ชิดกลางใจ

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 387
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    10 ก.ค. 52


                         อาคารพาณิชย์ 3 ชั้นครึ่งธรรมดา ตอนนี้ถูกตกแต่งใหม่ โดยมีกระเบื้องดินเผาติดเป็นผนังโชว์อยู่ภายนอกทำให้ตัวตึกดูเด่นมากกว่าอาคารข้างเคียง
 แสงอาทิตย์ยามสายส่องกระทบประตูกระจกเปลือยสีเขียวที่ชั้นล่างซึ่งภายในถูกตกแต่งเป็นออฟฟิต  ชั้นลอยกั้นผนังด้วยกระจกสีเขียวเช่นเดียวกัน มีผ้าม่านม้วน(Roller blinds) สีน้ำตาลอ่อน  ทำเป็นห้องทำงานส่วนตัว ชั้นที่ 2 แบ่งเป็นห้องนอนเล็ก  2 ห้อง ชั้นที่ 3  ตกแต่งอย่างอพาร์ทเม้นต์ เป็นห้องนอนห้องใหญ่

 

                      สวยนะ  คุณฤดีหันหน้ามองไปรอบๆ  เมื่อเข้ามายืนอยู่ด้านในตัวตึก

                      ยังมีกลิ่นใหม่เหมือนกลิ่นสีอยู่เลยนะคะพี่ศิลป์ ไหมแก้วพูดขึ้น พลางยกมือขึ้นปิดจมูกเป็นระยะ

                      คงอีกวันสองวัน  ถึงจะหมดกลิ่น

                      ห้องพักอยู่ข้างบนหรือศิลป์  คุณฤดีมองไปทางบันได

                      ครับ ชั้น 2 ผมแบ่งไว้ 2 ห้อง ชั้น 3 ผมจะแต่งเป็นห้องใหญ่ห้องเดียว  

                      คุณสิทธิศักดิ์เอ่ยชวนภรรยา ไปดูสิคุณ สวยนะ อยู่สบายเลยละ เขาทิ้งงานที่รีสอร์ทบนเกาะไว้เพราะภรรยาบอกว่าจะมา ซึ่งตอนนี้ไม่มีปัญหาอะไร เอาไว้ค่อย กลับไปดูความเรียบร้อยทีหลังได้  ขึ้นบันไดดีๆล่ะ เป็นอะไรไปผมอุ้มไม่ไหวแล้วนะ

                    คุณฤดีหันไปค้อนสามีก่อนจะค่อยๆเดินขึ้นบันได โดยมีสามีคอยช่วยพยุง ฉันไม่แก่ขนาดนั้น ไม่ต้องพยุงก็ได้คุณ

                   ไหมแก้วมองผู้สูงวัยทั้ง 2 คนอย่างชื่นชม แล้วหันไปเอ่ยกับร่างสูงที่กำลังจะก้าวตามบิดามารดา คุณพ่อกับคุณแม่รักกันดีจังนะคะ  ถ้าพี่ศิลป์แต่งงานจะดูแลภรรยาแบบนี้มั้ยคะ

                    ก็คงต้องดูแลกันครับ  ชายหนุ่มตอบโดยที่ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะเป็นเรื่องธรรมดาถ้าคน 2 คนแต่งงานใช้ชีวิตร่วมกัน ย่อมต้องดูแลกัน แล้วเอ่ยชวนหญิงสาว  ไปดูชั้นบนกัน

                   

                  ไหมแก้วมองห้องโล่งๆที่ปูพื้นด้วยไม้ปาเก้ก่อนหันไปถามชายหนุ่ม  ไม่เห็นมีเครื่องเรือนเลย  พี่ศิลป์เลือกเอาไว้หรือยังคะ หล่อนอยากเลือกเครื่องเรือนหรือแต่งห้องเอง แต่ถ้าชายหนุ่มเป็นคนแต่งก็ไม่เป็นไรเพราะศิศิลป์เรียนด้านนี้มา ต้องออกมาสวยอยู่แล้ว  

                 สั่งไว้แล้วครับ วันมะรืนถึงมาส่ง

                 คุณฤดีหันซ้ายหันขวา ก่อนจะเดินออกไปดูอีกห้องหนึ่ง  ศิลป์  เอ่ยเรียกบุตรชาย แม่ขอห้องนี้ ที่มีห้องน้ำในตัวไว้ให้น้องนะ

                ทั้งคุณสิทธิศักดิ์และศิศิลป์มีสีหน้าแปลกใจ  คุณสิทธิศักดิ์เป็นคนเอ่ยปากถามก่อน  หนูแก้วหรือ?”

