รอยตรา...สามีคืนเดียว ตีพิมพ์สำนักพิมพ์ดาวิกา ในเครือสนุกอ่านจ้า

ตอนที่ 3 : บทที่รอยตราที่ไม่อาจลืม ต่อ....

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51,837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 829 ครั้ง
    13 ก.พ. 61



หยางหยางหล่อใช่ป่ะ .....หล่อหัวใจละลาย เจอแบบนี้อิปี๋ยอมเสียตัว

ชายหนุ่มรุ่นใหญ่ยิ้มเจ้าเล่ห์ พรางคิดในใจ หากเป็นอย่างที่คิดจริง เขาพร้อมที่จะเลี้ยงดูหล่อน แม้จะมีครอบครัวอยู่เบื้องหลังแล้วก็ตาม แต่สมัยนี้ ผู้ชายส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้กันหมด มีบ้านเล็ก บ้านน้อยแอบๆ ไว้ตามซอกตามมุม เพื่อสนองอารมณ์ความต้องการของตนเอง

                อีธานเบ้ปาก เขามองคนกลุ่มใหญ่อยู่นานพอดู พวกเขาเหล่านั้นส่งเสียงดังน่ารำคาญ จนเขารู้สึกฉุนนิดๆ หนุ่มร่างใหญ่ผุดลุกขึ้นยืน เขาเดินไปร่วมวงสนทนาด้วย ไม่ใช่เพราะอยากมีเอี่ยว เขาแค่ต้องการให้เสียงเหล่านั้น เงียบลงสักที!!

                “เมื่อไรจะเลิกพูดเสียงดังสักทีหะ”

                สติของอีธานมีไม่เต็มร้อยเท่าไรหรอก... เขาเองก็กำลังอารมณ์เสีย และต้องการอยู่เงียบๆ เพื่อคิดทบทวนอะไรสักหน่อย

                สถานที่ที่เคยสงบเป็นนิจ วันนี้กลับไม่เป็นเหมือนเคยเสียแล้ว ชายหนุ่มเซ็งสุดขีด!! เพราะเพิ่งโดนบิดาจอมเข้มงวดตะโกนด่า เพียงแค่เรื่องความเสเพลของเขา กับข่าวฉาวรายวันของทายาทตระกูลดังของ จางไท่กรุ๊ป

                “อยากมีเอี่ยวด้วยเหรอ? ลูกพี่...แต่คงยาก ตาลุงนี่หวงก้างชิปหาย!!

                หนุ่มนักเที่ยวที่จ้องเมรีตาเป็นมันเอ่ยเสียงเซ็งสุดขีด

                “มาอีกคนแล้ว ไอ้พวกพูดไม่รู้เรื่อง” หนุ่มใหญ่บ่นพึมพำ เขายกมือท้าวเอว โครงศีรษะไปมา เมื่อมีผู้ชายอีกคนเสนอหน้าเข้ามา เหมือนต้องการมีส่วนร่วม

                หนุ่มลูกครึ่งไทย-จีนหรี่เปลือกตาลง เขามองเป้าหมายที่ทำให้เกิดกรณีพิพาท ด้วยสายตาประเมิน

                วงหน้าที่เห็นแค่เสี้ยวเดียว เมื่อส่วนที่เหลือเอนซบผิวโต๊ะ จากสายตาเสเพลตัวพ่อ!! เขาคิดว่า ส่วนที่ไม่ได้เห็นก็คงงดงามไม่ใช่น้อย ผมสีดำนิลดั่งขนของนกกาน้ำเป็นมันระยับล้อเล่นกับแสงไฟ ปลายจมูกเล็กๆ นั่นเชิดขึ้นนิดๆ เหมือนเจ้าตัวเป็นคนแสนงอน ปากอิ่มรูปกระจับเคลือบลิปสติกสีอ่อน แต่ก็ชวนให้ชิดเชยไม่น้อย ไม่แปลกหรอกที่เสือหิวจะจ้องตะครุบ!! อีธานไล่สายตาลงไปเรื่อยๆ เอวค่อดกิ่วของหล่อนทำให้น้ำลายในปากของเขาแห้งผาก เรียวขาเรียวที่พ้นชายกระโปรงนั่นอีก เรียวสวยจนลมหายใจของเขาสะดุด

