จอมมารบัญชารัก

ตอนที่ 16 : บทที9 ลาก่อนความทรงจำแย่ๆ 40%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    16 มิ.ย. 58


สวัสดีค่ะ 
ขอเวิ่นเว้อก่อนน๊า
อ้อแทนตัวเองเป็นพระเอก เพราะฉะนั้นพระเอกส่วนใหญ่ของอ้อจะออกแนวกวนทีนนี้ดนุง นู๋นกเลยต้องรับกรรมไป เพราะนักเขียนจิตตก ชอบย่ำยีนางเอง คริๆๆๆๆ ก็นางน่าอิจฉานิ ได้สามีสุดหล่อ กล้ามบึกๆ หุ่นน่าซุกซบทำไมล่ะ มันก็ต้องอิจฉาบ้างเนอะ!!! ม๊วฟๆๆๆๆๆ ทุกท่าน ที่ยักรักกันเหนียวแน่น ดีใจค่ะบอกตรง!!! หยอดวันละหน่อยจะได้รักกันนานๆ อิอิอิ
☺☺☺☺☺☺
บทที่9
.ลาก่อนความทรงจำแย่ๆ

หลุยส์สาวเท้าเร็วๆ เดินเข้าไปหาผู้หญิงของเจ้านาย เขาคงต้องกันตัวเธอออกให้ห่าง ก่อนที่พายุใหญ่จะกระหน่ำซัดเธอจนอาจจะหมดแรงยืน หรืออาจจะเลวร้ายไปกว่านั้น

“คุณหลุยส์ เขาให้ฉันกลับได้แล้วค่ะ ช่วยไปส่งที่แอร์พอร์ตหน่อยได้ไหมค่ะ?!!

ริมฝีปากสั่นแทบจะกระทบกันกึกกัก แต่เธอก็สามารถเค้นเสียงออกมาจนได้ในที่สุด

“ครับ”

หลุยส์มองวงหน้าซีดเซียว ดวงตาของเธอแดงก่ำและเต็มไปด้วยร่องรอยของความเสียใจ เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเธอกับเคลวินเจ้านาย รู้แต่ว่าเธอคงเจ็บช้ำพอดู แต่เธอก็ยังเก็บอาการได้ดีจนเขาแอบนับถือความอดทน เจ้านายเองก็เถอะดูก็รู้ว่ารู้สึกไม่ได้ต่างอะไรกับผู้หญิงตัวเล็กๆ ตรงหน้าเขานี่เลย ในเมื่อเคลวินเป็นมหาอำนาจ เขาอยู่กับความเลวร้ายและเหี้ยมโหดจนกลายเป็นความเคยชิน และเจ้านายเก็บอารมณ์ได้ดีใต้แววตานิ่งสงบ ไม่เคยมีใครคาดเดาได้ว่าชายหนุ่มรู้สึกอย่างไร แต่วันนี้ไม่ว่าใครดูก็รู้ว่าเจ้านายกำลังโกรธจัด จนอาจจะฆ่าใครสักคนได้หากทำให้เขาไม่พอใจซ้ำ และที่สำคัญเจ้านายไม่เคยมีปฏิกิริยารุนแรงกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน เท่าที่เคยเห็นอย่างมากก็แค่พอใจนิดๆ แต่กับเธอผู้นี้ชายหนุ่มทุ่มเทขนาดหนัก กับเครื่องเพชรมูลค่าหลายร้อยล้านยูโร

