จอมมารบัญชารัก

ตอนที่ 3 : บทที2.ปะทะ!!?80%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,532
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    12 เม.ย. 58


บทที2.ปะทะ!!?

“ใกล้เวลากลับยังอะ นกง่วงแล้ว” ทิชากรไม่ได้สนใจเคลวินด้วยซ้ำหลังจากเพื่อนๆ กลับมาที่โต๊ะ เธอควานหาของกินได้บนโต๊ะ จิ้มอะไรบางอย่างเป็นก้อนๆ เขาปากและเคี้ยวตุ้ยๆ ไม่ได้สนใจสายตาคมวาวที่จ้องมองอยู่สักนิด แก้มใสป่องเข้าป่องออก เพราะเธอจับยัดเข้าปากตลอดเพราะความหิว เมื่อออกแรงเสียเยอะจนหิวจัด

“เอ่อ!!? นก” เสียงกระอึกกระอักข้างตัวกับมือเล็กๆ ที่จับชายเสื้อเธอเขย่าเบาๆ

“ไรจ้า พี่ไกด์ว่าไงจะกลับยัง นกง่วงแล้ว อยากนอนเต็มแก่” เธอยังจับอาหารบนโต๊ะเข้าปากไม่หยุด บ่นพึมพำไม่ได้สนใจสายตาวาวๆ ของเคลวินด้วยซ้ำ

อาการกระอักกระอ่วนเกิดขึ้นบนใบหน้าของผู้ร่วมทริป พวกเขาหวั่นกลัวแทนทิชากร แต่ก็ไม่กล้าที่จะยื่นมือเข้าช่วยหากเป็นไปได้อยากจะเปลี่ยนตัวเองไปแทนทิชากรด้วยซ้ำ เพราะมันเป็นเรื่องยากที่จะเจอะเจอเคลวินตัวเป็นๆ และที่สำคัญจะทำอย่างไรให้เขาถูกใจ!!?

“นิดๆ เธอไม่คิดจะบอกอะไรเขาสักหน่อยเหรอ เขารอนานแล้วนะ” เพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งที่มองเคลวินตาเป็นมัน เธอสะกิดทิชากรยิกๆ บุ้ยใบ้ปากไปทางทิศที่ชายหนุ่มนั่งอยู่

“รอ!!? ใคร รออะไร” สาวเจ้ายังมึนตึบ เธอไม่รู้ว่าเขารออะไร และรอทำไมในเมื่อเธอไม่ได้ตกลงอะไรด้วย ข้อเรียกร้องที่เขาต้องการมันตลกสำหรับเธอ มีสองมือสองเท้าเก็บไว้ทำมาหากิน ไม่จำเป็นต้องเอาร่างกายมาเร่ขาย อีกอย่างนะ!!? เธอยังเวอร์จิ้นสดสะอาด ไร้แมลงไต่ตอมและชอนไช สิ่งสำคัญนี่เธอเก็บเอาไว้ให้ผู้ชายในฝันโดยเฉพาะ แต่เขายังไม่มาปรากฏตัว และเธอยังไม่เคยถูกใจใคร ยังไม่มีใครทำให้หัวใจเธอเต้นโครมครามได้เลย เอ้า!!? ยกเว้นตานั่นไว้คนก็ได้ เพราะครั้งแรกที่สบตากัน นัยน์ตาสีคาราเมลนั่นทำให้เธอหวั่นไหวและหัวใจเธอเต้นดั่งกลองรบ เสียงหัวใจเธอเต้นดังจนกลัวว่าอีกฝ่ายได้ยินด้วยซ้ำไป...

