ตอนที่ 8 : ตอนที่6 อดีตจอมมารตัวน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 149
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    16 ก.ค. 62

พวกนั้นจะพูดเสียงดังกันทำไม!!
(หางจิ้งจอกนั้นไม่ได้งอกตามอายุอย่างเดียวเพราะต้องมีพลังด้วย ไม่ว่าจะอยู่กี่พันปีถ้าพลังยังคงที่ไม่ขึ้นถึงพลังที่ต้องการหางก็จะไม่งอกออก...)

เมย์พาฉันกับเอน่ามาที่ข้างๆป่าในเกาะลอยฟ้าและไม่มีคนด้วย

"พวกเธอยังไม่มีเมืองใช่มั้ยงั้นมาอยู่ที่เมืองของฉันก็ได้นะ"เห้ยจะได้อยู่เกาะลอยฟ้าที่ไม่รู้ว่าเคยมีตำนานอะไรอยู่และอีกอย่างพวกเค้าก็รู้ความลับของฉันไปแล้วด้วยงั้นก็

"รบกวนด้วยนะคะ"(ยูเมะ)

"มาอยู่ที่ปราสาทกับฉันไหมล่ะ"เมย์พูด

"ปราสาทหรอแล้วเรื่องย้ายเข้าเมืองล่ะ"เมย์ทำท่ากำลังคิดอะไรอยู่

"งั้นฉันจะทำให้เธอตอนนี้แหละ"เอ๊ะ!! เมย์พูดจบก็ใช่พลังสร้างบัตริสมาชิกเมืองให้ฉันกับเอน่าแต่ทำไม่เป็นบัตรทองหรือว่าที่นี้ใช่ทองในการทำบัตร

"เอ่อทำไมเป็นสีนี้ล่ะคะ"ฉันออกไปพร้อมเอียงคอ

"ก็เพราะเธออยู่ในปราสาทไง"อย่างนี้นี่เองแถมเจ้าของเมืองเป็นคนสร้างให้ด้วย

"อะนี่บัตร"เธอยื่นบัตรให้ฉันกับเอน่า

อะ!

ชื่อพวกเรามีชื่อเมืองเพิ่มมาด้วยแหะ


ของฉัน ฟูยูนิ ยูเมะ โซโอเปียร์


ของเอน่า เอน่า เรลดิเนียร์ โซโอเปียร์


ชื่อเมืองหรอเนี้ยหึๆ

แต่พวกเรามีเรื่องอย่างนึงที่ต้องบอก


"แต่ฉันอยากไปสำรวจเมืองข้างล่างอยู่นะใช่มั้ยเอน่า"เอน่าที่นิ่งเงียบอยู่ตลอดรู้สึกว่าเธอกำลังแสดงนิสัยเย็นชาออกมา

"อืม"อืยขนลุกจู่ๆก็นิสัยนิ่งขึ้นมาฉันจะปรับตัวให้เข้ากับเธอทันมั้ยเนี้ย

"งั้นหรอ"(เมย์)

"อืม"(ยูเมะ)

"ไม่เป็นไรค่ะ"งั้นแสดงว่าฉันอยากไปที่ไหนก็ได้สินะ

ระหว่างฉันกำลังดีใจอยู่นั้น

"เอ่อคือว่า"จู่ๆมีเด็กที่ไหนไม่รู้วาร์ปมาด้านข้างของเมย์  หรือเด็กคนนั้นเค้าอายุมากกว่าเราหวา

"เอ๊ะ!!!มาที่เกาะนี้ได้ไงกัน?"เมย์พูดเบาๆแน่นอนว่าไม่มีใครได้ยิน

"อะไรหรอคะ"ฉันถามออกไปคนๆนั้นมีผมสีแดงหมัดทวินเทลและใส่แว่นดูแล้วเธออายุ13ปีนะจากปกติน่ะนะ แต่ที่สำคัญเธออุ้มเด็กทารกมีเขามาด้วย!!ไม่ๆเราจะไม่คิดอะไรแบบนั้นเค้าอาจจะอุ้มน้องมาด้วยก็ได้!!