เคลวินเกร็งมือที่กำราวระเบียงแน่น เขาถลึงตามองไปยังทิชากรและลูกน้องคู่ใจ อยากจะโผลงไปยื้อยุดเธอไว้ แต่หากทำแบบนั้นใครเล่าจะเกรงกลัวเขาอีก เมื่อเขากลายไปคนไม่อยู่กับร่องกับรอย พลิกลิ้นไปมาไม่เข้มแข็ง ยัยบ้านั่นก็ใจแข็ง น้ำตาสักหยดก็ไม่มีให้เห็น จะร้องขอความเมตตาจากเขาบ้างก็ไม่มี ดวงตาคู่นั้นเย็นชาและว่างเปล่าจนเขาเจ็บจุก หึ!! เสียงหัวเราะเยาะหยัน ไม่รู้ว่าเย้ยหยันใครระหว่างตัวเขาเองกับแม่นกน้อยที่กำลังจะโผบินออกไปจากกรงทองอันแสนสุข แต่เธอไม่ต้องการและไม่ปรารถนาจะอยู่ เธออยากโผบินออกไปรับอิสรภาพ ช่างสิ... แค่ผู้หญิงคนเดียว!! อีกไม่นานเขาจะมีใหม่ จะมีให้ครบทั่วทุกประเทศ เธอจะได้รู้ว่าเธอไม่มีค่ากับเขาเลยสักนิด เขาไม่แคร์หรอกแค่ผู้หญิงคนเดียวที่ไม่ต้องการ ยังมีสาวๆ สวยๆ อีกมากมายก่ายกองที่ปรารถนาอยากให้เขาไปนอนแนบข้าง

“ปัง!!

เสียงกระแทกประตูดังปังใหญ่!! เมื่อชายหนุ่มไม่สามารถทนมองเธอเดินจากเขาไปได้ เขากลัวว่าตัวเองจะพ่ายแพ้จึงตัดสินใจหันหลังให้ ก่อนที่จะขายขี้หน้าคนอื่นๆ โดยการวิ่งลงไปยื้อทิชากรเอาไว้ด้วยตัวเอง

น้ำตาเม็ดเล็กๆ ไหลรินเมื่อสิ้นเสียงดังกัมปนาท เธอยกมือขึ้นปิดปากไว้จนแน่นกลั้นเสียงสะอื้นไว้สุดความสามารถ ไหล่เล็กๆ ไหวสะท้านและแทบจะทรุดฮวบลงไปกองที่พื้น ความเจ็บปวดหลั่งไหลเข้ามากลางใจ ความเจ็บช้ำตีกลางแสกหน้า และมันเจ็บแทบขาดใจตายเลยทีเดียว

“คุณ!!

“มะ...ไม่เป็นไรค่ะ นกทนได้ นกต้องทนให้ได้ใช่ไหมคะ?!!” ดวงตาคู่งามฉ่ำน้ำตา เธอเม้มเรียวปากหลังจากพูดจบ

หลุยส์อึ้ง!! ไม่รู้สิว่าเขากำลังคิดสงสารและเห็นใจผู้หญิงของเจ้านายคนนี้ เธอดูไร้เดียงสา ไร้จริตมายา ไม่เหมือนคู่ควงคนเก่าก่อนของเจ้านายสักนิด แววตาเธอใสซื่อสะอาดไม่มีเล่ห์กล

“ไปกันหรือยังคะ นกไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว นกอยากกลับบ้าน แต่...เอกสารของนกทั้งหมดอยู่ที่คณะทัวร์ ไม่รู้?!! ว่าเขาจะฝากไว้ให้นกที่เคาว์เตอร์โรงแรมหรือเปล่า ผ่านมาหลายวันแล้วด้วยนะคะ” เสียงเครือสะอื้นเอ่ยขึ้นช้าๆ

“ผมเก็บไว้ให้แล้วครับ เดี๋ยวผมไปเอามาให้”

หลุยส์ชี้แจงให้ทิชากรทราบ เขาอยากยื้อเวลาให้นานขึ้นอีกสักนิด เพื่อเจ้านายอาจจะเปลี่ยนใจกะทันหัน

“นกไปรอที่รถนะคะจะได้ไม่เสียเวลา”

