จอมมารบงการรัก

ตอนที่ 16 : บทที่15.ค่ำคืนแสนหวานกับคนรู้ใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    21 ม.ค. 57


บทที่15.ค่ำคืนแสนหวานกับคนรู้ใจ

                ภาพที่ปรากฏผ่านกระจกเงาหลังจากเตชิลาบรรจงแต่งหน้าอย่างสุดฝีมือเพื่อไปร่วมงานเลี้ยงที่อเล็กเสนอเลี้ยงอาหารค่ำตอบแทนทุกคน ชุดแซ็กสั้นเสมอหัวเข่าสีโอรสส้มแกมทองขับให้ผิวขาวผ่องของเตชิลาโดดเด่นยิ่งขึ้น ตัวผ้าพลิ้วๆแนบเรือนร่างเผยให้เห็นสัดส่วนยวนตามากยิ่งขึ้น เตชิลาปล่อยผมตรงยาวเหยียดลงกลางหลังโดยไม่ได้ทำอะไรเพิ่ม แค่หวีให้ผมเรียบเป็นมันระยับมากขึ้น ดวงหน้าหวานใสเนียนละเอียดแต่งแต้มเปลือกตาจนมองดูเย้ายวนหวานฉ่ำยิ่งขึ้นกว่าเดิม เตชิลายิ้มอย่างพอใจเมื่อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยกำลังหยิบกระเป๋าใส่สตางค์ใบน้อยก็มีเสียงโทรศัพท์ส่วนตัวดังแทรกขึ้นมาพอดี

                “จันทร์เจ้าเสร็จยังเดี๋ยวปุ้ยแวะไปรับ บอกตรงๆเลยนะกำลังตื่นเต้นที่จะได้ดินเนอร์กับหนุ่มเจ้าเสน่ห์แบบคุณอเล็กนะ เลยต้องหาตัวช่วย”เสียงร่าเริงของนักข่าวสาวผิวเข้มดังขึ้นเมื่อเตชิลารับสาย

                “จันทร์เจ้าแต่งตัวเสร็จพอดี พี่ปุ้ยก็โทรมา”

                “รออยู่นั่นละ เดี๋ยวปุ้ยไปรับ จะได้ลงไปพร้อมกันสองคน จันทร์เจ้าคอยฉุดปุ้ยด้วยนะถ้าปุ้ยเป็นลมไปเพราะเสน่ห์ล้นเหลือของคุณอเล็ก”

                “ค่ะ จันทร์เจ้าจะรอพี่ปุ้ยอยู่ที่ห้องค่ะ”เตชิลารับคำเสาวลักษ์นักข่าวสาวผิวเข้มและทรุดนั่งบนเก้าอี้

ห้องสวีทหรูของอีธาน

            อีธานกำลังเดินวนเวียนอยู่ในห้องและกำลังสับสนเมื่อหัวใจแกร่งของเจ้าป่ากำลังร้อนลุ่มเหมือนมีกองไฟสุ่มอยู่ในใจ ยามเห็นรอยยิ้มหวานสดใสของเตชิลาที่โปรยยิ้มให้กับอเล็กเพื่อนสนิทของตัวเอง อีธานยกมือแข็งแรงขึ้นวางทาบบนอกข้างซ้ายตรงตำแหน่งหัวใจที่มันกำลังเต้นอย่างอ่อนแรงเมื่อ หัวใจเจ้ากรรมกำลังทดท้อ

                “ทำไงดีๆคิดซิอีธาน จะยอมให้อเล็กฉกจันทร์เจ้าไปได้ง่ายๆอย่างนั้นหรือ”อีธานเดินพร่ำบ่นเหมือนคนบ้า ที่กำลังสับสนในความคิดของตัวเอง สองเท้าแข็งแกร่งเดินวนไปเวียนมาไม่หยุด

                “ไปอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า ผมไม่มีวันยอมให้คุณฉกจันทร์เจ้าไปได้งายๆหรอกอเล็ก วัดดวงกันดูซักตั้งก็ได้”อีธานเดินเข้าห้องน้ำกว้างเพื่ออาบน้ำแต่งตัวไปร่วมงานเลี้ยงที่อเล็กอาสาเป็นเจ้าภาพ และไปคอยกีดกันเพื่อนรักไปในตัว

                อีธานเดินออกมาจากลิฟท์กว้างเมื่อประตูลิฟท์เปิดลงบนชั้นล่างสุด วันนี้อีธานสลัดชุดมอซอที่สวมใส่ทุกวันทิ้ง กลับมาอยู่ในลุคเดิม เมื่ออีธานงัดกางเกงสแล็คเข้ารูปกับเสื้อเชิ้ตผ้าเนื้อดีราคาแพงระยับของตัวเองขึ้นมาสวมใส่ กับสูทผ่าหน้ามีกระดุมสองเม็ดส่งให้อีธานดูหล่อเหลาสง่างามเหมือนเดิม อีธานรีบเดินตรงไปข้างหน้าไม่เหลือบแลสาวน้อยสาวใหญ่บริเวณ

