จอมมารบงการรัก

ตอนที่ 7 : บทที่6.ตามอย่างไม่ย่อท้อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,108
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    1 ม.ค. 57


บทที่6.ตามอย่างไม่ย่อท้อ

                ร่างสูงใหญ่ของอีธาน มาส์วาเลสเดินเข้ามาในสำนักงาน Thai portโดยมีการ์ดติดตามสี่ห้าคน การ์ดรักษาความปลอดภัยที่คอยดูแลยามอีธานเดินทางประจำหน้าที่อย่างเคร่งครัด เมื่ออีธานโทรตามตัวหลังจากยกเลิกการพักผ่อนเมื่อมีภารกิจที่ต้องทำ คุณเอียนเดินเข้ามาต้อนรับอย่างนอบน้อมพร้อมกับเดินนำตรงไปยังห้องประชุมกว้างที่จัดเตรียมไว้รอคอยการมาถึงของอีธาน มาส์วาเลส

                ชายหนุ่มทรุดนั่งที่เก้าอี้ตัวหนึ่งในห้องประชุมกว้างรับแฟ้มรางานที่ให้คุณเอียนค้นหามาให้และเริ่มต้นอ่านอย่างจริงจังเหมือนกำลังตัดสินใจร่วมโครงการหลายพันล้าน เอียน บาลาสเฝ้ามองประธานกรรมหนุ่มหล่ออย่างตรวจตรา รายงานนี้เอียนได้รับมาตั้งแต่เมื่อคืนและอ่านๆผ่านๆตาไปบ้างแล้ว รายละเอียดเกี่ยวกับสาวน้อยนางหนึ่งหน้าตาจัดอยู่ในประเภทสวยงามหาตัวจับยากคนหนึ่ง แต่แววตาสดใสไม่มีเล่ห์กลและดูเหมือนจะไม่ใช่คนในแวดวงสวยงามจนนึกแปลกใจที่คนระดับอีธานให้ความสนใจเป็นพิเศษจนเรียกประชุมด่วนทั้งที่เป็นวันพักผ่อนของตัวเอง

                อีธานยกรูปเตชิลาในมือขึ้นมาดูใกล้ๆอย่างสนใจรูปหลายใบที่สายสืบค้นหามาให้ล้วนแต่เก็บภาพสดใสของเตชิลาที่ยิ้มแย้มอย่างไม่มีเล่ห์กลและจริตมายา รอยยิ้มพออกพอใจติดอยู่ที่มุมปากเมื่อเห็นรูปที่เตชิลายิ้มกว้างให้คนถ่ายรูป ความหวงแหนเริ่มเกาะกุมใจและนึกอยากจะเค้นคอสาวน้อยที่แจกยิ้มเรี่ยราดจนหน้าอิจฉาทุกคนที่ได้เห็นโดยที่ตัวเองยังไม่เคยได้รับจากเตชิลาซักครั้ง

                “เอาละเรามาเข้าเรื่องเลยดีกว่า ข้อมูลที่ค้นหามาได้รายละเอียดชัดเจนดี แต่ผมอยากรู้มากกว่านี้ และนี่คือสิ่งที่ผมต้องการ”อีธานวางแฟ้มในมือลงและเก็บรูปถ่ายสองสามรูปในนั้นใส่ลงไปในกระเป๋าเสื้อสูทหน้าตาเฉย

                “มากกว่านี้ประมาณไหนครับ”เอียนเอ่ยปากถามอย่างอดไม่อยู่รายละเอียดของคนธรรมดาก็มีแค่นี้ที่สืบค้น จึงแปลกใจถ้าต้องค้นหามากกว่านี้มันรวมถึงเรื่องอะไร

                “ทุกอย่าง เธอชอบอะไร ชอบไปไหน มีแฟนหรือยังและที่สำคัญเธอเกลียดผมไหม”อีธานเอ่ยเสียงเข้มๆข่มกลั้นความเขินอายเมื่อเอ่ยถึงเรื่องที่อยากรู้ของตัวเอง

                “หะเออครับ”เอียนรับคำอย่างงงๆก่อนจะมองไปรอบๆตัวเมื่อทุกคนในที่นี้คงรู้สึกไม่ต่างกัน

                “เออผมคิดว่าผมคงมีเรื่องที่ท่านประธานอาจสนใจ”คุณสมชายเอ่ยเสียงแผ่วๆเมื่อได้รับแฟ้มรายละเอียดเกี่ยวกับเตชิลามาเหมือนกัน

                อีธานหมุนเก้าอี้มามองคุณสมชายหัวหน้าผ่ายบุคคลอย่างสนใจและพยักหน้าอนุญาตให้คุณสมชายรายงายเรื่องที่เขาอาจจะอยากรู้ คุณสมชายยกผ้าเช็ดหน้าในมือขึ้นซับเหงื่อเมื่อบุคคลสำคัญทั้งห้องหันมามองที่คุณสมชายเป็นตาเดียว