                “ไปไหนก็ไปเลย คนนี้กูเจอก่อน” หนุ่มใหญ่กันท่าสุดฤทธิ์ เขาวางกล้าม อวดเบ่งให้ตนเองน่าเกรงขาม จนใครๆ ก็ขยาดไม่กล้าเข้าใกล้

                “ถ้าหล่อนยินยอมดีๆ ฉันก็จะไม่ขวางหรอกนะ แต่ถ้าไม่!!” ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกันคนที่ไม่ชอบยุ่งกับคนอื่นอย่างอีธาน นึกอยาก เสือก เป็นครั้งแรก

                เขากำลังอารมณ์ไม่ดี เนื่องจากเพิ่งโดนบิดาเฉ่งมาหมาดๆ เรื่องความไม่เอาไหนของตัวเอง ทั้งๆ ที่เป็นทายาทคนเดียวแท้ๆ แต่เรื่องงานในบริษัท อีธานแทบจะไม่สนใจ เขาสนุกไปกับการสังสรรค์ ท่องราตรี ควงสาวไม่ซ้ำหน้า เพื่อนฝูงลุมล้อม แต่บิดากลับไม่ปลื้ม คำสั่งด่วนก่อนที่เขาจะมาหมกตัวอยู่ที่นี่ คือระงับบัตรเครดิตทุกใบของเขา และหากยังไม่เดินทางไปพบบิดา ท่านจะยึดสิ่งอำนวยความสะดวกของเขาทั้งหมด

                อีธานเลยมาทิ้งทวน ด้วยการดื่มอย่างหนัก ก่อนที่อิสรภาพของเขา จะหมดสิ้นไป...

                “ไอ้หนุ่มอย่า เสือก ได้มั้ยวะ หมูเขาจะหาม อย่าเอาคานเข้ามาแทรก”

                สุภาษิตสอนใจ ของคนโบราณ หนุ่มลูกครึ่งขมวดคิ้ว เขาได้ยินแต่ไม่เข้าใจ ฟังรู้เรื่องแต่แปลความหมายไม่ออก เมื่อตั้งแต่เด็ก จนโต อีธานใช้ชีวิตที่อเมริกาเป็นส่วนใหญ่ เพียงแต่คุณมัฑนาที่เป็นคนไทย นางไม่ทิ้งขว้างภาษาบ้านเกิด อีธานเลยเป็นหนุ่มลูกครึ่งที่พูดได้ถึง3 ภาษา ไทย จีน และอังกฤษ

                ชายหนุ่มปรายตามองผู้หญิงหนึ่งเดียวในที่นั้น เขาไหวไหล่ เมื่อหล่อนไม่ได้มีทีท่าร้อนรน หลังหล่อนผงกศีรษะขึ้นมาจากการนอน หล่อนก็ยังคงดื่มเครื่องดื่มในมือแบบสบายอารมณ์ ไม่ได้สนใจความวุ่นวายรอบตัวสักนิด เขาเลยยอมถอย

                “ตามสบาย เธอคงยินดี” อีธานไม่ใช่คนดีนัก แต่เขาก็คงทนไม่ไหวหากคนอ่อนแอกว่าถูกรังแก

                แต่เหตุการณ์ตรงหน้า มันราบเรียบ ไร้การขู่บังคับ เพียงแต่แม่โฉมงามนั่นสวยซึ้งเกินกว่าจะถูกลุมทึ้งจากเสือหิวกักขฬะ

                ชายหนุ่มถอยกลับมานั่งที่เดิม แต่สายตาของเขาไม่ได้ละจากวงหน้างดงามนั่นสักนิด

                “ยัยบ้า จะโดนลากไปทึ้งยังไม่รู้ตัว” เสียงบ่นพึมพำ แก้วบรั่นดีถูกยกขึ้นกรอกปาก เพื่อลดทอนความหงุดหงิดในหัวใจ

                เมรีเอียงคอมองสองหนุ่มแปลกหน้าที่ยังคงตื้อไม่เลิก เธอขมวดคิ้ว กล่าวถามด้วยความไม่พอใจ

                “คุณต้องการอะไรหะ ฉันบอกแล้วไงว่าจะดื่มเงียบๆ”