“นิด!!? เธอไม่รู้หรือว่าคุณเคลวินเขารอเธอ”

“หึ!! ไม่รู้ แล้วเขาจะมารอนิดทำไมล่ะ งงนะเนี้ย!!?#฿” เครื่องหมายปรัศนีปรากฏบนใบหน้าหวาน เธอกำลังงงและสับสน สายตาแวววาวเหลือบมองใบหน้าคมคายที่อยู่ไม่ไกลด้วยความไม่เข้าใจ เมื่อความสงสัยเกิดขึ้นในใจทิชากรจึงเดินเข้าไปใกล้เคลวิน ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่น เธอย่นปลายจมูกยู่ยี่ทำปากบิดปากเบี้ยวเพราะอยากรู้เหมือนกันว่าเขาต้องการอะไรกันแน่ เพราะสิ่งที่เขาพูดออกมานั้นเธอไม่คิดจะสนใจและจะทำตาม

สายตานับสิบคู่จับจ้องไปที่เคลวินและทิชากรเป็นพิเศษพวกเขาลุ้นระทึก และส่วนใหญ่ อิจฉา!!? การที่เคลวินลงมาอยู่ตรงจุดนี้ไม่ใช่เรื่องปรกติ เขาไม่เคยลงมาสุงสิงกับใครเป็นพิเศษ อย่าว่าแต่จะเดินเข้าไปทักทายใครเลย แค่ให้มองหน้าตรงๆ ก็เถอะเคลวินยังไม่เคยทำด้วยซ้ำ แต่นี่!!? สาวน้อยมหัศจรรย์ เธอทำให้เคลวินลงมาจากวิมานของเขาร่วมเต้นรำกันหลายต่อหลายเพลงและยังตามติดไปนั่งประจ๋อประแจ๋ และทุกคนกำลังลุ้นว่าเรื่องทั้งหมดจะจบลงตรงไหน ระหว่างชายหนุ่มหิ้วเธอคนนั้นกลับไปด้วย หรือ...เขาจะใช้ห้องVIP ชั้นบนจัดการกับสาวน้อยนัยน์ตาใสกระจ่างคนนั้น แต่ความหมายโดยรวมก็คือ ไม่มีใครหนี้พ้นหากชายหนุ่มต้องการ

“มิสเตอร์ ฉันคิดว่าฉันตอบคุณไปแล้วนะคะ ฉันไม่สนใจที่จะทำความรู้จักกับมิสเตอร์เพิ่มขึ้นหรอก ฉันสนุกพอแล้ว และอยากกลับไปนอน เข้าใจ!!?” ทิชากรยืนค้ำเคลวิน เธอกางขายืนปักหลักแน่วแน่ ใบหน้าหวานใสยับยู่ยี่ เพราะความไม่พอใจ

“หืม...หมายความว่า!!?” เคลวินครางเสียงต่ำๆ ยัยนี่คิดว่ากำลังพูดอยู่กับใครกันน่ะ เขาไม่ใช่เพื่อนเล่นเจ้าหล่อนนะ ที่ลงทุนทำแบบนี้เขาก็คิดว่ามากเกินพอ และที่สำคัญเขาไม่คิดว่าจะได้รับคำปฏิเสธ!!? ผู้ชายแบบเขาไม่ได้มีมากมายเกลื่อนกราด ภาพลักษณ์ของเออกแนวเสเพลและเป็นจอมบงการ เขาทำทุกอย่าเพื่อที่จะมั่นใจว่าเขาจะเป็นฝ่ายชนะและนำหน้าคู่แข่งอยู่หนึ่งก้าวเสมอ และครั้งนี้เขาคะเนแล้ว ว่าผู้หญิงตรงหน้าจะไม่มีทางปฏิเสธข้อเสนอของเขา ในเมื่อเธอเป็นเพียงคนทำธรรมดาถึงจะถูกใจต้องตาก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะมีอภิสิทธิ์เหนือคนอื่นๆ

“เป็นคนเข้าใจยาก!!? หรือว่าหูฟังไม่ชัดกันแน่คะ ดูปากฉันนะคะมิสเตอร์ ฉันไม่สนข้อเสนออะไรของคุณสักอย่าง ฉันอยากกลับไปนอน ที่นี่พอจะปล่อยให้ฉันกลับไปได้หรือยัง” ทิชากรยกปลายนิ้วขึ้นชี้ที่ริมฝีปากของเธอ ก่อนจะพูดออกมาแบบชัดๆ ชายหนุ่มมองตามปลายนิ้วเล็กๆ นั้นแต่เขากลับไพล่ไปนึกถึง...หากได้แนบริมฝีปากลงไป ความนุ่มนิ่มที่คาดไว้จะเป็นดั่งใจหรือเปล่า!!?

