จอมมารบัญชารัก

ตอนที่ 11 : บทที่7.สวนสวยน้ำใสการเดินเที่ยวของมหาเศรษฐีครั้งแรก!!70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,279
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    10 พ.ค. 58



บทที่7.สวนสวยน้ำใสการเดินเที่ยวของมหาเศรษฐีครั้งแรก!!

มือเล็กๆ แกะห่อแฮมเบอร์เกอร์ เธอม้วนห่อกระดาษไม่ให้น้ำซอสไหลเปรอะเปื้อนและส่งให้เคลวิน เขามองห่อกระดาษสีเงินด้วยความสับสน เกิดมาจนอายุป่านนี้ยังไม่เคยรับประทานอาหารข้างทางเลยสักครั้ง นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ชายหนุ่มจะกินอาหารข้างทางที่เขาเคยปรามาสว่ามันสกปรกเต็มไปด้วยฝุ่นควันสกปรกเกินกว่าที่ร่างกายจะรับเข้าไปได้

กว่าเคลวินจะยัดแฮมเบอร์เกอร์ก้อนนั้นเข้าปากได้เขาใช้เวลาตัดสินใจอยู่นาน แต่ทิชากรกำลังอร่อยกับอาหารร้อนๆ ควันกรุ่นๆ หอมซอสรสดั่งเดิมรสชาติถูกลิ้นจึงกัดกินอย่างเอร็ดอร่อย เคลวินมองปากจิ้มลิ้มที่อ้างับเจ้าก้อนกล้มที่มีผักสีเขียวๆและชิ้นเนื้อแซม เขากลืนน้ำลายลงคอฝืดๆ ท่าทางของทิชากรดูเอร็ดอร่อยจนตัดสินใจค่อยแทะเล็มก้อนขนมปังก่อนจะกัดกร้วมๆ เมื่อรสชาติถูกปาก และไม่เคยได้ชิมรสนี้จากที่ไหนมาก่อน

หญิงสาวอมยิ้มเธอเหลือบมองคนข้างตัวที่จัดการก้อนแฮมเบอร์เกอร์ตามด้วยพิซซาไปอีก4ถึง5ชิ้น เขาไปหิวโหยมาจากไหนกัน ถึงกินมูมมามตะกรุมตะกรามเหมือนอดอยาก น้ำซอสมะเขือเทศเปรอะเปื้อนริมฝีปากจนเธอมองเห็นก็อดไม่ได้ที่จะจัดการตามประสาคนชอบจุ้นจ้าน กระดาษทิชชูแตะลงตรงคราบซอส เคลวินชะงักเขามองมือเล็กๆ ที่บรรจงเช็ดคราบเปรอะเปื้อนด้วยสายตาที่อ่อนโยนลง ถึงจะพัวพันกับผู้หญิงมากหน้าหลายตาแต่ยังไม่มีใครเข้าใกล้ชิดเขาได้เท่ากับเธอ

บรรยากาศกรุ่นกลิ่นไออบอุ่น มันสงบเงียบแสนสบาย แม้จะนั่งอยู่ท่ามกลางความจอแจของผู้คน แต่เคลวินกลับรู้สึกว่าทุกอย่างมันช่างแสนสุข หากว่ามีคนตัวเล็กๆ นั่งเคียงข้าง...เกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่!!? ทำไมเขาถึงรู้สึกผูกพันกับเธอได้มากขนาดนี้ ในหัวคิดไม่มีคำว่า “เลิกรา” เหมือนทุกครั้ง เมื่ออิ่มเอมในรสรัก ชายหนุ่มมักจะหันหลังให้ ต่อให้พวกหล่อนสวยหยาดฟ้ามาดินขนาดไหนก็ตาม ไม่เคยสนใจอยากกลับไปมีความสัมพันธ์ซ้ำอีกครั้ง ต่อให้เกมส์รักนั้นจะดุเดือดเลือดพล่านขนาดไหน ทันทีที่ก้าวลงจากเตียงเขาแทบจะลืมเค้าหน้าพวกหล่อนด้วยซ้ำไป