                เสียงของเมรีอ้อแอ้จนแทบฟังไม่รู้เรื่อง เนื่องจากแอลกอฮอลล์จำนวนมากที่เธอดื่มเข้าไปนั้น ทำให้การควบคุมตัวลดน้อยลง

          “พี่แค่อยากนั่งดื่มเป็นเพื่อนน้อง มาคนเดียวไม่เหงาเหรอไงจ้ะ” ลีลาพ่อปลาไหลเพื่อให้สาวสวยหลงเคลิ้ม เพียงแต่เมรีไม่ชื่นชอบ เธอกำลังกลัดกลุ้มมากกว่าอยากเสวนากับคนแปลกหน้า

                “ไม่เลยยยย ไปไหนก็ไป ฉันอยู่คนเดียวได้” เสียงของเมรีเริ่มดังขึ้น เปลือกตาหรี่ปรือลงทุกขณะเพราะความเมามาย

                “อย่าเสียงดังสิจ้ะ อยากโวยเพราะมีปัญหาทางบ้านเหรอไง? ไปกับพี่สิ... เดียวพี่หาที่เงียบๆ ให้ระบายให้เต็มที่” หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์เริ่มตะล่อม เขาลดสายตาลง กราดไล่ตั้งแต่เนินอก จนถึงสะโพกผายงามงอน ลูกกระเดือกที่ลำคอเต้นพล่าน เพราะความกระสันซ่านตีตื้นขึ้นมาจุกอก

          คำพูดของฝ่ายตรงข้ามกระทบความรู้สึกเจ็บปวด มือเรียวงามยกขึ้นฟาดปัง!! บนผิวโต๊ะ “หึ!! เมรีมันก็แค่ส่วนเกิน เป็นตัวปัญหาของพ่อ...เชิญเลย ไม่เห็นจะสน!!” ความรู้สึกลึกๆ ผุดพรายขึ้นมา เธอบ่นว่าบิดาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

                และมันเข้าทางคนที่จ้อง...

                “อ๋อ!! ทะเลาะกับพ่อมา พ่อไม่รักหรือไงล่ะ?” ช่วงวัยของเขาก็มีบุตรสาววัยประมานนี้เลย แต่ก็ไม่นึกละอายที่คิดจะทำมิดีมิร้ายกับสาวแปลกหน้า

                “เมรีไม่สนหร๊อก อยากแต่งงานเหรอ... เชิญ!!” ความประสงค์ของเก่งกาจ เขาต้องการมีเพื่อนปรับทุกข์ในบั้นปลายชีวิต แต่เมรีไม่ต้องการ เธอรู้สึกเหมือนถูกพราก ใครอีกคนแย่งความรักของบิดาไป

                แก้วใบสวยในมือของเมรีว่างเปล่า หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์จึงรินบรั่นดีที่หนีบมาด้วยลงไปแทน คนสติสัมปะชัญญะไม่เต็มร้อย แถมยังไม่รู้ว่ามีคนจ้องจะทำลาย เผลอยกกระดกใส่ปาก ครั้งนี้มันไม่ใช่น้ำพั้นที่ผสมแอลกอฮอล์แบบเจือจาง แต่มันคือบรั่นดีรสแรง มีแอลกอฮอลล์มากกว่า40ดีกรี ผลที่ได้คือ...

                สติอันน้อยนิดของเมรีหลุดผึ่ง เธอเมาหนักกว่าเก่า จนแม้แต่การทรงตัวยังไม่ไหว

                เสือหิวที่จ้องตะครุบยิ้มร่า เขาโบกมือให้บริกร พร้อมกับชำระค่าใช้จ่ายของเมรี ก่อนจะหิ้วปีกเธอออกไปจากสถานที่แห่งนั้น

                ถึงจะเมามายจนสติเหลือเพียงน้อยนิด เมรีก็ยังรับรู้ถึงความน่ากลัว ของชายแปลกหน้า เธอพยายามขัดขืนแล้ว แต่มันไร้ประโยชน์ เรี่ยวแรงที่เธอมีนั้น แม้แต่ยกแขนยังยาก ดวงตาหรี่ปรือ กราดมองหาทางรอดให้ตัวเอง พยายามส่งเสียงบอกคนอื่นๆ แต่มันไม่ต่างอะไรกับเสียงกระซิบ...