หากทิชากรรู้ว่าเคลวินคิดอะไรอยู่ เธอจะบันดาลโทสะมากกว่านี้ เมื่อชายหนุ่มมองริมฝีปากอิ่มตาเป็นมัน เขาบอกตามตรงเลยว่ากำลังกระหายที่จะได้ชิมรสแม่สาวแก่นแก้วที่ยืนอยู่เบื้องหน้า เธอท้าวสองแขนกับช่วงเอวทำให้ส่วนโค้งส่วนเว้าเห็นชัดขึ้น เคลวินกลืนน้ำลายลงคอ ลูกกระเดือกของเขาวิ่งพล่านเพราะรู้สึกแปลกๆ แบบที่ไม่เคยเกิดขึ้น ห่ะ!!? ไอ้ลูกชายของเขามันดันมีปฏิกิริยาสะงั้น มันจะมากระดี๋กระด๋าอะไรตอนนี้ฟ่ะ!!? กำลังอยู่ระหว่างการต่อลอง ที่ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นลองเสียด้วย เมื่อแม่สาวนักเต้นดันใจแข็ง ไม่สนใจข้อเสนอที่หยิบยื่นให้ ปากจิ้มลิ้มน่าจูบนั่น มันลอยยั่วยวนอยู่ตรงหน้า หากเป็นไปได้นะเขาจะจัดการหล่อนเสียมันตรงนี้แหละ อยากอวดเก่งดีนัก ทำให้อายผู้คนเสียเลยดีไหม!!?

 มุมปากเคลวินกระตุกยิ้ม เขาวาดแผนการในอากาศและ...รอเวลาลงมือ

ทิชากรขยับเข้าไปใกล้เคลวินอีกนิด เธอคิดว่าอาจจะเป็นเพราะเสียงเพลงดังกระหึ่มมันเลยอาจจะเป็นสาเหตุที่ชายหนุ่มหูดับ ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้ และเอ่ยเสียงสั่นๆ เนื่องจากดวงตาสีคาราเมลหวานฉ่ำนั้นทำให้เธอเสียความตั้งใจ “ฉันง่วงและอยากพักเข้าใจไหมค่ะ คุณไปไหนก็ไปเถอะฉันไม่ไปไหนกับคุณทั้งนั้น อุ๊ป!!?” สิ่งที่ทิชากรพยายามจะบอก ยังไม่ทันจบสิ้นดี ชายหนุ่มฉกวูบเข้าใกล้ เขาทาบเรียวปากบางๆ ทาบทับกลีบปากนุ่มนิ่มที่หมายตา เพียงแรกสัมผัส!!? โอ้แม่เจ้ามันเหมือนมีปะจุไฟฟ้าแรงสูงซ็อตเขาเสียจนสั่นไหว ร่างกายกระตุกเยือก ผิวกายซาบซ่าน เขาอยากได้มากกว่าจูบแผ่วๆ นี้ อยากสัมผัสเธอทั้งตัวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าเลยทีเดียว

“คุณๆ!!?” ทิชากรพลิกตัวหลบหลังงันไปหนึ่งอึดใจ เธอล้มกลิ้งลงบนพื้น พอตั้งตัวได้ก็ยกมือเล็กๆ ขึ้นปิดปากพร้อมทั้งยกปลายนิ้วชี้หน้าเขา นิ้วเล็กๆ สั่นระริกอย่างเห็นได้ชัด

“คุณปล้นจูบผม เพราะฉะนั้นจ่ายค่าเสียหายมาซะดีๆ” เคลวินเอ่ยหน้าตาย เขาชะโงกหน้าไปใกล้ๆ คนตัวเล็กที่ถอยหลังกรูดๆ พร้อมทั้งยกมือปิดปากอิ่ม รอบๆ ตัวเงียบกริบ สายตาทุกคู่จับตามองสองคนเป็นพิเศษพวกเขาลุ้นระทึกว่าใคร!!? จะเป็นฝ่ายควบคุมเกมส์และเป็นฝ่ากำชัยชนะ