ดวงตาสีคาราเมลเหลือบมองวงหน้าใสนิ่งๆ ผู้หญิงคนนี้มีอะไรดีเขาถึงอยากมีเธออยู่ด้านข้าง ขนาดเธอไม่ยอมร่ำร้องจะกลับแต่บ้านตัวเองทุกวัน ใบหน้าก็งั้นๆ ทรวดทรงองเอว อืม...ก็ดี แต่...มันก็เหมือนๆ กับคนอื่นๆ แล้วทำไม!!? ทำไมเขาถึงพยายามยื้อเธอเอาไว้ เมื่อดื่มกินความฉ่ำหวานหลายครั้งหลายหน ยอมทุ่มเงินจำนวนมหาศาลไปกับเครื่องประดับราคาแพงหูฉี่ แต่เจ้าตัวหาได้ยินดีและต้องการมัน เธอแอบซ่อนมันไว้จากสายตาคนอื่นด้วยซ้ำ จนเขาเองยังแปลกใจ

“เฮ้อ!!...อากาศเย็นสบายดีเนอะคุณ แหมอยากนอนหลับสักตื่นจัง”

เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ๆ ตามด้วยเสียงรำพึง เขาเองก็รู้สึกไม่ต่างไปจากเธอสักนิด บรรยากาศแสนสบายแบบนี้ชายหนุ่มไม่เคยพานพบมานับสิบปี นับตั้งแต่เริ่มต้นเดินบนเส้นทางแห่งอำนาจ เขาเวียนว่ายอยู่กับการทำงานและคอยเก็บกวาดคนทีที่คิดเข้ามาแหยม กว่าจะขึ้นมาอยู่ตรงจุดนี้ได้เขาต้องเขาต้องก้าวข้ามใครๆ มาหลายคน แต่ชายหนุ่มไม่เคยมีช่วงเวลาที่แสนสงบเช่นวันนี้ ได้นั่งมองคนเดินไปเดินมา และกินอาหารที่เขาเรียกว่า “ขยะ” แต่มันกลับเอร็ดอร่อยจนวางไม่ลง ฟ๊าดฟู๊ดที่ขายอยู่ริมถนน เคยมองเห็นแต่ไม่เคยคิดที่รับประทาน วันนี้เขาได้ลองชิมเพราะคนตัวเล็กแสนดื้อคนนี้ชักจูง เศรษฐีหมื่นล้านกินอาหารห่อละไม่กี่สตางค์ มันทำให้เขารู้ว่า ไม่ว่าใครจะสูงส่งปานใด มีเงินล้นเหลือใช้จ่ายแต่ทุกคนก็กินแค่ประทังชีวิต ได้สูดลมหายใจเข้าปอดและใช้อากาศในโลกใบเดียวกัน

“ฉันรู้นะว่าเธอคิดอะไรอยู่!!

แววตาใสวิ้งในดวงตากลมโตคู่งามเธอมองตรงมายังเขาเหมือนจะขอร้องกลายๆ ไม่มีทาง!! เขาไม่เคยมีโมเม้นแบบนั้น จะให้มานอนหนุนตักท่ามกลายสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมองอยู่แบบนี้น่ะ เขาไม่มีวันทำเด็ดขาด!! ให้ตายเถอะ

“เปล๊า!! นกไม่ได้คิดอะไรเลย”

ทิชากรส่ายใบหน้าดุ๊กดิ้ก เธอแอบเบ้ปากใส่ชายหนุ่มด้วยซ้ำ ใคร!!? ที่ไหนจะไปทำได้ ถึงบรรยากาศจะน่านอนเล่นจริงๆ ก็ตาม แต่ว่าสถานการณ์มันให้ที่ไหน คนพลุกพล่านเดินไปเดินมาให้วุ่น ใครจะไปหลับไปนอนลง สงสัยตาเจ้าพ่อที่จะเพี้ยนที่คิดว่าเธอคิดจะนอนหนุนตักเขา^-^ !!#%$@