"คุณใช่คนที่ท่านเรอาส่งมาที่นี่ใช่มั้ยคะ"เอ๊ะ!เธอเป็นใครกันทำไมถึงรู้ล่ะ

"ท่านเรอา..."เอ่อ เมื่อกี๊เมย์ผู้ว่าอะไรนะไม่ได้ยิน(เป็นจิ้งจอกเปล่าๆเนอะ//อันจัง)

"อ่า ค่ะ"ฉันตอบไป 

เธอทำท่าโล่งอก

"ดิฉันไมน่าค่ะ เอ่อคือว่าท่านเรอาอยากให้ท่านเลี้ยงเด็กคนนี้ให้หน่อยค่ะเธอโตเร็วกว่ามนุษย์ปกติเพิ่งลืมตาได้ไม่นานเองค่ะเธอมีชื่อว่า ฮินากะ นามสกุลใช้ของท่านเลยนะคะและท่านเรอาย้ำว่าให้ท่านเลี้ยงคนเดียวห้ามฝากใครเลี้ยงและนี่เป็นงานของเลขา"งานเลขา อะ อะไรกันเธอกะจะให้ฉันเลี้ยงเด็กก่อนมีลูกกันรึไง

แต่ชื่อของเด็กคนนั้นเหมือนคนญี่ปุ่นเลยแหะหรือว่าจะมาจากต่างโลก!!

"ถ้าคิดว่ามาจากต่างโลกคิดผิดแล้วนะคะ"ไมน่าก้มลงมาที่หูจิ้งจอกของฉันทำให้หูฉันกะดิกเล็กน้อยเธอพูดว่า

"เด็กคนนี้เป็นอดีตจอมมารนะคะไม่รู้ว่าความทรงจำจะกลับมาตอนไหนอย่าให้ไปอาละวาดที่ไหนละกันค่ะ ฟู่ววว" //เป่าหู

อือ~ มันเสียวนะยะ ตะ แต่ แต่ ให้ฉันเลี้ยงอดีตจอมมารเนี่ยนะไม่จริงใช่มั้ย ฉันกลายเป็นคุณแม่ในชั่วพิ้มตาเลยงั้ยหรอแถมยังไม่เคยใช้ชีวิตเด็กม.ปลายอีก       งือ T^T


ไมน่ายิ้มแล้วเอาเด็กทารกที่เป็นผู้หญิงมาให้ฉันอุ้ม

"เลี้ยงเปียบดั่งเสมือนลูกแท้ๆของฉันกับเธอด้วยนะยูเมะจัง ท่านเรอาฝากมาค่ะ" ฉ่า~ น้ำร้อนเดือดแล้วค่า ฉันอายนะ อะไรขอเธอเนี่ยต่อหน้าคนอื่นนะ

ฉันยังยืนอุ้มเด็กตัวเเข็งทือพร้อมตัวแดงไปทั้งตัว

"เอาล่ะคุณเมย์ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะตั้ง2ปีแหนะ"เอ๊ะรู้จักกันหรอ

"อะไรยัยเทพฉวยโอกาสกลับไปที่ของเธอเลยนะ"เอิ่มฉวยโอกาส?

"เค้าทักทายกับคนรักอย่างนี้หรอคะเมย์จัง"อะ อะไรนะ(เมียหลวงเปล่าน่อ//อันจัง)แต่เมย์น่าเเดงแล้ว

"อะไรเธอแค่ลงมาตามที่ท่านเรอาสั่งมาไม่ใช่หรอตอนนั้นก็-"ไมน่าบินไปข้างๆเมย์แล้วก้มลงที่หูแล้วงับ

"ฮี้!-"เมย์เอามือปิดปากไว้แล้วน่าแดงขึ้นกว่าเดิม

"เธอคิดงั้นหรอ คิกๆ"พอพวกเราไม่ควรเห็นฉากอะไรแบบนี้ฉันกับเอน่าที่มองเงียบๆแล้วน่าแดงขึ้น

"อะ เอ่อ คือว่าพวกเราไปได้ยังคะ"เอน่าพูด

"อะ!! ลืมเลยงั้นตามสบายเลยค่ะดิฉันขอคุยกับเมย์ต่อนะคะ"งั้นเราไม่ควรไปขัดขว้างความรักของพวกเค้าสองคน

ระหว่างเดินไปปราสาทและอุ้มเด็กที่เป็นลูกบุญธรรมของยูเมะ(มันอาจจะเจอฉากแหกกฎศิลธรรม..//อันจัง)

"ต่อไปนี้ฉันจะเรียกเธอว่า ฮินะ นะ"

ไหนดูสเตตัสหน่อยซิ

สเตตัส


ชื่อ ฟูยูนิ ฮินากะ โซโอเปียร์


อายุจริงๆ 5,194 ปี(ปิดบัง)