“เหอะ!!? ฉันอยู่เฉยๆ แค่ยื่นหน้าไปใกล้คุณ แต่ฉันไม่ได้จูบคุณ ตาบ้า!!?” ทิชากรเอ่ยฉอดๆ เธอค้อนให้เคลวินประหลำประเหลือก อย่าจะประเคนฝ่ามือบนใบหน้าหล่อๆ นั่นให้สมกับที่เขาฉวยโอกาสกับเธอ แต่...ไม่กล้า เธอกลัวว่าเขาจะย้อนเกร็ดเอาคืนเธอ

“อ้าว!!? เหรอ เมื่อสักครู่ฉัน “จูบ” เธอรึไม่ยักรู้ แต่สนใจแบบฟลูคอร์สไหมล่ะ ฉันยินดีบริการแบบเอ็กซ์คลูซีฟ” เคลวินเอ่ยเสียงแผ่วกระซิบ เขาแสยะยิ้มให้กับทิชากร ดวงตาสีคราลาเมลกระพริบวิบวับเต็มไปด้วยประกายสนุกสนาน

ทชิการหยัดกายขึ้นยืน เธอหรี่ตาลงก่อนจะโปรยรอยยิ้มหวานชื่นให้กับเคลวิน จนชายหนุ่มตราพร่า เขา “ชอบ” รอยยิ้มของเธอเพราะมันสดใสและไร้จริต “ไม่!!? รสจูบห่วยแตกอย่างเมื่อสักครู่ ฉันให้คะแนนคุณติดลบ มิสเตอร์!!? เกิดมาฉันยังไม่เคยเจอใคร “จูบ” ได้แย่เท่าคุณมาก่อน ฉันคิดว่าจูบกับเด็กๆ ยังได้รสชาติดีกว่าที่จูบกับคุณเสียอีก” เสียงเย็นๆ กับใบหน้านิ่งสนิท แต่คงไม่มีใครรู้ ว่าทิชากรสั่นไปทั้งตัวเธออายจนอยากจะเอาหน้าหมุดดินหนีเพราะตั้งแต่เป็นสาวเต็มตัว ริมฝีปากนี้ไม่เคยมีใครได้แตะต้อง แต่...ผู้ชายตรงหน้าฉวยโอกาสเอาเฟิร์สคิสของเธอไปเสียแล้ว เพราะฉะนั้นเธอจะไม่ยอมให้เขาได้ครอบครองความภูมิใจ เขาจะต้องอับอายไม่แพ้เธอ!!?

ห่ะ!!? ยัยเด็กกะโปโลพูดอะไรออกมาน่ะ เขานี่นะที่ขึ้นชื่อว่าเป็นนักรักที่เป็นที่หมายปองจากสาวๆ ทั่วโลก กลับถูกผู้หญิงธรรมดา “หยาม!!?” เธอหาว่าเขาจูบได้ห่วยสิ้นดี จูบกับเด็กน้อยยังดีเสียกว่าจูบกับเขา เคลวินเดือดจัด เขาโกรธจนเส้นกระตุกไปทั้งตัว ถูกดูหมิ่นว่าไร้น้ำยายังไม่โกรธเท่า...กับว่าจูบของเขาไม่ได้เรื่อง ในเมื่อตกลงกันดีๆ ไม่ได้ ก็ต้องใช้ “กำลัง!!?” จะมาหาว่าเขาใจร้ายไม่ได้ เมื่อเขาต้องกู้ศักดิ์ศรีคืนมา ลบคำสบประมาทที่ออกจากปากจิ้มลิ้มนั้น

บอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ไม่ไกล พวกเขาพากันก้มหน้าลง ผู้หญิงคนนี้ใจกล้าเกินหญิง เธอกล้าที่จะกระตุกหนวดเสือ และไม่อยากคิดเลยว่าเธอจะต้องเจอกับอะไรบ้าง!!?

ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาก้าวสวบๆ เข้าไปใกล้ และกระชากทิชากรด้วยมือข้างเดียวจนเรือนกายบอบบางถลาเข้ามาปะทะแผงหน้าอก เธอยันมือกับแผงอก พยายามขืนตัวเต็มที่ แต่แรงอันน้อยนิดหรือจะหาญสู้ แรงกำลังที่บวกกับความโกรธ เคลวินหรี่เปลือกตาลงเขาลดใบหน้าลงและ “เธอจะต้องเสียใจที่พูดออกมาแบบนี้ ยังไม่มีใครสักคนว่าฉันว่า “จูบ” ไม่ได้เรื่อง เพราะฉะนั้นฉันจะทำให้เธอถอนคำพูด!!?