                คุณฤดีหันไปมองหน้าสามีอย่างตำหนิ ที่อีกฝ่ายถามอะไรไม่รู้ ถามแปลก จะมีใครอีกละ  แล้วหันไปยิ้มให้บุตรชาย  ศิลป์จะให้หนูแก้วมาช่วยงานที่นี่ใช่มั้ย แม่จำได้ว่าศิลป์บอกว่าจะดูๆว่าจะให้น้องมาช่วยอะไรได้บ้าง

                คือว่าคุณแม่ครับ  ผมว่า..

                 คุณฤดีรีบพูดแทรก  แม่บอกคุณมนแล้วว่า คราวหน้าจะชวนมาด้วยกัน มาดูที่อยู่ของไหมแก้ว แม่รับรองความปลอดภัยไปแล้ว  ศิลป์ต้องจัดระบบความปลอดภัยให้ดีๆ อย่าให้แม่เสียหน้า อย่าให้คุณมนเขาติได้นะว่า วางใจให้ลูกสาวมาช่วยงานแต่ไม่ดูแลความปลอดภัยให้ 

               คุณสิทธิศักดิ์กลืนน้ำลาย ก่อนแอบส่ายหน้า เขารู้จักนิสัยภรรยาดี ที่ไม่แน่ใจก็แน่ใจคราวนี้เองว่า ภรรยาไม่ได้คิดจะให้ไหมแก้วเป็นแค่น้องสาวของบุตรชาย  แล้วเหล่มองดูว่าบุตรชายจะว่าอย่างไร

             ไม่เหมาะนะครับแม่ ยังไงไหมแก้วก็เป็นผู้หญิง จะให้มาอยู่ที่นี่กับผมได้ยังไง ชายหนุ่มค้านมารดา

              ทำไมน้องสาวจะมาอยู่กับพี่ชายไม่ได้ คุณฤดีเสียงแข็ง

               คุณสิทธิศักดิ์ติงภรรยาขึ้นบ้าง หนูแก้วจะเสียชื่อเอานะ จะให้มาอยู่ได้ยังไง

               คุณฤดีไม่ยอม เพราะนี่เป็นโอกาสที่นางหมายตาเอาไว้แล้ว ยิ่งถ้าไหมแก้วเสียชื่อยิ่งดี จะได้ให้บุตรชายรับผิดชอบเสียเลย  ทำไมล่ะ ใครถามก็บอกน้องสาว ใครเขาจะว่าอะไร  น้องสาวกับพี่ชาย ใครเขาจะคิดอกุศลกัน  ก่อนหันไปถามบุตรชาย ถ้าศิลป์เห็นหนูเป็นน้องสาวก็ไม่ต้องคิดอะไรมากใช่มั้ย  หรือกลัวจะเห็นหนูแก้วเป็นอย่างอื่นล่ะ หือ

              ชายหนุ่มเริ่มเอะใจว่า มารดายังไม่เลิกล้มความตั้งใจที่จะให้ไหมแก้วแต่งงานกับเขา  อยู่ที่นี่ผมกลัวแก้วจะเบื่อ เสียงทุ้มพูดเรียบๆเมื่อคิดแล้วว่าตอบอะไรก็เข้าทางมารดา    

