จอมมารบัญชารัก

ตอนที่ 10 : บทที่6.บัญชาการเลิฟ100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    7 พ.ค. 58

บทที่6.บัญชาการเลิฟ

เป็นเช้าวันใหม่ที่อากาศสดใส มีแสงแดดอ่อนๆ ส่องรอดผ่านชายผ้าม่านเข้ามา อากาศยังคงความเย็นและถูกเสริมด้วยสายลมเย็นๆ ที่พัดโชยขึ้นมาจากแม่น้ำไทเบอร์ ทิชากรเบียดตัวเข้าหาแผ่นอกอุ่นๆ แบบอัตโนมัติเมื่อความเย็นพัดโชยแตะต้องผิวกายเปลือยเปล่า เคลวินกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นรอยยิ้มแต้มติดที่มุมปากแม้เปลือกตายังไม่เปิด เขารู้สึกอบอุ่นและมีความสุขไม่ใช่เพราะได้ดื่มด่ำกับรสรักหอมหวานแต่ มันเป็นความรู้สึกสบายๆ อิ่มเอิบที่มีคนตัวเล็กแต่กลมกลึงอยู่แนบข้าง

เวลานอนหลับคือเวลาที่มีความสุขที่สุดสำหรับเคลวิน เพราะเขาไม่ต้องเห็นสายตาตัดพ้อจากทิชากร ไม่ต้องทุ่มเถียงหรือต้องใช้กำลังบังคับเธอ คนตัวเล็กจะดูน่ารักน่าเอ็นดูกลายเป็นเด็กน้อยแสนว่าง่ายเพราะเธอสิ้นฤทธิ์หมดแรงจนหลับใหล นานเท่าไรแล้วนะที่เขาไม่ได้รู้สึกแบบนี้ นานเท่าไรแล้วที่ไม่รู้สึกสงบและแสนสบาย เมื่อทุกเมื่อเชื่อวันต้องวนเวียนอยู่กับหน้าที่การงาน อยู่กับเปลวไฟพิศวาสที่โลมเลียผิวกาย เมื่อธุรกิจที่เคลวินทำเกี่ยวข้องกับวงการเนื้อหนังเป็นแหล่งส่องสุมของนักเที่ยวและเกี่ยวข้องกับโนมเนื้อเมื่อเป็นของควบคู่กับวงการน้ำเมา แต่มันสร้างรายได้ให้กับชายหนุ่มเป็นกอบเป็นกำ จนติดอันดับมหาเศรษฐีที่อายุน้อยที่สุดในโลก

หลังลืมตาตื่นขึ้นมารับแสงอรุณ ชายหนุ่มปรือตามองคนในอ้อมกอด เขายกยิ้มมุมปาก เกลี่ยปลายนิ้วเล่นกับผิวกายเนียนละเอียดอย่างเพลิดเพลิน มันคงจะดีไม่น้อยหากทุกวัน!! ตื่นขึ้นมายามเช้าโดยมีคนตัวเล็กแสนพยศนอนอยู่แนบข้าง เธอสร้างความตื่นตาตื่นใจและทำให้เขารู้สึกกระชุ่มกระชวย

แพขนตางอนงามกระพริบไหวก่อนที่จะปรือเปลือกตาเปิดขึ้นรับแสงอรุณยามเช้า เธอหยีตาเมื่อแสงสว่างสาดแสงแยงนัยน์ตาก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวออกจากอ้อมอกอุ่นๆ

“ไปเที่ยวกันไหม? วันนี้ป๋าใจดี เดี๋ยวป๋าพาไปตะเวนเที่ยวเอง จะได้ไม่เสียเที่ยวที่มาถึงโรมทั้งที”

เสียงยานคางแผ่วๆ จากคนตัวใหญ่ที่ยังคงนอนเอกเขนกโดยไม่คิดจะลุกไปไหน

“ชิ!

เธอสะบัดค้อนให้รีบคว้าชุดคลุมมาสวมใส่ และสะดุดตากับสร้อยเพชรงามระย้ากลางหว่างอก เพชรสีชมพูชุดเดียวกับสร้อยข้อมือ มันมักจะมาอยู่บนร่างกายของเธอตอนที่หลับใหล เธอหันควับกลับไปมองหน้าเคลวิน ดวงตามีคำถามแต่ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่น รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหญิงให้บริการและพึ่งได้ของรางวัลเมื่อคนมาใช้บริการเกิดถูกใจ

ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก เขายับตีคิ้วให้ ดวงตาสีคาราเมลฉ่ำหวานมันแพรวพราวระยับเมื่อมองเห็นความงดงามของสายสร้อยบนรำคอเรียวระหง

“อีกแล้วนะ ฉันไม่ชอบ ไม่ต้องการของพวกนี้สักชิ้น”

“มันเป็นความพอใจส่วนตัวอะนะ คนมันรวยมีเงินเหลือใช้ ช่วยไม่ได้คนสวยมันเป็นความสุขของป๋า”

ชายหนุ่มไหวหัวไหล่ซ้ำอีกครั้ง เขาหยัดกายลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยขบเมื่ออุทิศตัวเป็นหมอนให้เธอหนุนนอนมาทั้งคืน เขาวาดปลายขาก้าวลงมายืนที่พื้นข้างเตียง

“อ้ายยย...จะลุกจะนั่งระวังหน่อยสิคะ คุณไม่ได้อยู่คนเดียว ฉันไม่อยากเห็นไอ้หนอนน่าเกลียดของคุณนักหรอก!!? ไม่ต้องเอามาโชว์บ่อยนัก”

ทิชากรรีบยกมือปิดหน้าเธอไม่อยากเห็นสิ่งที่ทรมานเธอมาทั้งคืน เมื่อรูปร่างหน้าตามันน่าเกลียดพิลึก

“สองครั้งแล้วนะที่เธอว่าของๆ ฉันเป็นหนอนน่าเกลียด!!? แต่ไอ้หนอนตัวนี้ไม่ใช่เหรอที่ทำให้เธอครางเกือบทั้งคืน หรือว่าเธอจะเถียงห่ะ”

ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเคร่ง ใบหน้าคมคายบึ้งตึง เดี๋ยวเถอะ...เดี๋ยวจะส่งเจ้าหนอนน่าเกลียดที่เธอว่าเข้าไปป่วนให้ครางกระเส่าเลยคอยดู

“อะ..เอ่อ...กะ ก็ คุณอยากโป้เปลือยอวดคนอื่นทำไมล่ะ ฉันไม่อยากเห็นสักหน่อย!!