แคลวินเลิกปลายคิ้วขึ้น ใครจะไปรู้ล่ะแค่เดาเอาเอง เห็นสงสายตาวิบวับก็นึกว่าจากจะนอน ยิ่งได้ยินเสียงบ่นพึมพำเขาก็นึกว่าเธออยากจะพักสายตาหลังรับประทานจนอิ่ม ดูๆ มาค้อนให้เขาประหลับประเหลือก ริมฝีปากอิ่มขยับยื่นเหมือนเด็กน้อยถูกขัดใจ ลักษณะนิสัยแบบนี้เขาไม่เคยเจอในบรรดาคู่ควงที่ผ่านๆ มาก่อน ส่วนมากพวกเจ้าหล่อนจะวางตัวดี และดูงามสง่า พึ่งจะมีทิชากรเป็นคนแรกที่ยังเหมือนเด็กกะโปโล และมันทำให้หัวใจแข็งแกร่งอย่างราชสีห์เยี่ยงเขาเองสั่นคลอน เอ!! รึเป็นเพราะว่าอายุที่เพิ่มขึ้น จนทำให้ชายหนุ่มนิยมบริโภคเด็กสาวมันทำให้กระชุ่มกระชวยหัวใจเต้นคึกคัก

“พอใจหรือยัง!!? จะได้ไปที่อื่นต่อ เธอไปเที่ยวทั่วโรมหรือยัง”

“ยังเลยค่ะ ก็คุณจับตัวนกมาตั้งแต่วันแรกๆ ได้ไปแค่ไม่กี่ที่เอง” ใบหน้างอเง้ากับน้ำเสียงงอดแง๊ดของคนข้างตัวทำให้ชายหนุ่มอดขำไม่ได้

“จับตัว!! ฉันนี่นะจับตัวเธอมา เปล๊า!! แค่อุ้มเธอมาเอง เพราะเธอหมดสติ แต่ไม่ได้จับหรือฉุด”

“ยี๋!! คุณนี่มันเป็นผู้ชายเหลือรับจริงๆ เท่าที่นกเคยรู้จักผู้ชายตัวเป็นๆ มาเลยนะคะ ยอมรับความจริงไม่เป็นหรือยังไง!!? นกไม่เคยเต็มใจ นกถูกคุณจับตัวมา” เธอเค้นเสียงตอบ ดวงตากลมโตเรืองรองขุ่นมัว เธอก่นว่าชายหนุ่มด้วยความฉุนโกรธ

“เธอรู้จักผู้ชายตัวเป็นๆ ที่ไหน!? นอกจากฉันแล้วเธอรู้จักหรือคบหากับใครอีก!!

“โอ้ย!! แค่คุณคนเดียวนกก็แทบจะสาปส่งมนุษย์เพศชายแล้วล่ะค่ะ ไม่มีใครคนไหนทั้งนั้นล่ะ”

“ก็ดี!! ฉันยังไม่อยากฆ่าใคร ขอให้รู้ไว้นะทิชากร เธอเป็นผู้หญิงของฉัน ห้ามไปเจาะแจะทำตัวสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นๆ ให้ฉันเห็น ไม่อย่างนั้นฉันอาจจะทำอะไรร้ายๆ ลงไป แบบที่เธอคาดไม่ถึงก็ได้ ว่าฉันจะร้ายได้มากขนาดนี้”

“ยังจะมีอีกหรือคะ ไอ้เรื่องร้ายแรง... เท่าที่นกเจอมานี่ นกก็ว่ามันเกินกว่าที่นกจะแบกรับแล้วล่ะค่ะ”

“ฉันยังมีอีกหลายอย่างที่เธอไม่เคยเห็น พยายามอย่าให้ฉันต้องงัดเอานิสัยเก่าๆ ของตัวเองมาใช่เลย อย่าลืมสิว่าฉันเป็นใคร!!

เสียงทรงอำนาจเอ่ยเสียงเข้ม เขาหรี่ตาและเหลือบมองคนตัวเล็ก กำลังประเมินทีท่าว่าเธอจะกลัวคำขู่ของเขาไหม เมื่อแม่คุณแสนจะดื้อรั้นและไม่เคยยอมลงให้เขาง่ายๆ มีแค่ช่วงเวลาฟาดฟันกันบนเตียงแค่นั้นที่เธอถึงจะยอมโอนอ่อนตามใจเขา เพราะไร้เรี่ยวแรงขัดขืน

“ไปเถอะ แดดร่มลมตก เดินเที่ยวที่อื่นๆ เธอไปไหนมาบ้างแล้วล่ะ ตอนค่ำๆ ค่อยแวะกลับมาที่น้ำพุนี่อีกครั้งเพราะกลางวันกับกลางคืนมันคนละฟิวส์”

“ไปจัตุรัสนาโวนากับโคลอสเซียมมาแล้วค่ะ ยังเหลืออีกหลายที่ตามโปรแกรม”