              ศิลป์ก็หาอะไรให้น้องทำ หรือพาน้องเที่ยวบ้าง ที่เที่ยวเยอะแยะไป คุณฤดีเสนอ  

              แม่ครับ อีกห้องผมว่า จะให้ธีมอยู่  คงไม่เหมาะถ้าไหมแก้วจะอยู่ที่ที่มีแต่ผู้ชาย

             ไหมแก้วฟังการสนทนาแล้วเริ่มหน้าเสีย เมื่อชายหนุ่มยืนกรานปฏิเสธ

              คุณฤดีหน้าบึ้ง แปลว่าศิลป์ดูแลน้องไม่ได้สิ

              คุณฤดี คุณสิทธิศักดิ์ปรามภรรยา ลูกห่วงชื่อเสียงหนูแก้ว ผมเห็นด้วยนะ

              คุณฤดีอยากบอกออกไปว่า ก็แต่งงานแต่งการกันเสียเลยจะได้สิ้นเรื่องจะได้ไม่มีใครเสียชื่อเสียงหรือมีคนนินทา แต่ก็นิ่งไว้เพราะเดี๋ยวบุตรชายจะรู้ทัน ก็แค่อยากให้หนูแก้วได้ลองทำงานเท่านั้นเอง  ไม่ได้คิดอะไรเพราะคนกันเองทั้งนั้น ธีมก็เห็นมานาน หนูแก้วกับศิลป์ก็คุ้นกันอยู่  เอางี้นะคุณ ไหนๆคุณกับลูกก็มาอยู่ที่นี่  ถ้างั้นฉันมาอยู่กับหนูแก้วก็ได้ จะได้ไม่เป็นที่ครหาอย่างที่กลัวกันนัก  ฉันกับหนูแก้วจะมาเป็นครั้งคราว ก่อนหันไปถามบุตรชาย  ให้น้องทำแบบพนักงานพาร์ททามได้มั้ยล่ะ  

             ได้ครับ  ศิศิลป์โล่งใจที่มารดายอม  

             ไหมแก้วใจชื้นขึ้นเมื่อชายหนุ่มรับปาก ก่อนจะหันไปมองคุณฤดีที่มีสีหน้าพอใจ

 

              ด้านนฌิชร์ก็กลับมาอยู่ที่ตราดแล้วเช่นกัน  หญิงสาวอยู่ในห้องที่บ้าน กำลังเปิดดู e- mail ที่ส่งมาจากบริษัทของชายหนุ่ม เป็น file บอกวันเวลาเริ่มงาน และกำหนดการ การเปิดอย่างเป็นทางการ รายชื่อเพื่อนร่วมงานพร้อมตำแหน่งที่นฌิชร์จ้องแล้วจ้องอีกก็ไม่เห็นชื่อของ มุรี  คิ้วบางวิ่งเข้าหากัน สายตาก็ยังคงจ้องไปตามรายชื่อพนักงาน วันนั้นหล่อนคิดว่า มุรีจะมาทำงานที่นี่ หล่อนถึงได้ออกปากไปโดยไม่ได้คิดหน้าคิดหลัง ว่าจะต้องทำงานกับชายหนุ่ม  ธีมปทินท์ ก็มีชื่อในนี้นี่หน่า  ตัวร้ายไม่มาด้วย งั้นคงพูดรู้เรื่องจริงๆ ...อืมม์ ก็ดีแล้วคิ้วก็เริ่มขมวดมุ่นหนักกว่าเก่า เมื่อคิดได้ว่า แล้วตัวหล่อนจะไปทำงานกับชายหนุ่มทำไม ปากหนอ ทำไมอยู่หน้าสมอง วันนั้นเงียบไปก็ดี ย่าเกดก็ไม่ว่าเพราะตานั้นไม่รับเราเอง ทำไงล่ะทีนี้มีตาแสนรู้เป็นหัวหน้า เฮ่อ    หล่อนเคยขับรถผ่านตึกที่กำลังจะเป็นที่ทำงานใหม่ของหล่อน  สภาพภายนอกเรียกได้ว่าปรับปรุง ใหม่ได้สวยทีเดียว  แต่หล่อนก็ไม่ได้จอดรถลงไปแอบมองสักทีว่าข้างในตกแต่งเป็นอย่างไร แต่อีกไม่ถึงเดือนหล่อนก็ต้องทำงานอยู่แล้ว ค่อยไปดูวันนั้นเลยดีกว่า  เมื่อไม่มีอะไรทำ หญิงสาวจึงคิดไปหาบิดาและมารดาที่โรงแรมเผื่อมีอะไรให้หล่อนช่วยทำ หรือไม่ก็อาจจะไปหาย่าศิ 

 

                นฌิชร์เดินผ่านลอบบี้โรงแรมไปหยุดรอลิฟต์เพื่อขึ้นไปบิดา  ทางหางตาเห็นว่ามีพนักงานพร้อมด้วยลูกค้ากลุ่มหนึ่งเดินตรงมา  จึงต้องเขยิบเปลี่ยนที่ยืน เพื่อหลีกทางให้ลูกค้าได้ใช้ลิฟต์ก่อน   