ล็อบบี้ที่ส่งสายตาหวานเยิ้มเชื้อเชิญอีธานอย่างโจ่งแจ้ง ชายหนุ่มเดินไปทางปีกซ้ายของตัวโรงแรมเมื่อส่วนนั้นถูกจัดเป็นห้องอาหารหรูหรามีเสียงเพลงคลอเบาๆกับบรรยากาศเรียบหรู

                ชายหนุ่มกวาดสายตามองหากลุ่มทีมงานThai portกับอเล็ก แซม คาโนวาเลย์เพื่อนรักเมื่อมองเห็นก็เร่งรีบเดินตรงไปทันที ร่างสูงใหญ่ของอีธานยืนซ้อนอยู่เบื้องหลังเตชิลาพร้อมกับจ้องมองอเล็กด้วยแววตาเป็นประกายกล้า แบบขอสู้สุดตัว อเล็กเปิดยิ้มกว้างเมื่อเห็นอีธานปรากฏตัวขึ้นและกล่าวเชื้อเชิญอย่างยินดี รู้สึกสนุกสนานในการหยอกเย้าเพื่อนรักให้หัวหมุนจนทำอะไรแบบไม่ทันตั้งตัว และเหมือนไม่ใช่อีธานคนเดิมที่สุขุมนุ่มลึกจนคนรอบๆตัวเดาทางไม่ถูก

                “มาพอดีอีธาน ทุกๆคนกำลังรอคุณอยู่เชียว ผมนึกว่าคุณจะไม่มาแล้วเสียอีก”เสียงอเล็กกล่าวทักทายอีธานที่ยืนอยู่ด้านหลังของเตชิลา สาวน้อยในกลุ่มจึงหมุนกายไปมองและตกใจกับลุคใหม่ของอีธาน มาส์ผู้ช่วยของตัวเอง อีธานยักไหล่อย่างยียวนก่อนจะทรุดกายนั่งด้านข้างของเตชิลาและทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้เมื่ออเล็กอมยิ้มขำขันแอบหัวเราะคลุกคลักในลำคอ

                “สั่งอาหารเถอะคนสำคัญมาถึงแล้วนี่”อเล็กเอ่ยยิ้มๆและเชื้อเชิญให้ทุกคนสั่งอาหารได้เต็มที่

                บรรยากาศในการทานอาหารดีขึ้นมากกว่าเดิมเพราะอเล็กไม่ได้แกล้งอะไรอีธานอีก ปล่อยชายหนุ่มบริการเตชิลาเต็มที่และเหลือบมองอย่างพึงพอใจ อีธานคงยังไม่รู้ตัวว่าใส่ใจและหวงแหนเตชิลาเกินกว่าผู้หญิงทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต หนุ่มหล่อเจ้าเสน่ห์แบบอีธานที่อเล็กเคยเห็นทุกครั้งมักจะเป็นหญิงสาวที่อยู่รอบๆตัวอีธานเป็นคนบริการ โดยอีธานไม่ต้องขยับตัวแม้แต่น้อย แต่กับเตชิลาอีธานใส่ใจทุกรายละเอียดและไม่สนใจคนรอบตัวมุ่งหน้าแต่จะเอาใจเตชิลาแม้สาวน้อยจะเอ่ยห้ามเมื่ออาหารมากมายที่อีธานตักให้กองล้นจาน เสียงพูดคุยจุกจิ๊กของอีธานและเตชิลาเรียกรอยยิ้มของอเล็กได้ตลอดเวลา

                “พอแล้วค่ะ คุณอีธานจันทร์เจ้าทานไม่หมดหรอกค่ะ นี่ก็เยอะแล้วนะค่ะ” เตชิลาเอ่ยห้ามเสียงอ่อนๆไม่กล้าว่าอะไรรุ่นแรงกลัวว่าอีธานจะปึงปังเหมือนตอนเช้าตอนที่กำลังทำงาน

                “จันทร์เจ้านะยังทานได้อีกเยอะ น้ำหนักน้อยนิดแค่นี่เองไม่ต้องกลัวว่าผมจะอุ้มไม่ไหวหรอกน่า แค่นี้สบายๆ”

                “คุณอีธานจะมาอุ้มจันทร์เจ้าทำไมกันค่ะ”เตชิลาเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่ออีธานเอ่ยถึงน้ำหนักตัวของเธอและการอุ้มชู ซึ่งมันก็เช้าทางอีธานพอดีเมื่อชายหนุ่มหยอดไปเพื่อรอจังหวะแบบนี้