แค่พูดเรื่องท่องเที่ยวปฏิกิริยาของทิชากรก็เปลี่ยนไป จากแข็งขืนดื้อดึงกลายเป็นเริงร่ากระตือรือร้นขึ้นมาทันตาเห็น

“อืม...งั้นไปบันไดสเปน แถวนั้นมีเสื้อผ้าแบรนด์เนมเยื้อแยะ กระเป๋ารองเท้าที่บรรดาผู้หญิงส่วนใหญ่ใฝ่ฝันอยากมี ฉันจะได้เปลี่ยนไอ้ชุดเน่าๆ นี่ออกจากตัวเธอเสียด้วยเลย มองแล้วขัดหูขัดตา”

“เสื้อผ้าคุณ เน่าตรงไหน นกว่ามันออกจะดูดี”

“มันดูดีเวลาฉันใส่นะ เธอใส่เหมาะที่ไหนกันล่ะ เสื้อตัวโคร่งๆ มองไม่เห็นอะไรเลย”

“ก็ดีออก นกไม่ได้อยากให้ใครมองเสียหน่อย”

“เอาเถอะๆ ขี้เกียจเถียง เธอไม่อยากให้มองแต่ฉันอยากมองนี่ ผิวออกจะขาวผ่อง เอาไปแอบซ่อนไว้ทำไม เอาออกมาอวดสายตาคนอื่นๆ บ้าง ของสวยของงามใครๆ ก็อยากเห็น”

“ชิ!!

“เดี๋ยวเลี้ยงกาแฟกับขนมอร่อยๆ ร้านอยู่แถวๆ นั้นเป็นร้านชื่อดังของโรมเชียวนะ ประวัติยาวนานนับทศวรรษร้านขึ้นชื่อเก่าแก่ที่สุดในโรม”

coffeeเกร็กโก ร้านกาแฟเก่าแก่ที่สุดของโรมใช่ไหมคะ”

“อืม...อยากไปไหมล่ะ กาแฟของเขาน่ะที่สุดแล้ว”

ใบหน้าเล็กๆ ขยับหงึกงัก ดวงตากลมโตใสกระจ่างลืมความบาดหมางที่ทุ้มเถียงกันก่อนหน้านี้จนหมด เมื่อพูดถึงเรื่องออกท่องเที่ยว

“มีขนมอบขนมเค้กด้วยหรือเปล่าคะ นกว่าน่าจะมีนะ ดูจากแผ่นพับที่เขาแจกเวลานักท่องเที่ยวเดินผ่าน”

“มีสิ อยากกินอะไรล่ะมีหมดนั่นแหละ เธอจะเก็บไปฝากเพื่อนๆ ก็ยังได้ขนมเขาเก็บได้หลายอาทิตย์”

ความใจป้ำหน้าใหญ่เคลวินจึงทุ่มไม่อั้น เขาออกปากให้ทิชากรหอบหิ้วไปฝากเพื่อน แต่เขาลืมไปว่าเธอยังอยู่ใต้อาณัติของเขา ถูกกักตัวไว้และยังไม่มีกำหนดปล่อยตัวกลับ

ทั้งสองคนเดินไปเรื่อยๆ ใช้เวลาประมาณห้านาทีกว่าๆก็ถึงที่หมาย บันไดสเปนสถานที่นี้ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวอิตาลี ชื่อ Francesco de Sanctis  เชื่อมระหว่าง Piazza di Spagna และ Piazza Trinità dei Monti เป็นบันไดที่กว้างที่สุดและยาวที่สุดในทวีปยุโรป มีขั้นบันไดทั้งหมด 138 ขั้น ใช้สำหรับเดินเล่นหรือเลือกซื้อสินค้าต่างๆ ที่ย่าน บันไดสเปน นับว่าเป็นแหล่งพักผ่อนของชาวอิตาลีซึ่งเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวหลากหลายเชื้อชาติ จัตุรัสแห่งนี้ ถูกเรียกชื่อตามสถานฑูตสเปนซึ่งตั้งอยู่ ณ บริเวณนั้นเอง

