จอมมารบัญชารัก

ตอนที่ 23 : บทที่10ใจหายยยยย ส่วนที่ค้างไว้ค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    22 มิ.ย. 58


เวิ่นเว้อนี้ดค่ะ
อย่างที่รู้ อ้อกำลังติดภาระกิจระดับช้างงงงง งานอภิมหาหิน ทั้งใหญ่และหนัก อาจจะหายหน้าไปบ้างนะคะ แต่จะพยายามแวบๆๆ มา หากยังไม่ลืมกัน
รักทุกคนค่ะ ปุกาศแล้วนะคะ ว่าใครได้ แจคพ็อต!! อยู่กับใคร?
ในอีกไม่นาน บนแผงหนังสือจะมีนิยายที่ถูกคิดสรรโดยทุกท่าน
"พยศรักดวงใจมาร" คริๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ชอบบบบบบบบ
ปล.จะทยอยลบตอนก่อนหน้า แต่ จะอเาที่รีไรท์คำผิดแล้วมาลงใหม่นะคะ อาจจะมีเนื้อหาเพิ่มมาบ้าง เพราะอ่านๆ ไปเนื้อมาไงไม่รู้จาก ต้นฉบับ158หน้า รีไรท์แล้วได้ 220 หน้าไงก็ไม่รู้ แหะๆ มาเหมือนออกลูกออกหลาน....

เมื่อมองเห็นเครื่องเพชรชุดใหญ่ที่แขวนอยู่ในกล่อง คำแพนเบิกตาโต แล้วจึงอุทานด้วยความตื่นตกใจเพราะอัญมณีล้ำค่าเหล่านั้นอยู่ตรงหน้าเธอนี่เอง ประกายเพชรเจิดจรัส แสงของมันเป็นประกายเพชรพราวเพราะเหลี่ยมมุมถูกเจียรนัยมาอย่างดีด้วยฝีมือช่างชั้นนำระดับโลก

“ใครให้ลูกมา...ยัยหนู!!?

เสียงเข้มๆ ของคนเป็นพ่อเอ่ยถาม เพราะของในกล่องราคาสูงจนไม่อยากจะคิดถึงมูลค่า เป็นไปไม่ได้ที่จะมีเศรษฐีใจบุญให้ลูกสาวของท่านมา เพียงแค่รู้จักกันไม่กี่วัน

“นกไม่รู้จักเขาหรอกค่ะ แต่นกไม่ได้ขโมย เขาให้!!

“อืม...ใครกันนะ พ่ออยากรู้จักเขาเสียแล้ว ทำไมถึงให้ของมีราคาแบบนี้กับเรา เขาต้องการอะไรหรือเปล่า”

“นกไม่รู้หรอกพ่อว่าเขาต้องการอะไร แต่นกไม่อยากเก็บไว้ เอาไปทำให้เกิดประโยชน์ดีกว่า”

“ตามใจ บัตรเซอร์มีครบ ของจริง คุณหญิงเครือวรรณคงแทบเต้น หากรู้ว่ามีคนใจบุญมอบของมีราคาขนาดนี้เข้าร่วมโครงการ” สมสัพยอกถึงคุณหญิงเจ้ากี้เจ้าการ เพื่อในกลุ่มของคำแพงภรรยา

“แหมพ่อ!! เราทำบุญอย่าไปคิดมากสิจ้ะ แต่เสียดายจัง ไม่เก็บไว้สักชิ้นหรือยัยนก เพชรสวยๆ ทั้งนั้น”

“ไม่ค่ะแม่ นกไม่ต้องการ!!

“ตามใจๆ แม่โทรฯ หาคุณหญิงก่อนดีกว่า พรุ่งนี้จะได้เอาของจริงไปให้ดู โอ้ยๆ ตื่นเต้นจะได้ราคาเท่าไรนะนี่ อย่างนี่นะพ่อมอบทุนการศึกษาให้เด็กๆ ได้ทั่วประเทศ แม่อยากจะเป็นลม!!” คำแพนตื่นเต้น เธอดีใจแทนผู้ยากไร้ ที่จะได้มีโอกาสเพิ่มขึ้น เครื่องเพชรในกล่องส่องประกายเจิดจรัสจนอดนึกเสียดายไม่ได้ แต่มันสูงค่าเกินกำลังคนธรรมดาสามัญเช่นเธอและลูกสาว

“รูปสวยดีนะลูก ฝีมือศิลปินข้างทางละสิ พ่อเคยไปเมื่อนานมาแล้ว ไปกับแม่สองคน แหมๆ เดี๋ยวมีเวลาว่างๆ พาแม่ไปย้อนรอยอดีตดีกว่า ระลึกความหลังสมัยหนุ่มๆ สาวๆ”

สมชวนลูกสาวคุย เขามองเห็นร่องรอยบางอย่างในดวงตาของบุตรสาว แต่ไม่อยากซักถามให้บุตรสาวไม่สบายใจ รอให้ถึงเวลาเดี๋ยวเธอก็จะเปิดปากบอกเอง เพราะไม่เคยมีความลับต่อกัน ทุกเรื่องจะเปิดใจคุยกันเพื่อความสมานฉันท์ของคนในครอบครัว

“พ่อจ๋าเคยไปโรมด้วยเหรอคะ”

“อืม...โยนเหรียญลงน้ำพุเทรวี่ไหมล่ะ เขาว่ากันว่าจะได้กลับไปอีกครั้งกับคนรัก”