อายุปัจจุบัน 1เดือน


เผ่า แกะสวรรค์ [สายเลือดพระเจ้า] ปิดบัง


เผ่า แกะ (ปลอมแปลง)


สถานะ อดีตจอมมาร ลูกบุญธรรมของ ฟูยูนิ ยูเมะกับเรอา  พระเจ้าสูงสุดส่งมาเกิดใหม่ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในเมื่อ5,000ปีก่อน


การตาย:ตายพร้อมกับผู้กล้าระหว่างสู้กัน(เพราะประมาทล้วนๆไม่งั้นชนะแล้ว)


ปิดบังค่าพลังบางส่วน เปิด


ระดับพลัง Ex


ค่าพลัง 1,000,012


ธาตุ ใช้ได้ทุกธาตุ ยกเว้นแสงกับศักสิทธิ์ (ธาตุหลัก 'ความตาย')


สกิล


พลังเวทย์ Lv.1

พละกำลัง Lv.1

ว่องไว Lv.1

ฟื้นฟูรักษา Lv.1

วาร์ป Lv.1

การใช้ดาบ Lv.1

สมาธิ Lv.1

(...)ยังมีอีก137สกิล

คำสาป

หมี


อึ้ย- ทำไมพลังน่ากลัวขนาดนี้อดีตจอมมาร ฮินะจังห้ามรังแกแม่นะลูกแต่ไอคำสาปนี่ช่างเถอะ..


"ยูเมะจัง"จู่ๆเอจังก็พูดขึ้น

"ฉันชอบเธอนะ"อะ เอ๋~เรื่องนั้น

"ฉันว่าฉัน.."เอจังตัดบท

"งั้นหรอเธอคงลำบากใจสินะที่เพื่อนสนิทอย่างฉันมาบอกรักอย่างนี้"ก็จริงนะ

"ฉันอยากให้เอจังเป็นเพื่อนสนิทของฉันตลอดเลยนะฉันรักเธอนะแต่เป็นแบบเพื่อนกัน"ฉันพูดด้วยความจริงใจ

"งั้นฉันขออะไรอย่างนึงได้มั้ย"เอจังเธอพูดขึ้น

"อะไรหร-"เอจังก้นลงมาจูบฉันเบาๆ ไม่นะนั้นมันต่อหน้าเด็กเลยนะตอนนี้มือฉันไม่ว่าง แต่จู่ๆเธอสอดลิ้นเข้ามา

อือ อื้อ!! เธอใช้ลิ้นนัวเนียกับลิ้นเล็กๆของฉันน้ำลายของเราผสมกันจนไม่รู้ว่าเป็นของใครตอนนี้น้ำลายไหลออกข้างปากฉัน(เอโร่ยยยย//อันจัง)เอจังผลักปากออก ไม่นะฉันไม่อยากให้ฮินะเห็นแบบนี้เลย

"แฮ่กๆ"พวกเราสองคนหอบหายใจกัน

"ที่จะขอคือนี่เป็นแรกและจูบสุดท้ายของฉันฉันจะกลับมาเป็นเพื่อนกับเธออีกครั้งหลังจากทำใจได้นะ"ฉันที่น่าเเดงอยู่พยักหน้าขึ้น

"อืม..."


สักพัก(เวลา 18:30)


โห้ข้างในปราสาทสวยมากเลยค่ะว้าวฮินะทำตาลุกวาวใหญ่เลย น่ะ น่ารัก~ ฉันเอาแก้มไปถูกกับแก้มฮินะ

"อุ แอ้ๆ"ฮินะหัวเราะด้วยล่ะ ฉันอยู่กับฮินะสองต่อสองในห้องโถงปราสาทส่วนเอน่าขอตัวไปเดินเล่นในเมืองก่อน

แต่ทำไมในปราสาทถึงโล่งจังนะ

จู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นมา

"เจ้าเป็นใครน่ะ"เอลฟ์ค่ะเอลฟ์ เธอคนนั้นมีผมสีขาวอมน้ำตาลอ่อนยาวถึงกลางหลังตาสีฟ้าสดใสแต่ที่สำคัญเธอเอาดาบมาจ่อคอฉันค่ะ(เอลฟ์คนนั้นสูง150เซน น่าอกคัพE//อันจัง)

"อึก อือ  พะ พี่สาวอย่าทำหนูนะแง้~"นิสัยเด็กนี่เมื่อไหร่จะแก้ได้ ฉันยืนร้องไห้ทั้งๆที่อุ้มฮินะอยู่

