จอมมารบงการรัก

ตอนที่ 17 : บทที่16.ความแตก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 ม.ค. 57


บทที่
16.ความแตก

                อีธานบิดกายอย่างเมื่อยล้าเมื่อดึงแขนแข็งแรงออกมาจากใต้ศีรษะของเตชิลา และใช้แขนตัวเองแทนหมอนนุ่มรองศีรษะเตชิลาไว้ทั้งคืน ร่างสูงใหญ่ค่อยๆเบี่ยงตัวลงจากที่นอนกว้างที่อาศัยนอนมาทั้งคืนอย่างสุขสมจนหาอะไรมาเปรียบเปรยไม่ได้ พยายามระมัดระวังไม่ให้เตชิลาตื่นจากหลับใหลเพราะสาวน้อยรับศึกหนักที่อีธานมอบให้มาทั้งคืนจนเกือบรุ่งเช้า กว่าจะได้นอนเตชิลาต้องแบกรับความทรมานอันแสนหวานที่อีธานลากไล้ไปตามเนื้อตัวหวานฉ่ำของเตชิลา เสียงหวานครวญครางแทบขาดใจพร่ำกระซิบอ้อนวอนจนอีธานสงสาร จึงปล่อยให้เตชิลาหลับใหลหลังจบบทสวาทครั้งที่คร้านจะจำ

                ชายหนุ่มมองร่างบอบบางของเตชิลาด้วยแววตาหวานเชื่อมไม่น่าเชื่อว่าเตชิลาจะมอบความสุขให้อีธานได้อย่างล้ำลึกจนแทบจะล้นทะลัก ความรู้สึกอิ่มเอมหลังครอบครองเรือนกายงดงามและความภูมิใจที่ได้เป็นเจ้าของร่างสาวสดของเตชิลาปลุกกระแสความหวงแหนให้เกิดขึ้นในใจ ปลายนิ้วแข็งแรงไร้ไปตามผิวกายที่เป็นริ้วรอยเพราะฝีมือตัวเอง รอยจ้ำๆจากผ่ามือกับล่องรอยสีกุหลาบยามอยู่ในช่วงเวลาล้ำลึกและอีธานลืมตัวจนเผลอขบย้ำจนเป็นริ้วรอยแบบนี้ อีธานรีบชักมือที่ลูบไล้ผิวเนื้อเนียนละเอียดของเตชิลาเมื่อกายแกร่งขยับไหวเมื่อได้กลิ่นกายหอมละมุน

                “ใจเย็นๆไอ้ลูกชายให้แม่ได้พักบ้าง แค่นี้ร่างกายของแม่ก็แทบจะทนไม่ไหวแล้ว อดทนไว้ก่อน ให้เวลาแม่ได้พักก่อน ตอนเย็นจะได้มีแรงต่อจากเมื่อคืน”อีธานกระซิบปลอบใจตัวเองที่เสียแรงมาทั้งคืนแต่ไม่ยักกับอ่อนเพลียกับชุ่มชื่นอิ่มเอิบจนอยากจะตะโกนก้องให้คนทั้งโลกรับรู้

                ชายหนุ่มถอยหลังออกไปห่างๆเรือนกายหอมละมุนที่หลับสนิทอย่างอ่อนเพลียไม่รับรู้สิ่งใด อีธานก้มลงเก็บชุดที่หล่นเกลื่อนพื้นเพราะชายหนุ่มปลดออกจากร่างเตชิลาและเหวี่ยงไปให้พ้นตัวอย่างเร่งร้อน ชุดแซ็กสวยงามขาดวิ่นเพราะแรงดึงของอีธานและชายหนุ่มก็ยิ้มกริ่มกับความใจร้อนของตัวเองอย่างที่ไม่เคยเป็น วัย32ปีแบบอีธาน มาส์วาเลสไม่เคยมีใครปลุกความเร่าร้อนในตัวขึ้นมาได้ ทุกครั้งที่มีความสัมพันธ์กับผู้หญิงทั่วไป อีธานแค่นอนรอความหฤหรรษ์ที่สาวๆเหล่านั้นบรรจงมอบให้เพราะต้องการได้รับความสนใจจากอีธาน แต่กับเตชิลาอีธานอยากเป็นคนมอบสิ่งนั้นให้สาวน้อยด้วยตัวเองจึงงัดกลเม็ดที่มีขึ้นมาเพื่อชักจูงให้สาวน้อยหลงใหลอยู่ในมนตราที่อีธานร่ายเวทไว้คอบคุม