                “เวลาเข้าหอ เจ้าบ่าวก็ต้องอุ้มเจ้าสาวซิ ผมถึงได้บอกว่าน้ำหนักจันทร์เจ้าแค่ผมอุ้มได้สบาย”อีธานพูดหน้าตาเฉยแต่คนฟังขัดเขินเป็นอย่างหนักจนต้องก้มหน้าหลบสายตาหวานๆของชายหนุ่มที่เปิดเผยความนัย

                “อายเสียแล้ว ผมจริงจังนะนี่”อีธานเอ่ยแซวเตชิลาที่เขินอายจนพวงแก้มใสแดงจัด น่าฝังปลายจมูกลงไปบนผิวแก้มชะมัด

                อาหารมื้อค่ำที่รสชาติแสนอร่อยจบลงด้วยดี และอีธานก็รู้สึกดีขึ้นกว่าเดิมเมื่อเตชิลาไม่ได้สนใจอเล็กมากไปกว่าแค่ผู้ร่วมงานคนหนึ่ง สาวน้อยใส่ใจอีธานมากกว่าอเล็กแค่นี้ก็ทำให้หัวใจสับสนของเจ้าป่ารู้สึกผ่อนคลาย อีธานแอบยักคิ้วให้อเล็กและทำหน้ายียวนซึ่งเพื่อนรักก็ทำเฉยเมยแต่ แอบยิ้มเยาะในใจกำลังลุ้นจนตัวโก่งรอเวลาที่ความจริงเปิดเผยจะคอยดูหน้าว่าเวลานั้นอีธานจะทำหน้าแบบไหน ถึงแม้จะรู้จักเตชิลาเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงแต่พอจะเดานิสัยใจคอของเตชิลาได้ไม่ยาก สาวน้อยวัยใสมองทุกอย่างในโลกด้วยความคิดบวกจึงไม่ทันเล่ห์กลของอีธาน และเมื่อความจริงปรากฏขึ้นสิ่งแรกที่ผู้หญิงลักษณะนี้ทำก็คือหลบไปซ่อนตัว รักษาหัวใจที่แหลกสลายด้วยอุ้งมือของคนรัก แต่เธอจะกลับมาพร้อมกับความเข้มแข็งและนั่นเป็นสิ่งที่

อเล็กกำลังรอคอย รอยยิ้มสมใจจึงปรากฏบนใบหน้าอเล็ก แซม คาโนวาเลย์และเป็นสิ่งที่อีธานรู้สึกติดค้างไม่เข้าใจ

                ทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อนหลังจากอิ่มจากมื้อค่ำที่เอร็ดอร่อยโดยเจ้ามือสุดหล่อ อีธานจูงมือเตชิลาแยกไปจากทุกคน  พาสาวน้อยไปเดินชมความสวยงามยามค่ำของท้องทะเลกว้างเพื่อเป็นการย่อยอาหารที่เต็มล้นในกระเพาะโดยมีสายตาห่วงใยจากทุกคนมองตามเมื่อรู้ว่า คืนนี้เตชิลาคงไม่อาจหลีกหนีไปจากอ้อมอกของอีธาน มาส์วาเลสสิงโตหนุ่มที่กำลังกางอุ้งเล็บเพื่อตะปบเหยื่อก่อนจะลากไปกินจนอิ่มหมีพีมัน ทิ้งไว้แค่เศษซากกองกระดูกและน้ำตาของเจ้าตัวที่ถูกกระทำย่ำยีอย่างไม่รู้ตัว

                “ไปเถอะพี่เสนาถ้าไม่อยากเดือดร้อนจนต้องหางานใหม่”เสาวลักษ์นักข่าวสาวผิวเข้มลากร่างบวมฉุของเสนาคนควบคุมเข้าไปในลิฟท์เมื่อไม่สามารถขัดขวางจอมมารอย่างอีธานได้

                “น่าสงสารจันทร์เจ้านะปุ้ย คงยังไม่รู้ตัวว่าท่านประธานคิดไม่ซื่อกับตัวเอง”

                “อืมม์ก็น่าสงสารอยู่ แต่เราจะไปห้ามก็ไม่ได้ อำนาจเขายิ่งใหญ่ล้นฟ้า ถ้าไปขัดขวางจะเป็นอันตรายกับตัวเอง”เสาวลักษ์ถอนใจอย่างกลัดกลุ้มเมื่อยังมีครอบครัวที่ต้องดูแลรักษา ถ้าเข้าไปขวางกั้นตัวเองจะเดือดร้อน

                “ได้แต่คอยเป็นกำลังใจให้ ตอนที่จันทร์เจ้ารู้ความจริงนั่นละนะ”

