[Fake Mask] หน้ากากซาตาน (Yonghwa/Seohyun-YongSeo)

ตอนที่ 26 : Chapter 25 : โอบกอด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 460
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    11 ต.ค. 59

 

 

  



ความรู้สึกของซอฮยอนค่อนข้างน่าอึดอัด เธอรู้ดีว่ายงฮวาเป็นผู้ชายอันตรายและเล่นกับความรู้สึกของเธอได้อย่างใจร้ายที่สุด แต่ในทางกลับกัน เธอกลับรักเขาเข้าอย่างถอนตัวไม่ได้อีกต่อไปแล้ว แม้เธอจะคอยพูดจาขับไสไล่ส่งเขาอยู่ตลอดเวลา แต่ในใจเธอนั้นพร่ำบอกอยู่เสมอว่า   ...‘อย่าไปไหนนะ’…

 


 

เขาเปรียบเสมือนสารเสพติด  และเธอ เ ป รี ย บ เ ส มื อ น ค น ติ ด ย า

 

 

เธอเปรียบเสมือนผู้ป่วยติดยาที่กำลังได้รับการบำบัด  เธอรู้อยู่เต็มอกว่าผลลัพธ์ของการเสี่ยงลองสารเสพติดให้โทษอย่างเขาสามารถทำให้เธอคุ้มคลั่งอย่างไรได้บ้าง เธอรู้ดี  แต่เมื่อถึงเวลาที่เธอคิดว่าเธอต้องตัดขาดกับมัน สารเสพติดอันตรายอย่างเขา  เธอเลิกไม่ได้

 

 

ซอฮยอนเป็นผู้หญิงประเภทเจ็บแล้วไม่จำ ซึ่งเธอคิดว่าไม่มีใครหน้าไหนชินกับความเจ็บปวดสุดทรมานนี้ได้หรอกแม้แต่เธอเอง ถ้าคุณโดนทำร้ายจิตใจอยู่บ่อยครั้ง คุณจะพูดออกมาไหมว่าคุณไม่เจ็บหรอกเพราะคุณชินแล้ว

 

ไม่มีหรอก ทุกคนไม่มีใครเคยชินกับการถูกทำร้ายทางจิตใจอยู่หลายครั้งหรอก แม้แต่เธอเอง 

 

หลายครั้งที่ซอฮยอนถูกยงฮวาทำร้ายจิตใจเธอก็ไม่เคยชินเช่นกัน แต่ที่เธอยังดื้อด้านอยากจะมีเขาอยู่ในชีวิตต่อทั้ง ๆ ที่เสียน้ำตาให้เขามามากมายขนาดนั้นก็เพราะว่าเธอรักเขา ใครจะอยากเสียน้ำตาให้กับเรื่องเดิม ๆ หรือคนเดิม ๆ บ้าง

 

แต่ถึงแม้ว่าหลายคนคงจะไม่เห็นด้วยที่เธอยังคงโง่งมงายจมปรักอยู่กับเขา แต่ซอฮยอนก็ยังเป็นซอฮยอนอยู่วันยันค่ำ เธอยังอยากเดินหน้าที่ถึงที่สุดจนเขาทำร้ายใจเธอไม่ให้เหลือชิ้นดี

เจ็บปวดทรมานแบบนี้มันก็ท้าทายดีนะ ซอฮยอนคิด อันที่จริงเธอหวังว่าการเดินหน้าต่อของเธอในครั้งนี้ทำให้เขาชัดเจนกับเธอขึ้นมาบ้าง เพราะใครก็เดาใจเขาไม่ออกหรอก และเธอเชื่อว่าแม้แต่เขาเองบางครั้งก็ยังเดาหัวใจตัวเองไม่ออกเลยว่าเขากำลังคิดจะทำอะไรอยู่ เพราะเขามันอันตราย

 

 

แต่ถึงอย่างไรก็ตามความจริงก็คือความจริง และเธอควรจะเริ่มต้นใหม่กับเขาเสียตอนนี้ เธอควรพูดในสิ่งที่อยากพูด แสดงออกในสิ่งที่อยากทำ  และรัก  ---  รักเขาอย่างคนที่มีหัวใจบริสุทธิ์ เธอคงไม่กลัวผลลัพธ์ที่จะออกมาครั้งนี้แล้วแหละ

