ตอนที่ 3 : ตอนที่1ขอโทษนะคะ!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    2 มิ.ย. 62

ฝังของพระเจ้า(มุมมองของอันจัง)


"เฮ้อ..วันนี้ว่างจังน้า~~"หญิงสาวตนนึงที่นั่งบนอากาศ?พูดง่ายๆก็ได้ว่ากำลังลอยในท่านั่งกลางอากาศ

"ไหนๆก็ว่างแล้วไปดูเส้นด้ายเเห่งชีวิตดีกว่าเผื่อว่ามันจะมีอะไรสนุกๆให้เราเล่น หุหุ"พลางลอยไป ณ จุดๆนึงที่มีเส้นด้ายมากมายเส้นนึงก็ใกล้จะขาดเเละอีกเส้นที่งอกขึ้นจากอากาศที่ว่างเปล่าเเละมีด้ายหลายเส้นที่ปกติแต่อยุ่ดีๆ

"ว๊ายยยยย ซวยแล้ว.."พระเจ้าที่เผลอทำด้ายเส้นนึงที่ปกติดีขาดเพราะพระเจ้าดันลอยลงมาเพื่อจะที่เดินไม่ให้ลอยถูกกับด้ายเส้นอื่น เเต่กับสดุดขาตัวเองจนล้มหน้าคะมำกับพื้นเลยทำให้มือไปโดนกับด้ายเส้นหนึ่งเข้า

"เอาไงดีจะเเถยังไงดีล่ะเนี้ย!!"จากนั้นก็วาร์ปมาตรงจุดๆนึงมันก็คือสถานที่รับแขก เธอยืนตัวเเข็งทำหน้ายิ้มสู้ความผิดรอผู้ที่ตนทำให้ถูกลบจากโลกนั้น'เตรียมตัวรับชะตากรรมค่ะ'

จากนั้นจู่ๆก็มีแสงสีขาวและปรากฏร่างเด็กสาว?(หญิงสาว)ที่เปลือยกายอยู่เธอดูมีสีหน้าตกใจและอายและสงสัยในเวลาเดียวกัน   พระเจ้าได้ก้มหัวให้ผู้มาเยือนแล้วพูดว่า...


"ขอโทษนะคะ!!"//พระเจ้า



"เอ๋!!!!!"//ผู้มาเยือน

.
.
.
.
\ /
---



ตัดมาก่อนหน้านี้นิดนึง~~~


ฝังของผู้มาเยือน(มุมมองของอันจังอีกแล้ว)

ณ โรงเรียนแห่งหนึ่งได้มีการตรวจร่างกายของชั้มมัธยมปลายปี1ห้องA




"เย้!!!ส่วนสูงฉันขึ้นด้วยล่ะ"มีเด็กไม่สิมีผู้หญิงคนนึงส่งเสียงดีใจพร้อมพูดกับเพื่อนของเธอ ทำไมเธอถึงดีใจขนาดนั้นน่ะหรอเพราะเธอคนนั้นทำทุกวิธีทางเพื่อเพิ่มส่วนสูงแต่กลับไม่เพิ่มจนคิดว่ามันจะไม่สูงอีกแล้วแต่กลับสูงขึ้นอีกครั้งเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่เลยทีเดียวสำหรับเธอคนนั้น

"ดีใจด้วยนะยูเมะจัง!!"เพื่อนทั้งสองของยูเมะพูดพร้อมกันพร้อมปกมือให้กับยูเมะประดุจดั่งน้องสาว?
(เพื่อนสองคนนี้โผล่มาเเค่ตอนนี้นะ//อันจัง)


"สูงขึ้นเท่าไหร่ล่ะ"เพื่อนอีกคนถามขึ้น
ยูเมะก็ทำหน้ายิ้มและพร้อมชูสองนิ้วอย่างน่ารัก?
"2 เซนล่ะ"//ยูเมะ

"สูง150เซน แล้วสินะ"เพื่อนอีกคน

"อื้ม"//ยูเมะ

และก็เริ่มการทดสองร่างกลายต่างๆนาๆจนเสร็จ
หลังจากนั้นก็มีเสียงกริ่งดังขึ้นเป็นการบ่งบอกว่าเลิกเรียนแล้วหลังจากนั้น