                รอยยิ้มทรงเสน่ห์ของอีธานผุดขึ้นมุมปากเมื่อนึกถึงความไร้เดียงสาน่ารักของเตชิลาทุกช่วงเวลาที่ชิดใกล้ ร่างสูงใหญ่หยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นพันกายที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนของปลายเล็บแหลมคมของเตชิลาที่กรีดไปตามแผ่นหลังเมื่อถึงจุดที่อารมณ์แรงโลด อีธานเอี้ยวตัวดูรอยเล็บเล็กๆเหนือหัวไหล่และอมยิ้มอย่างสุขใจ สาวน้อยแสนหวานแต่กับร้อนแรงยามอยู่บนเตียงทำให้อีธานสุขสมจนถึงขีดสุดและพอใจกับเรือนร่างงดงามอย่างสุดที่จะบรรยาย

                อีธานล้วงหยิบเครื่องมือสื่อสารออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทเพื่อโทรบอกทีมงานให้กลับกันไปก่อนโดยไม่ต้องรออีธานและเตชิลา อีธานกะว่าจะกักเตชิลาไว้บนเตียงอีกสองสามวันหลังจากดื่มชิมความหวานละมุนจนสมใจ ถึงจะอนุญาตให้เตชิลากลับไปยังที่เดิมได้ และจะบอกความจริงกับเตชิลาในวันสุดท้ายพร้อมกับมอบของกำนัลก้อนโตที่ทำให้สาวน้อยไม่กล้าลุกขึ้นมาโวยวาย เพราะจำนวนเงินนั้นคงสามารถทำให้เตชิลากลายเป็นเศรษฐีแค่ชั่วข้ามคืน

                “อืมม์กลับกันได้เลย ไม่ต้องรอจันทร์เจ้าผมจะเป็นคนพาเธอไปส่งเอง”อีธานวางสายทันทีที่บอกจนจบ และหมุนกายมองเตชิลาที่หลับสนิทด้วยแววตาหวานเยิ้ม ก่อนจะตัดใจเดินเข้าห้องน้ำกว้างเพื่ออาบน้ำทำความสะอาดร่างกายที่เต็มไปด้วยคราบเหงื่อไคล ปล่อยให้สายน้ำปลอบใจร่างกายรุ่มร้อนให้สงบลง

บริเวณล็อบบี้โรงแรมของ อเล็ก แซม คาโนวาเลย์

                เสนาทำหน้าเครียดเมื่อวางสายจากอีธาน มาส์วาเลสประธานหนุ่มของThai port  ลอบถอนหายใจอย่างเสียดายที่ไม่สามารถช่วยเหลือเตชิลาจากอุ้งเล็บอันแหลมคมของสิงโตหนุ่มเจ้าป่าอย่างอีธานได้

                “พี่เสจันทร์เจ้าละ ป่านนี้ทำไมยังไม่ลงมาใกล้เวลากลับกันแล้วนะ”เสาวลักษ์นักข่าวสาวผิวเข้มเอ่ยถามถึงเตชิลาอย่างเป็นกังวล เมื่อใกล้เวลาจะเดินทางกลับยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเตชิลา

                “ออกเดินทางได้เลยเดี๋ยวตกเครื่องกันนะ ไปเถอะไม่ต้องรอจันทร์เจ้าแล้วละ”เสนาค้ากระเป๋าเดินทางตัวเองและหมุนกายมาบอกกล่าวกับทุกคน ที่ยังนั่งรีรอกันอยู่

                “พี่เสหมายความว่า”เสาวลักษ์นักข่าวสาวผิวเข้มอ้าปากค้างทะลึ่งตัวลุกขึ้นยืนอย่างตกใจ

                “อืมม์ไปกันเถอะ”เสนาพยักใบหน้าและชักชวนทุกคนออกเดินทาง เมื่อไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีกแล้ว