 อาคารเฉดสีน้ำตาลที่รายล้อมด้านข้าง ตัดกับเส้นทางที่เดินเป็น#ค็อบเบิ้ลสโตน มีนักท่องเที่ยวที่เดินสวนกันไปมา สองข้างทางมีร้านกาแฟเล็กๆ มีหนุ่มสาวบางคนนั่งจิบกาแฟและรับแสงแดดอุ่นๆ ที่ฉายฉานออกมา ว่าไปแล้วการท่องเที่ยวทำให้อารมณ์ผ่อนคลายจนทิชากรเปิดยิ้มกว้างเธอมองรอบๆ ตัวด้วยดวงตาสุกใส  บริเวณชั้นสาม ของบันไดที่นี่มีแผงที่จิตรกรวางภาพสีน้ำขายอยู่  มือเล็กๆ กระตุกข้อมือชายหนุ่มยึกยัก เธอมองภาพสีน้ำที่วางเรียงรายด้วยนัยน์ตาสุกปลั่ง เป็นภาพน้ำพุเทรวี โคลอสเซียม และมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์  ที่จิตกรวาดวางโชว์อยู่ข้างทาง 

“อยากได้รึ!!?

เคลวินเลิกหัวคิ้ว เพชรทองเครื่องประดับ กระเป๋า รองเท้า Dior, Prada, Gucci, Amarni, Valentio, Versace, Fendi, Ferragamo, Cartier, Bulgari , ไม่อยากได้!!? แต่กลับมาสนใจกับภาพวาดราคาถูกๆ มูลค่าของมันแค่ประมาณ2ถึง3เหรียญยูโร เทียบไม่ได้เลยกับเครื่องประดับชิ้นงามที่อยู่บนลำคอระหง 

“ค่ะ!! นกไม่มีสตางค์เลย ขอยืมหน่อยได้ไหมคะคุณเคลวิน คุณไม่ได้เอากระเป๋าสตางค์นกมาด้วย!! นกอยากได้ มันเป็นของแฮนด์เมด มีแค่ชิ้นเดียว ไม่ซ้ำกับคนอื่นๆ”

ศิลปินที่นั่งละเลงสีลงบนภาพวาดเห็นมีสาวน้อยหน้าใสๆ สนใจเขาจึงเปิดยิ้มกว้างและลุกจากเก้าอี้นั่ง ละจากงานที่กำลังตังใจทำ เดินเข้ามาชี้แจงและอธิบายถึงความหมายในภาพ โดยที่คนตัวเล็กข้างตัวเขา พยักใบหน้าหงึกงักรับรู้ เธอมองดูภาพที่ถูกรังสรรค์ขึ้นมาด้วยความสนใจ

กว่าจะหลุดออกมาจากแหล่งขายสินค้าทิชากรได้รูปสวยๆ มามากพอดูเธอยิ้มแป้นเพราะแค่ไม่กี่สตางค์แรกกับภาพสวยๆ แต่เคลวินปวดศีรษะ เขาไม่เข้าใจรสนิยมของเธอสักนิด ให้ตายเถอะ!!

หลุยส์งงยิ่งกว่าเจ้านาย บอดี้การ์ดบางส่วนต้องหอบหิ้วภาพวาดขนาดใหญ่แทนที่จะได้หิ้วถุงเสื้อผ้าจากร้านค้าชื่อดัง ผู้หญิงคนนี้แปลก!!

อากาศเย็นๆ กับกลิ่นกาแฟหอมๆ ทิชากรอมยิ้มเธอปล่อยให้ความอิ่มเอิบอาบไล้ทั่วร่างกาย ระหว่างที่นั่งจิบกาแฟโบราณขึ้นชื่อ บรรยากาศภายในร้านจัดแต่งแบบยุคเก่าแก่ เขายังคงสภาพเดิมๆ ไว้เหมือนในรูปภาพที่เธอเคยเห็นก่อนที่จะมาเยือนอิตาลี Coffeeเกร็กโก ทิชากรหรี่ตาลง เธอหัวเราะเบาๆ ในลำคอเมื่อมองเห็นกลุ่มเด็กๆ วิ่งไปวิ่งมา พร้อมกับเสียงหัวเราะร่าเริง

“ฉันชอบให้เธอหัวเราะและยิ้มแบบนี้มากกว่าที่จะทำหน้าบึ้งๆ!!