"เจอกันนะ"//เพื่อนทั้งสอง
"แล้วเจอกัน"ยูเมะกับเพื่อนๆก็บอกลากันแล้วแยกทางไปบ้านของตน

มุมมองยูเมะบ้างล่ะ
  

     ฉัน ฟูยูนิ ยูเมะ ฉันอายุ15ปีเเล้วแหละตอนเด็กๆมักจะโดนล้อเรื่องความสูงบ่อยๆและฉันหวังว่าตอนนี้คงไม่มีใครเอาส่วนสูงไปล้อในหลายๆด้านเหมือนก่อนอีกเเล้วล่ะมั้งแต่ตอนนี้ฉันอยุ่ม.ปลายแล้วนะคงไม่มีใครมาล้อเเบบเด็กๆเเล้วล่ะ!!!!แต่ฉันทำอะไรอยู่เนี้ยและฉันมาแนะนำตัวในหัวตัวเองทำไม~~~


(อันจังนี่แหละจะเป็นคนล้อเองฮึ้ม!!//อันจัง)

       "เฮ้อ~~~เหนียวตัวชะมัด"ตอนนี้ฉันได้เดินมาถึงห้องของฉันแล้วแหละ   และฉันก็ได้เก็บกระเป๋าถอดชุดเตรียมเข้าอาบน้ำเมื่อเข้าห้องน้ำก็ได้ล่างตัวทำทุกจนเสร็จแล้วฉันก็ลงไปแช่ในอ่าง   จู่ๆก็มีเเสงสีขาวมาโผล่ตรงหน้าฉันและงาบฉันไปทั้งตัว

และก็มาโผล่ที่ไหนล่ะเนี้--...    คนไม่สิมีปีกด้วยตัวอะไรเนี้ย!!!เอ๊ะฉันโป๊อยู่เลยอายจังฉันเอามือมาบังบางส่วนในร่างกายเอาไว้   เอ๊ะ!!เธอก้มหัวให้ฉันล่ะ..


ณ ปัจจุบัน  


    "ขอโทษนะคะ!!"//พระเจ้า


     "เอ๋!!!!!"//ยูเมะ

  


     "คือดิฉันทำให้ด้ายเเห่งชีวิตคุณขาด"เธอพูดพร้อมเงยหน้าขึ้นแล้วหันหน้าหนีเเละหน้าแดงตามระเบียบอะไรสีเเดงที่ไหลออกจากจมูกของเธอน่ะ     แล้วเธอเป็นใครกันมาเห็นเรือนร่างของฉันนอกจากแม่ฉันเนี้ยยยย  เอ๊ะเดี๋ยวคำว่าด้ายแห่งชีวิตขาดผู้ที่ทำได้พระเจ้าหรอเธอคือพระเจ้าหรออออไม่จริงไม่จริงใช่มั้ยยยยยย


      "คือฉันขอเสื้อผ้ามาใส่ก่อนได้มั้ย"ฉันพูดนั้นออกไปด้วยท่าทีอายๆเธอทำหน้าออกจากภวังค์เเล้วดีดนิ้ว เสียงเสกเสื้อผ้าดัง'ป๊อง'มีควันฟุ้งทั้งรอบตัวของฉันและก็กลายเป็นชุดกระโปรงสีขาวที่ต่อกับเสื้อถึงจะบางไปนิดเเต่ก็มีชั้นในให้น้าาา


      "คุณคงรู้เเล้วนะคะว่าฉันคือพระเจ้า"ฉังพยักหน้าช้าๆก่อนเธอจะพูดขึ้นว่า


     "ซวยเเล้วงานด่วนดาวดวงนั้นมีปัญหาหรอเนี้ย!!งั้นดิฉันอะธิบายคราวๆเกี่ยวกับโลกเก่าของคุณละกัน