                “สาธุเวรกรรมมีจริงขอให้วิ่งตามทันท่านประธานที่เถอะ ลูกจะถวายหัวหมูซักสิบหัวเลยเชียว”เสาวลักษ์ยกมือขึ้นไหว้ท่วมศีรษะบนบานสานกล่าวสิ่งศักดิ์สิทธิ์และวอนขอให้อำนาจเร้นลับตามทวงคืนทุกอย่างแทนเตชิลา

                ทีมงานThai portเดินทางกลับหลังจากงานสำเร็จ แต่หัวใจหนักอึ้งไปด้วยความรู้สึกผิดที่ไม่ได้ช่วยเหลือเตชิลาอย่างจริงจัง จนตอนนี้สาวน้อยเสียทีให้กับท่านประธาน

                อีธานก้าวเท้าออกจากห้องน้ำกว้างหลังจากอาบน้ำจนเนื้อตัวสะอาด ร่างสูงใหญ่ทรุดนั่งริมเตียงและก้มไปมองแพขนตางอนช้อยบนใบหน้างดงามของเตชิลา ปลายนิ้วแข็งแรงเกลี่ยขนตางอนงามของเตชิลาเล่นอย่างสนุกสนานเมื่อรู้สึกสดชื่นจนอยากจะปลุกร่างงามขึ้นมาเชยชมอีกครั้งให้สมใจท่ามกลากอากาศเย็นๆยามเช้า

                “อื้อพอแล้วค่ะจันทร์เจ้าไม่ไหวแล้ว”เสียงหวานครางอย่างขัดใจ ที่ถูกปลุกขึ้นมาจากนิทรามือเล็กๆยกปัดไล่ผ่ามือหนาที่หยอกเย้าอยู่บนใบหน้า

                “หึๆ”อีธานหัวเราะเบาๆก่อนจะซุกกายลงนอนเคียงข้างร่างอวบอุ่นของเตชิลา ฉุดร่างงดงามขึ้นก่ายเกยบนลำตัวและกอดไว้จนเต็มอ้อมแขน ก่อนจะพริ้มตาหลับพักฟื้นร่างกายพร้อมกับเตชิลาโดยที่รอยยิ้มสุขใจยังค้างอยู่บนใบหน้าคมเข้ม

                อีธานและเตชิลาตื่นขึ้นมาตอนบ่ายแก่ๆเพราะกระเพาะอาหารครวญครางเสียงดังจนต้องลืมตาตื่นขึ้นมา เนื่องจากเลยเวลาทานอาหารไปสองมื้อด้วยกันเพราะมัวแต่หลับใหลอย่างอ่อนแรง เตชิลาขยับกายอย่างปวดร้าวตั้งแต่หน้าขาขึ้นมาและตามเนื้อตามตัว รอยยิ้มเหยเกของเตชิลาส่งให้อีธานพร้อมกับก้มหน้าหลบจากสายตาร้อนแรงที่แฝงแววปรารถนาไว้จนเปี่ยมล้น เสียงครวญครางของกระเพาะดังโครกครากยิ่งทำให้เตชิลาอับอายมากยิ่งขึ้นจนมุดตัวหลบในผ้าห่มอย่างอับอาย

                ชายหนุ่มหยัดเอื้อมมือคว้าโทรศัพท์ของโรงแรมกดเบอร์เพื่อสั่งอาหาร มาประทังความหิวโหยและเสริมกำลังที่สูญเสียไป อีธานจัดการสั่งอาหารหลายอย่างจนเรียบร้อยและหมุนกายมาสวมกอดเรือนร่างงดงามของเตชิลาที่หลบอยู่ใต้ผ้าห่มผืนโต ผ่ามือหนาสอดผ่านผืนผ้าไล้เอวบางที่ปราศจากเสื้อผ้าและเครื่องนุ่งห่มใดๆ ผิวกายอ่อนละมุนใต้ผ่ามือหนาหนักของอีธานเนียนเรียบและนุ่มลื่นจนอีธานเริ่มลืมตัวหยอกเย้าหนักมือขึ้นจนเตชิลาครวญครางเสียงอ่อนระโหย