"อย่าร้องสิยะ!!"เอลฟ์คนนั้นเอาดาบลง อยู่ๆมิเรียก็เดินเข้ามาในปราสาทตอนไหนไม่รู้มาพร้อมกับชูก้า คาเรน คาเอลล่า

"อ้าว ท่านยูเมะ อะ!! ลูเอน่าเธอทำอะไรท่านยูเมะน่ะ"มิเรียตะโกนดุเอลฟ์คนนั้น

"  อะ เอ๊ะ เรียกท่าน!เด็กคนนี้เนี่ยนะเธอเดินเข้ามาในปราสาทโดยไม่ได้รับอนุญาตินะ"

 ตอนนี้ฉันหยุดร้องไห้แล้วล่ะ

"ท่านยูเมะอายุเยอะกว่าฉันอีกนะแถมเธอเป็นสมาชิกในปราสาทด้วย"อายุมากกว่าแค่ปีเดียวเองนะ

จู่ๆมิเรียมองดูฮินะที่อยู่ในอ้อมแขนของฉัน

"ท่านยูเมะคะลูกของท่านหรอคะ?"ลูกอะไรลูกในความหมายแบบไหนคะ

"ไม่เชิงว่าเป็นลูกแท้ๆหรอกค่ะ"มิเรียกับคนอื่นทำหน้าโล่งใจเธอนึกว่าเป็นลูกของฉันจริงๆหรือไงหน้าฉันเหมือนคนเคยมีลูกแล้วขนาดนั้นเลยหรอ!!

"เอ่อห้องของฉัน-"ฉันถามมิเรีย

"อะ ลืมเลยทางนี้ค่ะ"ฉันเดินตามมิเรียไป

"นี่ค่ะ"ว้าวสวยจัง

"งั้นขอตัวนะคะ"มิเรียมาส่งฉันแล้วก็เดินจากไป..

ฉันเดินไปนั่งที่เตียงแล้ววางฮินะลงข้างๆ

"เฮ้อ ปวดไหล่จังเลยนะแค่อุ้มเด็กเนี่ย"

" แง้~"เอ๊ะร้องไห้หรือว่าหิวฉันควรทำไงล่ะอย่าบอกนะว่าต้อง

ฉันอุ้มฮินะที่ร้องไห้อยู่ขึ้นมาฉันทำการเปิดเสื้อกิโมโนและบราออก ทำไมเด็กวัยนี้ต้องกินนมแม่ด้วยนะ ฉันเอาฮินะไปจ่อที่จุก ฮินะดูดแล้วงือ~ต่อไปคงชินเองเเหละนะ แต่ฮินะหยุดร้องแล้วแหะ


สักพัก(มืดแล้ว)


อือ~น่าอายจังเมื่อไหร่จะอิ่มคะลูกฮินะ

อะเอาออกแล้วคงอิ่มสินะ

"แอ้~"ฉันเล่นกับฮินะทำให้ฉันเริ่มรักฮินะแบบลูกจริงๆแต่ก็ติดที่ไม่ใช่ลูกจริงๆนี่แหละจู่เสียงเรอาดังขึ้นมาในหัวโง้ยยเธอดูอยู่ตลอดจริงๆด้วย

'เธอคงอยากได้หน้าท้องสินะ(เรอา)'

'ไม่ใช่ตอนนี้ย่ะ(ยูเมะ)'

หึ!เรอานี่ล่ะก็ชอบแกล้งฉันตลอดเลย

 จอก~ฉี่ฮินะราดใส่ฉันเต็มเลยอะไรเนี่ยต้องสร้างไอ้นั้นแล้วใช่มั้ย(ป้องกันฉี่กับอึราด)

ฉันเอาชุดของฉันไปซักเเละก็พาฮินะไปอาบน้ำ

ตอนนี้เปลือยกันหมดเลยเอาล่ะสร้างอ่างอาบน้ำสำหรับเด็กให้ฮินะ

"เสร็จแล้ว"ใช้เวลาแปปเดียวเองว่างฮินะไว้กับอ่างแล้วฉันก็ไปอ่างของฉันเฮ้อเป็นแม่นี่ก็ยุ่งยากจริงๆเลยน้า


"แง้~"ฮินะร้องไห้ฉันไปเอาฮินะมาจากอ่างมาอาบกับฉัน หยุดร้องแล้วเอาเถอะน่าอาบน้ำอาบน้ำ

.

.

.

.

.