 

แต่ในใจลึก ๆ ก็หวังว่าสิ่งที่เธอกำลังจะทำมันจะสมหวังบ้าง

 

เธอมันผู้หญิงซับซ้อนของจริงเลย ใครก็เดาอารมณ์เธอไม่ได้หรอก

 

แม้แต่ตัวเธอเองก็เถอะ

 

 

ซอฮยอนจมอยู่กับความคิดอยู่นานเสียจนผู้ชายที่นอนอยู่ข้าง ๆ สัมผัสได้ถึงความคิดเธอ เขาคิดว่าเธอคงกำลังคิดถึงเรื่องของเขาอยู่เป็นแน่แท้ อาการเธอตอนนี้มันหมือนคนกำลังตัดพ้อทางความคิด เพราะสีหน้าและท่าทางเฉื่อยชากับสายตาที่ลอยละลิ่วไปตามความคิดของเธอนั้นมันปรากฏขึ้น ทั้งที่ตอนแรกเธอมีท่าทางตกอกตกใจมากกว่าตอนที่เขาย่างกรายเข้ามาในห้องนอนแห่งนี้

 

ยงฮวาที่จ้องมองซอฮยอนที่กำลังจมอยู่ในภวังค์ความคิด เขาจึงคิดว่าเขาควรทำอะไรสักอย่างเพื่อพิสูจน์ให้เธอแน่ใจเสียทีว่าเขาไม่ได้คิดกับเธอแค่ของเล่นชิ้นใหม่ ถึงแม้แต่ก่อนเขาอาจจะเคยคิดไปบ้างว่าเขาไม่ได้จริงจังกับเธอมากนัก เพราะเธอเองก็คงไม่ได้จริงจังอะไรกับผู้ชายอย่างเขา แต่เหตุการณ์บนรถวันนั้นมันทำให้ความคิดเขาเปลี่ยนไป ---  อันที่จริงซอฮยอนคิด และเธอคิดมาตลอดเลยด้วย

 

เขาอยากจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่าเขาก็รักเธอได้ไม่แพ้ผู้ชายคนอื่น

ฟังไม่ผิดหรอก

 

ย ง ฮ ว า รั ก ซ อ ฮ ย อ น         

และเขาจะไม่ยอมปล่อยเธอให้ใครเด็ดขาด

 

 

ยงฮวากระโดดขึ้นเตียงแรงเสียจนมันยุบลงไปเกือบครึ่งหนึ่งของเตียงแล้วเด้งกลับขึ้นมาใหม่ เสียงเอี๊ยดอ๊าดดังเล็กน้อยตามความแรงของการยุบตัว ซอฮยอนหลุดออกจากภวังค์พลางเบิกตาขึ้นอย่างตกใจเล็กน้อย ตอนนี้เธอกลับมาอยู่กับสถานการณ์ปัจจุบันแล้ว

 

บรรดาเลือดภายในร่างกายต่างไหลเวียนกันอย่างพร้อมทำงานเต็มที่ ซอฮยอนกลับมามีความรู้สึกตื่นเต้นกับผู้ชายที่ถือวิสาสะเข้ามาในห้องของเธออีกครั้ง เธอทำตัวไม่ถูก เธอควรจะเริ่มต้นทำอะไรก่อนเพื่อทำให้เขารู้สึกว่าเธอกำลังเริ่มต้นใหม่อย่างที่เธอคิดเอาไว้

 

ซอฮยอนยืนนิ่งต่อหน้าเขาที่กำลังนอนตะแคงข้างมองดูเธอที่กำลังยืนงงอยู่ ใบหน้าสวยของเธอเริ่มขึ้นสีอย่างเห็นได้ชัด เธอควรจะเริ่มต้นพูดหรือท่าทางยังดีล่ะเนี่ย

 

‘’มานอนนี่สิ  ซอฮยอน’’

 

ยงฮวาพูดพลางตบมือบนที่นอนที่ยังเหลือว่างอยู่ ซึ่งมันเป็นที่นอนของซอฮยอนนั่นเอง เธอเผยอปากเหมือนพยายามจะพูดอะไรออกมา แต่แล้วก็ปิดปากลงตามเดิม

 

