จอมมารบัญชารัก

ตอนที่ 21 : บทที่10ใจหายยยยย 80%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,392
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    20 มิ.ย. 58


เวิ้นเว้อนี้ดค่ะ!!!

ขอบคุณที่ให้ความสนใจกันอย่างล้นหล้าม อิอิ อ้อคงไม่ต้องคิดชื่อเรื่องอีกเป็นปีๆ เลยค่ะ ทุกท่านคิดมาแต่ละชื่อ โดนใจหมด (คริๆ ฉวยโอกาสค่ะ ใครอยากเห็นชื่อที่ตัวเองเป็นคนคิด ได้โปรดติดตามงานเก๊าน๊า รับรองไม่พลาด สัญญาว่าจะใช้ให้ครบทุกชื่อ) #แต่ว่าผู้ที่ตัดสินใจก็คือพี่ บก. อดใจรอผลนี้ดนะคะ ตามกติกาคือจะมีผู้โชคดี 3 ท่านด้วยกัน  อ้อจะประกาศทั้งสองที่เลยค่ะ ในเพจ และในเวป เด็กดี...

อิป๋าติดท็อปแล้วนะเอ่อ ในโหมด นิยายซึ้งกินใจ ขอบคุณทุกยอดวิวนะคะ....

อีกนิด

เล่มนี้อ้อทำมือค่ะ ใครสนใจอยากอ่าน อ้อเปิดจองถึงสิ้นเดือน มิถุนายน มีตัวอย่างในเวปห้องสมุดค่ะ เด็กดีลงไม่ได้ เนื้อในแซ่บเกินไม่เหมาะกับเยาวชน คริๆ รายละเอียดตามที่ลงไว้เลยค่ะ ม๊วฟๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

บทที่10.ใจหาย

ทิชากรมองสร้อยคอ สร้อยข้อมือ และอีกเส้นที่ข้อเท้า เธออยากกลับบ้าน กลับไปซุกอกพ่อแม่ แต่...มันติดตรงไอ้เครื่องเพชรอลังการงานสร้างนี่มันยังค้างอยู่บนตัวนี่แหละ เรียวคิ้วก่งๆ ขมวดแน่น เธอถอนลมหายใจเฮือกใหญ่ๆ หากกลับบ้านทั้งแบบนี้พ่อแม่คงซักฟอกเธอจนอาจจะเผลอหลุดปากบอกเรื่องทั้งหมดไปก็ได้ และคงถูกทำโทษด้วยความคงละอายใจที่ตัวเองเป็นคนทำเรื่องเสื่อมเสียให้กับวงตระกูล

“คนบ้า!!

ริมฝีปากอิ่มขยับก่นว่าชายหนุ่มจอมวางมาด ชายหนุ่มผู้ยิ่งใหญ่คับฟ้า ขี้เบ่ง อวดเก่ง อวดดีไม่มีใครเกิน!!

“คอยดูนะตาบ้า!! ได้กุญแจเมื่อไรนกจะปลดทิ้งถังขยะให้หมด ไม่เห็นอยากได้เลยสักชิ้น”

สามวันแห่งความทุกข์ เธอจมอยู่กับความเศร้ามามากพอสมควร หากมัวแต่คิดถึงเรื่องที่ผ่านเลยไปแล้ว มันไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาเลยสักนิด ในเมื่อชีวิตยังต้องดำเนินต่อ เธอสลัดความทุกข์ในใจทิ้งถังขยะ รวบรวมความกล้าในตัวลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว หาข้าวหาปลากินและเตรียมจะโทรศัพท์หาพ่อกับแม่ เพื่อแจ้งข่าวการกลับมาถึงเมืองไทย ไอ้ที่ยังรีๆ รอๆ อยู่เพราะหากพ่อแม่อยากให้กับทันทีทันใด เธอจะกำจัดไอ้สร้อยเพชรระย้าแสนสวยนี่ยังไงกันล่ะ!!

ติ้งต่อง!!

