เมียชั่วคราว...

ตอนที่ 3 : มาดามดาเรีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 958
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    25 พ.ย. 56

3.มาดามดาเรีย

                “มัมต้องดูอีกนานไหมครับ ผมอยากกลับแล้ว พึ่งเดินทางมาถึงลาสเวกัสก็ต้องตามมัมมาดูงาน ให้พักก่อนก็ไม่ได้น้ำเสียงเบื่อหน่ายรวมทั้งมือใหญ่ยกขึ้นปิดปากเมื่ออ้าปากหาวยาวๆติดกัน

                แดร็กปีนี้ลูกอายุเท่าไรแล้ว น่าจะโตเป็นผู้ใหญ่ได้แล้วนะ ลูกเป็นพี่คนตัวที่ต้องสืบทอดกิจการของเรา มัวแต่ไปสนใจแต่ไอ้บาร์จ้ำบะที่ลูกทำอยู่ไม่สนใจกิจการตัวเองมาดามดาเรียเอ่ยตัดพ้อต่อว่า พลางทำหน้าตาเหนื่อยหน่าย

                ครับผมรู้ครับ ว่าผมต้องมาสานต่อกิจการของแด็ดกับมัม แต่ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงที่ผมขอไว้ ขอผมเป็นตัวของตัวเองก่อนจะกลับมาหมกตัวอยู่ในนครแห่งแสงสีที่ไม่มีวันหลับใหลไปตลอดชีวิต

                เฮอ...มัมน่าจะมีลูกชายหลายๆคนนะ จะได้ไม่ต้องฝากความหวังไว้ที่ลูกคนเดียวมาดามดามเรียเอ่ยขึ้นอย่างน้อยใจ

                มัม...พูดซะผมกลายเป็นคนผิดเลย ที่ปล่อยให้มัมกับแด็ดทำงานตามลำพัง

                รู้สึกด้วยหรือ แล้วทำไมยังไม่กลับมาเสียที ไอ้ที่ลูกชอบนะ เดี๋ยวมัมเนรมิตให้ อยากได้แบบไหนละจะให้นุ่งสั้นจนปิดไม่มิดเลย มัมก็สามารถหาให้ได้มาดามดาเรียเอ่ยเหน็บแนมลูกชายที่มัวแต่หลงแสงสี จนไม่ยอมกลับบ้านหลังเรียนจบ

                โธ่มัม...ดอจิโน่เดินเข้าไปสวมกอดร่างอวบอ้วนอย่างง้องอน การที่สนุกอยู่ในโลกภายนอกโดยไม่มีสายตาของมาดามดาเรียคอยจ้องมอง นั่นคือสิ่งที่ดอจิโน่ปรารถนาไม่ใช่สิ่งฉาบฉวยที่กำลังทำอยู่

                ไม่ต้องมากอดมัมเลยนะ เรานะมั่วจนเป็นข่าวฉาวโฉ่ให้มัมต้องคอยตามเช็ดตามล้าง จนสาวๆดีๆเขาไม่สนใจลูกแล้ว ที่ควงๆอยู่และเป็นข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์นะ บอกตรงๆมัมรับไม่ได้ซักคน

                ก็แค่คู่ควงไม่ใช่ตัวจริงนี่ครับ สนุกตามประสาชายโสดแค่นั้นเองดอจิโน่ก้มลงหอมแก้มมารดาอย่างหยอกเอิน จนคุณโทมัสที่เดินกลับมาส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ มาดามดาเรียแข็งขืนกับทุกคนที่จะมียอมลงให้ก็เฉพาะกับคนในครอบครัวตัวเอง ดอจิโน่จึงมีโอกาสออกไปถะเลไถล่ได้เพราะรู้จุดอ่อนของมารดาดี

                ไงละไอ้เสือ มาคราวนี้จะอยู่กี่วันคุณโทมัสเอ่ยทักลูกชายอย่างอารมณ์ดี

                แล้วแต่มาดามจะบันชาครับ แต่ถ้าเหม็นหน้าผม จะให้รีบกลับเลยก็ดี ตอนนี้ที่นั่นกำลังวุ่นวาย

                ไปด้วยดีไม่ใช่รึ แด็ดเห็นคนพูดถึงกันไม่ใช่น้อย และน่าจะได้กำไรดี

                พออยู่ได้ครับไม่มากมายอะไร แต่ผมสนุกที่ได้ทำด้วยลำแข้งตัวเองมากกว่าจะใช้อำนาจของเอ็คเน่ให้ครอบคลุมไว้ดอจิโน่เอ่ยขึ้นอย่างภาคภูมิใจ