ซอฮยอนคิดว่าเธอควรปีนขึ้นเตียงตามคำเชิญชวนของเขาดีไหม เพราะเมื่อสักครู่เธอกำลังจะตำหนิเขาสำหรับคำพูดเชื้อเชิญ แต่พอนึกขึ้นได้ก็ลืมไปว่าเธอต้องอ่อยยงฮวาสุดกำลังตัว

 

เธอไม่พูดอะไรต่อ เธอเพียงแต่มองหน้าเขาอยู่แว้บเดียวก่อนจะเลิ่กผ้าห่มขึ้นเพื่อยกขาเรียวข้างที่ติดกับขอบเตียงไปวางแทนที่ ตามมาด้วยขายาวอีกข้าง และในที่สุดซอฮยอนก็ล้มตัวลงนอน โดยมียงฮวานอนตะแคงข้างมองใบหน้าหยิ่งจองหองของเธออยู่

แม้ว่าเธอจะมีท่าทีหวาดกลัว ทำตัวน่ารัก หรือหน้านิ่ง เธอก็จะไม่พ้นความเป็นสาวที่มีใบหน้าหยิ่งจองหอง เพราะโครงหน้าและส่วนประกอบของใบหน้าเธอที่ทำให้มันได้ความรู้สึกแบบนั้น และมันเปลี่ยนไม่ได้เสียด้วย ในทางกลับกัน เขากลับรู้สึกหลงใหลในใบหน้าหยิ่งจองหองและอวดดีของเธอเหลือเกิน

 

‘’เขยิบมานี่สิ’’  ยงฮวาพูด

ซอฮยอนหันมามองหน้าเขาอย่างประเมินค่า ก่อนจะพลิกตัวมาประจันหน้ากับเขา

‘’ไม่’’  เธอตอบกลับ สีหน้าอวดดี แต่โดยรวมแล้วเธอเหมือนลูกแมวมากกว่าจะน่าหมั่นไส้

ยงฮวายิ้มอย่างอ่อนโยน เขาชอบเธอตอนนี้เหลือเกิน ใบหน้าสวยชวนหลงปนกับความอวดดีของเธอนั้นทำเอาเขาอดใจแทบไม่ไหว เขาอยากนอนมองหน้าเธอแบบนี้ทุกคืนถ้าเป็นไปได้ ซอฮยอนนั้นน่าทนุถนอมเหลือเกิน  เขาอยากขังเธอไว้ไม่ให้ไปเจอใครหน้าไหนทั้งนั้น

ยงฮวายกแขนขึ้นโอบเอวเล็ก ๆ ของซอฮยอน แต่ในเมื่อเธอไม่ยอมเขยิบมาใกล้เขาก็คงมีแค่วิธีเดียวเท่านั้น  เขาออกแรงดึงตัวเธอให้เขยิบเข้ามาใกล้ ๆ ทันที ซอฮยอนถูกดึงเข้าไปใกล้กับยงฮวาอย่างง่ายดาย ใบหน้าของเธอแนบกับอกแกร่งของเขาพอดิบพอดี แถมยังอยู่ในอ้อมกอดแสนอบอุ่นอีกด้วย

 

อุ่นจัง  ซอฮยอนคิด

 

ซอฮยอนกำลังเคลิบเคลิ้มกับความอบอุ่นแบบนี้จึงไม่ได้ขัดขืนอะไร บางทีอาจเป็นเพราะเธอกำลังโหยหาความรักจากเขา การที่เขาทำแบบนี้ก็ไม่ต่างจากการเติมเต็มส่วนที่ขาดของเธอ และเพราะเขาเป็นผู้ชายที่เข้าใจอารมณ์ของผู้หญิงดี จึงไม่แปลกที่เธอจะหลงรักเขาได้ง่าย

 

ซอฮยอนนอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของยงฮวาอยู่นานนับสิบนาที ซึ่งยงฮวาเองก็ไม่มีท่าทีว่าจะคลายอ้อมกอด ทั้งสองไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลย จนกระทั่งยงฮวาเอ่ยกลบความเงียบ

 

‘’เธอชอบไหม’’  เขาก้มหน้ามองศีรษะเธอ

…..