เสียงกริ่งประตูดังขึ้นหน้าห้อง เธอสะดุ้งเฮือกสุดตัว รีบกุรีกุจอเดินออกมาส่องช่องตาแมวดู ใคร!! คนแปลกหน้าชุดสูทคุ้นตา ยืนหันหลังให้เธออยู่ตรงหน้าประตูห้องพัก ร่างสูงใหญ่ยืนเด่นตระหง่าน สองมือกุมบางสิ่งบางอย่างไว้ในมือใหญ่ๆ น่าจะเป็นกล่องแบนๆ สองกล่องกับกล่องสีขาวเล็กๆ อีกหนึ่งกล่อง ใบหน้าคมคายเหมือนไม่ใช่คนไทย

โอ๊ะ!! ต้องใช่แน่ๆ

“คุณเป็นคนของตานั่นใช่ไหมคะ”

ประตูห้องเปิดผ่าง ร่างบอบบางถลาออกมายืนกลางช่องประตู เธอมองชายหนุ่มผู้มาใหม่ด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความยินดี สองมือกำขอบประตูแน่น หัวใจเต้นระทึกและรอคำตอบด้วยความตื่นเต้น

“ครับ ผมอาลองโซ ผมนำของที่คุณนกต้องการมาให้ นี่ครับ”

กล่อง3กล่องถูกยื่นให้ทิชากร เธอมองมันนิ่งๆ ก่อนจะเปิดปากถามด้วยความไม่แน่ใจ

“นกอยากได้แค่กุญแจปลดล็อกเครื่องประดับเหล่านี้แค่นั้นค่ะ กล่องพวกนี้คืออะไรคะ?!!

“ผมเป็นตัวแทนคุณหลุยส์ครับ เขาไม่ได้สั่งอะไรไว้...แค่ให้ผมมอบสิ่งนี้ให้คุณกับมือ”

“เหรอคะ”

เธอมองกล่องพวกนั้นนิ่งๆ แอบเบ้ปากเมื่อพอจะเดาเอาเองได้ เพราะครั้งหนึ่งเคลวินเคยพูดให้ฟังว่ายังมีเครื่องเพชรเหลืออีกสองชิ้น!! พระเจ้า!! เธออยากจะบ้า...

“หมดธุระแล้ว ผมกลับก่อนนะครับ” ชายหนุ่มรีบขอตัวกลับ หมดธุระของเขาในการเป็นสื่อนำของมาให้ว่าที่มาดาม “โดม” ที่เหลือก็แค่ลุ้นผล ว่าจะไปในทิศทางไหน เจ้านายหนุ่มจะนิ่งเฉย หรือจะโกรธจัดเป็นพระเพลิงที่พร้อมจะเผาผลาญทำลายล้าง

ทิชากรจำใจรับกล่องสองใบเจ้าปัญหานั้นมา เธอปิดประตูฉับเปิดกล่องเล็กๆ กล่องแรกดูด้วยความฉับไว เพราะคะเนว่ากุญแจปลดล็อกคงอยู่ในนั้น ใช่จริงๆ ด้วย!! เธอรีบคว้ากุญแจดอกเล็กๆ ที่วางอยู่ก้นกล่องขึ้นมา เดินเร็วๆ เข้าห้องนอน เปิดประตูตู้เสื้อผ้ามองตัวเองผ่านกระจกเงาบานโต สองมือของเธอรวบผมยาวสลวยเบี่ยงขึ้นให้พ้นลำคอเรียวบาง เลื่อนสายสร้อยมาด้านหน้า มองหารอยต่อที่จะต้องสอดกุญแจปลดล็อกพันธนาการแสนหนักอึ้งนี่...ออกไปให้พ้นจากตัวเองเสียที...

“พูว์...”

ในที่สุด!! เธอก็สามารถกำจัดเครื่องประดับแสนอลังการงานสร้างนี้ออกไปจากตัวได้เสียที สายสร้อยเพชรเป็นพวงระย้าถูกวางอย่างเบามือหน้ากระจกเงา ตามด้วยสร้อยข้อมือเส้นงาม สวย!! เธอไม่เถียง แต่จะให้ใส่ติดตัวตลอดเวลามันน่าเกลียดเกิน มีใครที่ไหนใส่เครื่องเพชรมูลค่าสูงเดินไปเดินมาในหมู่คนบ้างล่ะ มันชวนให้ตัวเองตกเป็นเป้าสายตาและอาจก่อให้เกิดอันตรายกับตัวเอง มีแต่คนบ้าๆ เท่านั้นล่ะที่จะทำ เธอเป็นคนธรรมดาที่ต้องทำมาหากิน ไม่ได้ร่ำรวยล้นฟ้าเหมือนตานั่นสักหน่อย ที่จะได้เสวยสุขอยู่บนกองเงินกองทอง

“อยู่ในกล่องนะ เดี๋ยวแม่จะหาที่อยู่ใหม่ให้เอง รับรองว่าต้องชอบ!!

เธอกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ คิดถึงการแปรรูปของในกล่องเป็นเมล็ดเงินมหาศาลและจำหน่ายจ่ายแจกให้กับมูลนิธิต่างๆ ที่มีอยู่เกลื่อนเมืองไทย นำมันมาใช้ประโยชน์ดีกว่า เธอไม่เหมาะกับเครื่องประดับราคาสูงเช่นนี้ กล่องสองใบถูกซุกไว้ก้นตู้เหมือนมันไม่มีราคาค่างวด สิ่งแรกที่เธอทำหลังจากปลดพันธนาการได้ คือเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า โบยบินกลับบ้านไปซุกอกพ่อแม่ดีกว่า ทิ้งความเจ็บปวดไว้ก้นบึ้งของหัวใจ พยายามลืมให้ได้ วันหนึ่งในอนาคตเธอคงสามารถกลับมายิ้มได้เหมือนเดิม...

“คุณหลุยส์เธอถอดออกทั้งหมดแล้วล่ะครับ แต่ดูเหมือนว่าจะเหลือไว้แค่ชิ้นเดียว ชิ้นที่ๆ คุณคาดไว้แหละครับ”

“อืม...รายงานตรงถึงฉันน่ะ อาลองโซฉันอยากรู้เหมือนกันว่าคุณผู้หญิงจะทำอย่างไรต่อ”

“ครับ”

อาลองโซวางสายโทรศัพท์ ชายหนุ่มเดินตามทิชากรไปห่างๆ คอยติดตามแบบไม่ให้เธอรู้ตัว จะได้รายงานให้ทางอิตาลีรู้ข่าวคราวของเธอบ้าง ถึงเจ้านายจะไม่ได้สั่งแต่เขารู้ว่าเวลานี้เคลวินคงอยากรู้ความเป็นไปของผู้หญิงที่ชายหนุ่มจำใจเขี่ยทิ้งบ้างล่ะ

ทิชากรออกมายืนรอรถตู้ขนส่ง ที่วิ่งขวักไขว่เต็มถนน เพื่อจะเดินทางกลับบ้านเกิด ไปซุกอกพ่อแม่สองมือหอบหิ้วของฝากไปพะลุงพะลัง รูปวาดจากฝีมือจิตตกรไม่มีชื่อ เธอหอบกลับบ้านถึงจะไม่ทั้งหมดแต่ก็เยอะพอดู พร้อมด้วยกล่องเครื่องประดับราคาแพงที่นอนสงบนิ่งอยู่ก้นกระเป๋าเป้สะพายหลัง ในเมื่อคุณคำแพนมารดาเป็นคนกว้างขวางในถิ่นเกิด น่าจะหาที่เปิดประมูลได้ไม่อยาก หญิงสาวอมยิ้มเมื่อนึกวิธีเอาคืนเคลวินแบบเจ็บๆ แสบๆ คันนิดๆ ได้ อยากรู้ว่าหากมีข่าวไปถึงหูชายหนุ่มเขาจะสะดุ้งสะเทือนอะไรบ้าง เพราะสิ่งที่เขาบังคับมอบให้เธอไม่ได้เก็บเอาไว้และไม่เคยต้องการ...