ทิชากรเอ่ยเสียงกระปอดกระแปด เธอก้มหน้าลงเพราะเขายังยืนอวดสัดส่วนโดยไม่คิดจาหาอะไรปกปิด รู้หรอกน่ะว่าหุ่นเฟิร์ม รูปร่างดี แต่มันตะขิดตะขวงใจที่จะมองเห็น เพราะมันทำให้หัวใจทำงานหนักมันเต้นเร็วยิ่งกว่าเสียงเข็มนาฬิกาบอกเวลาเป็นวินาที

“แล้วไอ้ “ฉัน” เนี้ยใคร!!? พูดจากับฉันให้มันดีๆ หน่อย จ้ะจ๋า อ้อนป๋าเดี๋ยวป๋ามีทิปให้ เสียงแข็งๆ แบบนี้ได้กลับบ้านไปไม่เท่าไรอย่ามาว่าป๋าใจดำนะ”

ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเล็กเสียงน้อย แทนตัวเองว่า “ป๋า” จนทิชากรแอบหมั่นไส้

“อืม...ฉะ... นกไม่ได้อยากได้อะไรจากคุณเลยบอกตามตรงค่ะ นกอยากกลับบ้าน!!?

เธอเอ่ยเสียงเหนื่อยหน่าย พูดกันกี่ครั้งก็จะจบตรงที่เธอวิงวอนขอกลับไปยังบ้านเกิดแต่ยังไม่เคยทำได้สำเร็จ

“เธอได้กลับบ้านแน่ๆ นก แต่ว่าตอนนี้อยู่ให้ฉันชื่นใจก่อนจะเป็นไรไป เดี๋ยวฉันอิ่มฉันก็ปล่อยเธอกลับเองนั่นแหละ” ชายหนุ่มถอนลมหายใจ ยัยนี่เป็นยังไงนะ ร่ำร้องแต่จะกลับบ้าน อยู่กับเขามันเป็นยังไงกัน...ออกจะแสนสุขสำราญ ทั้งเพชรทั้งทองปรนเปรอไม่ขาดยังจะเรียกร้องกลับบ้านอยู่ท่าเดียว

“เมื่อไรคะ เมื่อไรที่คุณจะปล่อยนกกลับ!!

ทิชากรตัดสินใจขอคำตอบ เพราะหากรู้ระยะเวลาแน่นอนเธอก็พอจะทำใจให้สบายได้ ไม่ใช่อยู่ไปวันๆ แบบไร้อนาคต

“เมื่อไรรึ!! เมื่อไรดีล่ะ มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอจะทำตัวว่าง่ายแค่ไหนไงล่ะ ฉันอาจจะ...แค่อาจจะนะ อย่าพึ่งดีใจไป เธอทำตัวว่านอนสอนง่าย ไม่ดื้อ ไม่ด้านนัก ฉันอาจจะปล่อยเธอกลับเร็วขึ้น ในเมื่อฉันยังมีคนเข้าคิวรออยู่อีกเยอะ!!

ศักดิ์ศรีความเป็นชายค้ำคอ ทำให้ชายหนุ่มอดเสียดสีทิชากรไม่ได้ โธ่เอ๋ยทำเป็นร่ำร้องแต่จะหนีห่าง ใช่ว่าเขาจะแคร์นี่ ในเมื่อยังมีสาวสะคราญอีกหลายนางที่พวกเธอปรารถนาจะมาบำรุงบำเรอเขา ทำไมจะต้องมางอนง้อคนที่ไม่เต็มใจด้วยล่ะ

“ช่างเถอะ อย่าไปพูดถึงกำหนดกลับของเธอเลย เอาเป็นว่าวันนี้ป๋าใจดี เดี๋ยวพาไปเที่ยวเริ่มต้นที่น้ำพุเทรวี่ดีไหม!?

#น้ำพุเทรวี่ (Trevi Foutain)น้ำพุเทรวี่แห่งนี้ เริ่มเป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง “Three Coins in the Fountain” แถวนี้ผู้คนเบียดแน่นจนแทบไม่มีที่ยืน น้ำพุเทรวี่จอแจกว่าที่ไหนๆ ในโรม คงเป็นเพราะความสวยงามทางสถาปัตยกรรม จึงทำให้ผู้คนแห่แหนกันมามากขนาดนี้ แต่กว่าจะออกมาสวยแบบนี้ มีการสร้างขึ้นมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง จนกระทั่งลงตัวที่แบบดีไซน์ของสถาปนิกชื่อฟรานเซสโก ซาลวี(Francesco Salvi )ในช่วงศตวรรษที่ 17 นี้เอง ส่วนกลางของน้ำพุนั้นมีรูปปั้นของเทพเจ้าเนปจูน (Neptune) ขี่รถม้าติดปีก แสดงถึงความมีสุขภาพที่แข็งแรง และความอุดมสมบูรณ์ของอาณาจักร

ทิชากรนึกภาพน้ำพุใสๆ ที่มีสายน้ำไหลฉ่ำนองกับความงดงามของน้ำพุแบบบาโรกที่ใหญ่ที่สุดในกรุงโรม ดวงตากลมโตไหววิบวับเธออยากเห็นศิลปวัฒนธรรมของอิตาลีและน้ำตกเทรวี่ก็เป็นสถานที่ในตำนานที่ขึ้นชื่ออย่างหนึ่งในโรมการโยนเหรียญลงในน้ำพุนี้เป็นความเชื่อตั้งแต่ยุคโรมันโบราณที่ว่าหากใครทำเช่นนี้แล้วจะได้กลับมาเยือนกรุงโรมอีกและเป็นอีกอย่างหนึ่งที่เธอตั้งใจจะมาทำ การอธิฐานขอพรซึ่งวิธีการโยนเหรียญเขาว่ากันว่าถ้าจะให้เห็นผล ต้องหันหลังให้น้ำพุ แล้วโยนเหรียญด้วยมือขวา ผ่านไปทางด้านไหล่ด้านซ้าย และคำอธิษฐานของเราก็จะเป็นจริง แล้วที่สำคัญเขาว่ากันว่า จะได้กลับมาเหยียบกรุงโรมอีกครั้ง มันเป็นเป้าหมายสูงสุดของการมาเยือนอิตาลี

“ว่าไงไปหรือเปล่า!!?