ฟู่ว สบายตัวจังเลยฉันกับลูกฮินะออกมาจากห้องน้ำฉันจัดการใส่เสื้อให้ลูกฮินะพร้อมสร้างของวิเศษคือผ้าอ้อมที่ไม่ต้องไปเปลี่ยนเพราะมันจะทำเองหมด(สบายเกิ๊น//อันจัง)ฉันจัดการใส่ผ้าอ้อมอันนั้นให้ฮินะก่อนฉันจะใส่ชุดนอนกระโปรงยาวสีฟ้า


เด็กดีต้องเข้านอน

"เอาล่ะฮินะลูกนอนกันเถอะ"ฉันอุ้มฮินะมาอยู่ข้างๆฉัน ฉันปิดไฟทุกอย่าง ฉันไม่ได้นอนคนเดียวแล้วเพราะมีฮินะนอนอยู่ข้างๆฉัน หลับสนิท....


(ทำไมแฟนตาซีอยู่ดีๆกลายเป็นฉากคุณแม่ล่ะเนี่ย)


เช้าวันใหม่ เอ๊ะยังไม่เช้า

งั้นตีสามห้านาที



" แอ้ " งือ~ ฮินะทำไมถึงได้ร้องกันล่ะเนี่ยฉันยังอยากนอนอยู่เลยรึว่าหิวงั้นก็นะช่วยไม่ได้...


สักพัก

หลับ-

 .

.

.

.

.

เช้าแล้ว


หาว~ เช้าแล้วหรอฮินะล่ะ เอ๋ยังหลับอยู่

อ้าวตื่นเฉยเลยฉันคงทำให้ตื่นสินะ

" อู้ แอ้ "//แกร่วแขน

"ฮ่าา วันนี้จะลงไปกิลด์ที่เมืองฟอร์เซียส รู้สึกเบื่อไม่มีอะไรทำยังไงก็ไม่รู้แต่ติดที่ว่าฮินะล่ะนะแถมเรจังยังไม่ให้ฝากคนอื่นเลี้ยงด้วยคิดแล้วลำบากใจ~"


ฉันจ้องฮินะที่กำลังเล่นอยู่เอ๊ะ!ทำไมถึงโตเร็วขนาดนี้เมื่อวานยังนั่งไม่ได้เลยแถมมีผมงอกขึ้นมาเป็นสีชมพูซากุระงั้นหรอมีแม่เป็นจิ้งจอกผมสีเงินขาวแปลกดีเนอะ


"เอาล่ะตัดสิ่งใจแล้วฉันจะเอาฮินะไปด้วยตอนทำภารกิจก็เเค่กางบาเรียสุดแข็งแกร่งให้ฮินะก็พอเเล้ว!!!"ฉันลุกขึ้นพูดเสียงดังจนฮินะตกใจ 

"อะ! ขอโทษนะ"ฉันก้มลงไปอุ้มฮินะขึ้นมารู้สึกหนักขึ้นนะ เฮ้อ คุณแม่คะหนูเข้าใจความรู้แล้วค่ะว่าเลี้ยงลูกเป็นยังไงงือคิดถึงคุณแม่ ฉันตาไหลออกมา ฮินะเอามือมาลูบน้ำตาที่ไหลลงมา(ยูเมะเธอยังไม่ผ่านการเป็นคุณแม่เพราะเธอยังไม่เคยตั้งท้อง อุฟุๆ//อันจัง)

"คุณแม่ อึก"

"อา ออง่าย"//อย่าร้องไห้

"เอ๊ะ! อืมงั้นเราไปที่กิลด์กันเถอะต้องไปบอกคนในที่นี่ก่อน"หวา~เราไม่ควรร้องไห้ต้องเข้มแข็งเข้าไว้เพื่อฮินะ แต่ฟังรู้เรื่องได้ไงเนี่ย//จับฮินะเปลี่ยนจากผ้าที่คลุมตัวเป็นชุดกระโปงสำหรับทารก


"เอ๊ะจะไปไหนคะ"ลูเอน่าถาม

"ไปที่เมืองฟอร์เซียสค่ะอาจจะไม่กลับมาสักพักนะ"ฉันเองก็อยากไปหาของกินที่เมืองด้วย!

"ไปดีมาดีนะคะอย่าไปโดนจับตัวอีกนะคะ"โถ่นั้นมันคืออดีตค่ะ

"ไปก่อนนะ"

.

.

.

.

.

.

.