                จ้ะ...ถ้าขาดทุนก็เพราะลูกนั่นแหละ ที่มัวแต่มั่วสุ่มกับพนักงาน ที่ล้วนแต่ยอมเปลื้องผ้าถ้าลูกให้ความสนใจมาดามดาเรียเอ่ยขึ้นอย่างอดรนทนไม่ได้

                มีที่ไหนครับ ผมไม่กินคนในปกครองของตัวเอง มันเสียกระบวนการดอจิโน่กล่าวโต้ด้วยรอยยิ้ม

                ก็ยังดีที่รู้ตัว ถ้าลูกคว้าใครที่มัมไม่ยอมรับขอให้รู้ไว้ ส่วนของลูกที่แด๊ดจะยกให้ มัมจะบริจาคให้การกุศลทั้งหมด ดูซิว่าจะมีผู้หญิงหน้าไหนสนใจลูกตอนที่ไม่มีเงิน

                ครับ...ดอจิโน่กระแซะมารดาอย่างหยอกเย้าจนมาดามดาเรียเปิดยิ้มกว้างเต็มใบหน้า

                คุณกลับกันเถอะ ลูกง่วงนอนแล้ว อีกอย่างฉันก็เมื่อยเต็มทนมาดามดาเรียเอ่ยชักชวนคุณโทมัสให้กลับไปพักผ่อน เพราะเห็นว่าดอจิโน่อ่อนเพลียเต็มทน

                หึๆ...คุณโทมัสหัวเราะหึๆจนมาดามหันกลับมาสะบัดค้อนใส่เมื่อ ไม่ว่ายังไงมาดามก็ยังคงรักลูกชายเหมือนเดิมแม้ดอจิโน่จะขัดใจเป็นประจำ

                สองแม่ลูกกระซิบคุยกันไปตลอดทาง ที่เดินทางกลับจนคุณโทมัสอดมองด้วยรอยยิ้มไม่ได้ ดอจิโน่ร่าเริงแต่ก็เข้มแข็ง คุณโทมัสจึงสบายใจได้ว่าธุรกิจที่กำลังทำอยู่ จะมีคนสานต่อหลังจากที่ต้องทนทำมานาน เต็มทน

                แดร็ก ถึงบ้านแล้วลูก ลุกขึ้นไปนอนด้านบนดีกว่าเดี๋ยวมัมจะให้คนไปจัดอาหารเย็นไว้ให้มาดามดาเรียกระซิบปลุกดอจิโน่เมื่อชายหนุ่มพล่อยหลับไประหว่างทาง คงเพราะอดหลับอดนอนบริหารงาน Best New Electroสถานบันเทิงที่ดอจิโน่ทำร่วมกับเพื่อน

                สายตาห่วงใยมองตามจนดอจิโน่ลับหายไปจากสายตา

                คราวนี้ลูกสาวบ้านไหนละ ที่จะมาทำอาหารเย็นให้ทานคุณโทมัสเอ่ยสัพยอกมาดามดาเรียอย่างรู้ทัน เมื่อทุกครั้งที่ดอจิโน่กลับมาที่บ้านมักจะมีลูกสาวของคนเด่นคนดังที่เป็นคนมาคอยทำอาหารเย็นให้ทาน

                ลูกสาวรัฐมนตรี กระทรวงต่างประเทศจบโทจากมหาลัยดังเลยนะคุณ แถมเรียบร้อยและหน้าตาดีมาก คอยดูนะถ้าคราวนี้ลูกพอใจ ฉันจะจัดงานให้ใหญ่อลังการเอาให้ดังกระหึ่มไปทั้งเมืองมาดามดาเรียเอ่ยขึ้นอย่างหมายมั่น

                รอให้ลูกเห็นก่อนดีกว่า ยังไงก็เกริ่นๆไว้บ้างจะได้ไม่หน้าแตกกลางคันคุณโทมัสเอ่ยขึ้นอย่างตักเตือน และเดินหนีไปก่อนที่มาดามดาเรียจะโวยวาย

                ทั้งพ่อทั้งลูกเหมือนกันหมด คนหวังดีกลับมองไม่เห็น ไปพอใจกับอะไรก็ไม่รู้มาดามดาเรียเอ่ยขึ้นอย่างกระฟัดกระเฟียด ปลายนิ้วเคลือบสีจัดจ้านล้วงหยิบโทรศัพท์ส่วนตัวจากในกระเป๋าสะพาย เพื่อโทรหาคนที่ตกลงกันไว้