รถยนต์15ที่นั่งวิ่งทะยานออกไปบนถนน จุดหมายปลายทางคือนครราชสีมา “โคราชบ้านเอ็ง” ทิชากรเสียบสมอลทอลค์กับหูของตัวเอง เธอเปิดฟังเพลงบรรเลงเบาๆ พริ้มตาหลับจึงไม่รู้ว่ามีผู้ชายตัวโตๆ เดินทางไปพร้อมกับเธอด้วย เธอฟังเพลงเพราะและฝันถึงช่วงเวลาอบอุ่นในการเดินเที่ยวกลางกรุงโรม พร้อมกับชายหนุ่มผู้เปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจ แม้เขาจะเป็นที่เกรงขามจากคนทั่วไป แต่เคลวินก็ยังมีแง่มุมที่เป็นผู้ชายธรรมดาเหมือนคนอื่นๆ มันเหมือนกับว่าเธอกำลังฝันไป ล่องลอยอยู่ในอากาศและตกลงมาบนพื้นดินเมื่อถูกผลักตกลงมาจากฟ้าด้วยมือคู่เดียวกันที่จับจูงเธอเดินท่องเที่ยว ถึงมันจะเป็นแค่ความสุขชั่ววูบ แต่มันก็ทำให้เธอสนุก แม้จะเจ็บจุกเกือบตาย แต่ครั้งหนึ่งเธอก็เคยรู้สึกสนุกสนาน มีความสุขสุดขีดร่วมกับเขาคนนั้น “ผู้ชายต้องห้าม” ที่ต้องอยู่ให้ไกลสุดขอบฟ้า หากไม่อยากเจ็บปวดเหมือนเดิม

น้ำตาร้อนเอ่อซึมจนเกือบจะหยด เธอรีบปัดความรู้สึกเศร้าๆ ออกไปจากใจ รีบสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ และคิดแผนการที่จะกระตุกหนวดเจ้าพ่อ มันคงเป็นการตอกกลับเคลวินให้รู้สึกบ้าง ถึงเขาจะมีเงินมีทองกองสูงท่วมหัว มีอำนาจบารมี แต่มันใช้กับเธอไม่ได้!! เมื่อเธอไม่เคยต้องการสิ่งเหล่านั้น เธอมีแค่หัวใจอ่อนแอดวงเดียว แต่มันจะต้องเข้มแข็งขึ้นนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป!!

สี่ชั่วโมงผ่านไป รถยนต์วิ่งฉิวเพราะไม่ใช่วันหยุด ทำให้การเดินทางปลอดโปร่งรถไม่ติด พอออกพ้นจังหวัดปทุมธานีรถยนต์ก็วิ่งฉิวเหมือนติดปีก ผู้โดยสารทยอยลงจากรถเพื่อเดินทางต่อไปยังจุดหมายปลายทางของตัวเอง รวมทั้งทิชากรด้วย เธอหอบหิ้วสัมภาระเดินลิ่วๆ เมื่อบ้านของตัวเองอยู่ไม่ไกลจากท่ารถตู้ รอยยิ้มและเสียงทักทายดังขึ้นตลอดทาง เธอยิ้มตอบและส่งเสียงทักทายด้วยความคุ้นเคย เมื่อแต่ละคนเป็นผู้คนที่เธอรู้จักมาตั้งแต่เกิด

“พ่อจ๋าแม่จ๋า”

ร้านข้าวขาหมูกลางตลาดคนกำลังขวักไขว่ไปด้วยลูกค้า เพราะเป็นเวลาบ่ายกว่าๆ ที่ทุกคนกำลังหิวจัด คำแพนสาวใหญ่วัยกลางคนเปิดยิ้มกว้าง เธอลุกมาจากหน้าเคาว์เตอร์ถลาเข้าไปกอดลูกสาวสุดโปรดและส่งเสียงทักทายเสียงขรมด้วยความดีใจ

“กลับมาตอนไหนลูก แม่รออยู่ เป็นไงสนุกไหมยัยนก ไปเที่ยวเมืองนอกเมืองนามีอะไรมาฝากแม่บ้างล่ะ”

“ใช่ๆ มีอะไรมาฝากพ่อหรือเปล่า”

สมบิดาของเธอเอ่ยขึ้นสนับสนุน ขณะที่เขากำลังจัดแจงสับขาหมูใส่จานข้าวให้ลูกค้าที่กำลังตั้งตาอยู่ภายในร้าน ชายสูงวัยกวักมือเรียกลูกน้องคนสนิทให้มาทำหน้าที่ต่อ เมื่อภรรยาคู่ยากจูงมือบุตรสาวหายเข้าไปด้านหลังร้านที่เป็นพื้นที่ส่วนตัว