คำพูดหนักๆ กับสายตาคมกริบที่มองตรงมา

แม้อยากไปใจแทบขาดแต่เธอไม่อยากแสดงความปรีดิ์เปรมออกมาให้เขาเห็น เดี๋ยวจะได้ใจไปใหญ่ เพราะจอมมารเผด็จการอย่างเคลวินจะถือว่าตัวเองเป็นฝ่ายกำชัยชนะ

“อืม...ก็แล้วแต่นะ นกจะยอมไปเป็นเพื่อนคุณก็ได้”

น้ำเสียงเรียบรื่นไม่ได้แสดงความคิดภายในใจออกมาสักนิด แต่ดวงตาเธอเปล่งประกายยินดีออกมาจนเห็นได้ชัด จนเคลวินอดแย้มยิ้มออกมาไม่ได้ ริมฝีปากบางเฉียบสีสดยกยิ้ม ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำกว้างเพื่อทำความสะอาดร่างกายและจะพานกน้อยออกไปจากกรงทองเพื่อสัมผัสกลิ่นไอวัฒนธรรมแบบตะวันตก

ในความรู้สึกของคนที่หลงใหลความงาม ความยิ่งใหญ่ของศิลปะสถาปัตยกรรม และประวัติศาสตร์แล้ว จุดหมายที่หลายคนหมายใจใฝ่ฝันถึงอิตาลีคงต้องมีประเทศอิตาลี  “โรม  เป็นหนึ่งเมืองท่องเที่ยวติดโผอันดับต้นๆ เพราะ โรมเป็นมหานครที่มีสีสันเฉพาะตัวคลาคล่ำไปด้วยนักแสวงหาความรื่นรมย์ทางศิลปะสถาปัตยกรรม  มีคนเคยกล่าวไว้ว่า การมาชมโบราณสถานในกรุงโรมให้ได้อรรถรสจะต้องมองสิ่งเหล่านั้นด้วยความคิดและจิตนาการมิใช่เพียงดวงตามอง หากเราใช้เพียงดวงตาก็จะเห็นแค่ซากปรักหักพัง  ประโยคเด็ดนี้เองสามารถอธิบายถึงมนต์ขลังของโรมได้เป็นอย่างดี

ด้วยเหตุนี้ความหมายของการมาเยือน โรม” ย่อมคือการได้มีเวลานานๆ ในการเดินเที่ยวดูสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่มีความสำคัญมากมาย เช่น ตลาดหัวเมืองโรมันโบราณ โคลอสเซียม แพนธีออน น้ำพุเทรวี่ อันเลื่องชื่อ บันไดสเปน นครศักดิ์สิทธิ์วาติกัน และโบสถ์เซนต์ปีเตอร์ ลึกลงไปกว่านั้นคือ การไม่พลาดชมความตระการตาบนพื้นที่ลุ่มระหว่างหุบเขา Capitoline และPalatine ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรมัน ฟอรัม (Roman Forum) ศูนย์รวมแห่งจิตวิญญาณของชาวโรมันทุกชนชั้นให้มาประกอบพิธีกรรมทางศาสนาในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางย่านการค้า การเมืองของโรมโบราณ และเป็นที่ชุมนุมเพื่อฟังเรื่องซุบซิบนินทาพบปะสังสรรค์ของนักการเมืองที่มักจะมาเจอกันเพื่อถกเถียงเรื่องบ้านเมือง แต่น่าเสียดายเมื่อยุคจักรวรรดิแห่งโรมเสื่อมลง สถานที่แห่งนี้ไม่ได้รับการซ่อมแซมจึงหลงเหลือเศษเสี้ยวแห่งความรุ่งเรือง มีเพียงซากปรักหักพังของวิหารเทพเจ้าแซทเทิร์น (Temple of Satum) ซุ้มประตูชัยเพื่อเฉลิมพระเกียรติแด่จักรพรรดิเซปติมุสเซเวอรัส (The Arch of Septimus Severus) บ้านแห่งเวสทอล (House of the Vestals) โบสถ์แอนโนนินุสและฟอสตินา (Temple of Antoninus & Faustina)ซุ้มประตูแห่งติตุสและกองหินที่เกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น แต่ก็ยังสามารถสะกดให้ผู้คนต่างเดินทางมาเยือนเพื่อรำลึกเหตุการณ์และเรื่องราวในอดีตได้เป็นอย่างดี เธอนั่งเรียบเรียงสถานที่ที่อยากไปในหัวสมองเล็กๆ โดยหมาดหมายว่าชายหนุ่มจะสนองความต้องการของเธอเพื่อแก้ตัวในการกักขังเธอไว้แค่ในวิลล่าซาเดโต้ โดยไม่ให้เยี่ยมกายออกไปด้านนอก

 

“ชิ!!? ทำเป็นเอาที่เที่ยวมาล่อ ถ้าคุณไม่จับฉันมาอยู่ที่นี่ ป่านนี้นกเริงร่ากับเพื่อนๆ เซลฟี่รูปตัวเองลงเฟสบุ๊คได้เยอะแยะแล้วล่ะ”

ทิชากรบ่นงึมงำเธอหยัดกายลุกขึ้นยืน เดินหาเสื้อผ้าสบายๆ ที่จะใส่ออกไปอวดโฉมด้านนอก ไม่ได้เหลือบแลเสื้อผ้าแพรพรรณราคาแพงๆ ที่จับจ่ายมาสักนิด เธอเดินเปิดตู้บิ้วอินติดพนังห้อง กวาดสายตามองหาเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้นสบายๆ ของเคลวิน ก่อนจะดึงออกมาลองทาบกับตัวเอง

“แล้วเสื้อผ้าพวกนั้นเธอไม่คิดจะใส่มันรึ!! นก”

เคลวินถามด้วยความสงสัย เขาออกมาทันพอดี จึงมองเห็นว่าคนตัวเล็กแสนวุ่นวายกำลังสาละวนกับการหาเสื้อผ้าเพื่อจะสวมใส่ โดยไม่คิดจะแต่ต้องชุดสวยๆ ที่สั่งซื้อมาจากร้านค้าดังๆ เลยสักนิด