                “ปะ ปล่อยฉัน...”

                หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์ยิ้มกริ่ม มันแอบสูดดมกลิ่นเนื้อนาง ลูบคลำสัดสวนยวนตาของสาวขี้เมาด้วยความลำพอง ไม่สนใจเสียงร้องห้าม แสนแผ่วเครือนั่น

          หญิงสาวพยายามขืนตัวไว้ แต่ไร้ประโยชน์  ทุกย่างก้าวที่เดินผ่านใกล้ประตูนรกเข้าไปทุกที

                เมรีรวบรวมกำลังเฮือกสุดท้าย เธอสลัดผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นจนหลุด เรือนกายอวบอุ่นเซถลาไม่ต่างอะไรกับนกปีกหัก ล้มฟุบ!! แทบปลายเท้าของใครบางคนที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวนั้น...

                อีธานเอียงคอมอง เขากระดิกปลายรองเท้าไปมา มือแข็งแรงแกว่งแก้วบรั่นดีทรงสูง จนน้ำสีอำพันด้านในกลิ้งไปกลิ้งมา

                “ชะ ช่วยด้วย!!

                เมรีเค้นเสียงวอนขอออกมาจนได้ เธอฟุบหน้าแนบกับพื้นสกปรก สติสัมปชัญญะหลุดลอยไปแบบสิ้นเชิง

                หนุ่มใหญ่นักล่าถลาเข้าไปใกล้ๆ หญิงสาว เขาทำท่าจะไปประคองเธอ แต่...

                ปลายรองเท้าสีดำเสือกเสยเฉียดใบหน้าตนเองไปแบบเฉียดฉิว มันผงะ!! ล้มก้นกระแทกพื้น พร้อมแหกปากร้องลั่น

                “โอ้ย!! ไอ้หนุ่มอยากมีเรื่องหรือไงว่ะ...กูบอกแล้วใช่มั้ยอย่าเสือก” มันตะโกนพูดเสียงดังจนน้ำลายกระเซ็น ดวงตาเบิกโตจ้องมองหนุ่มแปลกหน้าด้วยความโกรธจัด

           ดวงตาคมกริบจ้องมองหนุ่มใหญ่เหมือนกำลังตั้งใจหาเรื่อง!! ในดวงตานั้น หาได้มีความเกรงกลัว มีรอยยิ้มเยาะมุมปาก จนคนมองเห็นเดือดจัดมากขึ้น

                “แถวนี้พี่คุมรู้ไว้ด้วยไอ้หน้าอ่อน”

                หลังจากลุกขึ้นยืนได้ หนุ่มใหญ่วางกล้ามข่ม มันเอ่ยเสียงกร้าวประกาศศักดา แบบตั้งใจข่มขู่

                “อ๋อเหรอออ?” อีธานลากเสียงยานคาง เขาเลิกหัวคิ้วขึ้นสูง กราดตามองคนตรงหน้าด้วยสายตาดูแคลน

                “กูบอกแล้วมึงไม่ฟัง แบบนึ้คงต้องสั่งสอนให้รู้สำนึกเสียบ้าง” มันกราดเข้ามาหา ทำท่าเหมือนจะประทุษร้าย

                ขนาดมีคนขู่เหย็งๆ ตรงหน้า ยังไม่มีวี่แววของความเกรงกลัว หนุ่มใหญ่ลังเลนิดๆ แต่เหยื่อเนื้อหวานแสนโอชะนั่น จะให้ทิ้งไปง่ายๆ ก็คงเสียดายแย่ มันจำใจเดินหน้าต่อ พร้อมกับเริ่มรู้สึกหวาดๆ เมื่อไอ้หน้าอ่อนที่เขาปรามาส มันนิ่งเกินจนรู้สึกกลัว

                สมัยนี้ รูปร่างหน้าตาวัดความแกร่งไม่ได้ บางคนรูปร่างอ้อนแอ้น แต่เขี้ยวเล็บกับมีอยู่รอบตัว คนตรงหน้านี่ รูปร่างสูงใหญ่ไม่ใช่น้อย แม้หน้าตาจะหล่อเหลา กระเดียดไปทางผู้หญิง เมื่อผู้ชายคนนี้ผิวขาวจั๊ว แถมยังแต่งตัวนำแฟชั่น เหมือนลูกหลานคนมีสตางค์ที่สำรวยมากกว่าห้าวหาญ

                อาวุธร้ายกาจสีเงินวาว!!