         คุณลูกชิด

         คุณสิทธิศักดิ์ เสียงใสเอ่ยอย่างแปลกใจ พร้อมกระพุ่มมือไหว้ สวัสดีค่ะ หล่อนไหว้ ผู้ใหญ่ 2 คน รวมทั้งว่าที่เจ้านาย ก่อนยิ้มให้หญิงสาวที่มาด้วยอีกคน  มาพักที่นี่หรือคะ  โรงแรมพรอสเพอเริส ยินดีต้อนรับค่ะ พอดีกับที่ลิฟต์เปิดออก หล่อนจึงค้อมศีรษะให้เป็นเชิงกล่าวลาไปในตัว  มีอะไรขาดตกบกพร่อง หรือไม่สะดวกโทรบอกได้เลยนะคะ ทางเรายินดีรับใช้ค่ะ 

 

                        คิ้วเข้มของชายหนุ่มยกสูงขึ้น มองใบหน้าน่ารักอย่างทึ่งๆ  เขาไม่เคยคิดว่า นฌิชร์จะทำตัวเป็นการเป็นงานได้ขนาดนี้  พอประตูลิฟต์ปิด ไหมแก้วก็พูดขึ้น เบาๆ  โรงแรมคุณลูกชิดสวยนะคะ

                 รีสอร์ทที่ติดกันก็สวย บรรยากาศดีมาก  แต่บ้านพักแบบครอบครัวเต็มหมด  คุณสิทธิศักดิ์บอก เลยเลือกจอง Seaview Suite ที่โรงแรมให้  

                นานๆจะได้มาทั้งครอบครัวแบบนี้สักที คุณฤดีพูดอย่างอารมณ์ดี  เพราะสามีและบุตรชายก็มาพักด้วย

                      คุณฤดีมาก่อนตึกเสร็จ    คราวหน้าถ้าเสร็จเรียบร้อย คงเหมือนมาเที่ยวทั้งครอบครัวหลายวันเชียวละ เพราะจะอยู่กี่วันก็ได้  คุณสิทธิศักดิ์พูด      

                    ฉันก็อยากมาอยู่หลายๆวัน คุณฤดีพูดพลางคิดไปไกลถึง วันที่ไหมแก้วและบุตรชายได้ใกล้ชิดสนิทสนมกัน จนบุตรชายเปลี่ยนใจรักไหมแก้วในเชิงชู้สาว

 

                        ช่วงเย็น หลังจากนอนพักได้สักครู่ ไหมแก้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นกางเกงขาสั้น เสื้อแขนกุดสีเขียวสดเดินออกมาจากห้อง เตรียมออกไปเดินเล่น แต่แล้วต้องผิดหวังเมื่อคุณฤดีบอกว่า ศิศิลป์ออกไปที่สาขา

                       เดี๋ยวพี่เขาก็มา   คุณฤดีปลอบ

                    พี่ศิลป์รับปากว่าจะไปเดินเล่นกับแก้ว แก้วนึกว่า พี่ศิลป์จะไม่ออกไปไหน  พอตื่นมา หล่อนก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เพราะนึกว่าจะได้มาเจอชายหนุ่ม  สายตามองไปที่ท้องทะเลที่ส่องประกายสะท้อนสีส้มของแสงอาทิตย์เบื้องล่าง แดดกำลังอ่อน พอดีเลย 

                 อยู่แต่ในห้องเบื่อหรือหนูแก้ว คุณสิทธิศักดิ์เดินออกมาที่ห้องนั่งเล่น เห็นไหมแก้วมีสีหน้าเบื่อๆอยู่พอดี  ไปเดินเล่นกันมั๊ยแล้วหันไปหาภรรยา ไปเดินเล่นกัน 

                           คุณฤดีพยักหน้า ก่อนหันไปบอกไหมแก้ว ไปเดินเล่นข้างล่างด้วยกันกับแม่ รอพี่เขาไปพลางๆดีกว่า

                          ค่ะคุณแม่

                        

 