ทิชากรย่นปลายจมูก เธอไม่คิดจะตอบคำถาม เดินเลี่ยงหลบเพื่อจัดการล้างเนื้อตัวชำระคราบเหงื่อไคลบนร่างกายก่อนจะออกไปตะเวนเที่ยวโดยมีคนใจดีมั่ง!! ที่ยื่นข้อเสนอให้

เคลวินงงกับพฤติกรรมของเจ้าหล่อน เดี๋ยวร้ายเดี๋ยวดี เดี๋ยวหวั่นกลัว มีหลายภาคหลายหน้าให้เขาสนใจติดตามเฝ้ามอง เธอไม่เหมือนสาวๆ ที่เขาเคยรู้จัก เพราะส่วนมากมีแต่คนสวยและพวกหล่อนจะแอพหน้าตาอยู่ตลอดเวลา กิริยางดงามไม่เคยมีหลุดรั่วเพราะอยากให้เขาประทับใจ แต่...ทิชากรไม่ เธอไม่พอใจก็โพล่งออกมาตรงๆ ดีใจก็แสดงออกเต็มดวงตาไม่มีแอพหวานแหว๋วไม่สร้างภาพให้เขาประทับใจ มีแต่จะคอยขัดใจอยู่ร่ำไป ร่ำๆ ก็เรียกร้องที่จะถอยห่าง ไม่เรียกร้องสิ่งตอบแทนเหมือนกับคนอื่นๆ กลายเป็นว่าเขาต้องคอยตามติดเพราะติดใจกลิ่นเนื้อนาง และยังไม่รู้จักอิ่มจักพอในรสเสน่หา จนถึงกับยอมลดความร้ายกาจลงบ้างเพื่อจะได้ยื้อเวลาที่จะอยู่กับสาวเจ้าอีกสักนิด

คุ้ม!!? มันยิ่งกว่าคุ้มเสียอีก ในการที่เขาเกงานพาคนตัวเล็กออกมาท่องเที่ยว รอยยิ้มสดใสกับดวงตาใสกระจ่าง ยามที่ทิชากรได้อยู่ท่ามกลางผู้คนและได้ดื่มด่ำกับศิลปวัฒนธรรมของอิตาลี เริ้มต้นที่แรก คือ #น้ำตกเทรวี่ที่สร้างด้วยหินอ่อนสไตล์บารอคอย่างงดงามอลังการ เนื่องจากมีความสวยงามทางสถาปัตยกรรมเป็นอย่างมาก ส่วนกลางของน้ำพุมีรูปปั้นเทพเจ้าเนปจูนขี่รถม้าติดปีก แสดงถึงความมีสุขภาพที่แข็งแรง และความอุดมสมบูรณ์ของอาณาจักรตามธรรมเนียมแล้วนักท่องเที่ยวที่เข้ามาชม 

“ไม่ลองรึ เห็นมองคนอื่นตาปรอย”

มือแข็งแรงยื่นเหรียญ50เซนให้กับทิชากร (1Cent=4.16บาทไทย) หลายเหรียญอยู่เหมือนกัน ก่อนจะพยักเพยิดใบหน้า ไปทางน้ำพุใสสะอาด ที่มีกลุ่มคนยืนออและกำลังโยนเหรียญลงไปในนั้นเพื่ออธิฐานขอพรและอยากย้อนกลับมาที่นี่อีกครั้งในอนาคต

น้ำพุเทรวี่ ก็มักจะมีคนมาอธิษฐานขอพรแล้วโยนเหรียญ 1 เหรียญข้ามหัวให้ตกลงไปในแอ่งน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเชื่อกันว่าหากโยนเหรียญลงไปแล้วจะได้กลับมาเยือนที่นี่อีกครั้งหนึ่งจริงๆ (ว่ากันว่าส่วนใหญ่จะได้กลับมาฮันนีมูนกับคนรัก)

ทิชากรรับเหรียญเล็กๆ มาจากเคลวินเธอเดินกระหรอยกระหริบตรงไปยังเป้าหมายด้วยความหวัง ใคร? ใครบ้างล่ะที่ไม่อยากจะกลับมาอิตาลีอีกครั้ง ถึงแม้จะเกิดความทรงจำไม่ค่อยดีกับเธอเท่าไร แต่มันก็เป็นความฝันของเธอที่จะได้มาสัมผัสวัฒนธรรมโบราณ เป็นไปได้เธออยากจะมาในช่วงเทศกาลคาร์นิวัล ด้วยซ้ำ แต่มันจัดในช่วงปลายเดือนมกราคมถึงต้นเดือนกุมภาพันธ์ จัดตามเมืองต่างๆ แต่ที่มีชื่อเสียงที่สุดอยู่ที่เมืองเวนิส แคว้นเวเนโต มีลักษณะของงานคือเน้นการแต่งการแฟนซีและสวมหน้ากากกับดนตรีไพเราะกับขบวนแห่ที่แต่งกายงดงามตระการตา นั่นเป็นอีกสิ่งที่เธออยากจะมาสัมผัสด้วยตัวเอง

มือเล็กๆ แตะผิวน้ำเย็นฉ่ำเธอมองสายน้ำเย็นใสด้วยแววตาเต้นระริก มีสายตาหลายคู่เฝ้าแอบมองทิชากรอยู่ห่างๆ เป็นเพราะเธอมากับคนมีชื่อเสียง แต่แต่งตัวแสนจะธรรมดาในเสื้อเชิ้ตผ้าเนื้อดีสีฟ้าใสตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นหลวมโพลกดูก็รู้ว่าไม่ใช่ของตัวเอง แต่มันทำให้เธอดูน่ารักและน่าทะนุถนอมเหมือนเด็กสาวขโมยเสื้อคุณพ่อมาใส่

เคลวินแอบเบี้ยวปาก หากมีสื่อตาไวตามมาเก็บภาพของเขาครั้งนี้ได้ คงเป็นปรากฏการใหม่ที่เจ้าพ่อสถานบันเทิงอย่างเคลวิน โดมควงสาววัยใสหน้าตาอ่อนเยาว์และแต่งกายเหมือนเด็กกะโปโลมาเที่ยวโฉบไปโฉบมาทั่วกรุงโรม การขึ้นหน้าหนึ่งสื่อสิงพิมพ์เป็นเรื่องปรกติสำหรับตัวเขา เมื่อมีแต่ผู้คนอยากรู้อยากเห็นเรื่องส่วนตัวรวมทั้งหลายๆ เรื่องที่ชายหนุ่มแอบซุกซ่อนไว้ แต่ก็ยังไม่วายมีมือดีคอยแคะ คุ้ย เกาะแกะ ตามออกมาตีแผ่ให้ชาวโลกรู้ เมื่อมันสามารถทำให้ยอดขายของสื่อสิ่งพิมพ์เจ้านั้นพุ่งกระฉูด มันจึงทำให้มีปาปารัสซีคอยตามติด และเก็บภาพแบบเอ็กซ์คลูซีฟของเคลวินอยู่เสมอ

“หลุยส์!!