                “คุณเตชิลา ตรีทิพย์อาภาส่งใบสมัครงานไว้กับเราเมื่อสามอาทิตย์ที่ผ่านมา ซึ่งผมได้คัดออกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เมื่อตำแหน่งงานที่คุณเตชิลาต้องการนั้นไม่เหมาะสมกับตัวเธอ”คุณสมชายเช็ดเหงื่อที่ไหลออกมาอย่างหวั่นกลัวเมื่อ อีธานท่านประธานหนุ่มจ้องมองตรงๆ ประกายตาคมเรืองรองและน่าหวั่นกลัว

                “ขอรายละเอียดมากกว่านี้ ใบสมัครงานอันนั้นคุณทำลายทิ้งไปหรือยัง”อีธานขยับนั่งตรงๆและซักถามคุณสมชายอย่างจริงจัง

                “คุณเตชิลา ยื่นใบสมัครเป็นช่างภาพนะครับ เธอมีใบรับรองการประกวดที่ชนะรางวันหลายใบ แต่ที่ทางเราต้องการคือช่างภาพที่สมบุกสมบันมากกว่านี้ ผมเห็นว่าเธอบอบบางเกินไปจึงคัดออกจากการเรียกมาสัมภาษณ์”คุณสมชายเอ่ยเสียงตะกุกตะกักเมื่ออีธานจ้องมองอย่างเป็นจริงเป็นจัง

                “ช่างภาพเหรอ ผมนึกว่าเธอจะมาสมัครเป็นผ่ายบริหารเสียอีก เธอจบบริหารมาไม่ใช่เหรอ”อีธานเอ่ยลอยๆแต่ทุกคนในที่นี้ก็ตั้งใจฟังและคิดตาม

                “เรียกเธอมาสัมภาษณ์เลย จัดการให้เธอได้ทำงานในตำแหน่งนี้  เงินเดือนเท่าไรไม่เกี่ยงตัดเอาไปจากเงินเดือนผมก็ได้ถ้าคุณคิดว่ามันมากเกินไป”อีธานเอ่ยเสียงจริงจัง ร่างสูงใหญ่ผุดลุกขึ้นจากที่นั่งเดินตรงมายังคุณสมชายและหยุดยืนใกล้ๆจนผู้จัดการผ่ายบุคคลตัวสั่นพับๆอย่างกริ่งเกรง

                “คุณเรียกเธอได้เร็วที่สุดวันไหน แจ้งรายละเอียดกับเลขาผมได้เลย วันที่เธอมาสัมภาษณ์ผมจะมาเป็นคนฟังด้วยตัวเอง แต่คุณต้องเป็นคนออกหน้าพร้อมกับนัดวันเริ่มงานได้เลยยิ่งไวยิ่งดี”อีธานสั่งเสียงจริงจังก่อนจะพยักหน้าเรียกแกรนด์เลขาส่วนตัวให้เข้ามาสานต่อเรื่องที่ตัวเองต้องการกับคุณสมชาย “จัดการด้วยแกรนด์ผมจะขึ้นไปรอข้างบน”กล่าวจบก็เดินตัวปลิวจากไปจนทุกคนในห้องถอนใจอย่างโล่งอก

                “แกรนด์เกิดอะไรกับเจ้านายนี่  สาวน้อยมหัศจรรย์หรือไงที่ทำให้อีธานเต้นได้ขนาดนี้”เอียนเอ่ยถามยิ้มๆ

                “ผมก็รู้พร้อมคุณนะเอียน ต้องเกิดอะไรขึ้นขณะที่เจ้านายไปเที่ยว ชักอยากเห็นหน้าแล้วซิว่าคุณเตชิลาจะสวยขนาดไหนถึงทำให้เจ้านายลงมาบันชาการเอง”

                “คุณอย่าพูดแบบนี้ให้อีธานได้ยินนะแกรนด์ระวังระเบิดจะลง หวงจนออกหน้าออกตา”เอียนกล่าวหยอกเย้าก่อนจะหยิบรูปเตชิลาเข้ามาดูใกล้ๆ

                “ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้าย ที่ทำให้อีธานสนใจได้แบบนี้”เอียนเอ่ยเสียงอ่อนอกอ่อนใจ เมื่อไม่รู้ว่าอีธานสนใจสาวน้อยคนนี้จริงจังหรือแค่ฉาบฉวยเหมือนเคย

                “ผมซิน่าตกใจ ตอนแรกผมนึกว่าคุณอีธานจะให้คุณเตชิลามาทำงานแทนผมเสียอีก”คุณสมชายเช็ดเหงื่อที่ซึมออกมาทางหน้าผากก่อนจะยิ้มแห้งแร้ง