                      ศิศิลป์ขับรถออกจากที่จอดรถหน้าสาขา เพราะสัญญากับมารดาว่าจะรีบกลับเพื่อไปนั่งเล่นที่ชายหาดพร้อมๆกัน  ขณะที่ขับรถ ความสงสัยก็หวนกลับมาอีกครั้ง ความพยายามของมารดาที่จะให้ไหมแก้วมาทำงานที่นี่กับเขา ทำให้เขาเริ่มคิดว่า มารดายังไม่ล้มเลิกความตั้งใจที่จะให้เขากับไหมแก้วแต่งงานกัน ...แล้วไหมแก้วยอมรับหรือคิดกับเขาแค่พี่ชายหรือเปล่า ถ้าเป็นอย่างนั้น ถึงมารดาพยายามไปก็ไม่มีผลอะไร แต่จากการวางตัวและการกระทำที่ผ่านมาไหมแก้วไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมเท่าไหร่  หรืออาจจะทำตัวใกล้ชิดเขามากกว่าเดิมด้วยซ้ำ  คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อไม่แน่ใจว่า ทั้งมารดาและไหมแก้วจะร่วมมือกันหรือเปล่า 

 

                     นฌิชร์เดินออกจากโรงแรมเพื่อจะกลับบ้านที่รีสอร์ท  หล่อนไปหาบิดา ก่อนจะไปอยู่คุยกับย่าศิมาเกือบทั้งวัน กำลังเดินผ่านสระว่ายน้ำของโรงแรม สายตาก็เหลือบไปเห็นร่างบาง ผมยาวสีชอคโกแลตสวย นั่งหน้าหมองอยู่คนเดียวที่ริมสระน้ำ จึงตัดสินใจเดินไปทัก

                     คุณไหมแก้ว

                     คุณลูกชิด

                     ไม่สนุกหรือคะ หรือไม่ชอบที่นี่

                     เปล่าค่ะ ที่นี่ก็สวยดี บรรยากาศก็ดี ไหมแก้วตอบเรียบๆ  แต่แก้วไม่รู้จะทำอะไร จะลงเล่นน้ำคนเดียวก็ไม่สนุก

                   แล้วแฟนไปไหนหว่า ไปเดินเที่ยวทางด้านนั้นหรือยังคะ นฌิชร์ผายมือไปทางรีสอร์ท  ทางนั้นเป็นรีสอร์ทของทางโรงแรมเรา  หาดทรายสวยแล้วก็สงบมากกว่าทางด้านหน้าโรงแรมอีกนะคะ

                   ไหมแก้วผ่อนลมหายใจออกยาว คุณพ่อคุณแม่เดินไปกันแล้ว  แต่แก้วขอรอพี่ศิลป์ก่อนค่ะ

                   นฌิชร์กระพริบตา เมื่อความพยายามเอาใจลูกค้าไม่เป็นผล เพราะอีกฝ่ายต้องการรอคนรัก หล่อนก็ไม่รู้จะเอากลยุทธ์อะไรมานำเสนอเอาใจ จึงเอ่ยลา ลูกชิดขอตัวนะคะ  กำลังเดินกลับไปทางเดิม ก็เห็นร่างสูงคุ้นตาเดินตรงออกมาจากในโรงแรม  หล่อนไม่คิดจะทักเพราะไม่รู้จะทักอะไร แต่ทางเดินทางเดียวและจำเป็นต้องสวนกัน จึงทำให้หล่อนต้องยิ้มให้

                     ร่างสูงหยุดเดินเมื่อเห็นคนที่ยืนยิ้มให้  ได้ mail  ของบริษัท แล้วใช่มั้ย

                    ค่ะ

                  ไม่มีปัญหาอะไร?”

                    ไม่มีค่ะ    

                  ดีแล้ว  ผมจะได้มั่นใจว่า คุณจะไม่ไปหาเรื่องลูกน้องผมอีก พูดก่อนจะเดินผ่านหญิงสาวไป

                    นฌิชร์อ้าปากค้าง เหลียวหน้ามองตามร่างสูงที่เดินห่างไป ก่อนเข่นเขี้ยวเบาๆ  หนอย ตาบ้า ว่าเราไปหาเรื่อง  ตอนนี้เป็นลูกค้า ปล่อยไปก่อน  เอ๊ะ รู้เรื่องด้วยเหรอ  ตาธีมคงเล่าให้ฟังมั๊ง เพื่อนกันนี่           

 

                   ไหมแก้วคอยมองทางเดินที่ทอดออกมาจากโรงแรม เพราะเมื่อครู่นี้เอง คุณฤดีโทรมาบอกว่า ชายหนุ่มกำลังมาหา พอเห็นร่างสูงเดินออกมา หล่อนจึงรีบหันกลับไปมองทางสระน้ำ ทำเป็นไม่ได้ตั้งใจนั่งรอ

