จอมมารบัญชารัก

ตอนที่ 9 : บทที่6.บัญชาการเลิฟ60%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,405
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    6 พ.ค. 58


บทที่6.บัญชาการเลิฟ

เป็นเช้าวันใหม่ที่อากาศสดใส มีแสงแดดอ่อนๆ ส่องรอดผ่านชายผ้าม่านเข้ามา อากาศยังคงความเย็นและถูกเสริมด้วยสายลมเย็นๆ ที่พัดโชยขึ้นมาจากแม่น้ำไทเบอร์ ทิชากรเบียดตัวเข้าหาแผ่นอกอุ่นๆ แบบอัตโนมัติเมื่อความเย็นพัดโชยแตะต้องผิวกายเปลือยเปล่า เคลวินกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นรอยยิ้มแต้มติดที่มุมปากแม้เปลือกตายังไม่เปิด เขารู้สึกอบอุ่นและมีความสุขไม่ใช่เพราะได้ดื่มด่ำกับรสรักหอมหวานแต่ มันเป็นความรู้สึกสบายๆ อิ่มเอิบที่มีคนตัวเล็กแต่กลมกลึงอยู่แนบข้าง

เวลานอนหลับคือเวลาที่มีความสุขที่สุดสำหรับเคลวิน เพราะเขาไม่ต้องเห็นสายตาตัดพ้อจากทิชากร ไม่ต้องทุ่มเถียงหรือต้องใช้กำลังบังคับเธอ คนตัวเล็กจะดูน่ารักน่าเอ็นดูกลายเป็นเด็กน้อยแสนว่าง่ายเพราะเธอสิ้นฤทธิ์หมดแรงจนหลับใหล นานเท่าไรแล้วนะที่เขาไม่ได้รู้สึกแบบนี้ นานเท่าไรแล้วที่ไม่รู้สึกสงบและแสนสบาย เมื่อทุกเมื่อเชื่อวันต้องวนเวียนอยู่กับหน้าที่การงาน อยู่กับเปลวไฟพิศวาสที่โลมเลียผิวกาย เมื่อธุรกิจที่เคลวินทำเกี่ยวข้องกับวงการเนื้อหนังเป็นแหล่งส่องสุมของนักเที่ยวและเกี่ยวข้องกับโนมเนื้อเมื่อเป็นของควบคู่กับวงการน้ำเมา แต่มันสร้างรายได้ให้กับชายหนุ่มเป็นกอบเป็นกำ จนติดอันดับมหาเศรษฐีที่อายุน้อยที่สุดในโลก

หลังลืมตาตื่นขึ้นมารับแสงอรุณ ชายหนุ่มปรือตามองคนในอ้อมกอด เขายกยิ้มมุมปาก เกลี่ยปลายนิ้วเล่นกับผิวกายเนียนละเอียดอย่างเพลิดเพลิน มันคงจะดีไม่น้อยหากทุกวัน!! ตื่นขึ้นมายามเช้าโดยมีคนตัวเล็กแสนพยศนอนอยู่แนบข้าง เธอสร้างความตื่นตาตื่นใจและทำให้เขารู้สึกกระชุ่มกระชวย

แพขนตางอนงามกระพริบไหวก่อนที่จะปรือเปลือกตาเปิดขึ้นรับแสงอรุณยามเช้า เธอหยีตาเมื่อแสงสว่างสาดแสงแยงนัยน์ตาก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวออกจากอ้อมอกอุ่นๆ

“ไปเที่ยวกันไหม? วันนี้ป๋าใจดี เดี๋ยวป๋าพาไปตะเวนเที่ยวเอง จะได้ไม่เสียเที่ยวที่มาถึงโรมทั้งที”

เสียงยานคางแผ่วๆ จากคนตัวใหญ่ที่ยังคงนอนเอกเขนกโดยไม่คิดจะลุกไปไหน

“ชิ!

เธอสะบัดค้อนให้รีบคว้าชุดคลุมมาสวมใส่ และสะดุดตากับสร้อยเพชรงามระย้ากลางหว่างอก เพชรสีชมพูชุดเดียวกับสร้อยข้อมือ มันมักจะมาอยู่บนร่างกายของเธอตอนที่หลับใหล เธอหันควับกลับไปมองหน้าเคลวิน ดวงตามีคำถามแต่ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่น รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหญิงให้บริการและพึ่งได้ของรางวัลเมื่อคนมาใช้บริการเกิดถูกใจ

ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก เขายับตีคิ้วให้ ดวงตาสีคาราเมลฉ่ำหวานมันแพรวพราวระยับเมื่อมองเห็นความงดงามของสายสร้อยบนรำคอเรียวระหง