‘’ชอบ’’

ซอฮยอนไม่ได้ลืมตา เธอยังคงหลับตาอยู่อย่างนั้นเก็บเกี่ยวความหอมหวานทั้งหมด ราวกับความฝันเหลือเกิน  เธอในอ้อมกอดของชายหนุ่มที่หลงรัก

สมมุติเขากำลังจะฆ่าเธอขณะที่กำลังโอบกอดเธอไว้อยู่อย่างนี้ เธอยอมทั้งหมดเลย..

‘’ถ้าชอบก็กอดฉันบ้างสิ  อย่ามาขี้โกง’’  ยงฮวาพูดเสียงเบา เขายิ้มด้วยขณะที่พูด

 

ซอฮยอนได้ยินเสียงของเขาชัดเจน ถึงแม้เขาจะพูดเบาขนาดไหน แต่ในห้องนี้มีเพียงเธอและเขา แถมทั้งคู่อยู่ในท่าที่ใกล้ชิดกันมากเสียจนได้ยินเสียงหายใจของกันและกัน

เธอชั่งใจว่าควรจะกอดตอบเขาดีไหม ถึงแม้เธอจะอยากทำมากก็ตาม

 

ซอฮยอนยกมือเรียวเล็กข้างหนึ่งขึ้นวาดรอบตัวเขา ใจเธอเต้นแรงราวกับจะปะทุออกมา เธอหน้าแดงขึ้นสีอย่างควบคุมไม่ได้ แต่แล้วในเมื่อมันเป็นสิ่งที่เธอควรจะทำเพื่อแสดงว่าเธอยังรู้สึกบางอย่างกับเขา ซอฮยอนซุกใบหน้าลงไปกับอกยงฮวามากกว่าเดิมราวกับจะฝังใบหน้าลงไปในตัวเขา

การกระทำของซอฮยอนมีอิทธิพลอย่างใหญ่หลวงต่อผู้ชายที่เธอกำลังกอดตอบ ยงฮวาใจเต้นแรงกว่าเดิมราวกับมันกำลังจะระเบิดออก ดวงตาเบิกกว้างขึ้นอย่างตื่นเต้น ซึ่งเขาควบคุมมันได้ยากเหลือเกิน เขาไม่เคยใจเต้นแรงขนาดที่ว่าได้ยินเสียงหัวใจเต้นของตัวเองมาก่อน แต่ครั้งนี้มันกลับได้ยินชัดเจนราวกับว่าหัวใจเขาติดอยู่ด้านภายนอกร่างกาย ---  เขาอายเธอเหลือเกิน

คนตัวเล็กสูดดมกลิ่นกายหอมของชายหนุ่มอันตรายอย่างยงฮวาอย่างหลงใหล เธอขยับหน้าเล็กน้อยเพื่อหาที่ใหม่เมื่อเธอสูดดมจนที่เดิมไม่มีกลิ่นแล้ว เธอสังเกตว่าจังหวะการเต้นหัวใจของยงฮวาเต้นแรงผิดปกติ เธอลอบยิ้มออกมาโดยที่เขาไม่เห็น เขาตื่นเต้นขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

แบบนี้ต้องแกล้งเขาให้หนักกว่าเดิม

 

ซอฮยอนลืมตา คิดอะไรบางอย่างออก เธอยกหน้าขึ้นจากอกหนาของยงฮวาก่อนจะพยายามดันตัวขึ้นมาให้อยู่เสมอใบหน้าเขา ยงฮวาคลายอ้อมกอดให้หลวมขึ้นพลางช่วยดึงตัวเธอขึ้นมาด้วย เขาดูพออกพอใจเมื่อซอฮยอนพยายามทำตัวน่ารักแบบนี้กับเขา เธอไม่จำเป็นต้องรอให้เขาบอก

บัดนี้ใบหน้าของยงฮวาและซอฮยอนอยู่ในระดับเดียวกัน ยงฮวากอดเอวคอดของซอฮยอนตามเดิมพลางจ้องหน้าเธออย่างยียวน เขาเลิ่กคิ้วขึ้นแกล้งเธอ ซอฮยอนจ้องหน้าเขาพลางยิ้มน้อย ๆ อย่างน่าเอ็นดู

 

‘’เธอต้องการอะไรถึงต้องมาทำตัวน่ารักแบบนี้ด้วย’’  ยงฮวาพูดแกล้ง เขาชอบเธอตอนนี้มากเสียจนจะหยุดยั้งตัวเองไม่อยู่แล้ว ถ้าขืนเธอยังทำตัวเหมือนลูกแมวแบบนี้อยู่เขาจะไม่ทนแล้วนะ