                       แก้ว 

                       ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อคลี่ยิ้ม  ลุกขึ้นยืนพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ พี่ศิลป์ออกไปข้างนอกไม่บอกแก้วเลย          

                    ทำไมมานั่งอยู่คนเดียว ไม่ไปเดินเล่นกับพ่อแม่ล่ะ 

                      คุณพ่อกับคุณแม่สวีทกัน  แก้วไปด้วยก็ส่วนเกินสิคะ แก้วเลยขอตัวมานั่งเล่นที่นี่ แก้วว่าเราไปเดินเล่นทางนั้นกันดีกว่า ไหมแก้วชวนชายหนุ่มไปเดินเล่นคนละทางกับทางที่ผู้สูงวัยทั้งสองเดินไป

                      เขาคุยกับมารดาแล้ว มารดาบอกว่านั่งเล่นอยู่ชายหาดด้านหน้ารีสอร์ท แต่บอกให้เขาแวะหาไหมแก้วที่นั่งเล่นอยู่ที่สระว่ายน้ำก่อน  ไปหาพ่อกับแม่ที่อยู่ทางโน้น กันก่อนดีกว่า

                   ไหมแก้วผิดหวัง แต่ก็ยอมตามใจอีกฝ่าย

                                                                             

                      คุณสิทธิศักดิ์เอ่ยถามภรรยาตรงๆ เมื่ออยู่กัน 2 คน  ยังอยากให้ไหมแก้วมาเป็นสะใภ้อยู่อีกใช่มั้ย

                      ใช่ คุณฤดียอมรับ

                      ไหนว่าทำใจได้แล้วไง

                      ก็ถ้ามีโอกาส ก็น่าจะลองดูอีกสักที คุณอย่าบอกลูกนะ

                      คุณสิทธิศักด์มองภรรยา ก่อนเอ่ยเตือน  เจ้าศิลป์ไม่โง่นะ คราวนี้ถ้าลูกรู้ตัวว่าคุณยังจะจับคลุมถุงชน ระวังจะห่างออกไปจากหนูแก้วมากกว่าเมื่อก่อน

                    คุณฤดีทำสีหน้าไม่พอใจ เพราะไม่เห็นด้วย ไม่หรอกน่า ศิลป์ว่าง่ายจะตายไป ฉันจะค่อยๆทำให้ใกล้ชิดกันมากๆ นี่ก็ใกล้ความจริงเข้าไปแล้ว คุณคิดดูสิ ไหมแก้วมาทำงานอยู่ด้วย  แล้วฉันก็จะให้ศิลป์คอยดูแลในฐานะน้องสาว

               คุณสิทธิศักดิ์ส่ายหน้าอย่างระอา ตามใจ ทำอะไรก็ทำไป ถ้าไม่บังคับใจลูก ผมก็ไม่ว่า 


เขียนมา 5 หน้า a 4   ไหงพออัพมันได้นิดเดียวฟร้า

นภัสวริน   มาหาเราบ่อยจริง  ท่านเจ้าป้าขยันมาเยี่ยมแบบนี้  t-rex เริ่มอยู่ไม่สุข ที่นั่งร้อนๆพืลึก สงสัย ท่านเจ้าป้าจะทวงเก่งจริง ทำให้ t-rex เริ่มมีความรู้สึกละ  (หรือว่าท่านนภัสวริน อยากกินหมูหัน แอบสุ่มไฟลนเราอยู่)  ....มาก่อนเราอัพนิดนึงนะนี่  
 
Peem's Sister  คนที่พวกเรารู้ว่าใครนี่ รวมถึงท่านด้วย  สบายดีมะ เรานะ กลัวๆ ไอ้หวัดนี่ ไม่อยากเป็นหรอก ถึงจะหาย เสียวตายนิดๆก็เหอะ ใครมันจะอยากไม่สบายกันล่ะ (ตอนแรกใช้วะ ลืมไป ไม่สุภาพ 555+ ) 

ซาลาเปา  แวะมาดูไรจ๊า

 september   มาทุกตอน ทุกเรื่องเลย ทนเราได้  เย้ๆๆ เราดิ ไม่เคยแวะไปหาเท่าไหร่  เริ่มละอาย นิดนึง รอมากๆก่อนนะจะไปเยี่ยม

  nekojung   กลัวหวัดวะ เลยไม่ค่อยว่าง มัวแต่นั่งเป็นเจ้าแม่อนามัย ฉีดยาฆ่าเชื้อโรคอยู่ แต่ โรคบ้าของเรานี่ไม่มีวันตาย 

