จอมมารบงการรัก

ตอนที่ 6 : บทที่5.รู้ความจริงที่น่าตกใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,281
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    31 ธ.ค. 56


บทที่5.รู้ความจริงที่น่าตกใจ

                อีธานเดินหมุนซ้ายหมุนขวาอยู่ในห้องตัวเองอย่างงุ่นง่านเมื่อเริ่มงงกับมายาของสาวน้อยที่ต้องใจ กายสาวสั่นระรัวยามอยู่ใต้ร่างของเขากับแววตาระยิบระยับที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนายามสบตากัน

                “อะไรวะทำไมเป็นแบบนี้ไปได้”อีธานเสยลูกผมตัวเองที่ตกลงมาปรกใบหน้าและค่อยๆทรุดนั่งบนโซฟากว้างภายในห้องสวีทสุดหรูที่จองไว้สนุกสนานกับเอพิลนางแบบดัง ใบหน้าแหงนเงยขึ้นมองโคมไฟระย้าที่ห้อยอยู่กลางห้องอย่างไม่เข้าใจ

                “เกิดอะไรขึ้นจันทร์เจ้าทำไมคุณถึงทำแบบนี้”อีธานอย่างหมกมุ่นอยู่กับความไม่เข้าใจตลอดค่ำคืนและหลับไปทั้งที่สองคิ้วเข้มขมวดแน่นไม่ยอมคลาย

                เตชิลาเม้มปากแน่นและนึกหาเหตุผลที่จะชักชวนบิดาและมารดากลับเพื่อหลีกหนีอีธานทั้งๆที่มาได้แค่2วัน มือเรียวบางเขี่ยอาหารในจานอย่างไม่ค่อยสนใจจนคุณศรีไพมารดาสังเกตเห็นจึงซักถามอย่างเป็นห่วง

                “อาหารไม่ถูกปากหรือไงจันทร์เจ้าถึงได้เขี่ยไปเขี่ยมาแบบนี้ ไหนบอกว่าอยากกินอาหารทะเลสดๆไงแม่ก็สั่งมาให้แล้วหรือว่าพ่อครัวเขาทำไม่อร่อย แต่แม่ลองชิมแล้วก็ใช้ได้เลยนะ”

                “เปล่าค่ะแม่ แต่จันทร์เจ้ามีเรื่องให้คิดเลยไม่ค่อยอยากทานเท่าไร”

                “มีเรื่องอะไรกันละ บอกพ่อได้ไหม”คุณปราโมทถามก่อนจะวางช้อนและมองเตชิลาตรงๆ

                “จันทร์เจ้าแค่เป็นห่วงงานนะค่ะ ป่านนี้เขาอาจจะติดต่อกลับมาแล้วก็เลยอยากกลับบ้านนะค่ะ”เตชิลาก้มหน้าหลบสายตาผู้เป็นพ่อเมื่อเอ่ยวาจาโกหกโดยใช้เรื่องการสมัครงานบังหน้า

                “จันทร์เจ้าไม่ได้ให้เบอร์มือถือเขาไว้หรือไง”

                “ให้ไว้ค่ะ แต่จันทร์กลัวเขาจะส่งจดหมายรายงานตัวมาที่บ้านนะค่ะ เรามากันหลายวันแล้วจันทร์เจ้ากลัวพลาด”เตชิลาแก้ตัวอุ๊บอิ๊บ

                “ว่าไงคุณลูกงอแงจะกลับบ้านแล้ว คุณว่าไง”

                “กลับก็ได้ค่ะ ในเมื่อเจ้าตัวเขาอยากกลับแล้วนี่ถ้าฝืนอยู่ก็ไม่สบายใจเปล่าๆ”

                “จันทร์เจ้ารักป๋ากับแม่ที่สุดในโลกเลย”เตชิลาสวมกอดคุณศรีไพและถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อหาหนทางหลีกหนีผู้ชายโรคจิตที่เฝ้าติดตามลวนลามตัวเองอยู่