                หนูลินดาเตรียมพร้อมหรือยังลูก พี่เขากลับมาแล้วนะ หนูจะทำอาหารเย็นอะไรก็บอกคนครัวของคุณป้าได้เลย ของทุกอย่างจัดเตรียมไว้หมดแล้ว ที่เหลือก็แค่ให้หนูลงมือทำมาดามดาเรียกล่าวสนทนากับสาวน้อยว่าที่สะใภ้ในอนาคตอย่างกะการ

                ค่ะ...เสียงหวานๆรับคำพลางเบ้หน้าอย่างเอื้อมระอา โดยที่มาดามดาเรียไม่มีโอกาสได้รู้

                การสนทนาดำเนินต่อไปอีกไม่นาน ก่อนที่มาดามดาเรียจะวางสายไปอย่างพออกพอใจ

                คุยกับใครนะลินดาเสียงแหบห้าวที่ซุกตัวนอนอยู่ด้านข้างกระซิบถามอย่างสงสัย เมื่องัวเงียตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ดังกังวาน

                มาดามดาเรียนะ...บิลลี่คุณน่าจะรู้จักนะ อยู่วงการเดียวกันนี่ลินดาสะลัดผ้าที่ห่มคลุมกายพลางหยัดกายลุกขึ้นด้วยร่างกายเปลือยเปล่าโดยไม่สนใจสายตาที่เฝ้ามอง

                มาดามดาเรีย เอ็คเน่นะเจ้าของ IDM คาสิโน่ในลาสเวกัสใครไม่รู้จักก็บ้าแล้วบิลลี่ ปาร์คเกอร์ ชายหนุ่มรักสนุกลูกชายอดัม ปาร์คเกอร์ คู่แข่งคนสำคัญของเอ็คเน่กรู๊ป

                ใช่ แล้วนั่นละลินดา คลอฟร์อด ลูกสาวรัฐมันตรีกระทรวงต่างประเทศหยิบเสื้อคลุมขึ้นมาจากพื้นและห่มปกปิดร่างกายก่อนจะเดินนวยนาด มาหยุดอยู่ใกล้เตียงที่บิลลี่นอนพิงหัวเตียงมองอยู่ด้วยแววตาโหยหิว ยามเห็นอกอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงเพราะปราศจากสิ่งห่อหุ้ม

                คุณรู้จักได้ยังไง มาดามดาเรียนะเข้าถึงยากมาก หล่อนถือตัวจะตาย

                บิลลี่...คุณลืมไปแล้วหรือว่าพ่อฉันเป็นใคร ทำไมฉันจะต้องติดต่อไป ยัยมาดามนั่นนะเป็นคนติดต่อฉันมาเอง อยากให้เข้าไปทำอาหารเย็นให้ลูกชายเขากิน คงอยากทดสอบคุณสมบัติผู้ดีของฉันละมั่ง

                ผมลืมไป...ว่าตอนนี้คุณไม่ใช่ลินดาคนเดิม คุณเป็นถึงลินดา คลอฟร์อดลูกสาว รัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศแต่ มาดามดาเรียนะคงไม่รู้ว่า คุณทำอาหารไม่เป็น แต่เรื่องอื่นฝีมือคุณจัดอยู่ในระดับอาจารย์บิลลี่กระชากร่างอวบอิ่มเข้ามาหาตัวเมื่อลินดาเดินมาหยุดอยู่ใกล้ๆ ร่างใหญ่โตคร่อมทับร่างอวบไว้ และเริ่มลงมือปฏิบัติการอย่างจาบจ้วงโดยที่ลินดาไม่ได้ห้ามปรามกลับหัวเราะกระซิกกระซี้อย่างยินดีปรีดิ์เปรม

                อื้อ...เสียงหวานครวญครางเมื่อมือใหญ่ล้วงเข้าไปใต้ชุดคลุมบีบบี้ปลายยอดอกที่หดเกร็งรอให้มือใหญ่ครอบครอง

                คุณคงไม่ลืมผมนะ ถ้าคุณมีโอกาสได้ชิดเชยกับดอจิโน่ เห็นว่ารูปงามและหวงตัวน่าดูบิลลี่กระซิบแนบอกอิ่มก่อนจะก้มลงไปครอบครอง ดูดดึงอย่างย่ามใจ ปลายลิ้นร้อนๆกวาดไล้และขบเม้มปลายยอดอกอย่างรุ่นแรง

                อื้อ...ฉันไม่มีทางลืมคุณหรอกบิลลี่ ไม่มีใครรู้ใจฉันดีเท่ากับคุณลินดากระซิบตอบอย่างแผ่วเครือ หยัดอกอวบอิ่มให้ชายหนุ่มครอบครองอย่างเต็มใจ เสียงสูดปากอย่าซ่านเสียวดังขึ้นอย่างแผ่วเบาและต่อเนื่องยาวนานจนกว่าจะปลดปล่อยความทรมานออกไปจากกายได้

