รอยตรา...สามีคืนเดียว ตีพิมพ์สำนักพิมพ์ดาวิกา ในเครือสนุกอ่านจ้า

ตอนที่ 11 : บทการพบเจอแบบไม่คาดคิด....ต่อค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47,667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 513 ครั้ง
    24 ก.พ. 61


ผู้ชายสายอ่อย

เมรีย่นหัวคิ้ว...หากท่านประธานหล่อเหลาขนาดนั้น ไม่น่าแปลกใจหรอก ที่บรรดาสาวโสดวิ่งไล่เขา...ราวกับฝูงไฮยีน่าที่ออกล่าเหยื่อ

                “อิ่มยัง...ไปทำงานกันเถอะ” เมรีไม่เคยโอ้เอ้อยู่ที่แคนทีนนาน เธอรับประทานอิ่มก็มักจะกลับไปนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ ที่โต๊ะทำงานตัวเอง...

                “โลกของเธอนี่ มีแต่อันอันกับหนังสือแค่นั้นเหรอ?”

                อัญชันเป็นสาวเรียบร้อยก็จริง แต่เธอก็ยังมีเวลาสังสรรค์ มีเวลาเดินช็อปปิ้ง...เติมความสุขให้ตนเอง แต่สำหรับเมรีแล้ว...โลกของเมรี มีแค่บุตรชาย กับหนังสือนวนิยายแค่นั้น...

                หญิงสาวไม่ตอบ เธอฉวยจานใส่อาหาร เดินไปวางไว้ที่เก็บ...หันมายิ้มให้อัญชัน ที่เดินคอตกตามมาข้างหลัง

                “แวะซื้อผลไม้ก่อนนะรี...” เมรีเดินนำอยู่ข้างหน้า อัญชันเลยต้องรั้งไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นคนประหยัดอย่างเมรี คงเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานเลย

                “อืม ได้ซิ”

                สองสาวจึงเดินตรงไปยังร้านผลไม้ แต่ไม่มีผลไม้ชนิดไหนถูกใจอัญชัน พอดีสายตาของหล่อนมองเลยออกไปด้านนอก เห็นรถผลไม้เจ้าประจำที่แวะมาช่วงพักเบรคจอดอยู่พอดี

                “ไปซื้อที่รถเข็นนั่นดีกว่ารี” อัญชันลากเมรีเดินเลยออกมาด้านนอก พอดีกับรถยนต์คันหรู แล่นผ่านมาพอดี

                และใครบางคนบนรถยนต์คันนั้น ถึงกับตาโต เมื่อเขามองเห็นเสี้ยวหน้าของเมรี ก่อนที่รถยนต์จะวิ่งผ่านเลยไป...

 

บ่ายวันเสาร์ วันที่เป็นวันหยุดพักผ่อน...วันที่อีธานจะนอนและนอนเท่านั้น แต่วันนี้เขากลับอยากออกมาเดินยืดเส้นยืดสายนอกบ้าน.... ชายหนุ่มจึงคว้ากุญแจรถยนต์คันโปรด ขับห้อตะบึงออกมาจากบ้านหลังใหญ่แบบคนใจลอย เขาห้ามการ์ด ห้ามการติดตาม เมื่อต้องการความเป็นส่วนตัวจริงๆ

ชายหนุ่มใช้เวลาบนท้องถนนเกือบ1ชั่วโมง...ก่อนจะตัดสินใจเลี้ยวรถยนต์เข้าไปในสวนสาธาระณะที่มองเห็นผ่านสายตา เขาขอนั่งคิดอะไรเงียบๆ สักพัก

“ยัยบ้านั่น ได้ฉันแล้วชิ่ง...ไม่ทิ้งอะไรให้ตามสักอย่าง สงสัยไม่เคยอ่านนิทาน...ซินเดอเรลล่ายังทิ้งรองเท้าไว้ให้เจ้าชายตามเลย...หล่อนไม่รู้หรือไง อ่อยน่ะอ่อย ทำไม่เป็นเหรอ...”

ชายหนุ่มบ่นพึม ทุกครั้งที่ว่างหรืออยู่คนเดียว...

ภาพเงาของหล่อนมักจะตามมาหลอกหลอนเขาประจำ ผู้หญิง คนนั้น ทำให้เขาอยู่ไม่สุขเท่าไร

ไม่รู้ความเป็นตัวตน รู้แค่ชื่อ เมรี บ้านหล่อนอยู่ที่ไหน เวลานี้หล่อนทำอะไร

5ปีที่ผ่านมา อีธานคิดถึงหล่อนตลอด แต่...ไม่มีวิธีติดตาม

เขาย้อนกลับไปที่ผับแห่งนั้นหลายครั้ง...แต่ก็เหมือนเดิมไร้วี่แววของหล่อน

ผู้หญิงคนนั้นทำเหมือนหายไปจากโลกใบนี้...หายไปตลอดกาล...

“เห้ออ...”

