ลวงเล่ห์เจ้ามาเฟีย

ตอนที่ 5 : บทที่2.การเจรจาของสิงห์สาวเพื่อหาข้อสรุป50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 300
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    1 ส.ค. 59

ฝากด้วยนะคะ เค้าทำมือ สนใจกระซิบถามได้ ราคาไม่แพง



ทิฆัมพร มาริน ในวัย40กว่าๆ ยังงามพร้อมสมวัย แต่...เวลานี้ใบหน้าของสาวใหญ่กำลังบึ้ง นางนั่งกอดอกบนโซฟากว้าง มีบุตรชายคนเล็กนั่งก้มหน้าอยู่ที่พื้น เพราะเขากำลังถูกนางอบรมชุดใหญ่ จากภาพฉาวที่ขึ้นหน้ากลาง ของสื่อสิ่งพิมพ์เจ้าใหญ่ในมอสโก

                “แม่สอนไป ลูกจำได้ไหมอาเธอร์?” เสียงนางเข้มจนสามีจอมบงการยังไม่กล้าหือ

                วิคเตอร์นั่งทำตาปริบๆ เขาอยากจะเถียงแทนบุตรชาย แต่กล้าที่ไหนล่ะ เมื่อดวงตาหวานฉ่ำเสมอของภรรยาสุดสวย เวลานี้วาววับดั่งดวงตานางสิงห์

                “จำได้ครับ” หนุ่มหล่อรับคำเสียงอ่อย

                “ถ้าจำได้ทำไมยังมีข่าวแย่ๆ แบบนี้หลุดออกมาอีกล่ะ” นางกดเสียงต่ำ โมโหจัดจนร้อนไปทั้งตัว ตวัดสายตามองสามีตาลุก เพราะพฤติกรรมของวิคเตอร์ในอดีต เขาฉาวโฉ่และสำส่อนจนเธอไม่อยากให้ลูกประพฤติตัวตาม ไม่ได้ดูดีในสายตาคนอื่นเลยสักนิด เขาอาจจะคิดว่ามันเท่ห์ ได้เป็นไอดอล!! ของผู้ชายหลายคน แต่นางไม่ชอบ...

                “ผมไม่ได้แก้ตัวนะแม่...แต่ผมจำไม่ได้จริงๆ ครับ” อาเธอร์พูดความจริง เขาจำไม่ได้สักนิดว่าเวียนไปใกล้ นัชชาวีตอนไหน? หล่อนอยู่กลางกลุ่มเพื่อน และเขาก็อยู่กลับกลุ่มเพื่อนเช่นเดียวกัน เฉียดไปใกล้กัน จนได้ จูบ หล่อนตอนไหน ไม่เห็นจะจำได้สักนิด

                ทิฆัมพรกรอกตามองบน...นางอ่อนใจกับคำตอบ นี่คงร่ำแอลกอฮอล์จนเมามาย...จำความไม่ได้...

                “เรื่องเฮฮาปาร์ตี้ แม่ไม่เคยห้ามเลยนะอาเธอร์ แต่ครั้งนี้มันเกินไปจริงๆ ทางนั้นเขาเสียหาย เขาเป็นผู้หญิง เบนิคอฟ มีศักดิ์ศรีและทางเราต้องรับผิดชอบ” นางบงการชีวิตบุตรชายครั้งแรก เพราะข่าวฉาวๆ เช่นนี้ ผู้หญิงมีแต่เป็นฝ่ายเสียหาย พ่อ แม่ พี่น้อง ครอบครัวเขาจะรู้สึกอย่างไร ทิฆัมพรรู้ดี...เพราะเธอเคยโดนโจมตีด้วยข่าวเช่นนี้มาก่อน บิดา มารดาแทบจะเอาปีบคลุมหัวเดิน เวลานี้เธอเลยเข้าใจหัวอกของ เบนิคอฟ

                “ทูนหัว!!” วิคเตอร์เตรียมจะกางปีกปกป้องลูก แต่ก็ต้องย่นคอหนี เมื่อสายตาคมดุ ตวัดมามอง

                “อย่าเอาความคิดคุณมาตัดสินปัญหาครั้งนี้ค่ะวิคเตอร์!! ฟ้ายอมไม่ได้ คุณให้ท้ายลูกครั้งนี้ไม่ได้ด้วยค่ะ ฟ้าไม่ยอม” หญิงสาวพูดชัดถ้อยชัดคำ นางไม่ยอมให้บุตรชายประพฤติตัวเช่นเดียวกับสามี ทิฆัมพรต้องการให้ลูกเป็นสุภาพบุรุษและอาเธอร์ก็ประพฤติเช่นนี้มาตลอด แม้จะมีข่าวหลุดมาบ้างตามประสาคนโสด แต่ไม่เคยฉาวได้เท่าครั้งนี้

                วิคเตอร์เลยได้แต่ทำหน้าเซ็งๆ แค่ จูบ ไม่เห็นต้องออกตัวแรง...เขาไม่เห็นด้วย แต่ก็ไม่กล้าขัดเช่นกัน

                “คุณผู้หญิงคะ...มีแขกมาขอพบค่ะ” ระฆังช่วยนัดแรก เมื่อสาวใช้เดินยอบตัวเข้ามาหา พร้อมกับแจ้งข่าว

                อาเธอร์ถอนใจเฮือก...เขารอดแล้วงานนี้!! แต่...เขาคิดผิด เพราะเมื่อชื่ออาคันตุกะหลุดออกมาจากปากสาวใช้ ชายหนุ่มเข่าแทบทรุด

                “ใครมาเหรอ? ฉันกำลังอบรมลูกชายอยู่...ให้เขารอก่อนเถอะ”

                “เออ...คุณนีรนาท เบนิคอฟค่ะคุณผู้หญิง” วิคเตอร์ผงะ และอาเธอร์ก็ใจหายวูบ!!