เสียงแหบสั่นเอ่ยขึ้นพร้อมกับที่เจ้าตัวรีบเดินออกไปยังหน้าประตู เธอไม่สนใจว่าเวลานี้จะดึกดื่นเพียงใด รู้แค่ว่าเมื่อถูกเสือกไสไล่ส่ง เธอก็ไม่มีหน้ามายืนรอรับความเมตตาจากเจ้าของบ้าน ในเมื่อเขาไม่อยากเห็นหน้า ก็จะขอไปให้ไกล และจะไม่กลับมาเหยียบอิตาลีอีกครั้งชั่วชีวิต สาปส่งกันไปเลยแม้สิ้นลมหายใจก็จะไม่ย้อนกลับมาให้หัวใจชอกช้ำเพิ่มขึ้น

หลุยส์เดินถอยหน้าถอยหลัง เขาพยายามชะเง้อคอมองเพื่อเจ้านายหนุ่มอาจจะเปลี่ยนใจ บอดี้การ์ดคู่ใจหนักใจแทนเคลวินและสาวน้อยที่กำลังจะจากไป เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างสองคนนั้นเพราะกำลังหลับฝันดี สะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงดังปานฟ้าฝ่าของเคลวินเจ้านาย น้ำเสียงขุนขวางฉุนเฉียวดูเจ้านายหนุ่มหุนหันไม่เป็นตัวของตัวเอง

ร่างเล็กดูบอบบางและหดหู่ เธอยืนรออยู่ข้างรถยนต์คันหรู โดยไม่ปริปาก ทั้งๆ ที่อากาศภายนอกเย็นเฉียบ แต่ร่างเล็กๆ นั่นกับยืนเฉย เหมือนเธอไม่รับรู้อะไรรอบๆ ตัวเลยสักนิด หลุยส์สาวเท้าเดินให้เร็วขึ้น ไม่ว่าเขาจะพยายามยื้อเวลาออกไปให้นานแค่ไหน ก็คงไม่มีทางทำได้สำเร็จ เมื่อไอ้เรื่องปากแข็ง อ่อนไม่เป็นนั้นต้องยกให้เคลวินเจ้านาย

“ผมพยายามช่วยแล้ว เจ้านายไม่ลดทอนความโกรธลงมาเลย ก็สุดแล้วแต่โชคชะตากำหนดเถอะครับ!!

เสียงพึมพำรอดริมฝีปากหนาหยักเขาส่ายใบหน้าอ่อนอกอ่อนใจกับเจ้านาย

“เชิญครับคุณ”

ประตูรถยนต์เปิดอ้า ร่างเล็กๆ มุดตัวเข้าไปนั่งโดยไม่ปริปากพูดเช่นเดิม

หลุยส์ทำหน้าที่เป็นสารถีคนขับเช่นเดิม เขาขับเคลื่อนรถยนต์คันงามออกไปจากวิลล่าซาเดโต้ช้าๆ เส้นทางมุ่งหน้าตรงไปยังท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมีชีโนท่ากาศยานที่เธอจะใช้เดินทางกลับไปยังประเทศไทย ประเทศเล็กทางโซนเอเชีย คนละมุมโลกกับอิตาลี

“ผมจัดการเรื่องตั๋วให้นะครับ คุณนั่งรออยู่แถวๆ นี้ก็ได้ เอาเสื้อนี่ไปใส่ทับไว้อีกชั้นนะครับ อากาศมันเย็นจัด เดี๋ยวคุณจะไม่สบายไปเปล่าๆ”