                ถูกมือเรียวที่เขาแค่นว่า หยิบออกมาจากซอกเสื้อสูทที่มันสวม วางเสียงดังปัง!! ตรงหน้า พร้อมกับรอยยิ้มเยาะที่แต้มมุมปาก

                “ฉันไม่ได้ขู่ แล้วไอ้นี่ก็ไม่ได้มีไว้โชว์ ฉันซ้อมยิงปืนมาตั้งแต่อายุ10ขวบ แกคิดว่าระยะแค่นี้ฉันจะพลาดมั้ย?”

                อีธานเปรย เขาฉวยแก้วบรั่นดีมากระดกดื่ม ไม่ได้รู้สึกกริ่งเกรงคนแปลกหน้าสักนิด

                หนุ่มใหญ่จอมเจ้าเล่ห์กลืนน้ำลายลงคอฝืดๆ มันขยับถอยหลังแบบอัตโนมัติ ถึงจะเสียดายเหยื่อแสนหวานแทบขาดใจ แต่หากต้องแลกกับลมหายใจตนเอง...คงต้องของบาย...

                “โธ๋!! ลูกพี่อยากได้หล่อนก็ไม่บอก...ผมถอยให้ก็ได้”

                สัพนามเรียกขานเปลี่ยนไป มันพูดลิ้นรัว ก่อนจะรีบเผ่นแน่บ หายไปท่ามกลางคนมุง

                ชายหนุ่มเก็บอาวุธหนักกลับเข้าที่เดิม เขาทรุดตัวลงไปประคองสาวน้อยที่เกือบจะสิ้นชื่อ พร้อมกับบ่นพึม

                “ลูกเต้าเหล่าใครล่ะนี่ เมาขนาดนี้สมควรเสียตัวหรอก”

                เมรีที่หมดสติไปแล้ว ตอนที่ถลาลงมาแทบเท้าอีธาน หล่อนหลับไม่รู้เรื่อง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเป็นอันตราย...



หล่อเข้ม มาดโหด เอาใจปี๋ไปเลยยยยย.......
เม้นหน่อย....เงียบจุง....
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 829 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,712 ความคิดเห็น

  1. #1708 peach3333 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 13:42
    หยางหยาง
    #1,708
    0
  2. #1610 sunisakhlai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 11:15
    หยางหยาง เข้ามาเพราะรูปเทอออออแต่ดันมาเจอเรื่องสนุกๆกลายเป็นเรื่องนี้สะงั้น555
    #1,610
    0
  3. #559 pattjja (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 22:11
    สนใจเพราะหยางหยาง อิอิ
    #559
    0
  4. #355 นู๋บีเองเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 15:52
    ใช่ด้วยยยยย หยางหยางจริงด้วย อ๊ายยยยยยย ขออ่านชื่อพระเอกในใจเป็นหยางหยางแทนละกัน ><
    #355
    0
  5. #213 Vampire Dragon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 17:04
    เรื่องนี้จะไม่ด่าพระเอก อุอิอุอิ
    #213
    0
  6. #212 Vampire Dragon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 17:03
    อยากลักพาตัวหยางๆไม่ได้นางเอกแล่ว ฮื่อ
    #212
    0
  7. #193 kai589 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 20:32
    อิมเมจหยาง หยาง ...ชอบบบบบบ
    #193
    0
  8. #105 Rich99 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 15:54
    hellway
    #105
    0
  9. #11 Zhenweiqi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:55
    น่าจะปล่อยให้โดนรุมโทรม นางทำตัวเองทั้งนั้น โง่ไม่มีใครเกินนางเอกเรา
    #11
    1
    • #11-1 pattjja(จากตอนที่ 3)
      21 เมษายน 2561 / 22:12
      ชีวิตจริงโดนและ แต่นี่เป็นนิยาย เลยโชคดีไป
      #11-1
  10. #2 KetsudaKraisalee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:29
    สนุกค่ะ มาต่อๆ
    #2
    0
  11. #1 centaurs (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:57
    สนุกนะ รอลุ้นต่อ

    #1
    0