                “ปุ้ยอยากรู้จริงๆว่าถ้าท่านประธานตกหลุมรักจันทร์เจ้าจริงๆ อะไรจะเกิดขึ้นต่อไป”

                “เป็นไปไม่ได้หรอกปุ้ย ท่านประธานแค่เล่นสนุกๆแค่นั้น ไม่ได้เกี่ยวข้องกับความรักเลย”

                “แต่ปุ้ยเห็นนะท่านประธานโกรธคุณอเล็กมากๆเมื่อคุณอเล็กแสดงออกว่าสนใจจันทร์เจ้า และที่สำคัญไม่เคยเห็นท่านประธานเป็นแบบนี้”

                “พี่ก็ไม่รู้ซิ ท่านประธานดูยากจะตาย ใครๆถึงตั้งสมญานามท่านประธานไง ว่าเป็นเจ้าป่าที่ดุร้ายนิ่งเงียบรอเวลาตะปบเหยื่ออย่างใจเย็น ไปๆนอนเช้าจะได้เก็บของเตรียมตัวกลับ แล้วก็ไปสวดมนต์อ้อนวอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้คุ้มครองจันทร์เจ้าให้ปลอดภัยจากท่านประธาน ในคืนนี้”เสนาไล่ทีมงานทุกคนให้ไปพักผ่อนและเตรียมตัวกลับในวันรุ่งขึ้น แอบส่งใจให้เตชิลาให้รอดพ้นจากท่านประธานของ Thai portโดยสัญญาว่า ถ้าสาวน้อยปลอดภัยรอดพ้นอีธานในคืนนี้ จะแอบกระซิบบอกความจริงเตชิลาเพราะสงสารคนไม่รู้เรื่องที่ต้องถูกหลอกลวงอย่างไม่รู้ตัว

                “ขอให้รอดนะจันทร์เจ้า พี่จะบอกความจริงเราถ้าผ่านคืนนี้ไปได้”เสนาลำพึงกับตัวเองอย่างหนักแน่น

                อีธานเดินตามไปส่งเตชิลาถึงหน้าห้องและคอยหาจังหวะที่จะครอบครองเตชิลาในคืนนี้จนเนื้อตัวเต้นยุบยับ ผ่ามือร้อนผ่าวยกขึ้นจับใบหน้าเตชิลาก่อนจะประทับจุมพิตลงบนเรียวปากอิ่ม  ขยับบดเบียดเรียวปากหนากับริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อนหวานฉ่ำ มนตราแห่งไฟปรารถนาแผดเผาร่างบอบบางของเตชิลาจนอ่อนระทวย ยิ่งเมื่อปลายลิ้นอุ่นร้อนสอดแทรกเข้ามาในโพลงปากและหยอกเย้าเรียวลิ้นเล็กๆเล่นอย่างสนุกสนาน มันช่างหวานซาบซ่านจนขนในกายลุกชัน ผ่ามือเรียวยกวางบนอกหนาอย่างไม่รู้ตัว แรงเต้นของหัวใจอีธานใต้ผ่ามือตัวเองทำให้สาวน้อยรู้สึกภูมิใจที่ทำให้อีธานใจเต้นรัวแรงได้ อีธานผละเรียวปากออกห่างปากอิ่มของเตชิลาเมื่อร่างบอบบางตัวอ่อนระทวยจากจุมพิตกระชากใจจนต้องเอนตัวพิงร่างหนาเพื่อพยุงตัวเอง

              จิ้นกานเอาเองน๊า เก๊ามะอยากถูกแบนมันเสียอารมณ์ อิอิอิ

                                                                                                   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น

  1. #36 มะนาว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มกราคม 2557 / 00:44
    รอๆๆๆต่อค่าาาา

    กลับมาอัพไวๆๆน้าาา ^^
    #36
    0
  2. #35 rainbow (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มกราคม 2557 / 16:50
    เฮ้อ เสีียดายจัง เฮ้อ เสียดายจริง
    #35
    0
  3. #33 ปอง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 16:26
    ไรท์ หายไปไหนมาคะนานมากกอ่ะเค้ารอแล้วรออีก เนี่ยพอผ่านคืนนี้ไปแล้วนางเอกรู้ความจริงนี่สิช่างน่าสงสารนักแถมที่น่าเกลียดคือทุกคนรู้หมดว่านางเอกตกเป็นของพระเอกแล้วนี่สิมันน่าอายนะ แล้วนางจะทำอย่างไรต่อไปล่ะสงสารจัง ไม่รักอีธานแล่ว..โป้งเลย ผุ้ชายไม่ดี
    #33
    0
  4. #32 cattycall (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 08:48
    ไม่ยอมกลับมาอัพต่อด่วน
    #32
    0