“ครับเจ้านาย...”

“เคลียร์ด้วยฉันไม่ต้องการให้ภาพครั้งนี้หลุดไปถึงสื่อทุกเจ้า จัดการกวาดเก็บให้เรียบ อย่าให้เผยแพร่ออกมาได้อย่างเด็ดขาด”

เสียงทรงอำนาจสั่งการ โดยที่สายตายังมองตามทิชากรแบบไม่คลาดสายตา ก่อนจะเดินลิ่วๆ เมื่อมองเห็นแก๊งค์วัยรุ่นเข้ามาเกาะแกะแม่ยอดขมองอิ่ม และมันทำให้ชายหนุ่มโมโหจนหนวดกระตุก

“แปลก!!?

หลุยส์ โจนบ่นตามหลังเจ้านายไป ความแปลกใจมีให้เห็นเพิ่มขึ้นทุกวันถ้าเรื่องนั้นเกี่ยวกับผู้หญิงร่างเล็กๆ ใบหน้าอ่อนเยาว์ที่กำลังกินตำแหน่งคู่ควงคนปัจจุบันของเจ้านาย เธอดูเหมือนจะมีอิทธิพลกับเคลวินเจ้านายพอดู ไม่ว่าเรื่องไหนที่เกี่ยวข้องกับเธอต้องสำเร็จและไม่มีปัญหา ขนาดเธอไม่ได้แต่งองค์ทรงเครื่องเจ้านายยังหลงใหลหัวปักหัวปำ หากเธอลุกขึ้นมาแต่งสวยวันไหน คงสะเทือนไปทั้งวงการ เพราะเผลอๆ เธออาจจะคว้าตำแหน่งที่สาวๆ เกลื่อนเมืองใฝ่ปอง “มาดามโดม”...

“คุณๆ...มาโยนด้วยกันมา นกเขินๆ ไม่มีคนทำด้วย นะๆ...”

เสียงออดอ้อนกับแววตาใสกระจ่างทำให้เคลวินเดินเข้าไปหาอย่างหลงละเมอ ชายหนุ่มยิ้ม อุต๊ะ!!? ยิ้มสวยเป็นบ้า ทิชากรใจวูบไหว เธอหลงใหลได้ปลื้มกับรอยยิ้มทรงเสน่ห์ของจอมมารผู้องอาจ

“ก็เอาสิ วันหลังเธอกลับมาที่น้ำพุนี่อีกครั้งเธอจะได้นึกถึงฉันบ้าง”

“ค่ะ หากนกมีโอกาสได้กลับมานะคะ นกจะนึกถึงคุณ”

สงสัยเป็นเพราะมนต์เสน่ห์ของศิลปวัฒนธรรมหรือเป็นเพราะอะไรก็ไม่รู้ ทั้งสองคนจึงเผลอพูดความในใจออกมาให้อีกฝ่ายรับรู้ เสียงคนพูดดังเหมือนอยู่ไกลๆ เสียงน้ำไหลเหมือนร่องลอยอยู่ในอากาศ มีแค่เพียงสองคนที่ยืนประจันหน้ากันและตกอยู่ในภวังค์หวานฉ่ำ ในบรรยากาศกรุ่นกลิ่นไอเย็นสดชื่นที่โชยออกมาจากตัวน้ำพุที่เด่นตระหง่าน

“ไปเถอะ”

เมื่อหลุดออกมาจากภวังค์หวาม ดวงตาสีคาราเมลฉ่ำหวานมากขึ้น มีอะไรหลายๆ อย่างบ่งชี้ว่าเขาและเธอกำลังรู้สึกบางอย่างต่อกัน มันเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นแบบปุปปัปและทั้งสองคนยังไม่อยากรับรู้ความรู้สึกนั้นเพราะมันอาจทำให้เสถียรภาพของตัวเองสั่นคลอน

เคลวินหันหลังให้กับน้ำพุ ใช้มือขวากำเหรียญไว้ โดยมีทิชากรคอยทำตาม เธอตั้งจิตอธิฐานโดยเหลือบมองชายหนุ่มไปด้วย ถึงจะโกรธเกลียดเพราะชายหนุ่มหักหาญน้ำใจ ใช้กำลังบังคับข่มเหง แต่เขาก็เป็นผู้ชายคนแรกที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน มันเป็นเรื่องเหลือเชื่อ ที่ทำให้คนสองคนที่แตกต่างกันสิ้นเชิง มาเจอะเจอกัน วิถีชีวิตที่ไม่น่าจะมาบรรจบกันแต่กลับได้มาพบเจอเหมือนดั่งสวรรค์ลิขิต และต้องเป็นไปตามคำบัญชาของพระองค์ ทิชากรตั้งจิตมั่นหากเธอและเขามีชะตาต้องกันก็ขอให้สมหวังแต่ถ้าไม่ใช่ ก็ขอให้พลัดพรากจากกันโดยไม่มีโอกาสกลับมาพบเจอให้หัวใจกลัดหนองมากขึ้น ชายหนุ่มโยนเหรียญ50 เซนข้ามไหล่ซ้ายของเขา เหรียญเล็กๆ ลอยละลิ่วลงไปในแอ่งน้ำพุ จนผืนน้ำแตกกระเซ็น ตัวเหรียญค่อยๆ จมดิ่งลงไปก้นอ่าง ทิชากรทำตามเธอโยนเหรียญข้ามหัวไหล่ตัวเอง และเหรียญเล็กๆ กระเด็นหล่น จมหายไปในแอ่งน้ำใสแจ๋ว เคียงคู่กับเหรียญของเคลวินที่จมหายไปก่อนหน้านั้น...