มุมมองของอดีตจอมมาร

ย้อนนิดๆ

5000ปีก่อน


ผู้กล้าแทงดาบศักธิ์เข้าที่หัวใจของข้าแต่ผู้กล้านั่นก็ต้องแลกกับความตายเช่นกัน อา~จะได้สบายสักที


5000ปีต่อมา

เรอาไปดูดเอาวิญญาณจอมมารที่ตายไป

นานมาเเล้ว

"สวัสดีจอมมาร"อะ!ใครกัน

"จะ เจ้าเป็นใคร"เจ้าคนนั้นยิ้ม

"อุฟุๆ ดิฉันเป็นเเม่อีกคนของเธอไง"ห๊ะแม่!!

"แต่ข้าเป็นจอมมารนะ"ข้าจะฆ่าเจ้า

"แต่ดิฉันเป็นพระเจ้าสูงสุด"ห๊ะพระเจ้าสูงสุด

"ไม่ต้องห่วงว่าดิฉันจะเอาเธอไว้กับฉันหรอก"จะทำอะไรกัน

"งั้นขอส่งความทรงจำทั้งหมดไปตอนนี้เลยนะคะ"ความทรงจำ

พระเจ้าอธิบายทุกอย่างให้ฟังต้องเรียกคุณแม่สินะ


"ทำตัวดีๆกับแม่อีกคนล่ะ"วูบสติดับไป


"ต่อไปนี้ฉันจะเรียกเธอว่า ฮินะ นะ"อะ!นี่น่ะหรอเเม่อีกคนน่ะ เจ้าทำไมถึงเหมือนเด็กจัง

ว้าวสเตตัสของข้ายังอยู่เหมือนเดิมแต่เผ่าชื่อกับนามสกุลและLv.สกิลเปลี่ยนไป

แต่อยากรู้สเตตัสของท่านแม่ไหนดูหน่อยสิ


เอ๊ะนางเป็นภรรยาของแม่เรแต่อายุ15ปีแถมพลังน่ากลัวมาจากต่างโลกงั้นหรออืมๆ


"ยูเมะจัง"

เอ๋ เจ้านั้นใครกันที่เรียกท่านแม่ของข้า

ชอบท่านแม่ข้า

หวา เดี๋ยวสิจูบท่านแม่ข้าไม่ได้นะ อะ!เสียงท่านแม่หลุดออกมาด้วย น่าอายจัง

ต่อมา

นกสินะ


ว้าวปราสาทใหญ่จังท่านแม่ก็ทำหน้าตาน่ารักด้วยล่ะ

เอ๋! เอลฟ์เจ้าเอาดาบออกไปจากเเม่ข้าเดี๋ยวนี้นะ!!

"อึก อือ พะ พี่สาวอย่าทำหนูนะแง้~"หวาท่านแม่ร้องไห้แล้วเจ้า//ดิ้นๆ

เห้อเนื่อยจังอะแมวมาเหมือนจะคุยกับท่านแม่ด้วยล่ะ นี่คือห้องของพวกเราหรอสวยจัง

ท่านแม่เดินไปที่เตียงแล้ววางข้าลงเหมือนจะบ่นว่าปวดไหล่ด้วยล่ะแต่จู่ๆ

ง่าหิว~

"แง้"ฉันควรร้องออกไปแบบนี่ใช่มั้ย

ดูเหมือนท่านแม่จะทำสีหน้ากังวลแตอยู่ๆก็น่าแดงซะงั้นอย่าบอกนะ อือ ใช่จริงด้วยท่านแม่หลับตาทำไม รู้สึกเขินยังไม่รู้แต่ต้องกิน

น่าอาย จังแต่เป็นท่านแม่ที่เตี้ยแต่น่าอกใช้ได้เลยนะ

อ่า อิ่มจังท่านแม่เล่นกับข้าด้วยล่ะแต่เหมือนมีอะไร

'จอก'เป็นจอมมารที่ฉี่ราดแต่ที่สำคัญท่านแม่เปียกหมดเป็นจิ้งจอกตกฉี่เลย

ท่านแม่อุ้มมาอาบน้ำว้าวรังสรรค์นี่นาแต่ข้าไม่มี

ท่านแม่วางข้าลงอ่างของข้า

แง้~ข้าต้องอาบกับท่านแม่สิ

รู้สึกดีจัง

เอาล่ะได้เวลานอน

.

.

.

อึก หิว 


แอ้ ท่านแม่เหมือนจะหลับตลอดเวลาเลย

อ่าอิ่ม อา ท่านแม่วางข้าลงแล้วชิ้งหลับก่อนอ้าวท่านแม่!!