‘’แล้วนายคิดว่าฉันต้องการอะไรกันล่ะ’’

ซอฮยอนพูดพลางมองริมฝีปากเขาแล้วกลับขึ้นมาจ้องตาเขาเหมือนเดิม ได้ผล  ยงฮวาดูกำลังเคลิบเคลิ้มทีเดียวกับการเปลี่ยนบทบาทใหม่ของเธอ เขาจะรู้สึกรักเธอบ้างไหมนะ เธอต้องทำยังไงต่อ

‘’ฉันรู้นะว่าเธอกำลังทำอะไร’’

ยงฮวาค่อย ๆ เลื่อนหน้าเข้ามาใกล้เธอ นิ้วมือก็สางผมเธอเบา ๆ อย่างอ่อนโยน ซอฮยอนยิ้มมุมปากราวกับว่าเขากำลังคุมเกมนี้อยู่ เธอเผยอริมฝีปากบางเซ็กซี่ขึ้นเล็กน้อยแล้วกัดริมฝีปากอย่างไม่รู้ตัว

‘’อยากให้ฉันพูดอะไรบางอย่างออกมาเหรอ’’

ยงฮวายังคงพูดต่อ เขาเลื่อนหน้าเข้าใกล้เธอมากกว่าเดิม ริมฝีปากทั้งคู่แตะกันเล็กน้อย

‘’อยากฟังมากเลยสินะ’’

ริมฝีปากของเธอและเขาแตะกัน  แต่แล้วยงฮวาก็ยกหน้าขึ้นเล็กน้อยให้เกิดช่องว่างระหว่างริมฝีปากของทั้งคู่เล็กน้อย แม้ในใจอยากจะจับเธอกินตรงนั้นซะให้รู้แล้วรู้รอด

‘’ถึงเธอจะอยากรู้…’’

 

‘’แต่ฉันไม่บอกหรอก’’

ยงฮวาพูดเสียงอ่อย อันที่จริงเขารู้นะว่าเธอกำลังอยากฟังว่าเขารู้สึกยังไงกับเธอ เขาเองก็อยากบอกความในใจของเขาที่มีต่อเธอใจจะขาด

แต่เขายังอยากเล่นเกมคืนนี้กับเธอต่ออยู่นะ ซอฮยอนอา..

 

ซอฮยอนมองหน้าเขาราวกับกำลังดูเรื่องสนุก เธอยิ้มออกมาอย่างเดาไม่ออกว่าเธอมีความสุขในเรื่องอะไรกัน ในเมื่อเกมไม่เป็นไปตามที่เธอหวังขนาดนี้ ยงฮวางุนงงเล็กน้อย แต่ยังคงความเป็นผู้ชนะไว้

ซอฮยอนเลื่อนริมฝีปากแตะลงบนปากยงฮวาอย่างตั้งใจ เธอกัดริมฝีปากล่างของเขาเบา ๆ อย่างหว่านเสน่ห์ มือเรียวลากวนอยู่บนต้นคอของเขา เธอเปลี่ยนจากกัดริมฝีปากล่างของเขาเป็นประกบมันเข้ากับริมฝีปากของอีกฝ่าย ซอฮยอนขยับอย่างชำนาญ ยงฮวาแม้กำลังงุนงงแต่ก็จูบตอบราวกับโหยหาริมฝีปากคูนี้มานาน

เธอไม่ยอมให้เขารุกล้ำไปมากกว่านี้ ซอฮยอนผละริมฝีปากออกจากเขาช้า ๆ เพื่อทำให้เขาเสียดาย

 

‘’คุณจะไม่บอกฉันเหรอคะ  ยงฮวา’’

ซอฮยอนเน้นชื่อเขา เธอใช้น้ำเสียงกระเส่าบอกให้รู้ว่าเธอพร้อมจะเล่นเกมไปกับเขาต่อก็ต่อเมื่อเขาพูดในสิ่งที่เธออยากฟังก่อนก็เท่านั้น

ซอฮยอนส่งยิ้มอาบยาพิษพลางใช้นิ้วเรียวสวยวาดบนริมฝีปากเขาไปมาอย่างจงใจ

 