                “อื้อ”อีธานสลัดผ้าห่มที่ห่อหุ้มเนื้อตัวของเตชิลาให้หลุดออกมาด้วงแรงที่มี มือเรียวยึดผืนผ้าไว้แน่นพยายามฝืนกายสุดกำลังแต่ไม่สามารถทานแรงของอีธานได้ เมื่อผ้าห่มผืนโตหลุดออกจากร่างงาม อีธานใช้กายแกร่งของตัวเองโอบกอดร่างอวบอิ่มปิดบังร่างกายสาวสดแทนผืนผ้าที่ถูกเหวี่ยงทิ้งไป กายใหญ่อุ่นซ่านโอบล้อมร่างเล็กบอบบางไว้จนมิด ผ่ามือหนาค่อยๆลูบไล้ไปตามผิวนวลอย่างหลงใหล บีบเคล้นหยอกเย้าอย่างเร่าร้อน

              

ลบออกเพราะยังไม่ยากกินแบน ตามไปอ่านได้ในเวปไลต์ อ๊อฟเลิฟน๊า อ้อทามลิ้งมะแปง อิอิ ฟินฟุดๆๆ อะ

                “หิวแล้วอาบน้ำกันเถอะ ดูซิชวนผมซุกซนจนหมดแรง”อีธานยังไม่หยุดหยอกเย้าเตชิลาเมื่อมองเห็นแก้มใสขึ้นสีจัดจนใบหน้าหวานแดงกล่ำ แทบจะระเหิดเป็นไอ ผ่ามือหนาวนเวียนลูบไล้ฟองสบู่กับอกอวบอิ่มจนเตชิลาตัวเบี่ยงตัวหนี เพราะไม่อย่างนั้นอีธานก็จะเตลิดจนต้องรังแกเธออีก

                “จันทร์เจ้าหิวแล้วค่ะ”เสียงหวานๆประท้วงพร้อมกับยึดผ่ามือใหญ่ไว้แน่น เนื่องจากอีธานยังโอบประคองนวลเนื้อนุ่มหยุ่นของอกอวบอิ่มไว้เต็มอุ้งมือ

                “OK…กินข้าวๆ จันทร์เจ้าไว้ค่อยกินคืนนี้”อีธานเอ่ยเสียงร่าเริงเปิดน้ำไล่ฟองสบู่ที่เกาะอยู่ตามร่างกายหอมกรุ่นของเตชิลาจนสะอาดเอี่ยม และคว้าผ้าเช็ดตัวมาคลุมกายสาวเอาไว้ป้องกันสายตาร้อนแรงของตัวเองแต่ตัวเองกับปล่อยโล่งโจ่งจนเตชิลาไม่กล้าเหลือบมองกลัวจะเห็นภาพที่หน้ากลัวติดนัยน์ตา

                พอออกมาพ้นห้องน้ำที่หายเข้าไปนานเกินกว่าครึ่งชั่วโมง กระพะอาหารก็ครางประท้วงเมื่อได้กลิ่นหอมของอาหารร้อนๆที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ เสียงโครกครากของกระเพาะที่น้ำย่อยเริ่มทำงานเมื่อสูดดมกลิ่นหอมของอาหารมากมายที่ลอยกระจายอยู่ในห้อง จนเตชิลาต้องยกมือเรียวขึ้นกุมไว้และส่งยิ้มเอียงอายให้อีธานที่ยืนเบิกตาโตๆ

                อีธานคว้าชุดคลุมของเตชิลาขึ้นมาสวมใส่แต่มันทั้งเล็กและสั้นปิดกายใหญ่ไว้ไม่มิด แต่ก็ดีกว่าไปนั่งโป้เปลือยเพื่อกินอาหารมื้อแรกของวันนี้ เตชิลาหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นสภาพของอีธานในชุดคลุมของตัวเองจนอีธานต้องหันมาคาดโทษด้วยสายตาเร่าร้อน สาวน้อยจึงหุบปากแน่นก้าวตามแรงจูงของอีธานไปแต่โดยดี รถเข็นอาหารที่มีฝาคลอบมิดชิดกับหนังสือพิมพ์หนึ่งฉบับที่อีธานไม่ได้ใส่ใจ หยิบเหวี่ยงให้พ้นมือก่อนจะหยิบถาดอาหารไปวางไว้ที่เก้าอี้ริมระเบียง เตชิลามีเวลาเพียงนิดที่จะหยิบชุดคลุมสีขาวอีกหนึ่งตัวสวมใส่บนร่างกายที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียว ก่อนจะก้าวตามไปทรุดนั่งบนเก้าอี้มองถาดอาหารด้วยดวงตาเป็นประกาย