ชายหนุ่มยิ้มอ่อนๆ ให้กับเธอ ดวงตาสีคาราเมลฉ่ำหวานมองจับจ้องวงหน้างามพิสุทธิ์ มนต์ขลังของโรมอาจจะทำให้ทิชากรเปลี่ยนใจ จนไม่อยากจากถิ่นแดนนี้ไป เขาเองก็จะให้การดูแลและเลี้ยงดูเธอลับๆ ตลอดไปในเมื่อยังพอใจในชีวิตอิสระที่ยังไม่มีพันธะคล้องคอ การเป็นหนุ่มหล่อขวัญใจสาวๆ มันเป็นอะไรที่เย้ายวนหอมหวาน จนเขาไม่อาจจบชีวิตแสนสนุกแบบนั้นได้ หากจะต้องยอมหยุดตัวเองจริงๆ เธอผู้นั้นจะต้องมีความสำคัญมากพอ ไม่ใช่สาวน้อยหน้าตาแสนธรรมดาเหมือนทิชากร

“มีที่ไหนอีกไหมล่ะที่เธออยากไป บอกแล้ววันนี้ป๋าใจดี!!

เสียงทุ้มๆ เอ่ยบอก ขณะที่ทั้งสองเดินเคียงกันรอบอ่างน้ำใสแจ๋ว กับอากาศค่อนไปทางเย็นเฉียบ

ทิชากรเอียงคอมองชายหนุ่ม วันนี้เขามาแปลกไม่บังคับ ไม่ฝืนใจ

“มีหลายที่ค่ะ แต่ว่า...”

“แต่อะไร!!

“หิวอะ...นกหิวแล้ว ยังไม่ได้ทานอาหารเช้ากันเลยนะคะ”

มือเล็กๆ ลูบท้องตัวเองป้อยๆ ท้องเธอร้องครางครวญมาพักใหญ่ๆ แต่กำลังดื่มด่ำกับบรรยากาศงดงามจนลืมความหิวไปชั่วขณะ

“อืม...ลืมเลยแฮะ ไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่า”

เคลวินมองหาหลุยส์บอดี้การ์ดคู่ใจ เขากำลังจะโบกมือเรียก มือเล็กๆ ก็ยื่นมาเกาะกอดลำแขนแข็งแรงเอาไว้ สายตาใสซื่อมองสบนัยน์ตาคู่คมจนชายหนุ่มหลงลืมไปชั่วขณะ

“ทานอาหารง่ายๆ แถวนี้ก็ได้ค่ะ นกไปซื้อเอง หาที่นั่งก่อนเราสองคนจะได้ชมความงามของน้ำพุได้เต็มที่ มันสวยงามจนนกไม่อยากถอยหนี อยากนั่งมองดูความงดงามแบบนี้นานๆ”

“งั้นรึ” เคลวินเลิกปลายคิ้ว ส่วนมากผู้หญิงมักจะเรียกร้องความหรูหราแต่ทิชากรขออะไรที่เรียบง่ายแถมยังจะทานอาหารท่ามกลางผู้คนเดินสวนกันไปกันมากับเสียงจอแจ โดยไม่นึกรำคาญ

“ค่ะ ไส้กรอกหรือแฮม พิซซาสักถาดก็น่าจะพอแล้วล่ะค่ะ”

รอยยิ้มใสกระจ่างช่วยยืนยันคำพูดได้เป็นอย่างดี ชายหนุ่มจึงพยักใบหน้าตกลง นานๆ ทีทำตัวติดดินดูบ้างก็คงไม่เสียหลาย ลองสัมผัสธรรมชาติแบบใกล้ชิดและทานอาหารเรียบง่ายกลางกลุ่มคนจอแจ ชายหนุ่มโบกมือเรียกบอดี้การ์ดคู่ใจและหลุยส์ก็เดินเข้ามารับคำสั่งอย่างรู้หน้าที่

“ขอพิซซาถาดหรือพาสตาก็ได้ ไส้กรอก แฮมอะไรก็ได้ง่ายๆ กับน้ำสะอากสองขวดฉันกับนกจะนั่งรอตรงนี้”

ห่ะ!!? อาหารขยะฟาสต์ฟู้ดที่เคลวินเจ้านายไม่แม้แต่จะชายตาแล เพราะชายหนุ่มให้เหตุผลว่ามันไม่สะอาด สกปรกเกินกว่าจะรับประทานแต่วันนี้กับสั่งให้เขาจัดหามาให้หน้าตาเฉย มันเป็นเพราะอิทธิพลจากผู้หญิงข้างตัว เธอมีความสลักสำคัญเกินคาดไว้

“นี่ๆ คุณถามหน่อย ไอ้สร้อยคอสร้อยแขนที่ใส่ไว้ให้นี่มีกุญแจไขใช่ไหมล่ะ”

ปลายนิ้วเล็กๆ ขยับสร้อยเพชรมูลค่าสูงบนร่างกายด้วยความรำคาญ จริงอยู่ว่ามันสวยตื่นตาตื่นใจ แต่ให้ใส่ไว้ตลอดเวลามันสมควรหรือ มันอาจทำให้ตัวเองเกิดอันตรายเอาก็ได้หากมีผู้ไม่ประสงค์ดีมองเห็น

“ใช่ ทำไม!!

“เปล่าหรอก เมื่อไรคุณจะถอดออกไปสักทีล่ะ ใส่นานๆ มันคัน”

ริมฝีปากจิ้มลิ้มขยับหมุบหมิบ หนามเตยที่เกี่ยวตัวอัญมณีเอาไว้เวลากดทับบนผิวอ่อนบางมันทำให้เกิดการระคายเคือง อีกอย่างบอกตามตรงเธอเองก็ไม่นิยมสวมใส่เท่าไร มันดูเป็นผู้หญิ๊งผู้หญิงซึ่งมันไม่เหมาะกับตัวเองสักนิด

“ไม่ชอบเหรอ?!!