เสียงทุ้มนุ่มเรียบเอ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนจะยกแก้วกาแฟแตะริมฝีปาก โดยที่สายตาไม่ได้เหลือบไปมองเธอสักนิด ทิชากรใบหน้าร้อนผ่าว ผิวแก้มร้อนวูบวาบเธอเสผินใบหน้าหนี มองนั่นมองนี่พยายามไม่เหลือบสายตาไปทางชายหนุ่ม พุ่งสายตาไปที่บริเวณนอกร้าน ที่มีผู้คนเดินสวนกันไปกันมา

“เฮ้!...อย่าบอกนะว่าเธอเขิน ดูๆ แก้มแดงเป็นตูดลิงเลยนะ”

“เปล๊า!! อากาศเย็นๆ โดนผิวก็เป็นแบบนี้ล่ะ ใคร!! จะไปอายคุณกัน...แค่คำพูดลอยๆ”

“หึ!!

เสียงหัวเราะคลุกคลักจากคนด้านข้าง มันทำให้ริ้วแดงๆ บนผิวแก้มเด่นชัดเพิ่มขึ้น เลือดลมของเธอวิ่งปรู๊ดปร๊าด ไม่รู้ว่าจะไปเอียงอายทำไมกับแค่คำพูดพล่อยๆ ของเจ้าพ่อใหญ่ที่แสนจะเอาแต่ใจตัวเองคนนี้ ช่วงชีวิตของเขาอยู่กับผู้หญิงแทบจะทั่วโลก ดูได้จากสถานที่ทำงานของเขา ทุกค่ำคืนชายหนุ่มจะต้องไปตรวจตราหรือดุแลกิจการของตัวเอง สาวๆ สวยๆ คอยห้อมล้อม ผมทอง ผมบลอนด์ ทรวดทรงอวบอัดอะร้าอร่าม รูปโฉมเนื้อนมไข่ใส่เสื้อผ้าแพรพรรณสดสวย และยอมพลีกายให้เขาง่ายๆ หากนั่นคือสิ่งที่ชายหนุ่มต้องการ เธอแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่เวียนว่ายเข้ามาขวางกระแสธารปรารถนาของเขา เป็นเพราะความโชคร้ายของตัวเอง หรือจะเพราะอะไรก็แล้วแต่ วันหนึ่งข้างหน้าเธอและเขาก็ต้องแยกทางกัน ในเมื่อชายหนุ่มบอกปาวๆ ว่าเขาแค่อยากลิ้มรสเรือนกายสะอาดบริสุทธิ์ของเธอแค่นั้น อย่าได้แอบหวัง หรือต้องการอยู่ใกล้ๆ เขาให้หัวใจเจ็บปวดมากกว่าที่เป็นอยู่ในเวลานี้เลย

มือเล็กๆ กุมผ้าเรียบลื่นของกางเกงยี่ห้อดังไว้ในอุ้งมือ เหงื่อผุดขึ้นมาเต็มอุ้งมือเมื่อคิดถึงวันที่จากลา การปลูกฝังกันมาตั้งแต่ยังเด็ก ผู้หลักผู้ใหญ่สอนสั่งให้มี “ผัวเดียวเมียเดียว” แต่มันคงเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว ร่างกายของเธอไม่สะอาดเหมือนเดิม ถึงเคลวินจะเป็นคนแรกที่ได้ความผุดผ่องของเธอไป แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะมองเห็นความสำคัญของมันนี่!!

“เป็นอะไรไปอีกล่ะ นั่งเงียบเชียว”

เคลวินเอ่ยถามเมื่อเขารู้สึกว่าคนตัวเล็กเงียบผิดปรกติ เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ!!

ชายหนุ่มยังไม่รู้ตัวว่าเขาเองใส่ใจทิชากรเกินกว่าปรกติ แค่เธอสลดลงไปนิดหน่อย เขารับรู้ได้ในเวลาต่อมา

“เอาน่า อย่าไปซีเรียสกับมันนักเลย คนเรามีชีวิตยืนยาวถึงห้าหมื่นวันที่ไหน!! ทำวันนี้ปัจจุบันนี้ให้ดี มีความสุขกับมันดีกว่า อย่าเอาความไม่สบายใจมีเก็บไว้ให้หนักอกดีกว่า”