                “น่าตาน่าทานชะมัด ผมไม่เคยรู้สึกหิวแบบนี้มาก่อนในชีวิต”อีธานบ่นเบาๆก่อนจะตัดเนื้อชิ้นโตๆส่งเข้าปากอย่างหิวโหยและเคี้ยวกร้วมๆกลืนลงท้องไป เตชิลามองอีธานนิ่งๆหนุ่มหล่อมาดเข้มแต่มีกริยาเหมือนเด็กช่างน่ารักน่าใคร่เสียเหลือเกิน หน้าหวานอุ่นซ่านขึ้นเมื่อนึกถึงความรักก่อนจะก้มหน้าก้มตาตักซุปอ่อนๆส่งเข้าปากอย่างหิวโหย อีธานมองแก้มใสที่ขึ้นสีระเรื่อด้วยดวงตาอ่อนเชื่อม “ลวนลามผมทางความคิดอีกละซิแก้มแดงๆแบบนี้”อีธานกระซิบเสียงพร่า เตชิลาก้มหน้าลงจนเกือบติดชามซุปเนื่องจากกำลังคิดแบบนั้นจริงๆ อาหารอร่อยหมดลงอย่างรวดเร็วเมื่อทั้งสองคนหิวจัดเพื่อรวบมื้อเช้าและมื้อเที่ยงมารวมกันแถมตอนกลางคืนยังเสียแรงอย่างหนักเมื่ออีธานก่อกวนทั้งคืน

                “อิ่มชะมัดยาด ไปนอนกันดีกว่าจันทร์เจ้าเก็บแรงไว้กลางคืน”อีธานเอ่ยทะลุขึ้นมากลางปล้องและเอื้อมมือคว้าเรียวแขนบอบบางของเตชิลาฉุดดึงเข้าห้องนอนกว้าเพื่อออมแรงไว้ต่อเกมรักตอนกลางคืน

                “ตู๊ด”เสียงโทรศัพท์ส่วนตัวของอีธานสั่นกระทบกับกระจกโต๊ะรับรองแขกที่อีธานวางไว้อย่างไม่สนใจ แต่เป็นเครื่องมือสื่อสารที่มีคนรู้เบอร์ไม่กี่คนจึงขมวดคิ้วแน่นก่อนจะปล่อยเรียวแขนงามสร่างอย่างเสียดาย เรียวปากหนาฉกวูบมาจุมพิตปากอิ่มอย่างรวดเร็วก่อนจะผละห่างออกไปเพื่อดูสายเรียกเข้าที่อาจเป็นคนสำคัญ เบอร์ที่ขึ้นโชว์กับรูปใบหน้าที่ปรากฏของอเล็ก แซม คาโนวาเลย์ทำให้อีธานแอบย่นจมูกใส่ จมูกไวตามเคยคงรู้แล้วซิว่าเขากำลังสนุกกับเรือนร่างงดงามของเตชิลาจึงโทรมาเพื่อแซวตามประสาหนุ่มรักสนุกเหมือนๆกัน

                “จันทร์เจ้าเข้าไปแต่งตัวเถอะผมขอคุยธุระกับเพื่อนซักครู่หนึ่งจะตามเข้าไป”อีธานเอ่ยอนุญาตให้เตชิลาไปแต่งตัวให้เรียบร้อยและจะได้นอนพักเอาแรง เตชิลาพยักใบหน้ารับคำและรีบเดินกลับเข้าไปในห้องแต่แอบหยิบหนังสือพิมพ์ฉบับนั้นติดมือไปด้วยเพื่ออ่านข่าวสารเหมือนที่ทำเป็นประจำ ร่างอวบอิ่มของเตชิลาวางหนังสือพิมพ์ไว้กลางเตียงเอนกายลงนอนราบและเปิดหน้าหนังสือพิมพ์อ่านข่าวต่างๆอย่างสนใจตามประสาคนกำลังเรียนรู้ แอบย่นปลายจมูกใส่ร่างสูงใหญ่ด้านนอกที่หืนห่ามตลอดเวลาจนร่างบอบบางของตัวเองระบมรวดร้าว หน้ากลางหนังสือพิมพ์โพสข่าวการมาเยือนเมืองไทยแบบลับๆของนักธุรกิจดังอย่าอีธาน มาส์วาเลสเจ้าของสื่อสิ่งพิมพ์ยักษ์ใหญ่ที่มีสาขากระจายไปทั่วโลก แม้จะถ่ายภาพได้แค่ด้านข้างแต่วงหน้าเข้มๆแบบนี้ประทับอยู่ในใจของเตชิลาไม่รู้ลืม “อีธาน มาส์อีธาน มาส์วาเลส ไม่จริงน่า”เสียงลำพึงอย่างทดท้อของเตชิลากับร่างสาวที่ทะลึ่งพรวดหยิบหนังสือพิมพ์ติดมือเพื่อซักถามความจริงให้แน่ชัด