ดวงตาคู่คมทอดมองผู้คน เขาเอ่ยถามทิชากรเพราะไม่เข้าใจวัตถุประสงค์ของเจ้าตัว ผู้หญิงชอบไม่ใช่รึ!! กับเครื่องเพชรมูลค่าสูง แล้วทำไม!!? ยัยนี่ช่างมีปัญหากวนใจได้ตลอด กว่าจะได้เพชรชุดนี้มาเขาต้องให้คนควานหาเกือบทั่วโลก กว่าจะประกอบออกมาเป็นชุดเพชรเลอค่าชุดนี้ แต่ทำไม๊ทำไม!! ดูเหมือนเธอไม่พอใจกับมันสักนิด ใบหน้าหวานใสยับยู่ยี่ทุกครั้งที่รู้สึกว่าบนลำคอระหงหรือข้อมือเรียวบางมีเพชรล้ำค่านั้นคล้องหรือคาดอยู่

“เปล๊า แต่มันเหมาะกับคนแต่งตัวสวยๆ ไม่ใช่คนชอบมอซอแบบนก คุณเอาไปให้คนอื่นดีกว่า อยู่กับนกพวกมันคงน่าสงสารเพราะหากถอดเก็บได้ มันคงซุกอยู่ก้นตู้...และนกไม่คิดว่าตัวเองจะกล้าใส่”

ห่ะ!! ยัยนี่คิดว่าเครื่องเพชรชุดนี้ราคาค่างวดของมันอยู่ที่จำนวนเท่าไรกัน เธอคงไม่รู้ว่าหากเธอเอาออกมาประมูลขายจะมีคุณหญิงคุณนายตบเท้าเข้ามาร่วมประมูลกันอย่างหนาแน่น เมื่อเพชรแต่ละเม็ดก่อนที่จะถูกจับมาร้อยรวมกันจำนวนมันก็ไม่ใช่น้อยอยู่แล้ว ยิ่งเอามาจัดเป็นชุดและร้อยเรียงเป็นเครื่องประดับที่คัดสรรมาอย่างดี มูลค่าของมันไม่ต้องพูดถึง เธอจะกลายเป็นเศรษฐีนีแค่ชั่วเวลาไม่นาน

“ก้นตู้...ไม่คิดจะใส่ อืม...ธรรมดาผู้หญิงชอบของสวยของงามแบบนี้ไม่ใช่รึ!!?

เคลวินพยายามระงับความโกรธ เขากดความรู้สึกพลุ่งพล่านและเอ่ยถามเสียงเย็นเฉียบ

“นั่นมันผู้หญิงปรกติทั่วไปค่ะ แต่นกไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้นนี่ คุณก็น่าจะรู้บ้าง...นกออกจะกระโดกกระเดกเป็นม้าดีดกะโหลก จะให้ใส่กระโปรงจิบไวน์ กินหรูหราตามโรงแรมขึ้นชื่อ มันไม่ใช่ตัวนกน่ะ นกเป็นคนสบายๆ กินนอนเรียบง่าย ไม่เหมาะกับวัฒนธรรมแบบที่คุณเคยชิน โลกของคุณกับโลกของนกมันต่างกันค่ะ”

แล้วไง!! ไอ้โลกที่เธอพูดถึงมันใช่แผ่นดินที่เขาและเธอเหยียบย่ำอยู่ใช่หรือไม่ ถ้าหากใช่มันแตกต่างกันตรงไหน!! ถึงวิถีชีวิตจะห่างไกลกันคนละโยชน์ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมาบรรจบกันไม่ได้นี่ เขาจะดึงเส้นทางที่ห่างไกลกัน ให้มันมาแนบชิดหรือบรรจบกันให้จงได้ ให้มันรู้ไปสิว่ายังมีเรื่องที่ เคลวิน โดมคนนี้จะทำไม่ได้ ดวงตาคมกริบไหววูบ เขาคิดแบบคนที่เคยอยู่เหนือคนอื่นๆ มาตลอด ใครจะว่าอย่างไรก็ช่างผู้หญิงคนนี้เขาจอง เขาจะทำให้เธอยอมรับความจริง ว่าไม่ว่าจะยังไงเธอก็หนีเขาไม่พ้นหรอก เขาจะค่อยๆ ปรับเปลี่ยนให้เธอหันกลับมาชอบในสิ่งที่ไม่เคยคิดจะชอบ ในเมื่อเขามีเวลามากมายเกือบทั้งชีวิตที่เหลืออยู่...เคลวินไม่รู้ตัวเลยว่า เขาเพลนการใช้ชีวิตคู่กับทิชากรอยู่ในใจ และไม่เคยคิดจะปล่อยมือจากเธอ เหมือนกับคู่ควงคนก่อนๆ อนิจจาแม่นกน้อยในกรงทองที่ยังไม่รู้ตัว ว่าชะตาชีวิตของเธอถูกจอมมารบงการการใช้ชีวิต มหาอำนาจกางปีกโอบล้อมและคิดจะกักกั้นเธอตลอดอายุไขโดยไม่คิดจะปล่อยให้เธออ้าขาผวาปีกโบยบินจากไป

“กุญแจอยู่ที่ฉัน รอให้มันครบเซ็ตก่อนแล้วจะถอดให้”

“ครบเซ็ต...ยังมีอีกหรือคะ...”

ใบหน้าเหยเกของคนข้างตัว ยิ่งทำให้เคลวินหมดความมั่นใจ เขาว่ามันสวยดีออกเวลาที่เธอเปลือยเปล่าปราศจากเสื้อผ้า มีเพียงอัญมณีสูงค่าประดับอยู่บนร่างกาย ประกายแสงเพชรวิบวับล้อเล่นกับแสงไฟแข่งกับประกายสายตาในหน่วยตาคู่งาม มันชวนให้หลงใหลและถวิลหา ดูสิแค่คิดถึงช่วงเวลาฉ่ำหวานร่วมกัน ร่างกายของเขาก็เกิดปฏิกิริยาฉับพลัน จนชายหนุ่มนึกเซ็งในใจ มันจะอะไรกันนักกันหนาว่ะ ลุกๆ หดๆ ขยับขยายบ่อยไปแล้ว ทำเหมือนกับว่าอดอยากการลิ้มรสผู้หญิงมาเนิ่นนาน แค่เห็นแค่ได้กลิ่นก็อยากจะชวนสาวเจ้าขึ้นเตียงท่าเดียว (เคลวินก่นด่าตัวเองแต่แม่นกน้อยในกรงทองไม่รู้ตัว ว่าตัวเองเป็นที่ปรารถนาของเจ้าพ่อหนุ่ม)

“ใช่!!