 BerserkeR  ไม่ว่างไม่ต้องมาก็ได้ย่ะ 
  
oss-spy  จริงเหรอ ไม่ไปเยี่ยมไม่พูด ไม่ทักไม่ตอบ  ได้ด้วยเปล่า แบบนี้ ไม่ได้เรียกไม่ว่างละ เขาเรียกตัวน่าเกลียด 

ต้นหอม  ให้กำลังใจเราตลอดเลย  ถ้าเอากำลังใจมาดันให้เราอัพเราได้คงดีใช่มะ  หึหึ

 lala      อย่าๆๆๆ  อย่าคิดว่า ข้าพเจ้าจะมาอัพวันที่นี้ตลอดนะ    ก็สงสัยตัวเองอยู่ว่า เขียนมาได้ตั้งขนาดนี้ ทำไม๊ทำไม พระนาง ยังมิได้มีอะไรเข้าใกล้กันสักนิด ไอ้ตอนคิดพล๊อตก็ไม่คิดว่ามันจะเอื้อยเชือขนาดนี้

ฟ้าหม่นเดียวดาย  ขอบคุณที่ยังเข้ามาอ่าน มาทัก มาคุยกะคนขี้เกียจอย่างเรา 

จ๋อมจ๋า    อยู่ๆ ก็เกิดแรงอืด เฮ้ย  แรงฮึดขึ้นมา เลยมาเขียนๆๆแบบไม่เร่งร้อน(ปกติมันเขียนยังไงของมัน) แล้วก็ได้ออกมาวันที่ 10 (นานๆทีน่ะนี่)    ส่วนพระนางนี่นะ  ไอ้เราว่า สงสัยจะ 100 ตอนอัพ เอาไม้เท้าค่อยๆ ยักแย่ยักยันตามกันไป 555+  ...ถูกหวยมั่งยัง...

a-mi  ไหมแก้ว ไม่นาน ไม่นาน อีก 10 ตอน โอ้ม่ายยยยยยยย  ไม่นาน เดี่ยวก่อน จะเอาให้กระเด็น จะได้เริ่มเรื่องพระนางสักที


ginn_jinn  แอบมาอ่าน แต่โผล่มาทักด้วย  ดีจัง ......  เรานะพยายามคิดว่า คนใจดี(ฟาง)จะทำยังไงกัน ไม่รู้ปกติคนใจดีเขาจะเป็นงี้กันมะ คนเขียน ปกติ พวกไม่ดี ใจร้ายเสียด้วยสิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

290 ความคิดเห็น

  1. #215 นภัสวริน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2552 / 14:44
    ประกาศทีเร็กหาย

    ใครพบเห็นจับมาส่งที่ชิดกลางใจด่วน

    โทษความผิดทั้งหมดป้าไม่เอาความรีบมาด่วนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #215
    0
  2. #209 จ๋อมมาแล้ว (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2552 / 23:34
    มาแล้ว มาแล้ว เกือบไม่ทันแน่ะ โชคดีเดือนนี้มาช้ากว่าปกติ 555+ (ได้ข่าวว่านัดวันที่ 15)



    ถ้าคุณแม่รู้ว่าลูกชิดต่างหากที่เป็นนางเอก คุณแม่จะปลื้มมั้ย??? หรือชอบสะใภ้ปลิงๆ เกาะหนึบๆ หุหุ
    #209
    0
  3. #208 นภัสวริน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2552 / 21:26
    หรอกคนแก่บาปนะทีเร็ก ป้าล่ะคอยเก้อแล้วนะ
    #208
    0
  4. #206 นภัสวริน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2552 / 23:24
    ใกล้วันนักแล้วน้าทีเร็กป้านะคอยจนเท้ากาขึ้นพลึบเต็มหน้าเหี่ยว ๆ ของป้าแล้ว

    หลานเอ๋ย เดี๋ยวตาจะยาวอ่านไม่เห็นพอดี
    #206
    0
  5. #205 onemonday (@silhouette-ka) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2552 / 21:26
    แล้วห้าหน้านั้นมันขีดฆ่า ลบทิ้ง ไปกี่หน้าอ่าเจ้  ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
    #205
    0
  6. #203 นภัสวริน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2552 / 15:16
    ป้ามาเตือนใกล้กำหนดอัพานะหลานห้ามลืม ห้ามอู้ ห้ามลา ห้ามขาด