                “อเล็กคุณก็รู้ว่าผมกำลังมีความสุข แล้วโทรมาหาทำไมละ อยากรู้อะไรก็ถามมาผมมีเวลาไม่มาก”มือเรียวที่จับลูกบิดประตูหยุดชะงักเมื่อได้ยินถ้อยคำที่อีธานกำลังพูดคุยกับฝั่งตรงข้าม อเล็ก แซม คาโนวาเลย์คงไม่รู้จักอีธาน มาส์ แต่กับอีธาน มาส์วาเลสคงสนิทสนมกันดีเพราะอยู่ในสังคมเดียวกัน เตชิลาปล่อยมือที่จับลูกบิดประตูให้ตกลงและหันแผ่นหลังแนบบานประตูฟังคำพูดต่อไปของอีธาน มือเรียวบางขยำหนังสือพิมพ์จนยับย่นพร้อมกับหยดน้ำตาที่หลั่งรินออกมากลบดวงตา

                “แน่นอนงานนี้ผมทุ่มสุดกำลัง ถ้าไม่ได้ชิมเนื้อหวานๆ ก็ไม่ต้องมาเรียกผมว่าเสเพลตัวพ่อซิคุณ”อีธานหัวเราะร่า ก่อนจะเหลือบแลไปทางห้องนอน ขยับก้าวเดินออกห่างบานประตูเพราะยังไม่ถึงเวลาเปิดเผยความจริง

                “เป็นธรรมดา ผมก็อยากทำอะไรแปลกใหม่บ้างซิ มันเร้าใจดีเหลือเกิน เรียกเลือดลมให้วิ่งพล่านจนตอนนี้ผมคิดว่ากลับไปเป็นเด็กน้อยวัยประมาณ20กว่าๆเลยทีเดียว”ทุกถ้อยคำย้ำชัดทุกคำพูดว่าอีธานไม่เคยพูดความจริง แค่หลอกล่อให้เตชิลาตกอยู่ในบ่วงแล้วนายพราน

                ร่างสูงใหญ่คุยอย่างออกรสจนหลงลืมการระมัดระวัง หัวเราะร่าเสียงดังและมันเสียดแทงหัวใจดวงน้อยให้ปลิดปลิวตามคำพูดของอีธาน เตชิลาหมุนกายกลับไปยืนหน้าตู้เสื้อผ้ารื้อค้นเสื้อผ้าตัวเองมาสวมใส่อย่างรวดเร็ว มองรอบๆกายที่คงมีแต่ความหลอกลวงก่อนจะคว้ากระเป๋าสะพายไหล่ของตัวเองค่อยๆหลบหลีกหนีออกจากกรงเล็บสิงโตอย่างเงียบเชียบ ปล่อยให้เจ้าป่าที่กำลังหลงลำพองๆขนอวดศักดาอยู่คนเดียว

☺☺☺☺☺

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น

  1. #47 kenjoy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 17:19
    จันทร์เจ้าสู้ๆ
    #47
    0
  2. #41 cattycall (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 19:52
    สงสารจันทรเจ้ามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    อย่างนี้ต้องเอาคืนให้เจ็บเลยนะ
    #41
    0
  3. #40 noonnid (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 17:38
    อัพไวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆค่า
    #40
    0
  4. #39 จินนี่ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 11:11
    สงสารจังเลย



    อยากให้อีธานโดนเอาคืนแบบเจ็บๆๆบ้างแต่นางเอกหายไปมันน้อยไป

    #39
    0
  5. #38 rainbow (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 10:25
    55555 สมน้ำหน้าอีธานเนาะ ไม่ต้องใจอ่อนนะเตชิลา
    #38
    0