“โยนค่ะ แต่คงไม่มีวันนั้นหรอกค่ะ” ท้ายเสียงอ่อนเศร้าจนผู้เป็นพ่อรู้สึก มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นช่วงที่ทิชากรไปเที่ยวอิตาลี และเป็นชนวนให้บุตรสาวที่ร่าเริงดูหงอยๆ ซึมๆ ถึงจะปกปิดโดยการเสแสร้งแต่ท่านก็ดูออก

“แม่เราโม้ใหญ่เชียว คงได้สายสะพายมาคล้องคอแน่ๆ เพชรนั่นราคาแพงหูดับ แม่เราคงได้หน้าอีกพะเลอ”

สมพูดเสียงกลั้วหัวเราะ มองภรรยาคู่ทุกข์ส่งเสียงคุยกับปลายสายเสียงขรม

“กินอะไรมาหรือยังยัยหนู ไปๆ กินข้าวขาหมูพ่อดีกว่า บ่ายกว่าแล้วหิวยังลูก”

ความอาทรที่ส่งผ่านมาทางน้ำเสียง ทิชากรน้ำตาซึม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ยังมี “ครอบครัว” สองมือพ่อแม่ที่จะประคองและคอยโอบอุ้มเธอเอาไว้ ถึงจะล้มลุกคลุกคลาน สองมือพ่อและแม่ก็จะคอยฉุดดึง พาเธอเดินตรงไปข้างหน้าและชี้นำแสงสว่างให้เธอเสมอ

“หนูรักพ่อกับแม่จ้ะ” เธอสวมกอดบิดาทางด้านหลัง ซบใบหน้าแนบแผ่นหลังของท่านและกระซิบบอกเสียงเครือสะอื้น

“พ่อรู้!! ไม่สบายใจระบายให้พ่อแม่ฟังบ้างก็ได้ เก็บไว้คนเดียวมันอึดอัดเปล่าๆ”

“นก...นก...นกจัดการได้จ้ะพ่อ ไม่มีอะไร ให้นกรับมือไม่ไหวนกจะบอกพ่อกับแม่จ้ะ”

“อืม...นกเก่งลูก แต่บางครั้งปัญหามันใหญ่จนตัวคนเดียวอาจจะแบกรับไว้ไม่ไหว พ่อแม่ผ่านความทุกข์ยากมาเยอะกว่า อาจจะตัดสินปัญหานั้นได้ดีกว่าหนูนะลูก”

“ค่ะ นกรู้ แต่ขอนกจัดการเองก่อนนะจ้ะ ไม่ไหวอย่างไรนกจะขอความช่วยเหลือจากพ่อและแม่”

“ไปๆ กินข้าวเอาแรงดีกว่า กองทัพมันต้องเดินด้วยท้อง หิวๆ คิดอะไรไม่ออกหรอกลูก ไปๆ วันนี้มีคากิของอร่อย ธรรมดาหมดแต่เช้าแล้วล่ะ พอดีวันนี้แม่เราเขาทำเยอะ เลยเหลือมาถึงบ่าย ไปๆ เดี๋ยวพ่อจัดใส่จานให้ ออกไปข้างนอกกัน”

สองพ่อลูกกอดกันกลม ชักชวนกันไปกินของอร่อย และคุณนายคำแพนก็ตามมาสมทบพร้อมทั้งบอกเล่าเรื่องราวที่คุณกับคุณหญิงเครือวรรณ ท่านนัดแนะให้เอาของ (เครื่องเพชร) ไปให้ดูและจะได้จัดโฆษณาเพราะราคามันค่อนข้างสูง เป็นการชักจูงคุณหญิงคุณนายให้มาร่วมประมูล เสียงพูดคุยดังขรม เสียงหัวเราะดังสนั่น นานๆ ครอบครัวจะอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา ยิ่งลูกสาวแก้วตาดวงใจยิ้มแป้น พ่อแม่ก็คลี่คลายความไม่สบายใจ แม้จะกังขาเรื่องที่มาที่ไปของเครื่องเพชรชุดใหญ่อลังการ “พิงค์สตาร์” ราคาของมันไม่น่าจะใช่เศรษฐีกระจอกๆ มันต้องเป็นระดับอภิมหาเศรษฐีเลยเชียวล่ะ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

350 ความคิดเห็น

  1. #235 chalida sanguanrak (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 11:51
    บางทีก็สงสารเคลวิน ผญแวกแนวเกิ้นเพราะส่วนใหญ่ยังไงก้ชอบเพชรทอง
    #235
    0
  2. #234 wimolwan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 07:09
    มาประมูลด้วยเลย-จะได้เจอพ่อตา-แม่ยายแต่ไม่เจอนางเอกอิๆ
    #234
    0
  3. #233 สุสุ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 12:12
    รออ่านนะ
    #233
    0
  4. #232 niramol (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 11:22
    ขอบคุณคะ
    #232
    0
  5. #231 Love Have (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 16:29
    ชอบชื่อชุดเครื่องเพชรชุดนี้มาก ๆ เลยค่ะ
    #231
    0
  6. #226 shunhwa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 07:58
    รีบๆมาต่อนะคะ อยากรู้ว่าหนูนกจะเอาคืนป๋าได้แสบแค่ไหน
    #226
    0
  7. #224 ujang (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 23:08
    อัพน้อยจุงหนูรอมานาน
    #224
    0
  8. #222 nong (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 21:48
    อีป๋าเราคราวนี้เงิบคร้าบบบบบ สมน้ำหน้าปากหนักดีนัก 55555
    #222
    0