หมดแค่นั้นหรอก...ผลพวงของความสัมพันธ์บนข้อตกลงนั่น...ก่อให้เกิดสายใยบางอย่าง...ลูก...ผู้ชายที่ขีดค่าผู้หญิงคนหนึ่งไว้ด้วยคำว่า ‘เกลียด’ จะทำยังไงล่ะ?ระหว่าง...เขี่ยหล่อนทิ้งด้วยความสะใจ!! หรือเก็บหล่อนไว้ข้างตัวเพราะรสเสน่หา?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 468 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,712 ความคิดเห็น

  1. #561 PinyaTecha (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 22:46

    อย่าลืมแก้ไขคำผิดก่อนส่งสำนักพิมพ์ และ ก่อนทำอีบุ๊ค

    #561
    1
    • #561-1 วรดร(จากตอนที่ 38)
      22 เมษายน 2561 / 08:21
      ขอบคุณค่ะ
      #561-1
  2. #150 veraya2099 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 21:33
    จะหัวเราะคุณปู่ดีไหมเนี่ย น่ารักเกิ๊น ปากกับใจทำไมไม่ตรงกัน 555
    #150
    0
  3. #149 BB oi (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 18:01
    ขอบคุณค่าา
    #149
    0
  4. #148 bowberry3 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 12:13
    ปู่กับย่าน่าร้ากกก
    #148
    0
  5. #147 FerinFern (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 10:46
    อ๊ายยยยลุ้น เป็นกำลังใจให้ไรท์รีบปั่นมาให้รี๊ดได้เชยชมค่ะ
    #147
    0
  6. #146 25142551 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 10:40
    ไม่รับก็ไม่เป็นไรนี่คะคุณปู่คุณย่า แม่เขาก็ไม่ได้อยากเกียวดองด้วยอยู่แล้ว 
    #146
    1
    • #146-1 วรดร(จากตอนที่ 38)
      2 เมษายน 2561 / 11:12
      ช่ายยยยยเลยยยยย
      #146-1
  7. #145 จิ๊บจิ๊บ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 10:35
    ปู่ไม่รับนี่แม่เด็กคงดีใจมากอ่ะ 555
    #145
    0
  8. #144 Barbara13 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 10:03
    คุณปู่ยกเลิกทริป บินไปดูหลานแน่นอน
    #144
    0
  9. #143 Phornkamon (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 09:33
    ปู่เขาไม่ได้หวังอะไรนะ สะใภ้ปู่เรียบร้อยพูดน้อยน่ารักจะตาย
    #143
    1
    • #143-1 วรดร(จากตอนที่ 38)
      2 เมษายน 2561 / 11:11
      รู้จริง!!! ชัวร์ค่ะ
      #143-1
  10. #142 adanna123456789 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 09:11
    สุกมากๆเลยค่ะไรท์เตอร์
    #142
    0
  11. #141 viruscode (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 07:47
    โห ความคิดนี้แบบ ถ้าเป็นหลานตัวเองตั้งใจจะแยกลูกแยกแม่เลยเหรอ.........
    #141
    1
    • #141-1 วรดร(จากตอนที่ 38)
      2 เมษายน 2561 / 07:51
      รอเจออันอันก่อนค่ะ...เดี๋ยวกะเปลี่ยนใจ...อันอัน มีของ....
      #141-1