“อ้าย!!?#฿ ปล่อยนะปล่อยเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะร้องให้บ้านแตกเลยคอยดู” เธอตวาดเสียงขู่ ลมหายใจหอบๆ เพราะออกแรงดิ้นสุดกำลัง แต่ไม่สามารถสลัดฝ่ามือที่เกาะกุมให้หลุดออกไปได้ มือของเขาแข็งแกร่งปานคีมเหล็ก ที่เกาะเกี่ยวแน่นหนึบ เคลวินฉกเรียวปากวูบ เขาปิดเสียงน่ารำคาญนั่นด้วยปากของตัวเอง ชายหนุมกระแทกเรียวปากหนักๆ และบดขยี้เหมือนกับการลงโทษ ทำให้เธอเจ็บจะได้รู้ตัวว่าไม่สมควรหมิ่นประมาทเขาด้วยถ้อยคำระคายหู เรียวปากแข็งกระด้างบดเบียดหนักๆ เขาแยกแย้มริมฝีปากที่เม้มแน่น ก่อนจะสอดแทรกปลายลิ้นร้อนๆ เข้าไปในโพลงปากนุ่มนิ่ม กวาดต้อนเรียวลิ้นเล็กๆ ที่กระเสือกกระสนหนี เกี่ยวกระหวัดร้อยรัด และดูดซึมความหอมหวาน ความหวานละไมที่ได้รับจากคนตัวเล็ก ทำให้ชายหนุ่มหลงเพลิด เขาเอื้อมกกกอดเรือนกายโปร่งบางให้แน่นขึ้น ขบเม้มกลีบปากเปียกชื้นและบดขยี้หนักๆ

เงียบกริบ แม้เสียงเพลงจังหวะหนักๆ จะดังกระหึ่มก้อง แต่ทิชากรหูดับเธอไม่ได้ยินเสียงใดใดเลย... เพราะกำลังตื่นตกใจที่โดนผู้ชายคนเดิมปล้นจูบซ้ำอีกครั้ง ท่ามกลางสายตาหลายๆ คู่และเธอไม่สามารถดิ้นให้หลุดไปจากการเกาะกุมได้ มือเล็กๆ พยายามทั้งผลักทั้งดันแต่เหมือนกับว่าเธอกำลังผลักกำแพงหนาสักสิบฟุตมันถึงไม่เขยื้อนเคลื่อนไหว จนเธอกำลังจะสิ้นแรงและหมดลม เรียวปากหนาหยักทาบทับบดขยี้จนเธอรู้สึกแปลกๆ มันวูบวาบและหวิวไหว ดวงตากลมโตเบิกโพลงก่อนจะหรี่ปรือและดับวูบ!!? สติอันลางเลือนเธอมองเห็นแค่ใบหน้าคมคายที่ชะโงกมองใกล้ๆ ก่อนจะดำสนิท

“เฮ้ย!!?” ยัยบ้านี่ มันน่านัก แค่ถูกจูบยังเป็นลมแล้วมีหน้ามาคุยเขื่องว่าเขาจูบไม่ได้เรื่อง เคลวินพ่นลมหายใจเขาตระกองกอดร่างปวกเปียกแล้วจึงช้อนอุ้มขึ้นมา

“เอ่อ...คุณเคลวินจะพานกไปไหนคะ” เพื่อนๆ ของทิชากรเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา

“นก...ยัยนี่ชื่อนกรึ!!?

“ค่ะ นก คุณจะพาเพื่อนของพวกเราไปไหน” แม้จะกลัวแต่ความเป็นห่วงสวัสดิภาพของทิชากรมีมากกว่า กลัวว่าชายหนุ่มจะทำอะไรร้ายแรงกับเธอ

“เปล่า... แค่จะพาไปหาที่เงียบๆ เพื่อนพวกคุณเป็นลม ในนี่น่าจะไม่เหมาะกับคนป่วย” ชายหนุ่มตาวาว เขามองคนในอ้อมแขนนิ่งๆ

“ให้พวกเราพาไปจะดีกว่าไหมคะ”

“ไม่ดี ไม่ดีแน่ๆ...ฉันขอดูแลเจ้าหล่อนเองก็แล้วกัน มีปัญหารึ!!?