                “ไปๆเก็บข้าวเก็บของ กินอิ่มแล้วพ่อจะลงไปเช็คเอ้าเราจะได้กลับบ้านกันเลย”

                “ค่ะ”เตชิลารับคำก่อนจะลงมือทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยจนคุณปราโมทส่ายศีรษะอย่างเอ็นดู

                อีธานตื่นจากนิทราอย่างสับสน ค่ำคืนที่ผ่านมาชายหนุ่มครุ่นคิดเรื่องเตชิลาทั้งคืนจนกระทั่งพล่อยหลับไปที่โซฟากว้างสองมือหนายกตบด้านหลังต้นคออย่างเมื่อยล้าพร้อมกับสะบัดใบหน้าเบาๆปลุกสติที่กำลังมึนงง ชายหนุ่มลุกจากที่นั่งถอดเสื้อที่สวมใส่โยนทิ้งไปอย่างไม่ใส่ใจและค่อยปลดกางเกงและสลัดทิ้งไปอย่างไม่ใยดี ร่างเปลือยเปล่าเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสวยงามมีเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียวปิดความอลังการของตัวตน อีธานเหลือบมองตัวเองผ่านกระจกเงาก่อนจะสะดุดกับแผลเล็กเหนือไหลซ้ายที่เป็นรอยจิกของเตชิลายามตกอยู่ในอารมณ์หวามๆ ปลายนิ้วลูบไล้ไปที่รอยแผลพรางหลับตานึกถึงคนทำ กายแกร่งขยับตัวอยู่ใต้กางเกงชั้นในอยากออกมาเผยโฉมให้สาวเจ้าได้เห็น

                แววตาวาวโลดเต็มไปด้วยไฟปรารถนาบวกกับความคับแค้นใจที่โดนเตชิลาหยามหมิ่นเต็มๆ ก่อนจะเดินเข้าไปจัดการชำระล้างร่างกายอย่างฉุนเฉียวเมื่อใกล้จะคลั่งเข้าไปทุกทียามนึกถึงเรือนร่างอรชรอวบอิ่มนุ่มนวล

                อีธานเงยหน้ารับกระแสน้ำที่ไหลหล่นลงมาประพรมใบหน้าบัดภาพเตชิลาออกไปจากความคิดและรีบอาบน้ำอย่างเร่งรีบเมื่ออยากจะจัดการสาวน้อยให้ได้โดยเร็ว ถ้ายังไม่ได้เตชิลามาครอบครองจะไม่ยอมหยุดนิ่งอยู่เฉยๆถึงแม้จะผิดศีลธรรมเพราะนึกอยากแย่งเมียชาวบ้านก็จะก้มหน้ารับคำด่าทออย่างเต็มใจเพราะเจ็บใจที่ถูกหลอกลวง

                “หาข้อมูลคนที่ผมต้องการให้หน่อย เดี๋ยวจะส่งE-mailให้ ด่วนที่สุดที่คุณสามารถทำได้ ขอรายละเอียดทั้งหมดรวมถึงที่อยู่ด้วยนะ”อีธานโทรสั่งงานลูกน้องในเมืองไทย Thai portหนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ที่ชายหนุ่มเป็นประธานกรรมการมีทุกแห่งทั่วโลกไม่เว้นแม้แต่ประเทศไทย ชายหนุ่มกดส่งE-mailที่มีรูปของเตชิลาให้กับคุณเอียน บาลาสตัวแทนของอีธานที่ดูแลสาขาในเมืองไทยเพื่อสืบค้นข้อมูลของเตชิลาเพื่อหาช่องทางใกล้ชิดก่อนจะฉกสาวน้อยออกมาจากอ้อมกอดของสามีแก่ๆคนนั้น

                “เฮอ”เสียงถอนหายใจอย่างท้อแท้ของชายหนุ่มร่างใหญ่นับเป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่อีธานจะถอนหายใจเมื่อความสามารถบวกกับหน้าตาอันหล่อเหลาไม่เคยทำให้เขาผิดหวังถ้าสนใจผู้หญิงคนไหน ทุกๆครั้งผู้หญิงพวกนั้นจะผละมาจากคู่ควงถ้าอีธานแสดงความสนใจจนชายหนุ่มหลงลำพองเรื่อยมานี่จึงเป็นครั้งแรกที่อีธานผิดหวังจากที่ตั้งใจ