“อีกแล้วนะ ฉันไม่ชอบ ไม่ต้องการของพวกนี้สักชิ้น”

“มันเป็นความพอใจส่วนตัวอะนะ คนมันรวยมีเงินเหลือใช้ ช่วยไม่ได้คนสวยมันเป็นความสุขของป๋า”

ชายหนุ่มไหวหัวไหล่ซ้ำอีกครั้ง เขาหยัดกายลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยขบเมื่ออุทิศตัวเป็นหมอนให้เธอหนุนนอนมาทั้งคืน เขาวาดปลายขาก้าวลงมายืนที่พื้นข้างเตียง

“อ้ายยย...จะลุกจะนั่งระวังหน่อยสิคะ คุณไม่ได้อยู่คนเดียว ฉันไม่อยากเห็นไอ้หนอนน่าเกลียดของคุณนักหรอก!!? ไม่ต้องเอามาโชว์บ่อยนัก”

ทิชากรรีบยกมือปิดหน้าเธอไม่อยากเห็นสิ่งที่ทรมานเธอมาทั้งคืน เมื่อรูปร่างหน้าตามันน่าเกลียดพิลึก

“สองครั้งแล้วนะที่เธอว่าของๆ ฉันเป็นหนอนน่าเกลียด!!? แต่ไอ้หนอนตัวนี้ไม่ใช่เหรอที่ทำให้เธอครางเกือบทั้งคืน หรือว่าเธอจะเถียงห่ะ”

ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเคร่ง ใบหน้าคมคายบึ้งตึง เดี๋ยวเถอะ...เดี๋ยวจะส่งเจ้าหนอนน่าเกลียดที่เธอว่าเข้าไปป่วนให้ครางกระเส่าเลยคอยดู

“อะ..เอ่อ...กะ ก็ คุณอยากโป้เปลือยอวดคนอื่นทำไมล่ะ ฉันไม่อยากเห็นสักหน่อย!!

ทิชากรเอ่ยเสียงกระปอดกระแปด เธอก้มหน้าลงเพราะเขายังยืนอวดสัดส่วนโดยไม่คิดจาหาอะไรปกปิด รู้หรอกน่ะว่าหุ่นเฟิร์ม รูปร่างดี แต่มันตะขิดตะขวงใจที่จะมองเห็น เพราะมันทำให้หัวใจทำงานหนักมันเต้นเร็วยิ่งกว่าเสียงเข็มนาฬิกาบอกเวลาเป็นวินาที

“แล้วไอ้ “ฉัน” เนี้ยใคร!!? พูดจากับฉันให้มันดีๆ หน่อย จ้ะจ๋า อ้อนป๋าเดี๋ยวป๋ามีทิปให้ เสียงแข็งๆ แบบนี้ได้กลับบ้านไปไม่เท่าไรอย่ามาว่าป๋าใจดำนะ”

ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเล็กเสียงน้อย แทนตัวเองว่า “ป๋า” จนทิชากรแอบหมั่นไส้

“อืม...ฉะ... นกไม่ได้อยากได้อะไรจากคุณเลยบอกตามตรงค่ะ นกอยากกลับบ้าน!!?

เธอเอ่ยเสียงเหนื่อยหน่าย พูดกันกี่ครั้งก็จะจบตรงที่เธอวิงวอนขอกลับไปยังบ้านเกิดแต่ยังไม่เคยทำได้สำเร็จ

“เธอได้กลับบ้านแน่ๆ นก แต่ว่าตอนนี้อยู่ให้ฉันชื่นใจก่อนจะเป็นไรไป เดี๋ยวฉันอิ่มฉันก็ปล่อยเธอกลับเองนั่นแหละ” ชายหนุ่มถอนลมหายใจ ยัยนี่เป็นยังไงนะ ร่ำร้องแต่จะกลับบ้าน อยู่กับเขามันเป็นยังไงกัน...ออกจะแสนสุขสำราญ ทั้งเพชรทั้งทองปรนเปรอไม่ขาดยังจะเรียกร้องกลับบ้านอยู่ท่าเดียว

“เมื่อไรคะ เมื่อไรที่คุณจะปล่อยนกกลับ!!

ทิชากรตัดสินใจขอคำตอบ เพราะหากรู้ระยะเวลาแน่นอนเธอก็พอจะทำใจให้สบายได้ ไม่ใช่อยู่ไปวันๆ แบบไร้อนาคต

“เมื่อไรรึ!! เมื่อไรดีล่ะ มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอจะทำตัวว่าง่ายแค่ไหนไงล่ะ ฉันอาจจะ...แค่อาจจะนะ อย่าพึ่งดีใจไป เธอทำตัวว่านอนสอนง่าย ไม่ดื้อ ไม่ด้านนัก ฉันอาจจะปล่อยเธอกลับเร็วขึ้น ในเมื่อฉันยังมีคนเข้าคิวรออยู่อีกเยอะ!!