เป็นเพราะท่าทางเลื่อนลอยของผู้หญิงตรงหน้า หลุยส์จึงอยากสร้างความทรงจำดีๆ ให้กับเธอบ้าง แลดูคู่ควงคนนี้ของเจ้านายจะไม่เหมือนคนอื่นๆ เมื่อเธอดูหงอยเหงาเศร้าซึมไม่เหมือนคู่ควงคนอื่นๆ ของเจ้านาย เพราะเวลาอยู่ต่อหน้าเคลวินเจ้าหล่อนจะดูเศร้าสร้อยอ้อนวอนไม่อยากจากมา พอหลับหลังเจ้านายเท่านั้นล่ะ เธอดูเริงร่าและพร้อมที่จะถลาไปจับจ่ายเงินก้อนโตที่เจ้านายมอบให้ จริงสิไม่มีคำสั่งนี่นะให้มอบเช็คเงินสดให้เจ้าหล่อน เอ!! เจ้านายลืมหรือว่าจงใจกันล่ะ เอาละซี ปวดหัวแล้วกู!! หลุยส์ครองเอ็ดอึงในลำคอ เจ้านายก่อเรื่องให้คิดเสียแล้ว เธอมาแต่ตัวมีสตางค์ติดตัวไม่เท่าไร เท่าที่เขาแอบสำรวจในกระเป๋าใบเล็กๆ นั่นนะ เห้อ!! เอาไงดีว่ะ ไม่เป็นไรมอบเงินขวัญถุงติดตัวไปให้เธอคงไม่ทำให้จำนวนเงินในบัญชีของเจ้านายยุบลงไปสักเท่าไรหรอก ก็เธอดูน่าสงสารจะตาย

หลุยส์ตัดสินใจเอง เขาหยิบสมุดเช็คของเคลวินขึ้นมาและกรอกจำนวนเงินลงไปพอสมควรเพื่อมอบให้ผู้หญิงที่น่าสงสารคนนั้นโดยแอบซุกไว้ในพาสปอร์ตเพราะดูเธอเหม่อลอยและไม่เป็นตัวของตัวเองเลย

น้ำตาไหลรินร่วงเป็นสาย แม้จะพยายามกลั้นเอาไว้มันก็ไม่ฟังคำสั่งของเธอสักนิด ในเมื่อมันกำลังกลั่นความเจ็บช้ำภายในออกมาทางน้ำตาอุ่นร้อน “ทิ้ง!!” เธอถูกทิ้งเหมือนของไร้ค่าไร้ราคา แต่ก็ดีไม่ใช่รึ!! เธอจะได้อยู่ห่างๆ ผู้ชายที่น่ากลัวอย่างเคลวิน

“เรียบร้อยแล้วครับคุณ”

เวลาผ่านไปนานเท่าไรเธอไม่รู้ รู้แต่ว่าเธอร้องไห้จนแสบตา น้ำตามากมายไหลพรั่งพรูเหมือนเขื่อนแตก มันไหลปรี่ จนทะลักทลาย เธอยกมือขึ้นปาดน้ำตาลวกๆ พยายามยิ้มเต็มที่ แต่ก็ได้แค่รอยยิ้มเซียวๆ

“ขอบคุณค่ะ เอ่อ...รบกวนถอดเจ้านี่ไปคืนเจ้าของด้วยได้ไหมคะ”

แขนเรียวยาวยื่นมาข้างหน้า เธอคงหมายถึงเครื่องเพชรราคาแพงหูฉี่นี่ใช่ไหม หลุยส์งง!! ในเมื่อมูลค่าของมันมากมายจนไม่สามารถระบุได้ เพชรแต่ละเม็ดมาจากทั่วทุกมุมโลก เพื่อประกอบขึ้นเป็นตัวเรือนและมอบมันให้กับเธอผู้นี่ แล้วทำไม!! เธอถึงทำท่าเหมือนจะรังเกียจ!! เขาไม่ได้เข้าใจผิด เพราะแววตาของเธอยามทอดมองสายสร้อยดูรังเกียจอย่างเห็นได้ชัด

“เอ่อ...ผมไม่มีกุญแจครับ มันอยู่ที่คุณเคลวิน”

“ค่ะ ช่วยให้เขาส่งลูกกุญแจปลดล็อกไปให้ฉันที่เมืองไทยด้วยนะคะ มีE-Mail ไหมคะคุณบอดี้การ์ด ฉันจะส่งที่อยู่มาให้หลังจากถึงที่นั่นแล้ว ฉันไม่ต้องการเห็นมันอีก ช่วยกรุณานำมันไปคืนให้ผู้ชายคนนั้นด้วย”