“เอ่อ...เปล่าค่ะ ไม่มี”

“ก็ดี...” ชายหนุ่มก้าวเดินจากไป มีสายตาของทุกคนในกลุ่มทัวร์มองตามไปด้วยความเป็นห่วง แต่ใครล่ะจะกล้าเสี่ยงกับ เคลวิน โดม เมื่อเขามีอำนาจล้นมือ

“ทำยังไงดี ทำยังไงจะช่วยยัยนกได้”

“สวดมนต์สิย่ะหล่อน ที่ทำได้ก็มีแค่นี้ล่ะ แหมๆ ทำไมไม่เป็นฉันที่คุณเคลวินสนใจ ฉันจะกระโจนใส่ตั้งแต่เขาออกปากแล้ว อือๆ น่าเสียดาย” มีแต่คนสงสารทิชากร แต่ไม่มีใครกล้ายื่นมือเข้าช่วย เสียงพร่ำบ่นมีแต่อิจฉาเพราะคนที่อุ้มทิชากรไปคือ เคลวิน โดม เจ้าพ่อสถานบันเทิงผู้ร่ำรวย เขาหล่อ เขารวย เขาเพอร์เฟค ใครก็ตามที่ตกอยู่ใต้ร่างเขาจะได้ดื่มด่ำกับความหฤหรรษ์ที่ไม่อาจบรรยาย ไหนจะค่าอบแทนหลังชายหนุ่มสมใจ มีเสียงร่ำลือมาปากต่อปาก ว่าจำนวนเงินมากโข จนสาวๆ ทั่วโลกแทบจะต่อคิวเขาไปให้ชายหนุ่มเชยชิม แต่นักล่าอย่างเคลวินชอบควานหาเอาเอง เขาพอใจก็จะสะกิดบอก จึงไม่แปลกหากชายหนุ่มปรากฏตัว ผู้หญิงทุกคนในบริเวณนั้นต่างพากันยั่วยวนเขาเต็มที่ เพื่อทีอาจจะเป็นที่ต้องตาชายหนุ่ม มันเหมือนกับว่าถูกรางวัลล็อตโต้เลยที่เดียว เผลอๆ อาจจะเป็นแจคพ็อตเลยก็ได้

“ให้ผมช่วยไหมครับคุณเคลวิน” บอดี้การ์ดอาสาแทน เพราะระยะทางจากด้านในไปจนที่จอดรถยนต์ไกลพอดู

“ไม่ต้องยุ่ง” ชายหนุ่มตวาดกลับ เขากระชับร่างบอบบางให้แน่นขึ้น ดวงตาขุ่นขวางเพราะความไม่พอใจขึ้นมาแบบฉับพลัน

หลังนั่งในรถยนต์ส่วนตัวเรียบร้อย ชายหนุ่มก้มมองใบหน้าเนียนใสใกล้ๆ ผิวแก้มอมสีระเรื่อ มีเส้นเลือดฝาดกระจายตามพวงแก้มยุ้ยดูน่ารักน่าใคร่ ปลายนิ้วแข็งแรงเกลี่ยเส้นผมที่ปลิดปลิวปรกใบหน้า เขาเสยผมนุ่มๆ ทัดแนบใบหูเล็กๆ พิจารณาวงหน้าใสกระจ่างตาไม่กระพริบ เธอไม่มีเครื่องสำอางอื่นใดบนใบหน้าหวานฉ่ำ นอกจากลิปสติกมันที่เคลือบริมฝีปากนุ่มนิ่มและเขาสัมผัสไปแล้ว รสชาติหวานหอมชุ่มฉ่ำ และติดใจจนอยากจะประทับจูบอีกสักหลายๆ ครั้ง เคลวินเหมือนต้องมนต์สะกด เขาหลงใหลใบหน้าอ่อนเยาว์เฝ้ามองไม่มีเบื่อหน่ายตลอดระยะการเดินทาง จุดหมายปลายทางไม่ใช่คอนโดหรูๆ กลางกรุงโรมอย่างที่ทุกคนคิด เพราะสถานที่นั่นๆ เป็นแหล่งที่ชายหนุ่มใช้โรมรันกับคู่ควงแทบทุกคน เวลานี้บอดี้การ์ดของเคลวินกำลังงงกับพฤติกรรมของเจ้านาย จุดหมายปลายทางที่เคลวินสั่งคือสถานที่พักผ่อนส่วนตัวของชายหนุ่ม วิลล่าเซดาโต้ริม “แม่น้ำไทเบอร์” เป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นที่สามของประเทศอิตาลี โดยมีต้นแม่น้ำอยู่ที่เทือกเขาแอเพนไนน์ในเอมีเลีย-โรมานยา โดยไหลผ่านอุมเบรียและลาซิโอไปยังปากแม่น้ำในทะเลเทียร์เรเนียน แม่น้ำไทเบอร์ไหลผ่านกรุงโรมที่ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออก และมีความยาวทั้งสิ้น 406 กิโลเมตร ตัวตึกสีเหลืองอ่อนดูเด่นสะดุดตาและเป็นที่พักหวงห้ามของเคลวิน เพราะเขาชอบมานอนเล่น รับสายลมอ่อนๆ ที่โชยขึ้นมาจากแม่น้ำ