                ทิฆัมพรตะลึง! นางรวบรวมสติให้สงบลง พร้อมกับหันมากำชับทั้งสามีและบุตรชาย

                “อยู่นี่นะอาเธอร์ ห้ามหนีไปไหน? ให้แม่ไปคุยกับเขาก่อน” นางสั่งบุตรชายเสียงเข้ม “คุณ...ถ้าลูกหนี คุณต้องรับผิดชอบค่ะ” แต่เสียงเข้มกว่าเมื่อหันไปหาสามี ก่อนจะเดินตัวปลิวตรงไปยังห้องรับรองแขก ปล่อยให้บุตรชายกับสามี นั่งทำตาปริบๆ เรื่องมันดูจะลุกลามไปใหญ่โต เพราะนางพญา เบนิคอฟ ถึงกับออกโรงมาเอง

                “แม่ไปไหนคะ หน้าบึ้งเชียว” วิคตอเลียเดินสวนกับมารดาเข้ามาในห้อง เธอถามบิดาเสียงอ่อนๆ

                วิคเตอร์เอนหลังพิงพนักโซฟา เขาทอดสายตามองบุตรชาย “งานนี้แกโดนจับคลุมถุงแน่อาเธอร์ แด๊ดช่วยอะไรไม่ได้เสียด้วยสิ” เขาบ่นอุบจะให้คัดค้านภรรยาที่กำลังโกรธจัด งานนี้แม้แต่ตัวเองก็ไม่น่ารอด อาจจะโดนขุดประวัติเก่าๆ ขึ้นมาบ่นให้ร้อนหู เพราะฉะนั้นขอดูอยู่ห่างๆ ดีกว่า

                “ร้ายแรงขนาดนั้นเชียว?” วิคตอเลียขมวดคิ้ว พลาดครั้งเดียวจำจนตาย...แต่เธอก็เห็นด้วยนะ งานนี้ผู้หญิงเสียหาย ฝ่ายผู้ชายควรแสดงความรับผิดชอบ เมื่อฝ่ายนั้น มีชื่อเสียงไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลย แม้น้องชายจะยืนกรานว่าไม่ได้เกินเลย แต่...ภาพมันฟ้อง ใครจะเชื่อ จูบ หวานฉ่ำขนาดนั้น ใครๆ ก็คิดว่ามันต้องเตลิดไปไกลกว่านี้แหงๆ

                “เซ็ง!! โคตร” ชายหนุ่มหยัดกายขึ้นยืน ทิ้งตัวนอนแผ่หลาบนโซฟานุ่มๆ พร้อมกับบ่นอุบ

                วิคตอเลียแสยะยิ้ม “เอาน่า นึกว่าส้มหล่น ได้ เมีย สวยปานนางฟ้า” เธอสัพยอกน้องชายเสียงกลั้วหัวเราะ

                อาเธอร์ยิ้มไม่ออก เขาตอบโต้พี่สาวเสียงแผ่วเบา “นิยามนางฟ้า ใช้กับดีม่าไม่ได้หรอกวิค หล่อนน่ะแม่มดขาวีน” ชื่อเสียงของนัชชาวีใครๆ ก็รู้ หล่อนถูกบิดาตามใจ เป็นขาวีนและแสนจะหยิ่ง เขาเข้าไปพัวพันกับหล่อน นับว่าโชคร้ายสุดขีด...

                “เอาน่าไอ้เสือ...อาจจะไม่ร้ายแรงขนาดนั้นก็ได้” หนุ่มใหญ่ปลอบใจบุตรชาย แม้จะรู้ว่าไม่มีทางรอด

                “แด๊ด!! แม่เอาจริงขนาดนี้ มีเหรอผมจะเหลือ” เขาหลุบเปลือกตาลง ให้ตายเถอะ!! จำไม่ได้สักนิดว่าไป จูบ นัชชาวีตอนไหน เมาจนสติหลุด แม้จะแอบชื่นชมหล่อนก็เถอะ แต่นิสัยแบบนั้นของหล่อน ขอมองห่างๆ ดีกว่า มันอาจจะเป็นความซวยของตัวเอง กามเทพใจร้าย!! เลยชักจูงเขาเข้าไปใกล้หล่อน!!

                ตุ๊บๆ วิคตอเลียตบบ่าน้องชายเธอแสยะยิ้ม “เอาน่าดีม่าออกจะสวย ฉันรู้แกชอบเค้า”

                พี่สาวกระเซ้าพร้อมกับยิ้ม วิคตอเลียแม้จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกมากนัก แต่หล่อนก็พอรู้ความเคลื่อนไหว และรู้ใจน้องชายดี นัชชาวีน่ะสเปคอาเธอร์

                “พอเลยวิค ไม่ต้องมาแหย่” ชายหนุ่มปัดมือ รีบหลุบเปลือกตาหนี แอบย่นจมูกให้กับความทันคนของพี่สาว

                มีเสียงหัวเราะแผ่วๆ ของวิคตอเลีย ผสมกับเสียงหัวเราะห้าวๆ ของบิดา ดูเหมือนสองคนนี่จะรู้ใจของเขาเป็นอย่างดี...มันเป็นการเผลอที่จงใจ...มั้ง!!



ฟินสุดๆ มันสุดติ่ง!! 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น