                เตชิลาเดินออกจากห้องพร้อมบิดามารดา ดวงตากลมโตมองรอบๆตัวอย่างระแวงระวังและเมื่อเดินผ่านหน้าห้อง

สวีทของอีธานสาวน้อยก็ยิ่งเกร็งตัวมากขึ้นจนสามารถเดินผ่านไปได้โดยที่ประตูหน้าห้องของอีธานยังปิดสนิทจึงถอนหายใจแผ่วๆอย่างโล่งอก ภายในลิฟท์ที่พาครอบครัวตรีทิพย์อาภาเงียบสนิทเนื่องจากลูกสาวช่างจ้อของคุณปราโมทตกอยู่ในห้วงความคิดจนลืมคุยเล่นเหมือนทุกครั้งและคุณปราโมทก็สังเกตเห็นและเฝ้ามองอย่างเป็นห่วง

                รถยนต์คันใหญ่ที่มีครอบครัวทิพย์อาภาเคลื่อนตัวอย่างช้าๆออกจากโรงแรมใหญ่หน้าหาดนางรำสัตหีบจนพ้นโค้งหน้าโรงแรมเตชิลาจึงหมุนกายกลับไปมองอย่างอาลัยอาวรณ์ดวงตากลมโตเบิกตากว้างและรีบผลุบลงมาโดยเร็วเมื่อมองเห็นร่างสูงใหญ่ของอีธานที่วิ่งกระหืดกระหอบออกมามองตามรถยนต์ของคุณปราโมทที่วิ่งออกไปจนไกลจากการมองเห็น

                อีธานมองตามไฟท้ายรถยนต์ที่เลี้ยวออกไปบนถนนใหญ่และมันหายลับไปโดยเร็ว กายใหญ่สั่นกระตุกอย่างโกรธเกรี้ยวเมื่อกวางสาวแสนโสภาดิ้นหนีจากไปจนเอื้อมไม่ถึงทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มลงมือหลอกล่อเลยซักครั้ง สองมือใหญ่กำแน่นนึกขวางหูขวางตาจนไม่สนใจสาวๆที่ส่งสายตาเชิญชวน

                เตชิลากุมอกข้างซ้ายจนแน่นเมื่อหัวใจที่อยู่ข้างในเต้นกระหน่ำรุ่นแรงจนแทบจะกระเด้งกระดอนออกมาจากอกเมื่อมองเห็นอีธานที่วิ่งออกมามองตามท้ายรถยนต์ ทั้งๆที่น่าจะเกลียดสัมผัสจาบจ้วงที่อีธานกระทำกับตัวเองและชายหนุ่มก็เป็นคนแปลกหน้าไม่รู้กระทั่งชื่อแซ่ด้วยซ้ำ แต่ใจดวงน้อยกลับหวั่นไหวยอมรับการสัมผัสจาบจ้วงของอีธานจนเก็บเอามาฝันตลอดค่ำคืน

                “ลืมลืมให้หมดจันทร์เจ้า แค่คนแปลกหน้าที่เข้ามาในชีวิตคงไม่มีโอกาสพบเจอกันอีก”เตชิลากระซิบเตือนตัวเองหางเสียงสั่นเครือเมื่อคิดว่าจะไม่ได้เจอร่างสูงใหญ่ของอีธานอีกแล้ว

                เสียงข้อความเข้าที่ดังมาจากโทรศัพท์มือถือรุ่นล่าสุดส่งเสียงเตือนเบาๆอีธานล้วงเข้าไปหยิบออกมาจากระเป๋าเสื้อสูทอย่างไม่ค่อยมีสติ เมื่อยังเป็นกังวนถึงสาวน้อยที่จากไปไกล ปลายนิ้วชี้สไลภาพเลื่อนขึ้นดูข้อความที่คุณเอียนส่งมาให้ก่อนจะขมวดคิ้วแน่นเมื่อมันเป็นรายละเอียดของเตชิลาที่อีธานให้คุณเอียนสืบค้น