รถยนต์วิ่งด้วยความเร็วคงที่จนเลี้ยวเข้าเขตรั้วของวิลล่า ร่างบอบบางในอ้อมแขนขยับหยุกหยิก เหมือนกับว่าสติที่หดหายไปกลับคืนมา เธอรีบกระทดตัวลงจากตักแข็งๆ และกวาดตามองรอบๆ ตัวด้วยสายตาตื่นตระหนก

“มิสเตอร์!!? จะพาฉันไปไหน คุณกำลังทำผิดกฎหมาย โดยการพาคนที่ไม่ยินยอมไปในที่ที่เขาไม่ต้องการ” เสียงสั่นๆ เอ่ยบอก ร่างบอบบางเบียดชิดแนบกับประตูรถยนต์ด้านข้าง

เคลวินตวัดปลายขาขึ้นไขว่ห้าง เขาควานหาเครื่องดื่มจากตู้เย็นเล็กๆ และรินใส่แก้วโดยไม่คิดจะตอบให้อีกฝ่ายหายข้องใจ ทิชากรมองดูน้ำสีอำพันที่หายไปในลำคอหนา เธอกลัว!!? กลัวจนฉี่แทบเล็ดไม่เคยเจอสถานการณ์อะไรที่แฝงด้วยภัยคุกคามเช่นนี้มาก่อน รังสีอันตรายแผ่กระจายออกมาจากลำตัวหนาๆ ใครๆ ก็พูดให้ฟังว่าอิทธิพลมืดในโรมมีมากมายเกลื่อนเมือง เพราะเป็นเมืองท่องเที่ยวที่เต็มไปด้วยผู้คนและกลุ่มอิทธิพลที่แฝงตัวอยู่มาตั้งแต่สมัยโบร่ำโบราณ และตอนนี้เธอกำลังเผชิญหน้ากับมันแบบไม่ได้ตั้งตัว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

350 ความคิดเห็น

  1. #221 Mooklovelies (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 19:33
    สรุปนางเอกชื่อนกหรือนิดคะ
    #221
    1
    • #221-1 วรดร(จากตอนที่ 3)
      22 มิถุนายน 2558 / 20:18
      มีหลงหราคะ ชื่อหนูนกค่ะ คริๆ เขียนหลายเรื่อง อุต๊ะ มีรั่วแหะๆๆๆ
      #221-1
  2. #27 Love Have (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 15:34
    เอาแล้วไม่รู้ว่างานนี้เคลวินจะทำอะไรเธอหรือเปล่านะคะ
    #27
    0
  3. #9 Poppy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 22:34
    ได้แต่ร้องเพลงรอเหรอค้าคิดถึงคิดถึงอยากอ่านมากกก
    #9
    0
  4. #7 นงลักษณ์ ไพบูลย์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 21:02
    สนุก สนุก ค่ะ
    #7
    0
  5. #6 Poppy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 18:58
    แค่เริ่มก้อสนุกแล้ว มันค้า
    #6
    0