‘’ร้ายนักนะ  ซอฮยอน’’  ยงฮวากัดฟัน  ในใจร้อนรุ่มเสียจนเหงื่อออกตามร่างกายอย่างควบคุมไม่ได้ ซึ่งซอฮยอนรู้ดีว่าเขากำลังอยู่ในอารมณ์ไหน

 

‘’แน่จริง ก็พูดออกมาสิคะ''

 

''รุ่นพี่ยงฮวา''

 

:)

   

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #758 Priyanuch (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 06:23
    ว้าว ! ร้อนแรงจริงๆ ทั้งคู่เลยเล่นเกมส์กันอยู่นั่นแหละ

    รออ่านอยู่ค่ะ มาไวๆน่ะ
    #758
    0
  2. #732 wanwanjai (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 20:56
    ไรเตอร์มาต่อเถอะรอยุนะ
    #732
    0
  3. #731 คุณนายซัลวาทอร์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 18:35
    งื้อออ ค้างมากค่ะไรท์ มาต่อน้าค่า ลุ้นนะคะว่าเกิดไรขึ้น5555
    อยากรู้เรื่องมินโฮกับไอรีน
    #731
    0
  4. #729 มุมิมิ้ง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:23
    มิสไรเตอร์อ่ะ รอยุนาค่ะ
    #729
    0
  5. #728 MamyKanya (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 18:40
    ค้างอ่ะไรต์ มาต่อเร็ววววว
    #728
    0
  6. #727 2you4ever (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 07:39
    เล่นอะไรกันอ่ะ สองคนนี้ 
    #727
    0
  7. #726 mindmind (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 09:07
    ยงซอทำอะไรอ่ะ เขินจัง ยงรีบบอกรักซอเร็วๆนะ
    #726
    0
  8. #725 squinoa (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 18:03
    เล่นสงครามประสาทกันอยู่ใช่มั้ย แต่เล่นผิดที่หน่อยนะ เล่นบนเตียง ใครจะแพ้ใครจะชนะก็วินวินอยู่ดี
    #725
    0
  9. #724 Bebearboo (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 20:17
    ต้องการอะไรทำไมต้องน่ารักกันขนาดเน้คะ!! จัดซะหน่อยมั้ยคะแบบนี้555555
    #724
    0
  10. #723 goguma (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 17:05
    อร้ายยยยยย(เอามือปิดตา)

    อ่านไปเขินไปพี่ยงรีบๆพูดไปเถอะ

    รอตอนต่อไปนะคะ
    #723
    0
  11. #722 Memo (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 14:41
    สารเสพติดจองฮวา

    อร๊ายยใครเป็นผู้คุมเกมล่ะทีนี้

    เดาใจไม่ถูกเลยเชียว
    #722
    0
  12. #721 MamyKanya (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 11:28
    เอาหละง่ะ ต่อเลยมั้ยคะ 555
    #721
    0
  13. #720 Ppanit (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 08:59
    ซอจู!!!!! เอาล่ะสิพี่ยงทำไงคราวนี้ จะพูดไม่พูด
    #720
    0
  14. #719 มุมิมิ้ง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 00:17
    สงครามบนเตียงนอน อร๊ายๆๆๆๆ
    #719
    0
  15. #718 Beeza_ys (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 23:31
    เอาแล้วไง สงครามเริ่มแล้ว อิอิ

    ดีใจจัง ไรท์กลับมาแล้ว
    #718
    0
  16. #717 MO_Club (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 23:10
    น้องซออออออออ ทำดีมากค่ะลูก เอาให้อิยงมันหลงจนโงหัวไม่ขึ่นไปเลย เป็นฝ่ายลุกซะบ้าง พี่ชอบ แต่ก็ดูพี่ยงมันชอบนะ 5555555555 หื่นมา หื่นกลับ ไม่โกง อิอิ น้องซอไม่ได้กล่าวไว้
    #717
    0
  17. #716 Fav novel (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 22:42
    เย้ยยยย ยงซอเค้าเล่นอะไรกัน5555
    #716
    0
  18. #715 มุมิมิ้ง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 22:37
    ขอให้ไม่มีปัญหานะ ไรท์เตอร์หายหน้าหายตาไปนานเชียว คิดถึง
    #715
    0