ศักดิ์ศรีความเป็นชายค้ำคอ ทำให้ชายหนุ่มอดเสียดสีทิชากรไม่ได้ โธ่เอ๋ยทำเป็นร่ำร้องแต่จะหนีห่าง ใช่ว่าเขาจะแคร์นี่ ในเมื่อยังมีสาวสะคราญอีกหลายนางที่พวกเธอปรารถนาจะมาบำรุงบำเรอเขา ทำไมจะต้องมางอนง้อคนที่ไม่เต็มใจด้วยล่ะ

“ช่างเถอะ อย่าไปพูดถึงกำหนดกลับของเธอเลย เอาเป็นว่าวันนี้ป๋าใจดี เดี๋ยวพาไปเที่ยวเริ่มต้นที่น้ำพุเทรวี่ดีไหม!?

#น้ำพุเทรวี่ (Trevi Foutain)น้ำพุเทรวี่แห่งนี้ เริ่มเป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง “Three Coins in the Fountain” แถวนี้ผู้คนเบียดแน่นจนแทบไม่มีที่ยืน น้ำพุเทรวี่จอแจกว่าที่ไหนๆ ในโรม คงเป็นเพราะความสวยงามทางสถาปัตยกรรม จึงทำให้ผู้คนแห่แหนกันมามากขนาดนี้ แต่กว่าจะออกมาสวยแบบนี้ มีการสร้างขึ้นมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง จนกระทั่งลงตัวที่แบบดีไซน์ของสถาปนิกชื่อฟรานเซสโก ซาลวี(Francesco Salvi )ในช่วงศตวรรษที่ 17 นี้เอง ส่วนกลางของน้ำพุนั้นมีรูปปั้นของเทพเจ้าเนปจูน (Neptune) ขี่รถม้าติดปีก แสดงถึงความมีสุขภาพที่แข็งแรง และความอุดมสมบูรณ์ของอาณาจักร

ทิชากรนึกภาพน้ำพุใสๆ ที่มีสายน้ำไหลฉ่ำนองกับความงดงามของน้ำพุแบบบาโรกที่ใหญ่ที่สุดในกรุงโรม ดวงตากลมโตไหววิบวับเธออยากเห็นศิลปวัฒนธรรมของอิตาลีและน้ำตกเทรวี่ก็เป็นสถานที่ในตำนานที่ขึ้นชื่ออย่างหนึ่งในโรมการโยนเหรียญลงในน้ำพุนี้เป็นความเชื่อตั้งแต่ยุคโรมันโบราณที่ว่าหากใครทำเช่นนี้แล้วจะได้กลับมาเยือนกรุงโรมอีกและเป็นอีกอย่างหนึ่งที่เธอตั้งใจจะมาทำ การอธิฐานขอพรซึ่งวิธีการโยนเหรียญเขาว่ากันว่าถ้าจะให้เห็นผล ต้องหันหลังให้น้ำพุ แล้วโยนเหรียญด้วยมือขวา ผ่านไปทางด้านไหล่ด้านซ้าย และคำอธิษฐานของเราก็จะเป็นจริง แล้วที่สำคัญเขาว่ากันว่า จะได้กลับมาเหยียบกรุงโรมอีกครั้ง มันเป็นเป้าหมายสูงสุดของการมาเยือนอิตาลี

“ว่าไงไปหรือเปล่า!!?



ค้างเส้......................
เตรียมผ้าเช็ดหน้าไว้นะเคอะ กำลังต้มมาม่าอยู่ ฉากต่อไป ต่อมน้ำตาแตก มาม่า ชามหย่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
นักเขียนเริ่มจิตแตก ชอบกระทำนางเอก ไม่รู้เป็นไงสิ เขียนเลิฟซีนอยู่ดีๆ ซดมามาเสยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

350 ความคิดเห็น

  1. #52 Love Have (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 10:43
    เธอเวลาจริง ๆ เคลวินทำใจปล่อยให้แม่นกน้อยกลับบ้านได้จริง ๆ หรือค่ะ  
    #52
    0
  2. #45 aomsin112 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 22:35
    ชอบมากค่ะ อัพไวนะ
    #45
    0
  3. #44 poppy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 13:17
    ไม่เข้าใจค่ะที่โปรยบอกมาต้องมาอัพให้อ่านด่วนเลย รอออออออออรอเล่มคร้า
    #44
    0