ตอนนี้คุณไม่ตัวตนในโลกนั้นแล้วดิฉันมันซุ่มซามดิฉันขออภัยอย่างสูงและดิฉันจะในคุณไปเกิดในโลกแฟนตาซีดิฉันจะจัดการเรื่องพรให้คุณเองค่ะคุณสามารถติดต่อดิฉันได้ตอนที่ฉันว่างถ้าได้ยินเสียงดิฉันในหัวไม่ต้องตกใจนะคะ   ว๊ายงานมาอีกแล้ว

งั้นของตัวก่อนนะคะบรั้ย~~"


   "เอ๊ะเดี๋ยววววสิ"จู่ๆฉันก็วาปมากลางภูเขาหิมะเอ๊ะภูเขาหิมะไม่หนาวเลยเเหะ  เอ๊ะทำไมตัวของฉันรู้สึกชินกับความหนาวอย่างนี้ แต่ก็อื่นที่นี้ที่ไหนล่ะเนี้ยยยยยยยยย

    



 ตัดไปที่เจ้พระเจ้า

 


   ณ ตอนนี้พระเจ้ากำลังนั่งชิลมองดูลูกแก้วลูกหนึ่งอยู่

ฉันก็แค่พูดเรื่องงานปลอมๆส่งๆไปเท่านั้นแหละเเละฉันเป็นพระเจ้าสูงสุดด้วยและฉันชื่อ..เอ๊ะ!ฉันยังไม่ได้บอกยูเมะจังเลยยูเมะจะโอเคกับร่างใหม่รึป่าวน้าตอนเห็นเก่าของเธอถึงกับทำให้ฉันกำไหลเลยฉันเลยจัดการสร้างร่างกายให้น่ารักเเละดาเมจรุนเเรงขึ้นอีกเยอะเลยนะคะ 

แล้วฉันให้พรอะไรเธอดี'เลขาส่วนตัว'ของฉัน คิกๆ




จบตอนจ้า (ไม่รู้เรื่อง  เขียนผิดเเละควรแก้ตรงไหนบอกอันจังได้เลยนะคะ อิอิ)






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #14 Aikiro (@Aikiro) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 13:34
    ไม่เห็นแปลกเลยพี่สาวเราสองคนอายุ20+สองคนเแล้วยังสูง150เอง
    #14
    2
    • #14-1 anzu_Chan (@anzu_Chan) (จากตอนที่ 3)
      3 มิถุนายน 2562 / 14:17
      งั้นแสดงว่าต้องลดให้มันน้อยลงอีกใช่มั้ย555//อันจัง
      #14-1
  2. #12 Siliny (@Siliny) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 16:14
    เรขา=เลขา นะคะ

    สนุกกก//หยิบเสื่อมาปู
    #12
    0
  3. #4 Fuhua22 (@Fuhua22) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 22:59

    ฮั่นเเน่!! พระเจ้าร้ายใช่เล่น(?)//ปูเสื่อรอตอนต่อไปย์

    #4
    1
    • #4-1 anzu_Chan (@anzu_Chan) (จากตอนที่ 3)
      20 พฤษภาคม 2562 / 23:05

      ฮั่นแน่มาถูกเวลาตอนนี้อันจังแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว
      #4-1
  4. #3 mak2545 (@mak2545) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 07:02

    ปักธงรอคราบ
    #3
    1
    • #3-1 anzu_Chan (@anzu_Chan) (จากตอนที่ 3)
      20 พฤษภาคม 2562 / 07:13
      กำลังแต่งอยุ่เลยค่ะถ้างงยังไงก็บอกได้นะขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ค่าาา
      #3-1
  5. #2 Sittidet2018 (@Sittidet2018) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 05:21
    จะรออ่านตอนต่อไปคับ
    #2
    1
    • #2-1 anzu_Chan (@anzu_Chan) (จากตอนที่ 3)
      20 พฤษภาคม 2562 / 05:54
      ค่า~เดี๋ยวจะรีบอัพนะคะ
      #2-1
  6. #1 anzu_Chan (@anzu_Chan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:02
    เม้นบอกความเห็นอันจังด้วยยยย//เกรี้ยวกราด
    #1
    0