กาแฟหนึ่งแก้วในมือ กับขนมกินเล่นที่ซื้อมาจากร้านค้าข้างทาง เขามองหาที่นั่ง และได้มุมสงบพอสมควรที่ริมบึงน้ำ เก้าอี้เหล็กที่มีร่มไม้ใหญ่บังแสงอาทิตย์ไว้

ชายหนุ่มจิบกาแฟในแก้ว ลดแก้วกาแฟลง พร้อมกับการถอนใจเฮือกใหญ่ๆ

มันหน่วงๆ ในอก มันเหมือนมีบางสิ่งติดค้างในใจ เขาไม่เคยเป็นเช่นนี้ ไม่เคยรู้สึกว่าทำอะไรไม่ได้ เมื่อยังไม่รู้ว่าปัญหานั้นคืออะไร แต่...มันต้องมีแน่ๆ

มันเรื่องบังเอิญแบบเหลือเชื่อ...ในขณะที่เขาควานหาหล่อนให้ควัก...กลับพบแต่ความว่างเปล่า...

และเมื่อเขาหยุดตาม...จู่ๆ หล่อนก็โผล่เข้ามาในสายตา

ใต้จมูกของเขานั่นเอง...

ผู้หญิงคนนั้น!! คนที่เขาเห็นผ่านสายตา...

อีธานจำหล่อนได้...แม้หล่อนจะเปลี่ยนไปไม่น้อย แต่เขาแน่ใจ หล่อนคือผู้หญิงคนนั้น

คนที่เขาฉกหล่อนมากจากฝูงหมาป่า แล้วตนเองก็เป็นคนกระชาก พรหมจรรย์ ของหล่อนมาเสียเอง

เมรี

เสียงครางแผ่วๆ ที่เจ้าตัวเองยังแปลกใจ เขายังจำชื่อหล่อนได้ แม้เวลาจะผ่านมานานเกือบ5ปี...

“ยัยบ้านั่น...มาอยูที่จางไท่ได้ยังไง?”

คำถามวนอยู่ในหัว แต่ไม่มีคำตอบ เขาแปลกใจที่เจอหล่อน แถมสายตาของหล่อนยังว่างเปล่า...เหมือนหล่อนจำเขาไม่ได้...มันไม่ควรเป็นแบบนี้...

“ช่างเถอะน่า...จำไม่ได้ก็ดี” ชายหนุ่มบ่น เขาควานมือหาถุงขนม แต่พื้นที่ข้างตัวของเขาว่างเปล่า...



เจอแบบเฉียดๆ

มาให้อยาก....แล้วก็จากไป คริๆ

แนะนำ เรื่องนี้ฝีมือเก๊าเอง

โซ่สวาทซาตานร้าย
เปรมยุดา
www.mebmarket.com
สำหรับ ทิพยอาภา เด็กสาวกำพร้าที่ไม่เหลือใครแมทธิว ดีแลน ชายหนุ่มผู้ที่อุปถัมภ์อุ้มชูเธอจนเรียนจบมาได้คนนี้เปรียบดังเทพบุตรผู้แสนใจดีเธอตกหลุมรักเขา อยากตอบแทนคุณเขา...แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นการถูกย่ำยีจากจอมวายร้าย ซ้ำยังถูกเหยียมหยามจนแทบไร้ค่าในสายตาเขา เธอไม่ต่างจากผู้หญิงหิวเงิน ใฝ่สูง ที่หวังเกาะเขาหญิงสาวที่ปรารถนาเพียงรักแท้จึงยอมกลืนความเจ็บช้ำและถอยห่างอย่างน้อยๆ เธอก็อยากรักษาอีกหนึ่งชีวิตนี้ไว้ ไม่ใช่เพื่อใช้ต่อรองกับคนไร้หัวใจ แต่...เธอทำลาย ‘ลูก’ ไม่ลงทว่าเมื่อรู้ตัวดีว่าไม่อาจเลี้ยงลูกให้เติบโตสุขสบายได้หญิงสาวจึงตัดใจทิ้งลูกไว้ภายใต้การคุ้มครองของ ‘ดีแลน’และได้แต่หวังว่าดีแลน...จะยอมรับสายเลือดที่เกิดจากเธอแต่มันจะกลายเป็นเพียงความหวังลมๆ แล้งๆ หรือไม่ชายไร้หัวใจคนนั้นจะยอมรับลูกที่เกิดจากเธอได้จริงหรือ ติดตามและหาคำตอบได้ใน...โซ่สวาทซาตานร้าย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 513 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,712 ความคิดเห็น

  1. #198 kai589 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 11:39
    เตรียมอ่อยยย
    #198
    0
  2. #183 Taa Mon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 21:41
    เจอกันแล้ว ลุ้นมากกก
    #183
    0
  3. #127 Phornkamon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 07:07
    โอ้ยยยยยยย อีธานเอ่ย
    #127
    0
  4. #23 centaurs (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:36
    เจอเมียแว๊ปๆๆยังใจเต้น ได้เจอลูกมีหวังช๊อค
    #23
    1
    • #23-1 วรดร(จากตอนที่ 11)
      25 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:23
      อิอิ.......
      #23-1
  5. #22 เด็กน้อย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:08
    รอออออออจ้า
    #22
    0