ชายหนุ่มปลอบประโลมอีกฝ่าย เขาอยากเห็นเธอยิ้มมากกว่าเห็นเธอทำหน้าอมทุกข์

ตลกล่ะ!! อีตาเจ้าพ่อใหญ่บอกให้เธอปล่อยวางและมีความสุขกับช่วงเวลาปัจจุบัน โดยที่เธอยังถูกเขากักขังไว้นี่นะ เวรกรรมอะไรของเธอก็ไม่รู้ ถึงได้มาเจอะเจอกับคนร้ายกาจเอาแต่ใจตัวเอง ผีเข้าผีออก เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ตามไม่ค่อยจะถูก ถึงเขาจะหล่อเหลา!!? มีเสน่ห์ จนเธอเองก็แอบหวั่นใจตัวเอง หากใกล้ชิดกันมาก เธออาจจะตกหลุมรักเขาก็ได้ และถ้ามันเป็นแบบนั้นจะเป็นเธอเองที่ต้องเสียใจไปตลอดชีวิต ในเมื่อยังมองไม่เห็นอนาคตของตัวเองเลย เขาคงไม่คิดเก็บเธอไว้นาน ตอนนี้แค่ช่วงโปรโมชั่นเพราะเธอสดใหม่ เขาคงยังไม่อิ่มในรสเสน่หา เพราะฉะนั้นต้องเตือนใจตัวเองและเก็บหัวใจดวงน้อยๆ นี้ไว้ให้แน่นหนา เพราะเมื่อยามที่เธอจากลาไปไกล มันจะได้กลับไปพร้อมกับเธอด้วย

เคลวินสงบปากลงเขาพยายามไม่ข้องแวะกับทิชากรปล่อยให้เธอทำใจสบายๆ เมื่อเขากับเธอกำลังอยู่ในช่วงปรับตัว ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาจะเบื่อเธอในตอนไหน อาจจะเป็นสองสามวันข้างหน้า หรืออาจจะอีกหนึ่งอาทิตย์ ในเมื่อชายหนุ่มไม่เคยมีคู่ควงถาวร เขาเป็นหนุ่มโสดแสนเสน่ห์ที่สาวๆ เกลื่อนเมืองวิ่งไล่ จนแทบจะสับรางรถไฟไม่ทัน ตอนนี้เขากำลังหลงใหลเธอ!! ยอมรับเลยล่ะว่าไม่อยากห่างไปไหน อยากจะกกกอดนอนแนบข้าง แต่ไม่ได้หมายความว่าจะตลอดไปนี่ มันต้องมีวันสิ้นสุด เพราะชายหนุ่มหวงแหนอรสภาพของตัวเอง การมีครอบครัวคือการเอาห่วงโซ่มาล่ามคอ มันหนักอึ้งและน่าเบื่อ!!

“คุณเคลวินครับ”

“มีอะไรหลุยส์”

“ผมขออนุญาตไปรับของที่คุณสั่งไว้สักครู่”

“เสร็จแล้วรึ!!

“ครับ”

“อืม...ไปเถอะ”

ชายหนุ่มกดมุมปากโค้งลงนิดๆ ของที่สั่งทำไว้สำเร็จตามกำหนดเวลา จนเขาแทบจะอดใจรอไม่ไหว อยากเห็นมันประดับอยู่บนร่างกายขาวผ่องของคนตัวเล็กด้านข้าง มันจะสวยงามและโดดเด่นเพียงไหนกันนะ!!

ทิชากรปล่อยจิตใจให้ล่องลอย เธอพยามโฟกัสกับการเดินเที่ยว เพื่อที่จะได้ดื่มด่ำกับศิลปวัฒนธรรมกับร่องรอยอารยธรรมโบร่ำโบราณ กลิ่นไอและมนต์เสน่ห์ที่ดึงให้คนทั่วโลกเดินทางมุ่งหน้ามาที่โรมเพื่อจะได้พบกับความยิ่งใหญ่และยุครุ่งเรืองในอดีตกาล ที่เหลือแค่ซากประหลักหักพัง วันเวลาทำลายล้างเกือบทุกสิ่ง ถึงจะมีร่องรอยเหลือทิ้งไว้ให้อนุชนรุ่นหลังได้พบเห็น แต่มันก็เป็นแค่เศษซากของอารายธรรมที่มีหลงเหลือแค่เศษหินเศษปูน แต่นับว่าอิตาลีให้ความสำคัญกับสิ่งปลูกสร้างแต่หนหลัง เมื่อเขาพยายามบูรณะและคงไว้ให้คนรุ่นต่อๆ ไปได้ชื่นชม และมันเป็นจุดดึงดูดเม็ดเงินในกระเป๋าสตางค์ของคนทั่วโลกได้เป็นอย่างดี ใครๆ ก็อยากเห็นและสัมผัสมันเหมือนเช่นเธอเอง ที่กระเสือกกระสนเดินทางมาและต้องตกอยู่ในสถานการณ์อิหลักอิเหลื่อ กินไม่ได้ คายไม่ออก ได้แต่ก้มหน้าทนเพื่อจะได้พบกับอริสรภาพในอนาคตข้างหน้า และมันคงไม่นานเกินกว่าที่จะทนได้