                บิลลี่ ปราคเกอร์กระชากชุดคลุมที่ลินดาพึ่งจะสวมใส่ให้หลุดออกไป และเริ่มจู่โจมอย่างเร่าร้อนรุ่นแรง มือใหญ่โอบประคองอกอวบอิ่มไว้ในอุ้งมือ ปลายนิ้วขยับเกลี่ยไล้ไปที่ยอดอกอย่างเย้าหยอก ปลายหัวเข่าขยับดันเรียวขางามให้เปิดกว้างรอรับสัมผัสแนบแน่น กายแกร่งสอดแทรกลงกลางกลุ่มดอกไม้งามที่แสนจะชุมชื้น ขยับบดเบียดเอวสอบและกดลงไปอย่างรวดเร็ว

                อู้ย...เสียงสูดปากอย่างซ่านเสียวของลินดา ทั้งเอวบางที่ขยับตอบโต้อย่างรู้หน้าที่ เสียงกระทบกันของผิวเนื้อที่ดังต่อเนื่องและค่อนข้างแรง เมื่อร่างทั้งสองพุ่งทะยานเข้าหากันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สลับกับเสียงครวญครางอย่างทรมานแต่ก็ไม่ยอมหยุดการกระทำที่กำลังดำเนินอย่างต่อเนื่อง

                คุณยอดเยี่ยมไม่เปลี่ยนเลยลินดา ไม่ว่าผมจะนอนกับใครก็ลืมคุณไม่ลงซักทีบิลลี่กระซิบแนบใบหู ก่อนจะกระแทกกายอย่างรุ่นแรง จนลินดาสูดปากครางอย่างเสียวซ่าน

                เพลิงพิศวาสเผาผลาญจนลินดาแทบจะมอดไหม้ ติดที่ว่ายังมีภารกิจที่ต้องไปทำจึงต้องยับยั้งช่างใจ ตัดใจจากบิลลี่มา เมื่อบทพิศวาสบทที่สองจบลง ครอบครัวคลอฟร์อดมีชื่อเสียงมีหน้ามีตา แต่ติดตรงที่ว่าไม่มีสตางค์เพราะบิดาใช้ในการลงเลือกตั้งจนหมด ลินดาจึงมีหน้าที่ที่คนทั่วไปไม่รู้ สาวน้อยใช้ร่างกายตัวเองแลกกับเงินที่มาพยุงหน้าตาในสังคม

                ร่างเย้ายวนนวยนาดเดินลงจากรถยนต์คันโต เป็นสมบัติชิ้นเดียวที่หาซื้อมาเพื่อรักษาหน้าตาตัวเอง มาดามดาเรียกระวีกระวาดออกมาต้อนรับ เมื่อคนของนางรายงานการมาถึงของ ลินดา คลอฟร์อด

                ทางนี้เลยหนูลินดา ใกล้เวลาเข้าไปทุกที ป้าเลยให้เขาจัดทำอาหารไปก่อนล่วงหน้า เพราะว่ารู้ว่างานหนูก็ยุ่งวุ่นวาย แต่ยังอุตส่าห์ปลีกตัวมาตามคำเชื้อเชิญ

                ไมเป็นไรค่ะมาดาม หนูคิดว่าเป็นเกรียติเสียอีก ที่ได้มีโอกาสรู้จักกับครอบครัวเอ็คเน่ลินดาพูดจายกยออย่างอ่อนหวาน

                หนูทำอาหารไม่ค่อยเป็นนะค่ะ เพราะภาระหน้าที่มีมากมายจนหาเวลาเรียนวิชาทำอาหารจากคุณแม่ไม่ได้เสียที ทั้งๆที่หนูช๊อบชอบ ที่จะทำให้คนที่ได้ทานสิ่งที่เราทำออกมามีความสุข

                มาดามดาเรียเปิดยิ้มกว้างอย่างพอใจ ก่อนจะชักชวนกันไปยังบริเวณครัวโออ่าทันสมัยเพื่อทำอาหารเย็นรอดอจิโน่ และใช้โอกาสนี้เป็นการดูตัวของทั้งสองคนที่มาดามดาเรียเคยใช้มุกนี้อยู่บ่อยๆจนทุกคนรู้กิจติศัพท์



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น

  1. #1 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2556 / 21:09
    น่าสนใจจัง
    #1
    0