                “นั่นซิแปลกๆจริงๆ”เอียนเอ่ยขึ้นลอยๆและทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำตามคำสั่งอีธานอย่างเร่งรีบ แกรนด์เลขาอีธานเดินตามคุณสมชายไปเพื่อค้นหาใบสมัครงานเจ้าปัญหาเพื่อนัดหมายให้เตชิลาเข้ามาสัมภาษณ์งานอย่างเร่งด่วนตามคำสั่งจากเบื้องบน คุณสมชายรื้อกองเอกสารที่รอทำลายอย่างละเอียดเปิดดูทุกหน้ากระดาษเพราะไม่มั่นใจว่าทิ้งเอกสารของเตชิลาไว้ที่ไหน ร่างค่อนข้างสมบรูณ์ของคุณสมชายคุกเข่าลงที่พื้นและรื้อกองเอกสารอย่างจริงจังจนแกรนด์ต้องทรุดตัวลงไปช่วย ทั้งสองคนโกยกระดาษทุกใบออกมาพิจารณาก่อนจะตะโกนออกมาอย่างดีใจเมื่อเจอเอกสารของเตชิลาที่อยู่ก้นกล่องเอกสาร

                “เจอแล้วเจอแล้วคุณแกรนด์”คุณสมชายชูซองเอกสารของเตชิลาตรงหน้าแกรนด์และยิ้มอย่างโล่งใจ

                “ค่อยยังชั่วผมนึกว่าต้องหานานกว่านี้เสียอีก”แกรนด์ถอนหายใจอย่างโล่งอก ช่วยพยุงร่างอวบอ้วนของคุณสมชายให้ลุกจากพื้น “ไปคุณไปดูที่โต๊ะทำงานผมดีกว่าเราจะได้ดูได้ว่าเราควรเรียกเธอมาสัมภาษณ์ตอนไหนที่เธอจะไม่แปลกใจ”คุณสมชายเอ่ยเสียงเป็นงานเป็นการ ชักชวนแกรนด์ตรงไปยังห้องทำงานเพื่อดูความเหมาะสมในการเรียกเตชิลามาสัมภาษณ์

                คุณสมชายและแกรนด์นั่งปรึกษาหารือกันก่อนจะตรงลงใจนัดเตชิลาเข้ามาในวันรุ่งขึ้นเพราะมันเป็นสิ่งที่ตรงกับความต้องการของอีธานที่สุด เลขาสาวของคุณสมชายพิมพ์หนังสือเรียกตัวให้เตชิลาเข้ามาสัมภาษณ์อย่างเร่งด่วนโดยมีทั้งคุณสมชายและแกรนด์ยืนลุ้นอยู่ใกล้ๆสร้างความกริ่งเกรงให้กับคนพิมพ์จนพิมพ์ผิดพิมพ์ถูกต้องแก้ไขหลายครั้งแต่เมื่อเสร็จเรียบร้อยจึงถอนใจอย่างโล่งพร้อมกับกล่าวหยอกเย้าเจ้านายตัวเอง

                “คุณสมชายเฝ้ายังกับเรียกคนสำคัญเข้ามาทำงานเลยค่ะ ดิฉันพิมพ์มือไม้สั่นไปหมด”

                “ยิ่งกว่าสำคัญอีกคุณ คนนี้ท่านประธานสั่งมาด้วยตัวเอง คุณคิดว่าสำคัญไหมละ”คุณสมชายตอบคำถามเลขาตัวเองก่อนจะเซ็นชื่อกำกับในใบเรียกตัวที่ทำขึ้นมาแบบสดๆร้อนๆและส่งให้เลขาไปจัดการต่อ

                “ขอด่วนพิเศษเลยนะ ถ้าพรุ่งนี้คนๆนี้ไม่เข้ามาสัมภาษณ์คุณกับผมเตรียมตัวหางานใหม่ได้เลย”คุณสมชายเอ่ยกำชับเสียงเคร่งเครียดจนเลขาของท่านเร่งรีบไปยื่นเอกสารอย่างรวดเร็วและรอคอยที่จะเห็นคนสำคัญที่จะมาในวันพรุ่งนี้


Happy new year 2014
ขอพรพระศรีรัตนตรัยจงดลบันดาลให้ทุกท่านมีแต่ความสุขความเจริญยิ่งๆขึ้นไปตลอดทั้งปี
โชคดีมีความสุขกันท้วนหน้านะคร๊า
อย่าลืมเม้นให้เค้าด้วยน้า อยากรู้ว่าเพื่อนๆชอบกันบ้างหรือเปล่า
แฮะๆๆขอกำลังใจนิดนุงอะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น

  1. #6 khaek (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 11:15
    สะนุกมากเลยค่ะ
    #6
    0