                นางสาวเตชิลา ตรีทิพย์อาภา (จันทร์เจ้า)วัย 22ปี

                บุตรของคุณปราโมท ตรีทิพย์อาภากับคุณศรีไพ ตรีทิพย์อาภา

                เรียนจบปริญญาตรีสาขาบริหารธุรกิจจากมหาลัยมีชื่อแห่งหนึ่ง ครอบครัวจัดอยู่ในฐานะค่อนข้างร่ำรวยเพราะคุณปราโมทเปิดบริษัทรับเหมาก่อสร้างและเป็นปึกแผ่นมั่นคง คุณศรีไพเป็นอาจารย์สอนนักศึกษาในมหาลัยที่เตชิลาเรียนจบมาและพื้นฐานครอบครัวก็เป็นผู้มีอันจะกิน ยังโสดเพราะพ่อแม่เข้มงวดบวกกับที่สาวน้อยตั้งใจเรียนจนไม่สนใจเมื่อมีคนสนใจ อาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่แถบชานเมืองเพราะใกล้ที่ทำงานของคุณปราโมทและการเดินทางมามหาลัยค่อนข้างสะดวก

                “พระเจ้าอะไรวะนี่ ทุกเรื่องเข้าใจผิดหมดเลย ตาแก่นั่นเป็นพ่อจันทร์เจ้าหรอกหรือนี่”อีธานอุทานเสียงดังก่อนจะรีบวิ่งไปที่เค้าเตอร์ประชาสัมพันธ์เมื่อสังหรใจว่าเตชิลาคงไม่ได้แค่ขึ้นรถไปเที่ยวแถวนี้แต่อาจจะหนีกลับบ้านไปเลย

                “ขอโทษครับ ห้องสวีท1206เช็คเอ้าไปแล้วหรือยัง”อีธานถามเสียงเครียดและเกาะเค้าเตอร์รอคอยอย่างกระวนกระวาย

                ประชาสัมพันธ์สาวสวยยิ้มหวานให้หนุ่มหล่อและรีบค้นหาสิ่งที่ชายหนุ่มต้องการอย่างกระตือรือร้น รอยยิ้มหวานหยดถูกส่งให้พร้อมกับแววตาเชื้อเชิญ “เช็คเอ้าเรียบร้อยแล้วค่ะเมื่อซักครู่นี่เอง”เสียงหวานๆเอ่ยตอบกระพริบตาวิบวับและเปิดยิ้มหยดย้อย

                “ขอบคุณครับ”อีธานพยักหน้ารับกำโทรศัพท์มือถือในมือแน่นและรีบเดินจากไปไม่สนใจแม้ประชาสัมพันธ์สาวจะทอดสะพานให้

                “เอียนผมอยากได้รายละเอียดมากกว่านี้อีกเจาะลึกเลยก็ได้ หาคนทำให้หน่อยผมต้องการด่วนที่สุด”อีธานสั่งงานเสียงเครียดจน เอียนยกโทรศัพท์มือถือออกห่างตัวพรางจ้องมองอย่างสับสน

                “ขนาดไหนครับคุณอีธานต้องเจาะลึกขนาดไหนผมจะได้จัดคนไปทำให้ถูก”

                “เออพรุ่งนี้ผมจะเข้าไปเอง เราค่อยคุยกันตอนนั้นดีกว่า”อีธานหยุดคิดนิดหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเฉียบพลันเมื่อหมดความสนุกที่จะอยู่ที่นี่เพราะสาวน้อยหนีไปจนไกล

                “ครับ”

                “เจอกันพรุ่งนี้”อีธานกดวางสายและเดินขึ้นไปเก็บของเพราะต้องการเดินทางเข้ากรุงเทพอย่างเร่งด่วน

                                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น