“มาทำแทนเฮียแปปสิ ขอไปคุยกับลูกหน่อยเดี๋ยวเฮียออกมา”

“ครับ”

สมเดินเร็วๆ เข้าไปหลังร้านเพื่อสมทบกับภรรยาเพื่อไปพูดคุยกับทิชากรบุตรสาวสุดโปรด เขาและคำแพนมีลูกสาวคนเดียว ถึงจะเป็นผู้หญิงแต่ทิชากรก็ไม่เคยทำให้พ่อแม่หนักใจ เธอประพฤติตัวดี ไม่ดื้อไม่เกเร จนเรียนจบชั้นวิทยาลัยฯ

“มีอะไรมาฝากแม่บ้างยัยนก”

“แหะๆ แม่ก็รู้นกมีสตางค์ไปไม่เยอะ เลยได้แค่รูปพวกนี้มา แต่...เดี๋ยว มีนี่นะแม่ เอาไปขายไหนนกหน่อยสิ นกจะเอาไปบริจาค มีเศรษฐีใจบุญให้นกมา ได้สักเท่าไรนะแม่”

กล่องสีแดงสด ทิชากรล้วงออกมาจากก้นกระเป้สะพายหลัง เธอวางมันตงหน้าคุณนายคำแพน และรอคำตอบจากผู้เป็นแม่ ดวงตาเป็นประกายวิบวับ

“เศรษฐีใจบุญที่ไหนกันยัยนก?!! ยกเครื่องเพชรปลอมๆ มาให้เราหรือเปล่า”

“ที่อิตาลีจ้ะแม่ เขาให้มาฟรีๆ นกเลยคิดว่าเอาไปบริจาคให้มูลนิธิดีกว่า ทำประโยชน์ได้อีกเยอะ”

“เศรษฐีที่ไหนกันยัยหนู หลอกหรือเปล่า??!

“ไม่หลอกจ้ะ เขารวย!! จริงๆ จ้ะพ่อ”

“ไหนเอามาให้พ่อดูสิแม่ เพชรปลอมหรือเปล่าก็ไม่รู้”

คำแพนกำลังจะเปิดกล่อง เธอเลยตัดสินใจยื่นกล่องนั้นส่งให้สามีแทน เพราะสมเขาก็เชียวชาญเรื่องเครื่องประดับเพชรทองพอสมควร

“ของจริงก็ดีสิยัยนก กำลังมีงานเปิดประมูลเครื่องประดับที่ โรงแรมดุสิต ปริ๊นเซส โคราช” คุณหญิงเครือวรรณเป็นประธานของงาน ถ้าของจริงแม่จะได้เอาของลูกไปเข้าร่วมด้วย คงได้เงินเป็นก้อนใหญ่น่าดู บ้านพักคนชรา บ้านสงเคราะห์เด็กกำพร้าคงรอดจากการถูกปิด ใช่ของจริงไหมคะพ่อ?!!

“อืม...” สมอึ้งตั้งแต่เปิดกล่องแล้วล่ะ เครื่องเพชรชุดใหญ่ มีครบทั้งสร้อยคอ สร้อยแขน แหวน ต่างหู แม่เจ้าๆ ประกายเพชรงดงาม ที่สำคัญมันเป็นเพชรสีชมพู “พิงค์สตาร์” เพชรที่เกิดจากความผิดปรกติของสีและเป็นเพชรที่หายากที่สุดในโลก โดยเฉพาะไอ้เม็ดใหญ่สุดของสร้อยคอนี่ น้ำหนักมันเท่าไรไม่อยากคาดเดาเลย...เมื่อมันมีขนาดใหญ่กว่าหัวแม่โป้งของเขาเอง ยัยนกลูกสาวของเขาไปรู้จักมหาเศรษฐีใจบุญที่ไหนมาละนี่!!

“พ่อๆ เอามาให้แม่ดูมั่งสิ ยืนเงียบเชียวของจริงหรือของปลอม”

เธอกระตุกชายเสื้อสามี อยากเห็นของในกล่องใจแทบขาด เพราะสามีดูจะนิ่งๆ อึ้งๆ พิกล

“จริงแม่ แต่...”