งั้นข้าก็หลับด้วย!!


เช้าแล้ว//แกร่วแขน

อา ท่านเหมือนจะไปกิลด์นะแต่ต้องดูแลข้า

แต่ท่านแม่จะเอาข้าไปด้วยเย้อยากรู้จังว่าที่ผ่านมามีอะไรเปลี่ยนแปลงมั้ง

ท่านแม่ร้องไห้ท่านแม่อย่าร้องสิ!!//ลูบๆ

"คุณแม่"คงคิดถึงสินะ

"อา ออง่าย"ทำไมออกเสียงยากอย่างนี้

"เอ๊ะ อืมงั้นเราไปที่กิลด์กันเถอะเราต้องไปบอกคนที่นี่ก่อน"เดินลงมาที่ห้องโถงปราสาทล่ะเอ๊ะลูเอน่าคุยกับท่านแม่

"ไปก่อนนะ"

ท่านแม่วาร์ปมาตรงที่ลับตาคน




ที่ยูเมะกันต่อ


หวังว่าคงไปมีใครปล่อยยาสลบออกมาแล้วเฮ้อแขนทั้งสองต้องอุ้นฮินะเนี่ยรู้สึกปวดจัง

ฉันเดินออกจะซอยออกมาที่ทางเดินว้าวแฟนตาซีที่รอคอย มุ่งไปที่กิลด์กัน

แต่ทำไมฉันโดนจ้องหนักกว่าเดิมอีกล่ะเนี่ย!

เอาล่ะเราต้องเข้มแข็ง

ทำไมฮินะถึงจับน่าอกฉันอยู่เรื่อยเลยช่างเถอะมือคงไปโดน

ฉันเดินตรงมาเรื่อยๆจนถึงที่กิลด์

ฉันเดินเข้าที่กิลด์แต่มีสายตาแปลกๆจ้องมาที่ฉันตลอดเลย

"พี่สาวคะ"ฉันเดินมาถึงหน้าเคาร์เตอร์แต่ทำไมมันสูงจังคะ!

"เอ๊ะใครเรียกคะ"มองไม่เห็นสินะต้องเขย่งแล้ว

"พี่สาวคือหนูอยากเข้ากิลด์"//โผล่ออกมาแค่หู

"เอ๊ะหนูอายุถึงยังคะต้องมีอายุ13ปีขึ้นไปนะ"ฉันแค่เตี้ยเฉยๆย่ะ

"หนูอายุ15ชื่อยูเมะ"พนักงานตกใจนิดๆ

"เชิญไปแตะมือที่ลูกแก้วเลยค่ะ"ฉันเดินออกจากเคาร์เตอร์ทำให้พนักงานเห็นฉันกับฮินะ

"ละ ลูกหรอคะ"อะไรกันอี๊ก!!

"นี่มันลูกบุญธรรม"พนักงานเหมือนทำหน้า//ตัวเล็กอย่างนี้จะเลี้ยงได้ไง อ้าวดูถูกจิ้งจอกจังตัวนี้เสียแล้ว

"พี่สาวคะ ฝากฮินะด้วยนะคะ"ฉันให้พนักงานอุ้มเด็กแทนคงไม่เป็นไรนะฉันนำมือไปแตะลูกแล้วปรากฏสร้อยข้อมือเหมือนจะเป็นสัญญาลักษณ์แทนกิลด์แถมในนี้มีข้อมูลด้วยแหะว้าวสัญญาลักษณ์เป็นจิ้งจอกด้วยสุดยอดเลย

"ขอบคุณนะคะ"ฉันรับฮินะมาไว้ในอ้อมกอดเหมือนเดิม

"ไม่เป็นไรค่ะ"พนักยิ้ม

จู่ๆมีผู้ชายหัวทองเดินเข้ามา

"อ้าวหนูไม่ใช่โดนจับเป็นทาสเมื่อตอนนั้นน่ะหรอ"มันอยู่ในงานประมูลทาสด้วยเรอะแถมพูดจากน่าถีบอีก

"ห๊ะทาส"เสียงซุบซิบดังขึ้น

"ทาสงั้นหรอเอ๊ะไม่เห็นเครื่องหมายเลยหนิ"

"พวกทาส"


"นายพูดเสียมารยาทมากเลยนะไอ้หัวทอง"ฉันพูดออกไป

"เอ่อยูเมะจังนั้นแรงค์S"แรงค์Sแล้วทำไม ทำอย่างนี้นี่มันโครตไร้มารยาท

"ฮ่าๆ ยัยหนูนี้บอกว่าเสียมารยาทด้วยล่ะ"ไอ้หัวทองตะโกนไปทั่วกิลด์ ทำให้คนที่อยู่ในกิลด์หัวเราะกัน

"ฮ่าๆ เสียมารยาทไปเป็นผู้ดีมาจากไหนกัน"

"แล้วไอ้เด็กทารกเนี่ยไปขโมยของใครมาล่ะดูเหมือนจะเป็นชนชั้นสูงด้วย"หนอยไอ้โง่!!