ชายหนุ่มกระแทกเสียงใส่เขาทำหน้าเหม็นเบื่อที่จำต้องบอกว่ายังเหลืออีกหลายอย่างเพราะมันเป็นการทุ่มทุนสร้างของเขา ไม่อย่างนั้นจะสะเทือนทั้งกรุงโรมเลยรึ!! สื่อต่างๆ ควานหาตัวทิชากรกันให้ควักเพราะเครื่องเพชรชุดนี้ออกแบบและสรรสร้างขึ้นมาให้เธอโดยเฉพาะที่สำคัญ!!? มูลค่ามันสูงมากเป็นประวัติกาล จนมีแต่คนอยากรู้ว่าผู้โชคดีที่ได้ครอบครองเครื่องเพชรสีชมพูชุดนี้คือใคร แต่คนที่ได้รับมันกลับไม่ต้องการ พระเจ้า!! ยัยนี่คิดว่ามันเป็นแค่กรวดทรายหรือยังไง...

“โห...ไม่เอาได้ไหมอะ มันเยอะแยะไปหมด เกะกะด้วย”

“ห่ะ...เกะกะ เธอรู้ไหมว่ามันราคาเส้นล่ะเท่าไร”

ชายหนุ่มกรรโชกเสียงเคร่ง ใบหน้าตึงเปรี๊ยะ หนวดกระตุกตัวสั่น โมโหยิ่งกว่ามีมือดีเข้ามาป่วนในสถานบันเทิงของเขาเสียอีก

“มะ ไม่รู้ แต่...ไม่ชอบนี่”

ทิชากรย่นคอหดหนีเสียงทรงพลัง ก็มันน่ารำคาญนี่ถึงมันจะสวยก็เถอะ แต่มันไม่เหมาะที่จะใส่กรุยไปกรายมาตามแหล่งชุมชนที่มีคนเบียดเสียดแออัด

ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจยาวเหยียด มันก็จริงอยู่ที่มันไม่เหมาะให้ใส่ติดตัวตลอดทั้งวัน ใช่สิ มันมีที่ใส่ได้ตลอดโดยไม่รู้สึกอึดอัดนี่แต่แบบมันยังไม่ถูกใจเขาก็เลยยังไม่ได้ประกอบตัวเรือนขึ้นมา อืม...อย่างนี้ต้องซาวร์ความคิดกันหน่อย มันอาจทำให้ยัยตัวเล็กนี่ถูกใจก็ได้ ก็ให้มันรู้ไปว่าเขาจะทำให้เธอพอใจกับของกำนัลไม่ได้สักอย่าง

“ใส่ไปก่อน เดี๋ยวถอดออกให้เองล่ะ สวยดีออกทำไมไม่ชอบพิลึกคน แต่...ถ้าเป็นที่ใส่ติดตัวประจำเธอชอบอะไรที่สุด แบบไม่คิดจะถอดออกเลยอะนะ”

ใบหน้าตายไร้ความรู้สึก แต่เขาตั้งตารอคำตอบกันทีเดียวเชียวล่ะ

“แหะๆ ไม่ชอบใส่เลยอะคะ แต่ที่สวมไว้ได้ตลอดก็น่าจะเป็นข้อเท้า ขอเส้นเล็กๆ กระจุ๋มกระจิ๋มพอนะคะ ไม่อยากนั้นก็เกะกะอีกนั่นแหละ”

เป็นเพราะดวงตาดุดันทำให้ทิชากรต้องกลั้นใจตอบคำถาม เธอไม่ชอบเครื่องประดับทุกชนิดเพราะมันเกะกะน่ารำคาญ แต่เมื่อชายหนุ่มคาดคั้นก็ต้องจำใจตอบเพราะไม่อยากให้เขาเสียอารมณ์เพิ่มมากขึ้น

อะไรนะ!! ยัยบ้านี่รสนิยมไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่อง มีแต่คนอยากจะอวดอัญมณีบนตัวเพราะมันทำให้มีหน้ามีตา แต่ผู้หญิงคนนี้อยากซุกซ่อนของมีราคาจากสายตาคนอื่นๆ เขาคาดเดาว่าสิ่งที่เจ้าตัวอยากได้น่าจะเป็นแหวนหรือกำไรข้อมือ แต่มันผิดพลาดไปหมด จนไม่อยากคาดเดารสนิยมของเจ้าหล่อน “สร้อยข้อเท้า” อุต๊ะ!!? ตูอยากจะบ้าตาย มันคลาดเคลื่อนจากความคิดของเขาไปไกลโข

หลุยส์เข้ามาขัดตาทัพทันเวลาพอดิบพอดี กลิ่นอาหารหอมๆ โชยกรุ่นจนใบหน้ายับย่นของทิชากรคลี่บานออก เหมือนดอกไม้แย้มรับแสงพระอาทิตย์ เธอส่งยิ้มหวานให้บอดี้การ์ดคู่ใจของชายหนุ่ม เป็นการขอบคุณที่เขาอุตส่าห์ไปตะเวนหาของกินมาส่งให้ แต่เคลวินหนวดกระตุก เขาถลึงตาใส่หลุยส์ให้มันรีบๆ ออกไปก่อนที่เขาจะขาดสติเพราะความฉุนเฉียว “หึง!” ตายโหง เขากำลังรู้สึกไม่พอใจเมื่อคนข้างตัวส่งยิ้มให้คนอื่น โดยเฉพาะผู้ชาย ตายล่ะว้า...

+++++++++++++++++++++++++++++++


เตรียมผ้าเช็ดหน้ากันไว้หรือยังค่ะ ตอนหน้า น้ำตาเล็ดน้ำตาล่วง ทำไมอินักเขียนมันใจร้ายเนอะ เหยียบย่ำนางเอกอีกแล้ว หุหุหุ.......................บ้าไปแย้วคาบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

350 ความคิดเห็น

  1. #54 pondzaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 19:25
    มาต่อเร็วๆนะคะ รอออ
    #54
    0
  2. #53 Love Have (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 10:57
    เป็นอย่างไรบ้างค่ะป๋าเจอแม่นกน้อยติดดินเข้าไปถึงกับอึ้งเลยใช่ไหมค่ะ   
    #53
    0
  3. #49 aomsin112 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 23:04
    รอๆ ต่อไวๆนะค่ะ ชอบมาก สู้ๆๆๆๆ
    #49
    0
  4. #47 poppy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 20:12
    รักเลยไรท์นะเก่งมากค่ะแต่งเรื่องน่าอ่านมากกกกกกกกกก
    #47
    0
  5. #46 cet (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 18:36
    รอๆๆๆๆๆๆ มาต่อไวๆเน้อออออ
    #46
    0