    ห้ามเป็น2009 ห้ามมาสาย มาก่อนวันอัพได้(ชอบ) และห้าม.......5555555

    ถ้าไม่มาจะเอารถไปยกมาอัพ(โหด)

    โอม มาอัพ โอม มาอัพ เพี้ยง สำเร็จ
    #203
    0
  7. #202 ซาลาเปา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2552 / 15:19
    เฮ้อ! นายศิลป์นี่ ชอบหาเรื่องลูกชิดจัง เดี๋ยวเถอะเจอดีแน่
    #202
    0
  8. #200 MooNMa@฿∑!!ity (@bellity_2533) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2552 / 05:32
    เอะ ระหว่างแม่กับลูกใครจะเหนี่ยวกว่ากันน่ะ...

    ดูไปดูมาไหมแก้วนี่เป็นตัวละครที่ไม่ทำอะไรเลยอ่ะ นอกจากนั่งรอศิลป์กับให้ว่าที่แม่ยายกำกับชีวิต 55+
    #200
    0
  9. #180 september (@lush2926) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2552 / 09:43
    เอาไปเลย 100% กับคนขยันอัพ
    ชอบความคิดเห็นที่ 117 จัง ชอบ เบอร์ 39 ยังแรงๆๆ........
    #180
    0
  10. #179 •ami• (@keylynn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2552 / 02:28
    เหอๆ ถ้า 10 ตอนจริง กว่าจะได้อ่านเรื่องของคู่พระนางก็คง............

    จ๊ากกกกกก!!!!!!!!...........กลางปีหน้า!!!

    เหอะๆๆ...ขอบแบบ ไม่น๊านไม่นาน..ประมาณปีนี้ดีกว่าเนาะ...

    รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ^o^
    #179
    0
  11. #178 oss-spy (@oss-spy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2552 / 22:29
    oss-spy  จริงเหรอ ไม่ไปเยี่ยมไม่พูด ไม่ทักไม่ตอบ  ได้ด้วยเปล่า แบบนี้ ไม่ได้เรียกไม่ว่างละ เขาเรียกตัวน่าเกลียด
    ู^
    ^
    ^
    ^
    ^
    ^
    ^
    ^
    ^
    ^
    คงไม่ได้ว่าเค้าใช่มั้ยเนี้ย ... ?
    #178
    0
  12. #177 นภัสวริน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2552 / 22:03
    ป้าว่างทั้งวันอ่านป่วนหมดคิดถึงทีเร็ก ถ้าอยู่ใกล้จะจับมือพิมพ์คอมเลยป้าขอเบอร์39 ยันแรง ๆ

    ให้ชะนีไหมแก้วไปไกล ๆ ได้ป่าว ทีเร็กตัวใหญ่เกินหันแล้วทำไม่ได้ใช้ได้แต่เทียนล้นคาง5555555555555

    ล้อเล่นหลานเอ๋ยมาเดือนละ 4 ตอนกำลังดีนะป้า 5 คะแนนพร้อมโหวตนะจะได้ขยันอัพ
    #177
    0
  13. #176 nekojung (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2552 / 10:24


    หมั่นไส้ ยัยไหมทองแดงกับแม่นายศิลป์จัง



    ช่วยกำจัดไปไกลๆเลยนะ รออ่านเรื่องศิลป์กับลูกชิดอยู่นะจ๊ะ



    จริงๆ หยุดหลายวัน อัพหลายๆตอนหน่อยดิจ๊ะ















    #176
    0
  14. #175 LaLa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2552 / 01:17
    พระเอกรู้ตัวช้าจังเอาวะดีกว่าไม่รู้แต่จะกำจัดยังไงหละ นึกว่าตอนนี้จะมีอะไรกุ๊กกิ๊กกับลูกชิดบ้างก็ไม่มีเลยหงุดหงิดจังน่าจะมีซะอีก 1 หน้า a4นะ ไม่ได้หวังว่าจะให้มาวันนี้ตลอดหลอกนะ แต่หวังให้มาเร็วกว่านั้น 5555 โหวตไปหลายทีแล้วนะ เผื่อจะกระตุ้นให้มาบ่อยแบบอาทิตย์ละตอน ....ฝันไปเถอะใช่มั้ย? น้อง
    #175
    0