"เห๋ แค่แรงค์สูงกว่าแล้วมาหยามกันแบบนี้"ฉันปล่อยพลังกดดันแบบเฉพาะออกมาแน่นอนมันมีผลกับไอ้หัวทองตัวเดียวไอ้หัวทองคุกเข่าเหงื่อไหลแตกพร่าง

"แกทำอะไรน่ะ"คนในกิลด์พูดแต่ฉันไม่สนฉันเดินไปแล้วพูดอย่างเย็นชาแล้วเชิดคางมันขึ้น

"แกน่ะยังดวงดีแต่ถ้าทำอีกครั้งหน้าล่ะก็ อุฟุๆ"ไม่ไหวเลยทำอย่างนี้หยุดหัวเราะไม่ได้

"ฮ่าๆฉันไม่ได้ใจดำมืดขนาดนั้นหรอกนะ"ไอ้หัวทองตอนนี้ฉี่แตกน้ำตาไหล แล้วสลบลงไปกลับพื้น


"เอาล่ะพี่สาวมีภารกิจอะไรให้ฉันกับลูกฮินะทำบ้างคะ"พนักงานที่ยืนอึ้งอยู่ตอบกลับทันที

"มีค่ะไปดูในบอดเลยนะคะ"เอ๋มีหลายภารกิจเลยนะเนี่ย ฉันสดุดตากับ ภารกิจช่วยแมวระดับA ห๊ะช่วยแมวหวาฉันยิ่งชอบแมวอยู่แถมมีฮินะอีก

ฉันหยิบกระดาษนั้นมาให้พนักงานดู

"ได้ค่ะถ้าเป็นยูเมะจังถึงจะเพิ่งแรค์D"พนักปั๊มอนุญาติ

ไม่มีใครเถียงฉันเลยแต่ดีแล้วล่ะ

.

.

.

.

.

.

.

.


บทนอกบท


เรอา:เป็นคุณแม่วัยใสแล้วสินะ

ยูเมะ:ก็เธอชอบหาอะไรให้ฉันทำตลอดนี่

เรอา:ก็เป็นเลขาไม่ใช่หรอ

ฮินากะ: ออ แอ้~

ยูเมะ:ฮินะหิวงั้นหรอ!!

ฮินะ:อาย อา อิว//ไม่ได้หิว

ยูเมะ:อ้าวงั้นหรอ

เอน่า:เธอฟังภาษาทารกออกตอนไหนเนี่ย

อันสุ:เฮ้อ~จบฉาก

ยูเมะ:เดี๋ยว


(เขาของฮินะพอโตขึ้นมันจะเป็นม่วนวงกลมนะ)

ช่วงนี้งานท่วมหัวอาจจะอัพช้าแบบเลเวลMAXเลยค่ะ

จะพยาพามอัพนะงือ~


วาดกำไลให้ดูแบบลวกๆกำไลนี้เป็นแบบผู้หญิงนะของผู้ชายอีกอันแต่ขี้เกียจวาดให้คิดเอานะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #17 bumzazatv (@bumzazatv) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 13:11
    รอได้น้อ~ ทำงานก่อน
    #17
    3
    • #17-2 The angle black (@bumzazatv) (จากตอนที่ 8)
      24 มิถุนายน 2562 / 18:33
      อ่ะ ขอบคุณ นิยายเราสนุกไหม~
      #17-2
    • #17-3 ปลาทองเกยตื้น (@anzu_Chan) (จากตอนที่ 8)
      24 มิถุนายน 2562 / 19:04
      หนุกมากๆรอดูทุกตอน//อันจัง
      #17-3
  2. #16 Dragon2549kiw (@Dragon2549kiw) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 10:54
    ตั้งใจทำงานนะไรท์​ แล้วค่อยมาอัพก็ได้รอได้ฮับ
    #16
    0