“แม่เจ้าโคตรเพชรเลยยัยนก!! น้ำงามๆ สวยมากกก”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

350 ความคิดเห็น

  1. #230 Love Have (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 16:28
    นกจะเอาเครื่องเพชรไปประมูลแบบนี้แล้วคนให้จะว่าอย่างไรบ้างล่ะค่ะเนี่ย
    #230
    0
  2. #217 สุสุ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 16:15
    เฮียแกมีหนาวแน่ๆเลย5555
    #217
    0
  3. #213 niji (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 01:32
    สนุกมากเลยค่ะ เพิ่งเข้ามา อ่านรวดเดียวเลย น่าติดตาม แต่ขอติงนิดนึง คือ ตอนเริ่มในแต่ละตอน ต้องย้อนตอนก่อนหน้าให้อ่านทุกครั้ง เลยไม่รุ้ว่าอันใหม่เริ่มที่ตรงไหน อยากให้ตอนไหนก็ตอนนั้นเลย แม้จะอัพเพิ่ม ก็ไม่ต้องย้อนความเดิมนะคะ คนอ่านจะได้อ่านสะดวกๆค่ะ ขอบคุณค่ะ
    #213
    0
  4. #212 ดอกไม้ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 00:51
    เค้าว่าส่งคืนพระเอกสะใจกว่าค่ะ ทำให้รู้ว่าเราไม่ต้องการ ไม่สนย่ะ เพราะถ้าเอาไปประมูลถ้าพระเอกไม่ตามสืบก็จะทำให้คิดว่าเราเก็บไว้ใช้เอง
    #212
    0
  5. #211 นำ้ฝน (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 17:40
    รีดจะขายแล้วเอาเงินไปทำบุญสวนหนึ่งเก็บไว้ส่วนหนึ่ง ส่วนพระเอกจะคิดยังไงก็ช่าง
    #211
    1
    • #211-1 วรดร(จากตอนที่ 21)
      21 มิถุนายน 2558 / 17:58
      นกจ๋าไม่ได้คิดอะไรเลยค่ะ ขอแค่ทำยังไงก็ได้ที่จะตอกหน้า อิป๋าเคลวิน
      #211-1
  6. #210 ฝ้าย (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 17:27
    ฝ้ายว่ามันออกจะเวอร์ไปดูไม่อิงความจริงสักนิด ถ้านางเอกจะเอาไปประมูลทั้งหมด ถ้าไม่เอาก็น่าจะส่งคืนกลับไป มันดูขัดๆในความเป็นจริง

    ถึงจะเป็นนิยายก็เถอะ คือนางเอกมีความเป็นคนมั้งก็ได้นิดหนึ่งก็ยังดีอย่าถึงขั้นเข้าโคตรพระอริยบุคลเลย แบบไม่สนเพชรนิลจินดาเลยอ๊ะ ต่อให้นางเอกมองว่างามว่าสวย หรือคิดเก็บไว้บ้าง ก็ไม่ลดความเป็นนางเอกหรอก เพราะเราก็อยู่ในศิล5 ทำบุญบ้างตามพระท่านว่า

    ไหนๆก็เสียไปแล้วเอาให้พ่อให้แม่ได้อยู่สุขสบาย ทำร้านขายอาหารก็เหนื่อยนะ ยิ่งคนเยอะก็ยิ่งเหนื่อย อย่าแต่บริจาคให้คนอื่นบริจาคให้พ่อแม่ด้วย

    แต่แปลกของมีค่าขนาดนั้นลูกได้มาแบบครบเซ็ต พ่อแม่ต้องเอะใจมั้งสิไม่มีใครให้ของขนาดนั้นมาฟรีๆหรอกมันต้องแลกด้วยอะไรสิ