อืม...งง...มึน...สับสน เธอไม่รู้หรือไงว่ามูลค่าของสร้อยเส้นงามนี่เท่าไร ไม่ว่าจะสร้อยคอ สร้อยแขน รวมถึงที่อยู่บนข้อเท้าเรียวนั่น รวมกันน่าจะซื้อคฤหาสน์หลังงามกลางกรุงลอนดอนได้แบบสบายๆ ที่สำคัญมันยังไม่ครบ ยังเหลืออีกสองชิ้นคือแหวนโคตรเพชร กับต่างหูพวงระย้า!! ตายห่าเขายังไม่ได้ไปรับมานี่นา ไม่ได้การล่ะ กลับจากส่งเธอ เขาจะต้องถามเจ้านายแล้วล่ะ ว่าจะทำอย่างไรกับสองชิ้นที่เหลือ เมื่อเจ้าตัวดูเหมือนจะไม่ต้องการ

“เอ่อ...”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

350 ความคิดเห็น

  1. #227 Love Have (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 16:16
    น่าสงสารนกจังเลยค่ะ
    #227
    0
  2. #103 veevi20 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 23:16
    ค้างๆๆๆๆ T__T อิป๋าใจร้ายจัง
    #103
    0
  3. #102 ต้นหญ้า ลมหนาว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 16:01
    นู๋นกจ๋า  สู้ สู้ ลูก  ไปไหนไปด้วยช่วย 2 บาท

    เป็นกำลังใจให้นะคะ  ขอบคุณค่ะ
    #102
    0
  4. #100 juthamasGig (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 13:51
    อ๊ายยยย อิป๋า เอากุญแจมาปลดล็อคเดี๋ยวนี้ !!  สงสารนุ๋นก 
    #100
    0
  5. #99 FCK (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 12:53
    ไรท์จ๋าาาลงโทษอิตาพระเอกให้หน่อยยยยยค่าา..ใจร้ายเกินไปแล้วรับไม่ด้ายยยยยนะคะไรท์พลีสสสส
    #99
    0
  6. #98 ดอกเหมย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 10:48
    หมั่นไส้นายซาตานจังเอาแต่ใจคิดว่าหล่อรวยแล้วจะนอนกับใครก็ได้ยังงั้นเหรอ...แล้วมาบังคับนกไปทำไมทำไมไม่ไปเอาคนที่เขายากเอากับซาตานอย่างนายหล่ะ...คิดว่ารวยและหล่อแล้วผู้หญิงจะกรีดนายทุกคยเหรอ....จงไปลงหลุมซะนายซาตานใจร้าย
    #98
    0
  7. #97 moon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 10:43
    ไรท์จ๋าตอนนี้เครียดมากค่ะ..ทำไมไรท์ใจร้ายกับน้องนกจัง..น้องนกเขาไม่ได้ต้องการตั้งแต่แรกแล้วนกเขาเจียมเนื้อเจียมตัวไม่ได้หลงคุณซาตานสักหน่อย...ยากได้ก็มาจับไปย่ำยี..พอโกรธไม่ได้ดังใจตังเองแล้ว.ก็ถีบหัวส่งมันใช้ไม่ได้นะ

    ...น้องนกจ๋าจงเป็นน้ำแข็งสุดขั้วโลกเหนือเลยนะ...เจอะเจอที่ไหนก็อย่ามองอย่าสนใจเลยนะเจ็บแล้วจงจำนะ
    #97
    0
  8. #96 AssasinX25 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 10:20
    #96
    0
  9. #95 pam (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 09:43
    อยากอ่านอีกแล้ว
    #95
    0
  10. #94 tomska (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 09:06
    ไปเลยนกให้ไอ้คนใจร้ายปล่อยให้คลั่งตายสมน้ำหน้ามันไอ้ปีศาสเควิน
    #94
    0