ไม่มีใครทราบอนาคตข้างหน้าของตนเองได้ ทิชากรก็เช่นกัน ตอนนี้เวลานี้เธอกำลังตกอยู่ในบ่วงพันธนาการของมหาอำนาจอย่างเคลวิน ชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนาและกำลังค่อยๆ หลอมละลายเธอด้วยไฟพิศวาส เธอกำลังจะพ่ายแพ้และมอดไหม้ด้วยไฟเสน่หา ต่อจากนี้ไปเป็นต้นไป ชะตาชีวิตเธอจะเป็นเยี่ยงไร จะหลุดพ้นจากคำบัญชาและบ่วงพันธนาการของชายหนุ่มได้หรือไม่ เธอยังไม่อาจรู้ และจะสามารถพาตัวตนของตัวเองกลับไปเมืองไทยได้โดยที่หัวใจดวงๆ เล็กๆ นี้จะยังคงอยู่กับตัวเองอีกหรือไม่!!

เคลวินในวัย35ปี ความสุขุมเยือกเย็นยิ่งกว่าน้ำแข็งที่แข็งตัวอยู่ที่ขั้วโลกเหนือ ใจร้อนเรื่องปรกติสำหรับมหาอำนาจเช่นเขาเวลาที่เจอเรื่องขัดใจ ฝ่ายตรงข้ามแทบจะมอดไหม้เพราะไฟเผาผลาญ ในวัยหนุ่มเขาปะทะกับใครหลายๆ คนจนนับไม่ถ้วน ใครขวางทางชายหนุ่มเหยียบได้เป็นเหยียบ เพราะไม่เช่นนั้นเขาคงไม่สามารถก้าวขึ้นมายืนอยู่ตรงจุดนี้ได้ ถ้าชายหนุ่มคิดจะทำใครก็ไม่สามารถฉุดรั้งเขาให้หยุดได้ คงต้องแหลกลาญกันไปข้างหนึ่งกว่าทุกอย่างจะเป็นผลอย่างที่เขาพอใจ นี่ล่ะ “เคลวิน โดม”
#อิอิ เอาป๋ามาส่งคร้า ใครใจดีช่วยเม้นให้เก๊าชื่นจายโหน่ยยยยยยยยยยยยยย เลิฟๆ ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

350 ความคิดเห็น

  1. #75 Love Have (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 10:39
    ป๋าน่ารักมากมายค่ะ  
    #75
    0
  2. #61 nitty (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 21:56
    เมื่อไม่มีนกแล้วจะรู้สึกนะเฮียเคลวิน!!!!!รู้อ่านต่อจร้าาา
    #61
    0
  3. #59 aomsin112 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 17:48
    มาอัพต่อไวๆนะ สนุกมาก ชอบบบบบ><
    #59
    0
  4. #57 poppy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 03:57
    ยังติดตามอ่านอยู่เหมือนเดิมค่ะ ชอบมากเนื้อเรื่องสนุกที่มาพร้อมกับสาระจะรอติดตามตอนต่อไปนะคร้า
    #57
    0
  5. #56 นงลักษณ์ ไพบูลย์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 22:58
    ป๋า...ยังคิดเบื่ออยู่ แสดงว่ายังไม่รู้สำนึก ตอนไม่มี "นก"
    #56
    0
  6. #55 cet (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 18:43
    รอๆๆๆๆ อยากรู้อ่ะว่าป๋าเเกจะยอมปล่อยหนูนกไปมั้ย
    #55
    0