    ความคิดฝ้ายนะ
    #210
    1
    • #210-1 วรดร(จากตอนที่ 21)
      21 มิถุนายน 2558 / 17:57
      เป็นแนวคิดที่ตัวนักเขียนเองก็คาดไม่ถึงนะคะ ในความคิดของอ้อนะ แค่อยากจะทำอะไรบางอย่างเพื่อทำให้ ฝ่ายพระเอกรู้สึกหมดความมั่นใจ เคลวินเป็นมหาเศรษฐี อีโก้สูง 1 เลย ไม่เคยมีใครปฏิเสธเขา นกจ๋าเป็นคนแรก 2 นกจ๋าต้องการแสดงให้ อิป๋าหน้าใหญ่รู้ ว่าเธอไม่ได้ต้องการทรัพย์สินของเขาแม้แต่ชิ้นเดียว สิ่งที่เธอต้องการสูงค่ากว่าเงินทอง "หัวใจ" คือสิ่งที่เธอต้องการค่ะ 3 พ่อแม่สงสัย แต่เลี้ยงลูกแบบสมัยใหม่ ท่านรอให้ลูกสาวเปิดปากบอกเอง ไม่กดดันลูกเดี๋ยวจะเตลิด ติดตามนะคะ อ้อจะคลายปม ทีละข้อ สม กับ คำแพน พ่อแม่นก เป็นชนชั้นกลางที่รู้จักคำว่าพอเพียง ไม่อย่างนั้น คำแพนจะรู้จักคุณหญิงคุณนายชื่อดังในสังคมได้อย่างไร อธิบายเสียนาน คอพอทำให้เข้าใจได้บ้างนะคะ
      #210-1
  7. #209 ฝ้าย (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 17:02
    "บงการเล่ห์รักจอมมาร" " บงการรักมาเฟีย" เล่ห์ลวงบ่วงรักมาเฟีย" ด้วยคนนะคะ
    #209
    0
  8. #208 Maya (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 15:50
    เครื่องประดับชิ้นเดียวก็ได้เงินมหาศาลแล้วนะ จะเอาไปประมูลทีเดียวทั้งเซตเลยเหรอ
    #208
    1
    • #208-1 วรดร(จากตอนที่ 21)
      21 มิถุนายน 2558 / 17:24
      ประชดป๋าคร๊า เดี๋ยวป๋าไม่สะเทือน
      #208-1
  9. #207 นำ้ฝน (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 02:48
    ครอบครัวนี้ไม่มีใครโลภมากเลย เป็นคนดีเหนือมนุษย์มาก คงมีแต่ในนิยายอ๊ะ
    #207
    1
    • #207-1 วรดร(จากตอนที่ 21)
      21 มิถุนายน 2558 / 08:46
      โหมดนางฟ้าอะค่ะ
      #207-1
  10. #206 ส้มโอ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 02:26
    เล่ห์รักจอมมาร/จอมมารบัญชารัก/เผด็จการรักจอมมาร/บ่วงรักจอมมาร/ ร่วมสนุกตั้งชื่อด้วยคนนะคะ
    #206
    1
    • #206-1 วรดร(จากตอนที่ 21)
      21 มิถุนายน 2558 / 08:47
      ได้คร้า ขอบคุณค่ะ
      #206-1
  11. #205 niramol (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 19:33
    ขอบคุณคะ
    #205
    2
    • #205-1 วรดร(จากตอนที่ 21)
      20 มิถุนายน 2558 / 19:41
      ขอบคุณเช่นกันค่ะ ฝากด้วยหน้าคร๊า
      #205-1
    • #205-2 วรดร(จากตอนที่ 21)
      20 มิถุนายน 2558 / 19:42
      ขอบคุณเช่นกันค่ะ
      #205-2
  12. #204 nong (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 18:21
    อูยยยย รีบมาต่อไวไวนะคะ อยากรู้อิป๋าจะทำไงนู๋นกเอาของไปประมูลหมด หึหึ แสบพอกัน
    #204
    1
    • #204-1 วรดร(จากตอนที่ 21)
      20 มิถุนายน 2558 / 19:40
      ป๋าเงิบคร๊า เห็นหน้าเมียแล้วใจอ่อน อุต๊ะ!!! ลืมตัว
      #204-1
  13. #201 นงลักษณ์ ไพบูลย์ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 12:58
    หนวดกระตุกแน่..งานนี้ ขำๆๆๆ
    #201
    1
    • #201-1 วรดร(จากตอนที่ 21)
      20 มิถุนายน 2558 / 16:56
      มีอึ้งค่ะ เคลวินเสียเซลฟ์
      #201-1